Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

«Ὅποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορὲς πεθαίνει».

Διονύσιος Σολωμὸς

Οἱ Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι

I

Ἄκρα τοῦ τάφου σιωπὴ στὸν κάμπο βασιλεύει•

λαλεῖ πουλί, παίρνει σπυρί, κι ἡ μάνα τὸ ζηλεύει.

Τὰ μάτια ἡ πείνα ἐμαύρισε• στὰ μάτια ἡ μάνα μνέει•

στέκει ὁ Σουλιώτης ὁ καλὸς παράμερα καὶ κλαίει:

«Ἔρμο τουφέκι σκοτεινό, τί σ’ ἔχω γῶ στὸ χέρι;

ὀποῦ σύ μου ΄γινες βαρὺ κι ὁ Ἀγαρηνὸς τὸ ξέρει».


II

Ὁ Ἀπρίλης μὲ τὸν Ἔρωτα χορεύουν καὶ γελοῦνε,

κι ὂσ’ ἄνθια βγαίνουν καὶ καρποὶ τόσ’ ἅρματα σὲ κλειοῦνε.

................................................................................

Λευκὸ βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει,
καὶ μὲς στὴ θάλασσα βαθιὰ ξαναπετιέται πάλι,
π’ ὁλονυχτὶς ἐσύσμιξε μὲ τ’ οὐρανοῦ τὰ κάλλη.

Καὶ μὲς στῆς λίμνης τὰ νερά, ὂπ’ ἔφθασε μ’ ἀσπούδα,
ἔπαιξε μὲ τὸν ἴσκιο τῆς γαλάζια πεταλούδα,

ποῦ εὐωδίασε τὸν ὕπνο τῆς μέσα στὸν ἄγριο κρίνο•
τὸ σκουληκάκι βρίσκεται σ’ ὤρα γλυκειὰ κι ἐκεῖνο.

Μάγεμα ἡ φύσις κι ὄνειρο στὴν ὀμορφιὰ καὶ χάρη•
ἡ μαύρη πέτρα ὁλόχρυση καὶ τὸ ξερὸ χορτάρι.

Μὲ χίλιες βρύσες χύνεται, μὲ χίλιες γλῶσσες κρένει:
«Ὅποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορὲς πεθαίνει».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου