Τρίτη, 23 Αυγούστου 2011

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, Ο ΚΑΝΤΑΦΙ, ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ!


ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΙΝΟ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΗΠΑ, ΤΟΥ ΝΑΤΟ, ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!
ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

Η "Ίσκρα" δεν πανηγυρίζει μαζί με το βρώμικο διεθνή ιμπεριαλιστικό συρφετό την νίκη, τάχα, της "δημοκρατίας" στη Λιβύη ως αποτέλεσμα της επικείμενης πτώσης του Καντάφι.
Από την πρώτη στιγμή η "Ίσκρα" κατήγγειλε τον βάρβαρο απρόκλητο πόλεμο που κατά παραβίαση κάθε ίχνους διεθνούς νομιμότητας εξαπέλυσε το ΝΑΤΟ σε βάρος της Λιβύης με άθλιους πρωταγωνιστές τις κατάπτυστες κυβερνήσεις Σαρκοζί και Κάμερον και φυσικά τις ΗΠΑ του Ομπάμα!
Πρόσχημα και μόνον πρόσχημα για αυτόν τον βρώμικο πόλεμο ήταν η αποκατάσταση της δημοκρατίας στη Λιβύη με την εκδίωξη του καθεστώτος Καντάφι και η ενίσχυση των εξεγερμένων στη Λιβύη.
Ο αποκλειστικός στόχος του βρώμικου Νατοϊκού πολέμου υπήρξε αντίθετα ο Νατοϊκός έλεγχος και η ποδηγέτηση "εξεγερμένων' και όχι η ενίσχυσή τους, ο απόλυτος έλεγχος του Λιβυκού πετρελαίου και ο έλεγχος του "στρατηγικού" οικοπέδου που λέγεται Λιβύη, για τη "νομή" και διανομή των οποίων πρόκειται να δώσουν σκληρή μάχη μεταξύ τους οι νικητές "νεοσταυροφόροι"!
Πέραν τούτων ακόμα πιο θεμελιώδης, ίσως, στόχος του βρώμικου πολέμου του ΝΑΤΟ ήταν να δοθεί ένα ισχυρό μήνυμα στους κινητοποιημένους και επαναστατημένους αραβικούς λαούς για τα όρια των φιλοδοξιών τους και τη στρατιωτική ετοιμότητα και ικανότητα του ΝΑΤΟ να επιβάλλει τα συμφέροντά του αλλά και ένα γενικότερο μήνυμα στους λαούς της Μεσογείου για το ποιός είναι το "αφεντικό" σε αυτή τη στρατηγική λεκάνη του πλανήτη, όπου ο Βορράς και ο Νότος της συγκλίνουν σήμερα στη φτώχεια και τα αδιέξοδα και μπορεί για αυτό να συγκλίνουν αύριο στην ανατροπή και την επανάσταση!
Γνωρίζουμε ότι από την αρχή πολλοί, ακόμα και στο χώρο της Αριστεράς, περίπου εμφάνισαν τις θέσεις μας ως υποστήριξη του Καντάφι και του καθεστώτος τους.
Περιττό να απαντήσουμε σε τέτοιου είδους ανοησίες.
Η υπό τον Καντάφι λιβυκή "επανάσταση" του '69 που γκρέμισε το βασιλικό μεσαιωνικό θρόνο του Ιντρίς και ξήλωσε τη μεγαλύτερη αμερικανική βάση της Μεσογείου, τη βάση Χουίλας, είχε γεμίσει με προσδοκίες μια ολόκληρη γενιά που έδινε τότε τη μάχη κατά των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Χούντας στην Ελλάδα.
Από τότε, όμως, μέχρι σήμερα ήρθαν τα πάνω - κάτω στον πλανήτη και η κίνηση Καντάφι από επαναστατική υπόσχεση μετετράπη σε πνιγηρό καθεστώς!
Άλλο όμως η ανατροπή του Καντάφι από μια γνήσια λαϊκή εξέγερση για προοδευτικές και δημοκρατικές εξελίξεις και άλλο η αναμενόμενη πτώση του από τα ιμπεριαλιστικά όπλα του ΝΑΤΟ, από το λουτρό αίματος και τον τρόμο των ανηλεών επί μήνες βομβαρδισμών, και την απεχθή ιμπεριαλιστική επέμβαση με τις ακόμα πιο απεχθείς ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις!
Ανάλογες παρατηρήσεις μπορούν να λεχθούν, αν και οι καταστάσεις είναι διαφορετικές και για το καθεστώς Άσαντ στη Συρία.
Πράγματι αυτό το καθεστώς πρέπει να φύγει όχι όμως, με την καθοδήγηση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και για να τεθεί η Συρία υπό τον αμερικανονατοϊκό έλεγχο ή υπό τον έλεγχο ακραίων μουσουλμανικών τάσεων αλλά για να ανοίξουν καινούργιοι πραγματικά δημοκρατικοί και προοδευτικοί καινούργιοι δρόμοι για τη Συρία!
Μπορεί οι σφαγείς και εγκληματίες του ΝΑΤΟ να φαίνεται πως έχουν επικρατήσει στη Λιβύη.
Η επικείμενη νίκη τους, όμως, μπορεί γρήγορα να αποδειχθεί πύρρειος!
Μπορεί ΗΠΑ και ΝΑΤΟ να μην μπορέσουν τόσο εύκολα να πάρουν εκδίκηση και να εγκαταστήσουν μια νέα στρατιωτική βάση "Χουίλας' στη Λιβύη για τον έλεγχο των αραβικών και αφρικανικών εξελίξεων, όπως τους καταγγέλει ο Σαμίρ Αμίν!
Ίσως ο λαός της Λιβύης, πιθανόν και κάποιες μερίδες των "εξεγερμένων" να επιφυλάσσουν εκπλήξεις στους αμερικανονατοϊκούς πάτρονες.
Σιγουρα, όμως, πλησιάζει η ώρα κατά την οποία η Μεσόγειος που βράζει θα τυλιχτεί στις επαναστατικές φλόγες, που θα ενώσουν χώρες και λαούς, πέρα από θρησκευτικά σύνορα, σε ένα μεγάλο κοινό και νικηφόρο μέτωπο ενάντια στις ΗΠΑ το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τους διάφορους Ομπάμα, Σαρκοζί, Κάμερον, Μέρκελ, Μπερλουσκόνι αλλά και το "δικό μας" πρόεδρο της κατά τα άλλα Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γ. Παπανδρέου!
**iskra.gr/index.p

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου