Tο μήνυμα του Stephen Hawking, για όσους υποφέρουν από κατάθλιψη

Ο παγκοσμίου φήμης επιστήμονας Stephen Hawking έχει συνεισφέρει τα μέγιστα σε περίπλοκα ζητήματα που αφορούν τον χώρο, το χρόνο και το σύμπαν που μας περιβάλλει. Ωστόσο, σε πρόσφατη ομιλία του, ο χαρισματικός φυσικός έστρεψε τη προσοχή του σε ένα πιο συναισθηματικό ζήτημα.

O Hawking μετέφερε ένα συγκινητικό μήνυμα σε όσους υποφέρουν από κατάθλιψη, κάνοντας μια σχεδόν ποιητική σύγκριση μεταξύ της κατάθλιψης και μιας μαύρης τρύπας.

Ανεξάρτητα από το πόσο σκοτεινά μοιάζουν, μπορεί κανείς να διαφύγει και από τα δύο.

Ο Hawking είπε: “Το μήνυμα αυτής της διάλεξης είναι ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι τόσο μαύρες όσο φαίνονται. Δεν είναι οι αιώνιες φυλακές που κάποτε νομίζαμε ότι ήταν.”

“Μπορεί κάτι να διαφύγει από μια μαύρη τρύπα, και από την εξωτερική της πλευρά και πιθανώς και σε ένα άλλο σύμπαν. Οπότε αν κάποιος νιώθει ότι βρίσκεται σε μια μαύρη τρύπα, να μην τα παρατήσει. Πάντα υπάρχει διέξοδος.”

Ο Hawking έδωσε αυτή την ομιλία μπροστά σε ένα κοινό από περίπου 400 ακροατές την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου, σαν μέρος των διαλέξεων Reith του Royal Institute of London.

Η ομιλία αυτή είχε αρχικά προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο του 2015, αλλά χρειάστηκε να αναβληθεί λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο Hawking.

Ο διάσημος φυσικός, που έκλεισε τα 74 χρόνια του την επομένη της διάλεξης, έχει ζήσει για σχεδόν 53 χρόνια υποφέροντας από αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, παρά το γεγονός ότι όταν πρώτο διαγνώστηκε το 1963 οι γιατροί του είπαν ότι θα ζήσει για δύο χρόνια ακόμα.

Μιλώντας στο ίδιο κοινό, η κόρη του Lucy μίλησε για την εκπληκτική πνευματική κατάσταση του πατέρα της, τόσο εγκεφαλικά όσο και συναισθηματικά.

“Έχει μια πολύ ζηλευτή ευχή να συνεχίσει να ζει, και μια ικανότητα να χρησιμοποιεί όλα του τα αποθέματα, όλη του την ενέργεια, όλη του την πνευματική συγκέντρωση και να τα διοχετεύει όλα αυτά για να συνεχίσει να πηγαίνει μπροστά,” είπε η Lucy.

“Όχι όμως να συνεχίσει μόνο και μόνο για λόγους επιβίωσης, αλλά και για να υπερβεί όλη αυτή τη δυσκολία για να παραδώσει μια υψηλού επιπέδου συνεισφορά – να γράψει βιβλία, να δώσει διαλέξεις και να εμπνεύσει άλλα άτομα με νευροεκφυλιστικές και άλλες αναπηρίες.”