οι φωτιές σε Ηλεία και Αρτέμιδα το 2007

Δώδεκα χρόνια μετά τις καταστροφικές και φονικές πυρκαγιές της Ηλείας το 2007, οι συγγενείς των δεκάδων αθώων θυμάτων (επισήμως 67 ήταν οι νεκροί σε Ηλεία, Μεσσηνία και Λακωνία, μέσα σε ένα 7ήμερο) , συγκεντρώθηκαν στον τόπο που μαρτύρησαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα, στην Αρτέμιδα Ζαχάρως, για να προσευχηθούν.

Ήμουν εκεί το 2007 και κάλυπτα δημοσιογραφικά, τα τραγικά γεγονότα, για τον Δημοτικό Ρ/Σ ΑΘΗΝΑ 984. Έζησα εφιαλτικές στιγμές, ανείπωτης τραγωδίας, δράματα ανθρώπινα, βουβός ο πόνος των ανθρώπων... Δύσκολη η ραδιοφωνική περιγραφή, χωρίς την βοήθεια της εικόνας... μόνο ο ραδιοφωνικός λόγος, που στη συγκεκριμένη περίπτωση, ήταν και κατάθεση ψυχής. Πως να περιγράψεις για τους ακροατές του ραδιοφώνου , την εικόνα, ας πούμε, με τη μάνα, τη γιαγιά και τα 4 αγγελούδια, τα παιδιά τους, που «αφάνισε», χωρίς να τα λυπηθεί η φωτιά. Ή την κραυγή της μάνας, όταν σε ένα καμμένο Ι.Χ., έψαχνε στις στάχτες και ανακάλυψε το ρολόι, που είχε κάνει δώρο στον γιό της... Έμεινα εκεί, 3 μερόνυχτα, κοντά στους κατοίκους, που έκλαιγαν πάνω στα αποκαΐδια. Δεν θα ξεχάσω, ΠΟΤΕ, τις σκηνές βγαλμένες λες από αρχαία τραγωδία στο νεκροταφείο της Αρτέμιδας, όπου 10-15 μόνιμοι κάτοικοι, οι ίδιοι πάντα, οι επιζήσαντες συγχωριανοί, που συνόδευαν αμίλητοι, σκυθρωποί, δακρυσμένοι, τους δικούς τους ανθρώπους, στον τόπο τον αιώνιο... (μόλις ολοκληρωνόταν η μία τελετή ταφής στο νεκροταφείον, οι ίδιοι άνθρωποι επέστρεφαν στην εκκλησία όπου άρχιζε η εξόδειος ακολουθία για τον επόμενο και μετά ξανά και ξανά... όλοι με τη σειρά, χωρίς την παρουσία κάποιου εκπροσώπου του κράτους ή της αυτοδιοίκησης!!)
Χρήστος Καπούτσης