ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ Η ΚΑΤΆΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

του Χρήστου Καπούτση

Στη πρωτεύουσα της Συρίας στη Δαμασκό βρίσκεται από χθες ο απεσταλμένος του ΟΗΕ και του Αραβικού Συνδέσμου  Κόφι Ανάν, σε μια προσπάθεια να ασκήσει πιέσεις στον Πρόεδρο Ασσάντ για μια πολιτική διευθέτηση της κρίσης που σοβεί στη χώρα.

Στην χθεσινοβραδινή συνάντησή τους, ο  Πρόεδρος ΑΣΑΝΤ ήταν κατηγορηματικός και είπε στον ΚΟΦΙ ΑΝΑΝ ότι δεν σκοπεύει να ανοίξει διάλογο με τους τρομοκράτες, όπως χαρακτήρισε τους αντικαθεστωτικούς, με στόχο τον τερματισμό της εμφύλιας σύρραξης στη Συρία.

Ο Στρατός της Συρίας συνεχίζει με αμείωτη ένταση τIς επιχειρήσεις εναντίον πόλεων που θεωρεί ότι υπάρχουν οργανωμένες ένοπλες ομάδες αντικαθεστωτικών. Ο κατάλογος των θυμάτων μεγαλώνει…

Μετά το ΡΩΣΟ-ΚΙΝΕΖΙΚΟ βέτο στο ΣΑ/ΟΗΕ , για κυρώσεις στο καθεστώς ΑΣΑΝΤ, φαίνεται ότι θα αρχίσει σύντομα η  αποστολή στρατιωτικών σύμβουλων, αλλά  και ο εξοπλισμός των αντάρτικων ομάδων, που επιδιώκουν την Ανατροπή του καθεστώτος ΑΣΑΝΤ.

 Η ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΙΡΑΝ παραμένουν πιστοί σύμμαχοι του ΑΣΑΝΤ και τον ενισχύουν με στρατιωτικά μέσα. ΤΟ ΙΡΑΝ ανησυχεί για την τύχη των ΑΛΑΟΥΙΤΩΝ ΤΟΥ ΑΣΑΝΤ, που βέβαια είναι μειονότητα στον  Λαό της ΣΥΡΙΑΣ, καθώς αποτελούν μόνο το 12 %, αλλά κατέχουν για δεκαετίες την εξουσία. Και ακόμη , αναμένεται να δραστηριοποιηθεί και η   ΣΙΙΤΙΚΗ οργάνωση ΧΕΖΜΠΟΛΛΑΧ ΣΤΟ ΛΙΒΑΝΟ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΡΑΝ, δηλαδή από το Θεοκρατικό σιιτικό  καθεστώς της Τεχεράνης, που κατηγορεί το ουαχαμπτιτικό  καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας (σουνιτική σέχτα), ότι αυτό   ενισχύει τους αντικαθεστωτικούς στη Συρία, που είναι στην πλειοψηφία τους σουνίτες Μουσουλμάνοι.

Υπάρχει διάχυτη μια σοβαρή ανησυχία , καθώς  εμφανίζεται σταδιακά μια τάση διεθνοποίησης του πολέμου, με ότι αυτό συνεπάγεται … για ολόκληρη την περιοχή.

Επίσης η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική, από τη διαφαινόμενη πρόθεση των Ισραηλινών να προχωρήσουν σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς των πυρηνικών εγκαταστάσεων του ΙΡΑΝ.

Οι Ισραηλινοί προετοιμάζουν πολύ καλά αυτή την εξαιρετικά δύσκολη στρατιωτική επιχείρηση, αλλά και οι Ιρανοί προετοιμάζουν εξίσου καλά,   την αντιαεροπορική τους άμυνα. Οι ΙΡΑΝΟΙ προμηθεύονται υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα από την Ρωσία. Επίσης το καθεστώς Αχμαντινεζαντ θωρακίζεται  πολιτικά και διπλωματικά,  αφού Κίνα και Ρωσία, έχουν ανοιχτά ταχθεί εναντίον της προοπτικής του ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥ  στρατιωτικού πλήγματος στο ΙΡΑΝ.

  Από τις  συναντήσεις που είχε στην Νέα Υόρκη ο  πρωθυπουργός  του ΙΣΡΑΗΛ Βενιαμιν Νετανιάχου με τον αμερικανό Πρόεδρο Μπαρακ Ομπάμα  και με τους επικεφαλής του Πενταγώνου και του Στεητ  Ντιπάρτμεντ, προκύπτει το εξής συμπέρασμα.

Οι Ισραηλινοί είναι αποφασισμένοι  να αντιμετωπίσουν και στρατιωτικά την ιρανική απειλή. Και από την άλλη πλευρά, η αμερικανική Κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα είναι  αρκετά επιφυλακτική   στα ισραηλινά στρατιωτικά σχέδια. Και αυτή η διστακτικότητα του αμερικανού προέδρου έχει δυσαρεστήσει το εβραϊκό λόμπυ των ΗΠΑ, που είναι ανεπιφύλακτα υπέρ της στρατιωτικής δράσης στο ΙΡΑΝ, αλλά  και τους Ρεπουμπλικάνους,  που ετοιμάζονται να επανέλθουν στον Λευκό Οίκο και είναι υπέρ της στρατιωτικής λύσης στο Ιράν.

Ωστόσο, τα  επιχειρησιακά σχέδια των ισραηλινών, για αεροπορική προσβολή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του ΙΡΑΝ, μπορεί να έχουν επιτυχία, μόνο εφόσον εξασφαλιστεί η υποστήριξη (στρατιωτική και διπλωματική)  της Αμερικής και ακόμη της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας, αλλά  και της Ελλάδας και της Κύπρου (ενεργοποίηση των αεροναυτικών βάσεων της  Σούδας και της Πάφου αντίστοιχα, που είναι καθοριστικής σημασίας για την έκβαση των στρατιωτικών επιχειρήσεων).

Γενικά η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη και να ανάψει η φωτιά του Πολέμου από οποιαδήποτε αιτία, αυτή θα απλωθεί τάχιστα και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την κατάληξη αυτής της πολύπλευρης κρίσης.

(απομαγνητοφωνημένο κείμενο της σημερινής παρέμβασής μου στοη ρ/σ ΑΘΗΝΑ 984)

Γιατί η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκό προτεκτοράτο. Άρθρο του Ι.Ραμονέ στη Le Monde diplomatique

του  Ignacio Ramonet

Η 21η Φεβρουαρίου 2012 θα είναι, πλέον, για την Ελλάδα, η ημερομηνία της Μεγάλης Παράδοσης. Είναι η μέρα, που με την υπόσχεση ενός δεύτερου πακέτου ευρωπαϊκής βοήθειας, η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε τους εξευτελιστικούς όρους που επέβαλε «η συμμορία του τριπλού Α» κατά τη σύνοδο του Eurogroup, την οποία ελέγχει η Γερμανία : δρακόντειες μειώσεις στις δημόσιες δαπάνες, περικοπές στους κατώτατους μισθούς του ιδιωτικού τομέα και στις συντάξεις, απόλυση 150.000 δημοσίων υπαλλήλων, αύξηση της φορολογίας, μαζικές ιδιωτικοποιήσεις…

Κι όμως, οι Έλληνες είχαν ήδη υποστεί ένα πραγματικό «χρηματοπιστωτικό πραξικόπημα», στις 10 Νοεμβρίου, όταν το Βερολίνο τους επέβαλε μια τρικομματική κυβέρνηση, αποτελούμενη από τους σοσιαλδημοκράτες, τους συντηρητικούς και τους ακροδεξιούς, υπό τον Λουκά Παπαδήμο, πρώην αντιπρόεδρο της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας. Όμως, η θυσία τους, ύστερα από την απίστευτα σκληρή θεραπεία-σοκ που υφίστανται επί τέσσερα χρόνια, δεν ωφέλησε σε τίποτα.

Αυτή τη φορά, το χτύπημα είναι ακόμα σοβαρότερο, γιατί από την Αθήνα ζητήθηκε μια τεράστια παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, «πιθανόν, η μεγαλύτερη που εκχωρήθηκε από μια χώρα σε καιρό ειρήνης». [1] Στην πραγματικότητα, η Ελλάδα τέθηκε υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, πλέον, σε ότι αφορά στον προϋπολογισμό και τα δημοσιονομικά της, δεν έχει παρά μια «περιορισμένη κυριαρχία».

Η επίθεση που δέχτηκε η Ελλάδα ήταν αναμενόμενη. Άλλωστε, αποτελεί άριστο μέσο παραδειγματισμού προς τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δυσκολίες (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία). Ήδη από τον Ιούλιο του 2011, ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου και πρόεδρος του Eurogroup [2] προειδοποιούσε : «Η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας θα περιοριστεί σημαντικά». [3] Και στις 27 Ιανουαρίου, φέτος, η βρετανική εφημερίδα «Financial Times» έδωσε στη δημοσιότητα ένα γερμανικό έγγραφο που καλούσε την Αθήνα να υποδεχτεί έναν μόνιμο επίτροπο με δικαίωμα βέτο, για να επιβλέπει τον προϋπολογισμό του κράτους και να μπλοκάρει κάθε μη επιτρεπτό από τους πιστωτές της Ελλάδας έξοδο. Τέλος, την παραμονή της συμφωνίας, σε συνέντευξή του στο γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό «Der Spiegel», ο Βόλκερ Κάουντερ, ηγέτης της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) στο Κοινοβούλιο, προχώρησε ακόμα περισσότερο, ζητώντας την αποστολή στην Ελλάδα «γερμανών δημοσίων υπαλλήλων για να βοηθήσουν στη δημιουργία μιας αποτελεσματικής χρηματοπιστωτικής διοίκησης». Το ίδιο αίτημα, εξάλλου, διατύπωσε και ο ίδιος ο υπουργός Οικονομίας της χώρας, Φίλιπ Ρέσλερ.

Δεν φτάσαμε ακόμα εκεί, αλλά η συμφωνία της 21ης Φεβρουαρίου προβλέπει «τη μόνιμη παρουσία στην Ελλάδα μιας αποστολής της Κομισιόν» για να ελέγχει και να επιβλέπει τον ισολογισμό, καθώς και «μια ενισχυμένη παρουσία της τρόικας για να επιβλέπει σε μόνιμη βάση την εξυπηρέτηση του χρέους».

Τα κεφάλαια που μεταφέρθηκαν στο πλαίσιο της βοήθειας θα τοποθετηθούν σ’ έναν κλειστό λογαριασμό, στον οποίο μόνο η τρόικα θα έχει πρόσβαση και όχι η ελληνική κυβέρνηση. Ο λογαριασμός αυτός θα χρησιμεύσει αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του εθνικού χρέους και όχι για την πληρωμή των μισθών και των συντάξεων. Τα νέα ομόλογα του ελληνικού κράτους δεν θα υπόκεινται πλέον στον ελληνικό νόμο, αλλά στον βρετανικό… Και σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Αθήνας και των ιδιωτών πιστωτών της, αυτή θα κρίνεται στο Λουξεμβούργο και όχι στην Ελλάδα… Δεν είναι ακόμα επίσημο, αλλά όλα δείχνουν ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν είναι πια κυρίαρχο κράτος.

Σιωπηρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση πέρασε σε ένα νέο στάδιο. Στο εξής, τα δυνατά κράτη (εκείνα που έχουν «τριπλό Α» συν η Γαλλία) απαιτούν από όλα τα υπόλοιπα, ιδιαίτερα τις χώρες της περιφέρειας, να αλλάξουν καθεστώς. Δεν πρόκειται ακριβώς για καθεστώς αποικίας, όμως μοιάζει πολύ μ’ ένα είδος διοίκησης το οποίο οι μεγάλες δυνάμεις εφάρμοζαν την αποικιοκρατική περίοδο, το προτεκτοράτο.

Για τους αποικιοκράτες, το προτεκτοράτο ήταν ένας τρόπος να επεκτείνουν την πολιτική και διοικητική τους επιρροή και να θέτουν υπό επιτήρηση ξένα εδάφη από τα οποία επιθυμούσαν να αρπάξουν τα πλούτη τους, χωρίς, ωστόσο, να επιβαρυνθούν με τα μειονεκτήματα και τα έξοδα που προϋποθέτει μια ξεκάθαρη προσάρτηση. Η διαφορά με την αποικία είναι ότι «το προστατευόμενο κράτος» διατηρεί επίσημα τους θεσμούς του, αλλά παραχωρεί στην «προστάτιδα δύναμη» την εξωτερική του πολιτική και κυρίως την οικονομία του και το εξωτερικό εμπόριο.

Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο παρακολουθούμε, στους κόλπους της Ε.Ε. και ιδιαίτερα της Ευρωζώνης, από την αρχή (το 2008) της χρηματοπιστωτικής κρίσης, την εμφανή απώλεια της κυριαρχίας των πιο αδύναμων κρατών. Είναι η προκαταρτική φάση, πριν από το θλιβερό τελικό στάδιο του «ευρωπαϊκού προτεκτοράτου», για το οποίο ωριμάζει η Ελλάδα.

Τον Σεπτέμβριο του 2001, η Άνγκελα Μέρκελ πρότεινε ένα νέο πρότυπο, την «marktkonforme demokratie» (δημοκρατία συμβατή με την αγορά), το οποίο προσδιόρισε κάπως έτσι : «Η κατάρτιση του κρατικού προϋπολογισμού είναι προνόμιο του Κοινοβουλίου, πρέπει όμως να βρούμε τρόπους, ώστε η δημοκρατική αυτή απαίτηση να είναι συμβατή με τις επιταγές της αγοράς». [4] Η αγορά είναι πλέον το σημείο αναφοράς : τις εκλογικές αποφάσεις δεν τις παίρνουν πια οι πολίτες αλλά τα χρηματιστήρια, οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι. [5]

Η νέα αυτή αντιδημοκρατική φιλοσοφία κερδίζει σιγά σιγά την Ευρώπη. Μεταφράζεται σε νόμους και συνθήκες που περιορίζουν όλο και περισσότερο το περιθώριο ελιγμών των κυβερνήσεων και λειτουργούν ως «αυτόματος πιλότος» για να καθυποτάξουν τις κοινωνίες και να τις οδηγήσουν με υφέρποντα και μυστικό τρόπο προς μια ομόσπονδη Ευρώπη. Από αυτήν την άποψη, η τιμωρία της Ελλάδας είναι το μοντέλο που απειλεί κάθε απείθαρχη ευρωπαϊκή χώρα. Και θα γίνει και επίσημα κανόνας τον ερχόμενο Ιούλιο, όταν επικυρωθεί ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM - Μόνιμο Ταμείο Διάσωσης).

Σχεδιασμένο από την Άνγκελα Μέρκελ και επικυρωμένο από τον Νικολά Σαρκοζί, το ESM είναι μια νέα διακυβερνητική οργάνωση, ένα είδος ευρωπαϊκού ΔΝΤ. Για την ώρα, περνά προς επικύρωση από τα εθνικά κοινοβούλια, χωρίς δημόσιο διάλογο, [6] παρ’ όλο που, εξαιτίας των χαρακτηριστικών του, μπορεί να έχει καταστροφικές επιπτώσεις στους πολίτες. Πράγματι, το ESM προβλέπει χρηματοπιστωτική βοήθεια σε χώρες που την έχουν ανάγκη, υπό την προϋπόθεση να παραχωρήσουν ένα μέρος της κυριαρχίας τους, αποδεχόμενες την εποπτεία της ευρωπαϊκής τρόικας και υιοθετώντας αδίστακτα σχέδια προσαρμογής.

Το ESΜ είναι δομικά τμήμα του «Φορολογικού Συμφώνου», που υιοθετήθηκε στις 30 Ιανουαρίου από 25 από τους 27 αρχηγούς κρατών της ΕΕ. Το πραγματικό όνομα του τρομερού αυτού συμφώνου είναι «Συνθήκη για τη σταθερότητα, τον συντονισμό και τη διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση» [7] και είναι επίσης αποτέλεσμα μιας γερμανικής απαίτησης. Θα υποχρεώνει τα κράτη που το υπογράφουν να εγγράφουν στο Σύνταγμά τους (ή τουλάχιστον σε έναν νόμο) τον περίφημο «χρυσό κανόνα» για τη διατήρηση του ελλείμματος του προϋπολογισμού σε ποσοστό μικρότερο από το 5% του ΑΕΠ. Οι χώρες που δεν θα σέβονται αυτόν τον περιορισμό θα βρίσκονται υπόλογες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και θα υφίστανται σοβαρές κυρώσεις.

Ο Καρλ Μαρξ διαβεβαίωνε ότι στη βιομηχανική εποχή οι κυβερνήσεις ήταν απλώς τα διοικητικά συμβούλια της μπουρζουαζίας. Παραφράζοντάς τον, θα μπορούσαμε να πούμε ότι σήμερα, στην εποχή της «Ευρώπης του “λιταρχισμού”» [8] της Άνγκελα Μέρκελ, οι κυβερνήσεις γίνονται τα διοικητικά συμβούλια των αγορών. Ως πότε ;

μετάφραση-απόδοση: Βάλια Καϊμάκη

monde-diplomatique.gr

Οι «γύπες και τα κοράκια» των στρατιωτικών εξοπλισμών ακονίζουν τα νύχια τους.

Σύμφωνα με την Ελληνική Κυβέρνηση, η Ελλάδα εξασφάλισε μεγάλη συμμετοχή στο πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων που μειώνει  το Δημόσιο Χρέος ,  αποτρέπει επί του παρόντος την άτακτη χρεοκοπία και ανοίγει το δρόμο για την εκταμίευση κεφαλαίων προς τη χώρα μας.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω, ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα, όταν θα γίνει ο απολογισμός, αν θα είναι θετικό ή αρνητικό το πρόσημο.  Αν δηλαδή θα έχει ωφεληθεί ή όχι  ο Ελληνικός Λαός, οι πολίτες που ζουν σε αυτή τη χώρα, ή αν η χώρα μας θα έχει αξιοποιηθεί ως χώρος επενδύσεων και ευκαιριών πλουτισμού,  για εκείνους που μετατρέπουν την κρίση σε ευκαιρία .

Ενόψει λοιπόν  αυτών των εξελίξεων στην οικονομία , έχουν πολλαπλασιαστεί τα δημοσιεύματα στον Ευρωπαϊκό τύπο, ότι η Ελληνική Κυβέρνηση έχει υποσχεθεί στους δανειστές μας να αγοράσει και νέα οπλικά συστήματα, είτε από τη ΓΕΡΜΑΝΙΑ (ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΑΕΡΟΣΚΑΦΗ ΓΙΟΥΡΟΦΑΙΤΕΡ) , είτε από τη Γαλλία (Φρεγάτες ΦΡΕΜ), είτε από την Ολλανδία (ηλεκτρονικά συστήματα). Υπάρχουν σε ισχύ σχετικές αποφάσεις και διακρατικές  συμφωνίες.

Τα δημοσιεύματα αυτά δεν είναι καθόλου τυχαία. Προφανώς,  οι «γύπες» των εξοπλισμών ακονίζουν τα νύχια τους.  Και δυστυχώς, έχουν πολλούς τρόπους να πιέσουν την Κυβέρνηση  ή  και να εκβιάσουν καταστάσεις, δημιουργώντας ακόμη και επικίνδυνα επεισόδια, με τα οποία θα απειλήσουν Εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Απαιτείται  πολύ μεγάλη ΠΡΟΣΟΧΗ.

Προς το παρόν πάντως, η Ελληνική Κυβέρνηση απέσυρε τη Φρεγάτα ΥΔΡΑ του Π.Ν. που μετείχε στην επιχείρηση ΑΤΑΛΑΝΤΑ της Ε.Ε. , με αποστολή την αντιμετώπιση της πειρατείας στο κόλπο του ΑΝΤΕΝ στο κέρας της Αφρικής. Καθαρά οικονομικοί λόγοι επέβαλαν την απόσυρση της ελληνικής Φρεγάτας,  αφού το κόστος της συμμετοχής της ήταν περίπου στα 3 εκατομμύρια το μήνα.

Στρατιωτικό χτύπημα του ΙΣΡΑΗΛ με στόχο την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του ΙΡΑΝ

Στρατιωτικό χτύπημα του ΙΣΡΑΗΛ με στόχο την καταστροφή των  πυρηνικών  εγκαταστάσεων  του ΙΡΑΝ, ΔΕΝ αποτελεί απλά μια υπόθεση εργασίας, για στρατιωτικούς , διπλωμάτες και αναλυτές διεθνών σχέσεων, αλλά είναι μια πιθανή εξέλιξη και μάλιστα με ορατό χρονικό ορίζοντα.

Οι Ισραηλινοί προετοιμάζουν πολύ καλά αυτή την εξαιρετικά δύσκολη στρατιωτική επιχείρηση, αλλά και οι Ιρανοί προετοιμάζουν εξίσου καλά,  όχι μόνο την αντιαεροπορική τους άμυνα, αλλά και την πολιτικο-διπλωματική, αφού Κίνα και Ρωσία, έχουν ανοιχτά ταχθεί εναντίον της προοπτικής του ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥ  στρατιωτικού πλήγματος στο ΙΡΑΝ.

 

Οι συναντήσεις στην Νέα Υόρκη του πρωθυπουργού του ΙΣΡΑΗΛ Βενιαμιν Νετανιάχου με τον αμερικανό Πρόεδρο Μπαρακ Ομπάμα  και με τους επικεφαλής του Πενταγώνου και του Στεητ  Ντιπάρτμεντ, έχουν παράξει πολιτικά συμπεράσματα και αυτά είναι:

Η αποφασιστικότητα των Ισραηλινών να αντιμετωπίσουν και στρατιωτικά την ιρανική απειλή. Και η επιφυλακτικότητα των αμερικανών στα ισραηλινά στρατιωτικά σχέδια.

Ωστόσο, τα  επιχειρησιακά σχέδια των ισραηλινών, για αεροπορική προσβολή των πυρηνικών εγκαταστάσεων του ΙΡΑΝ, μπορεί να έχουν επιτυχία, μόνο εφόσον εξασφαλιστεί η υποστήριξη (στρατιωτική και διπλωματική)  της Αμερικής και ακόμη της Σαουδικής Αραβίας, της Τουρκίας, αλλά  και της Ελλάδας και της Κύπρου (βάσεις ΣΟΥΔΑς ΚΑΙ ΠΑΦΟΥ αντίστοιχα).

Από την άλλη πλευρά τώρα, το Ιράν έχει βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, από τους ισραηλινούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον αντιδραστήρα Osirak του Ιράκ το 1981 και το πυρηνικό αντιδραστήρα της Συρίας το 2007. Γι΄ αυτό , η Τεχεράνη έχει διάσπαρτες  τις πυρηνικές της εγκαταστάσεις σε όλη τη χώρα,  ώστε να είναι δύσκολο για έναν εισβολέα να καταστρέψει τις πυρηνικές δυνατότητες του ΙΡΑΝ,  με   μια ενιαία αεροπορική επιδρομή.

Και να προσθέσουμε,  και μια φωνή σύνεσης όπως είναι του αμερικανού  γλωσσολόγου και φιλόσοφου του  Νόαμ Τσόμσκι, που σε πρόσφατο άρθρο του υποστήριξε ότι,  «μία πιθανή επίθεση του Ισραήλ κατά του Ιράν, με την ανοχή και συνεργασία  των  ΗΠΑ , συνιστά , θεμελιώδη παραβίαση , για μία ακόμα φορά, του διεθνούς Δικαίου και του   Χάρτη  του ΟΗΕ. Οι μνήμες από τις αντίστοιχες συρράξεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν παραμένουν ΑΚΌΜΗ νωπές» λέει ο Τσόμσκι, αλλά μάλλον δεν πείθει , το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ και τους Ρεπουμπλικανούς που ετοιμάζονται να επανέλθουν στο ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ .

Πάνω από 1 τρισ. ευρώ θα κόστιζε ελληνική χρεοκοπία, σύμφωνα με έκθεση του IIF

Τρίτη, 06 Μαρτίου, 2012

Το κόστος που θα προκαλούσε στην Ευρωζώνη μία άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας, εάν δεν στηριχθεί η πρόταση για την αναδιάρθρωση του χρέους της (PSI), θα υπερέβαινε το 1 τρισ. ευρώ, εκτιμά το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF) σε εμπιστευτική έκθεσή του. «Υπάρχουν μερικές πολύ σημαντικές και επιζήμιες συνέπειες που θα προέκυπταν από μία άτακτη αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους της Ελλάδας. Είναι δύσκολο να υπολογισθούν με κάποιο βαθμό ακρίβειας όλες οι ενδεχόμενες ζημιές, αν και είναι δύσκολο να δει κανείς πώς δεν θα ξεπερνούσαν το 1 τρις. ευρώ» αναφέρεται στην έκθεση, η οποία είναι σε γνώση του Ρόιτερ.

Σύμφωνα με την έκθεση, σε μία τέτοια περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα υφίστατο πιθανότατα μεγάλες ζημιές, καθώς εκτιμάται ότι η έκθεσή της στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερη από 177 δισ. ευρώ, πάνω από το 200% της κεφαλαιακής της βάσης. Τόσο η Ιρλανδία όσο και η Πορτογαλία θα χρειάζονταν μεγαλύτερη εξωτερική βοήθεια, η οποία θα κόστιζε 380 δια. ευρώ για μία περίοδο πέντε ετών. Θα απαιτείτο, επίσης, «σημαντική στήριξη στην Ισπανία και την Ιταλία για να σταματήσει εκεί το ντόμινο, η οποία θα στοίχιζε επιπλέον 350 δισ. ευρώ. Τέλος, η έκθεση αναφέρει ότι θα χρειαζόταν μαζική ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για την οποία θα χρειάζονταν τουλάχιστον 160 δισ. ευρώ.

Απόφαση για επίθεση στο Ιράν δεν υπάρχει λέει ο Νατανιάχου και ο Ομπάμα ζήτησε περισσότερο χρόνο για διπλωματία .

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, διαβεβαίωσε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, ότι η κυβέρνησή του δεν έχει λάβει την απόφαση να εξαπολύσει επιθέσεις στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν, σύμφωνα με πηγές ενήμερες για το περιεχόμενο των συνομιλιών τους.

Παρ' όλα αυτά, ο ισραηλινός πρωθυπουργός δεν άφησε να διαφανεί ότι προτίθεται να εγκαταλείψει την ιδέα της ανάληψης στρατιωτικής δράσης.

Ο Ομπάμα κάλεσε να δοθεί περισσότερος χρόνος ώστε να έχουν αποτέλεσμα οι διεθνείς κυρώσεις εις βάρος της Τεχεράνης και οι δύο ηγέτες συμφώνησαν να συνεχίσουν τον συντονισμό τους για το θέμα, αλλά παρέμειναν οι διαφορές για το πώς μπορεί να εμποδιστεί η Ισλαμική Δημοκρατία να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

«Η πίεση προς το Ιράν μεγεθύνεται, αλλά ο χρόνος εξαντλείται», φέρεται να είπε ο Νετανιάχου στον Ομπάμα στη συνάντησή τους κεκλεισμένων των θυρών.

Ο Ομπάμα – ο οποίος αντιμετωπίζει πιέσεις από το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ και τους Ρεπουμπλικανούς – επεδίωξε να καθησυχάσει το Νετανιάχου ότι και η Ουάσινγκτον διατηρεί τη στρατιωτική επιλογή ανοικτή.

Ο Νετανιάχου επανέλαβε ότι το Ισραήλ «έχει δικαίωμα να αμυνθεί, μόνο του», κατά τις ίδιες πηγές, ενώ ο Ομπάμα επανέλαβε από την πλευρά του ότι «πιστεύουμε πως εξακολουθεί να υπάρχει ένα παράθυρο που επιτρέπει μια διπλωματική λύση στο θέμα».

Στο μεταξύ ο υπουργός Εξωτερικών της Κίνας, Γιανγκ Τζιετσί, επανέλαβε την Τρίτη ότι το Πεκίνο αντιτίθεται στην απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν, αλλά υπερασπίστηκε το δικαίωμα της Τεχεράνης να έχει ένα ειρηνικό πυρηνικό πρόγραμμα.

Ο Γιανγκ, μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου, επανέλαβε ακόμα ότι η Κίνα αντιτίθεται στις μονομερείς κυρώσεις εις βάρος της Τεχεράνης.

«Αντιτιθέμεθα στην ανάπτυξη και την απόκτηση πυρηνικών όπλων από οποιαδήποτε χώρα στη Μέση Ανατολή, περιλαμβανομένου του Ιράν», είπε ο Γιανγκ, προσθέτοντας πάντως πως η Τεχεράνη έχει δικαίωμα να διαθέτει πυρηνικό πρόγραμμα για ειρηνικούς σκοπούς. «Αντιτιθέμενα στις μονομερείς κυρώσεις», επανέλαβε ο κινέζος ΥΠΕΞ, καθώς το Πεκίνο, παρότι είχε δεχθεί να υποστηρίξει τις κυρώσεις από τα Ηνωμένα Έθνη, είναι από τους μεγαλύτερους πελάτες της ιρανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας.

Ο Γιανγκ κάλεσε εξάλλου να δοθεί περισσότερος χρόνος για τις συνομιλίες του Ιράν και της λεγόμενης ομάδας 5+1 (τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ συν τη Γερμανία) με το Ιράν.

                                       ************

 Αυτοί είναι οι στόχοι του Ισραήλ στο Ιράν.

Το Ιράν έχει μάθει το μάθημα από τους βομβαρδισμούς του Ισραήλ στον αντιδραστήρα Osirak του Ιράκ το 1981 και το πυρηνικό αντιδραστήρα της Συρίας το 2007. Γι΄ αυτό , η Τεχεράνη έχει διάσπαρτες σκόπιμα τις πυρηνικές της εγκαταστάσεις σε όλη τη χώρα ώστε να είναι δύσκολο για έναν εισβολέα να εξαλείψει το πρόγραμμα σε μια ενιαία επιχείρηση. Η Τεχεράνη έχει επίσης ξεκινήσει μια συντονισμένη εκστρατεία άρνησης του προγράμματος στρατιωτικής χρήσης των πυρηνικών. Σύμφωνα με το Stratfor απ΄ όπου είναι και το γράφημα ," όποιος θέλει να χτυπήσει στο Ιράν θα πρέπει να έχει την ικανότητα να το κάνει σ΄ ένα μεγάλο και καλά προστατευμένο σύμπλεγμα στόχων". 

 Νόαμ Τσόμσκι

Τη στάση της επονομαζόμενης "διεθνούς κοινότητας" και τις ίδιες τις εξελίξεις στο Ιράν όσον αφορά το ζήτημα της κατοχής πυρηνικών όπλων σχολιάζει, σε πρόσφατο άρθρο του με τίτλο "Ποιές είναι οι προθέσεις του Ιράν", ο διάσημος Αμερικανός γλωσσολόγος και φιλόσοφος στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) Νόαμ Τσόμσκι. Ο Τσόμσκι, γνωστός για τις πολιτικές του απόψεις ενάντια στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ αναφέρει πως "την ώρα που τα διεθνή Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης βοούν για μία πιθανή επίθεση του Ισραήλ κατά του Ιράν, οι ΗΠΑ αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο παραβιάζοντας για μία ακόμα φορά την , θεμελιώδη για τον διεθνές δίκαιο, Χάρτα του ΟΗΕ". Σε αυτό το κλίμα παρατηρείται μια πυρετώδης ρητορική εκστρατεία για την επίθεση αυτή, την ίδια στιγμή που οι μνήμες από τις αντίστοιχες συρράξεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν παραμένουν νωπές.