Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Eκλογές και Τουρκική ΝΟΤΑΜ


Αύριο έχουμε Βουλευτικές εκλογές, εξαιρετικά κρίσιμες, για μια σειρά από ζητήματα εθνικού προσδιορισμού, αλλά η Τουρκία, δεν εννοεί να αναστείλει προσωρινά έστω, τις ιταμές προκλήσεις της στο Αιγαίο.


Η Τουρκία μέσα σε δύο μέρες εξέδωσε τρείς ΝΟΤΑΜ, με τις οποίες αμφισβητεί έννομα δικαιώματα στης Ελλάδας στο Αιγαίο.

Με τη πρώτη και τη δεύτερη ΝΟΤΑΜ, η Τουρκία ουσιαστικά αρνείται στην Ελλάδα την αρμοδιότητα εκτέλεσης στρατιωτικών ασκήσεων στην περιοχή Λήμνου- Σαμοθράκης και Ψαρών .

Η Τουρκία υποστηρίζει ότι αυτές οι θαλάσσιες περιοχές θα πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένες βάσει της συμφωνίας του 1914 (συμφωνία των 6 Μεγάλων Δυνάμεων) και της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923.

Με την Τρίτη ΝΟΤΑΜ , η Τουρκία αρνείται στην Ελλάδα την αρμοδιότητα διενέργειας αποστολών έρευνας και διάσωσης (SΑR) στην περιοχή Χίου- Ικαρίας- Σάμου.

Από τα Υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας επισημαίνεται ότι , δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία θέτει θέμα αποστρατιωτικοποίησης νήσων του Ανατολικού Αιγαίου μέσω της έκδοσης ΝΟΤΑΜ. Αποστρατιωτικοποίηση μιας περιοχής όμως, αποτελεί σαφή ένδειξη ασαφούς εθνικής κυριαρχίας.

Άλλωστε, η Συνθήκη της Λωζάννης, που επικαλούνται οι Τούρκοι και η οποία προβλέπει πράγματι την αποστρατιωτικοποίηση κάποιων νησιών του Αιγαίου, έχει αντικατασταθεί από τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, η οποία κατήργησε την αποστρατιωτικοποίηση των Στενών των Δαρδανελίων, άρα και των συναφών περιορισμών και στα ελληνικά νησιά.


Σχετικά τώρα με την τουρκική ΝΟΤΑΜ για την άσκηση έρευνας και διάσωσης των ελληνικών ενόπλων Δυνάμεων, που είναι προγραμματισμένη για το διήμερο 24- 25 Νοεμβρίου, η Άγκυρα τονίζει ότι αυτή θα πρέπει να έχει την έγκριση των αρμοδίων τουρκικών αρχών.

Πρόκειται επίσης για πάγια τουρκική θέση, βάσει της οποίας η δικαιοδοσία της Άγκυρας σε επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης θα πρέπει να επεκτείνεται μέχρι το μέσον του Αιγαίου εντός του FΙR Αθηνών. Είναι μια έμμεση προσπάθεια διχοτόμησης του Αιγαίου.

Όμως η Τουρκική απαίτηση είναι καταφανώς παράνομη.

Η Ελλάδα εξέδωσε μια ΑΝΤΙΝΟΤΑΜ , όπου επισημαίνεται , ότι η ασφάλεια των πτήσεων εντός του FIR Αθηνών έχει ανατεθεί στις ελληνικές αρχές , με ομόφωνες αποφάσεις του ICAO (διεθνής οργανισμός για την ασφάλεια των πτήσεων), στις διασκέψεις της Κωνσταντινούπολης (1950), των Παρισίων (1952) και της Γενεύης (1958), - που κατοχυρώνουν πλήρως τα ελληνικά δικαιώματα, και μάλιστα με τη σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας. Άρα, η Ελλάδα, όχι μόνο δικαιούται, αλλά υποχρεούται, να οργανώνει ασκήσεις έρευνας και διάσωσης εντός του FIR Αθηνών .


Και βέβαια για να μην ξεχνιόμαστε, συνεχίζονται οι καθημερινές σχεδόν παρενοχλήσεις από επίγεια τουρκικά ραντάρ ,στα αεροσκάφη και στα ελικόπτερα της Ε.Ε. , που στα πλαίσια της επιχείρησης FRΟΝΤΕΧ , πραγματοποιούν εναερία επιτήρησης των συνόρων της Ε.Ε. στο Αιγαίο, για τον εντοπισμό λαθρομεταναστών.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αναξίμανδρος (610-540 π.X.)

Γέννηση, θάνατος, άπειρο », 23 Μαΐου 2011 Επιστήμες / Μορφές της Επιστήμης & της Τεχνολογίας   Αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Αστρονομίας και των Φυσικών Επιστημών - Πανεπιστήμιο Αθηνών Στράτος Θεοδοσίου Στην φιλοσοφία του Αναξίμανδρου, το άπειρο, που ήταν αθάνατον και ανώλεθρον, ήταν η πρωταρχική κοσμική ουσία από την οποία απορρέουν τα πάντα και στην οποία τελικά επιστρέφουν τα πάντα. Από αυτό γεννιούνταν και σε αυτό επέστρεφαν αλληλοδιαδόχως άπειροι κόσμοι. των Στράτου Θεοδοσίου, επίκουρου καθηγητή, και Μάνου Δανέζη , αναπληρωτή καθηγητή, Τμήμα Φυσικής – Πανεπιστήμιο Αθηνών και Milan Dimitrijevic , Astronomical Observatory of Belgrade, Serbia Την ίδια εποχή με τον Θαλή έδρασε, επίσης στην Μίλητο, ο μαθητής και διάδοχος στην Σχολή του, ο Αναξίμανδρος (610-540 π.X.), ο οποίος, όπως παραδέχονται όλοι οι μελετητές εκείνης της περιόδου, ήταν ισάξιος του διδασκάλου του και ο πρώτος που μαζί

Είχε Δίκιο η Αντιγόνη ή ο Κρέων;

Επανερχόμαστε   στα παλιά ερωτήματα. Είχε άραγε κάπου δίκιο η Αντιγόνη (ή εξ ολοκλήρου δίκιο); Και είχε άραγε ο Κρέων κάποιο άδικο (ή εξ ολοκλήρου άδικο); Δεν είναι βέβαιο ότι αυτά είναι τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα που θα μπορούσε κανείς να θέσει για το έργο, τουλάχιστον έτσι ωμά διατυπωμένα. Ή μάλλον θα μπορούσε ο Σοφοκλής ο ίδιος να τα έχει κάνει πιο ενδιαφέροντα —και πιο δύσκολα— όμως οι επιλογές του ήταν άλλες. Υπήρχε σύγκρουση —μια σύγκρουση εγελιανού τύπου— μεταξύ των δικαιωμάτων της οικογένειας και των δικαιωμάτων της πολιτείας. Και αρχικά φαίνεται σαν ο Σοφοκλής να πρόκειται να αναπτύξει το έργο του με βάση αυτή τη σύγκρουση, όταν η Αντιγόνη εμφανίζεται στον Πρόλογο του δράματος προσηλωμένη ειδικά στην οικογένεια και έκδηλα αδιάφορη απέναντι στην πολιτεία, ενώ ο Κρέων με το διάγγελμα του αμέσως μετά την Πάροδο (πολύ σημαντική τοποθέτηση σε αρχαίο ελληνικό δράμα) αναλαμβάνει τη θέση του εκφραστή της πόλεως, με την έκκληση έξαφνα που απευθύνει να υποταχθούν οι προσωπικέ

O ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ: Ο άνθρωπος μετά το θάνατό του δεν περνά στην ανυπαρξία, ο νεκρός δεν είναι «μηδέν», αλλά μετέχει στο «είναι» έχει την ικανότητα να αισθάνεται και αναμένει (μέσω της μετεμψύχωσης) την επιστροφή του στον ορατό κόσμο.

O ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ Ο Παρμενίδης ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Γεννήθηκε στην Ελέα της Μεγάλης Ελλάδας στα τέλη του 6ου αι. π.Χ., σε ένα περιβάλλον επηρεασμένο από τις απόψεις του Πυθαγόρα και του Ξενοφάνη. Θεωρείται η πλέον πρωτότυπη μορφή της προσωκρατικής σκέψης. Σε αντίθεση με τους Ίωνες φυσιολόγους δεν αναζητά την ενότητα του κόσμου σε μια φυσική ουσία, αλλά στην ίδια την «οντότητα» των πραγμάτων που μας περιβάλλουν, στο είναι όλων των όντων και όλων των πραγμάτων. Ο Παρμενίδης εκθέτει τη φιλοσοφία του σε έμμετρο λόγο (δακτυλικό εξάμετρο), επιθυμώντας πιθανώς να την παρουσιάσει ως αποτέλεσμα θείας αποκάλυψης. Στο προίμιο του ποιήματoς περιγράφεται το ταξίδι του ποιητή πάνω σε άρμα, καθοδηγούμενο από κόρες του ΄Ηλιου σε μια ανώνυμη θεά. Ακολουθεί η Αλήθεια, στην οποία μιλά η θεά επιχειρώντας μια προσέγγιση της καρδιάς της αλήθειας.     «αλλά ωστόσο θα μάθεις και τούτο, πως τα δοκούντα θα έπρεπε να είναι απολύτως δεκτά, όλα δεκτά στο σύνολό τους ως όντα». Παρουσιάζοντας τα φα