ΧΕΓΓΕΛ ή ΕΓΕΛΟΣ

«ΤΙΠΟΤΑ το μεγάλο δεν έχει επιτελεστεί στον Κόσμο χωρίς πάθος. Η παγκόσμια Ιστορία, δεν είναι το έδαφος της ευτυχίας. Οι περίοδοι της ευτυχίας είναι οι αδειανές σελίδες της            ιστορίας, γιατί είναι οι περίοδοι της ομοφωνίας, στις οποίες λείπει η σύγκρουση των αντιθέτων, που οδηγεί στη  δημιουργική σύνθεση, στην πρόοδο. Το Κοσμοϊστορικό Άτομο, πρέπει αναγκαστικά να ποδοπατήσει στο δρόμο του αρκετά αθώα λουλούδια, να τσακίσει κάμποσα πράγματα, ώστε να φτάσει στον ΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ».  ΧΕΓΓΕΛ

Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ (Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Στουτγκάρδη, 27 Αυγούστου 1770 - Βερολίνο, 14 Νοεμβρίου 1831) ή Έγελος (όπως απαντάται ενίοτε στην ελληνική βιβλιογραφία) ήταν Γερμανός φιλόσοφος και κύριος εκπρόσωπος του γερμανικού ιδεαλισμού. Επηρέασε βαθιά τη δυτική φιλοσοφία και έγινε γνωστός για τη διαλεκτική θεωρία του. Ο Χέγκελ "ήταν σφόδρα αντιδιανοούμενος και απεχθανόταν τους «σοφούς καθηγητές» και την επίδειξη της επιστημοσύνης τους (erudition). Στην Ιστορία της Φιλοσοφίας του, τους περιγράφει ως εξής:

    «Είναι σαν ζώα που έχουν ακούσει με ευκρίνεια όλους τους ήχους μίας μουσικής, αλλά που δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την ενότητα και την αρμονία του μουσικού έργου» Καταφέρεται μετά μανίας κατά των λατινικών, χάριν των οποίων «ημπορούμε να λέμε στα λατινικά πράγματα που θα ήταν γελοίο να εδιαβάζαμε ή να εγράφαμε» στα γερμανικά. Με την εξαφάνιση των λατινικών θέλει να εξαφανίσει και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία".

Παράλληλα, «Ο Έγελος πίστευε ότι σε όλη την Ιστορία, μόνο οι Έλληνες είχαν συλλάβει την ουσιαστική σχέση του υποκειμένου με το σύμπαν».