Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ



Υπάρχει μια ανησυχητική εξέλιξη, που αφορά την εισαγωγή πετρελαίου στη χώρα μας.
Το ΙΡΑΝ πιθανότατα θα απαντήσει άμεσα στο εμπάργκο στις εξαγωγές των προϊόντων του, που αποφάσισε η Ε.Ε.
Σήμερα θα κατατεθεί προς ψήφιση στην ιρανική Βουλή νόμος  σύμφωνα με τον οποίον το Ιράν διακόπτει άμεσα τις πωλήσεις πετρελαίου προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όπως αναφέρει το ιρανικό πρακτορείο Φαρς, αν ο νόμος ψηφιστεί, η εφαρμογή του μπορεί να αρχίσει εντός της ερχόμενης εβδομάδας.
Υπενθυμίζουμε ότι, τη Δευτέρα 23 Ιανουαρίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση (συγκεκριμένα το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων που μετέχουν οι 27 ΥΠΕΞ των κρατών μελών της Ε.Ε.) ψήφισε ομόφωνα την επιβολή  πετρελαϊκού  εμπάργκο στο Ιράν.
Οι Ευρωπαίοι άφησαν όμως ένα  εξάμηνο περιθώριο για την εφαρμογή του εμπάργκο , κυρίως  λόγω της δεινής  θέσης της ελληνικής οικονομίας.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, το τρίτο τρίμηνο του 2011 η Ελλάδα προμηθεύτηκε το 53,1% των εισαγωγών της σε πετρέλαιο από το Ιράν και μάλιστα επί πιστώσει.
Τα κράτη της Ε.Ε. προμηθεύονται το 18% του πετρελαίου που καταναλώνουν από το ΙΡΑΝ. Ήλπιζαν οι ευρωπαίοι ότι, σε αυτό το διάστημα θα καρποφορούσαν οι συνομιλίες της Ε.Ε. με τη Σαουδική Αραβία, ώστε αυτή να καλύψει τις ανάγκες σε πετρέλαιο που θα προκύψουν από το εμπάργκο στο ΙΡΑΝ. Αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν δυσκολίες. Και ξαφνικά  το Ιράν , με πια επιθετική κίνησή του, επισπεύδει τις εξελίξεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι, ο  κληρικός, που ηγήθηκε των προσευχών της Παρασκευής στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, είπε ότι η άμεση διακοπή πετρελαίου  στην Ε.Ε. έχει την υποστήριξη του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη, Αγιατολάχ Χαμενεΐ. «Γιατί να περιμένουμε έξι μήνες; Γιατί να μην γίνει αμέσως; Είναι σαφές. Έχουν πρόβλημα. Περνούν κρίση», είπε στο πλήθος ο μουλάς Αχμάντ Χαταμί.

Πάντως αυτό που μας λείπει τώρα είναι και η διακοπή από βδομάδα του επί πιστώσει ιρανικού πετρελαίου,  που προμηθεύεται η χώρας μας.

Βασική αιτία της κλιμακούμενης έντασης ανάμεσα στο ΙΡΑΝ και τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και την Ε.Ε., αποτελεί το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, που σύμφωνα με πληροφορίες εξελίσσεται ομαλά κατά τα σχέδια των Ιρανών.
 Η Δύση ανησυχεί  από τις συνέπειες  της ιρανικής πυρηνικοποίησης,  για την περιφερειακή σταθερότητα.
Αν το ΙΡΑΝ αποκτήσει πυρηνικά όπλα, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα στραφούν προς την πυρηνική τεχνολογία των οπλικών συστημάτων και η Σαουδική Αραβία, η Αίγυπτος και η Τουρκία. Ήδη στην περιοχή υπάρχουν δύο πυρηνικές δυνάμεις, η Ινδία και το Πακιστάν.
Φυσικά υπάρχει και μία άλλη παράμετρος , καθώς είναι προφανές ότι  η πορεία προς την   πυρηνικοποίηση του ΙΡΑΝ θα αυξήσει και την επιθετικότητα του Ισραήλ. Επομένως , δεν αποκλείονται αμερικανο-ισραηλινές στρατιωτικές επιδρομές εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του  ΙΡΑΝ, ώστε  να μην προλάβει να γίνει και πυρηνική δύναμη. Και φυσικά το ΙΡΑΝ απειλεί με αντίποινα, όπως το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ, από οπού διέρχεται το 30% του πετρελαίου που καταναλώνεται Παγκοσμίως.
Πριν όμως οι εξελίξεις οδηγηθούν σε αδιέξοδο, θα πρέπει να αναζητηθεί μια ρεαλιστή λύση στη βάση ενός διευρυμένου διαλόγου μεταξύ των αμερικανών και  του ΙΡΑΝ, που θα περιλαμβάνει και άλλα θέματα εκτός του πυρηνικού προγράμματος, όπως η αποκατάσταση των οικονομικών σχέσεων της Τεχεράνης με τη Δύση.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Έντονη διπλωματική και στρατιωτική κινητικότητα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου μέχρι τον Περσικό Κόλπο

Υπάρχει έντονη κινητικότητα στην  περιοχή της Ανατολικής  Μεσογείου μέχρι τον Περσικό Κόλπο. Είναι  μια περιοχή  με έντονη πολιτική δραστηριότητα, διπλωματικό παρασκήνιο και στρατιωτική παρουσία ισχυρών κρατών.
Διαμορφώνονται νέες διακρατικές ή και πολυμερείς συμμαχίες. Η αξιοποίηση των ενεργειακών πόρων (φυσικό αέριο και πετρέλαιο) , καθώς επίσης και η εξασφάλιση των αξόνων μεταφορά τους  στη Δύση, αποτελούν πλέον Στρατηγικές προτεραιότητες για τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, η Γαλλία, τη Γερμανία, το Ισραήλ , αλλά και για τα αραβο- μουσουλμανικά κράτη με τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα,  όπως η Σαουδική Αραβία και το Ιράν.
Στο πλαίσιο αυτό των διακρατικών συμμαχιών έχουμε την αναβάθμιση των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων, που πιστοποιούνται με τις επισκέψεις σε Αθήνα και Τελ- Αβίβ κυβερνητικών αξιωματούχων των δύο κρατών, Ελλάδας και Ισραήλ.

ραδιοφωνική παρέμβαση του Χρήστου Καπούτση ΣΉΜΕΡΑ 15 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ στις 8:06 στον ρ/σ  ΑΘΗΝΑ 984.

Αναλυτικά:

 

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Ποιοι «πατριώτες» ονειρεύονται πάρτι με τις δαπάνες για την Εθνική μας Άμυνα τη στιγμή που η Ελλάδα καταρρέει;




ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ
(Ραδιοφωνική παρέμβαση σήμερα το πρωί 08.06 στον ρ/σ ΑΘΗΝΑ 984)

Σε αυτή την βαθειά οικονομική κρίση κάποιοι ονειρεύονται δαπάνες για στρατιωτικούς εξοπλισμούς και αγορά μαχητικών αεροσκαφών.
Ευφάνταστο  χαρακτήρισε ανώτατη πηγή του ΥΠΕΘΑ το δημοσίευμα της  Γερμανικής εφημερίδας,   σχετικά με την πρόθεση της Ελληνικής Κυβέρνησης να αγοράσει 60 μαχητικά αεροσκάφη Γιουροφάιτερ.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Διεστραμμένοι ή δοσίλογοι;



Του Χρήστου Καπούτση

Νέα μέτρα σε βάρος των ελλήνων πολιτών σχεδιάζει η τρικομματική Κυβέρνηση του Λ.Παπαδήμου.
Στο στόχαστρο της Κυβέρνησης και πάλι οι μισθοί και οι συντάξεις, το «χαμήλωμα» του κατώτατου μισθού στον ιδιωτικό τομέα που θα συνοδεύεται με την κατάργηση του 13ου και 14ου  μισθού, η επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης και φυσικά αθρόες απολύσεις στο Δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
Συνεχίζει η Κυβέρνηση του Λ.Παπαδήμου την ολέθρια πολιτική του Γ.Α.Παπανδρέου , του μοναδικού Πρωθυπουργού στην Ελληνική Ιστορία, που αντικαταστάθηκε λόγω καταφανούς ανικανότητας να Κυβερνήσει, παρότι το κόμμα του διαθέτει την πλειοψηφία στη Βουλή!
Η πολιτική της κυβέρνηση του Γ.Α. Παπανδρέου με «μπροστάρηδες»  τους ανεκδιήγητους Υπουργούς Β.Βενιζέλο, Α.Λοβέρδο, Γ.Κουτρουμάνη, Γ.Παπακωσταντίνου, Μ.Χρυσοχοίδη κ.ά., έχει προκαλέσει , ένα (1) και πλέον εκατομμύριο ανέργους, έχει βάλει την οικονομία σε βαθιά ύφεση, έχει συρρικνώσει δραματικά τα εισοδήματα των Ελλήνων πολιτών, έχει διαλύσει το Δημόσιο, έχει εξαφανίσει ακόμη και στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων  και έχει κατεδαφίσει κάθε έννοια κοινωνικού κράτους. Και ακόμη, η ανεργία και η υποαπασχόληση έχουν οδηγήσει τα ασφαλιστικά ταμεία σε μαρασμό και σε προφανή αδυναμία να καταβάλουν τις συντάξεις στους δικαιούχους.
Οι κύριοι αυτοί , τα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ, οδήγησαν έναν ολόκληρο Λαό στην φτώχεια, την εξαθλίωση και την κατάθλιψη. Η οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ,  θεωρείται αποτυχημένη ακόμη και από την ΤΡΟΙΚΑ!!
Και το ερώτημα είναι: Είναι δυνατόν, οι υπουργοί της Κυβέρνησης Λ.Παπαδήμου να σχεδιάζουν και νέα επαχθή μέτρα σε βάρος  των ελλήνων πολιτών; 
Πρέπει να είναι κάποιος «πολύ» διεστραμμένος  ή απλά δοσίλογος, για να «σκέπτεται» και άλλα μέτρα που θα καταβυθίσουν το ΛΑΟ στην απόγνωση. Αναφύεται ωστόσο και μια αμυδρά Ελπίδα. Η ανάλγητη και αντικοινωνική Κυβερνητική πολιτική, πιθανότατα  να αποτελέσει  και το εφαλτήριο της κοινωνικής αφύπνισης και δικαιολογημένης λαϊκής  έκρηξης.
Η Ιστορία διδάσκει ότι, όταν ο ΛΑΟΣ ωθείται στην πενία και καταφρονείται η Αξιοπρέπειά του, τότε, αντιδρά και κατακρημνίζει τους δυνάστες του. 

Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2012

Σημαντική επίσκεψη του Ε.Μπάρακ στην Αθήνα



Η διμερής ελληνο-ισραηλινή συνεργασία στον αμυντικό και ενεργειακό τομέα, αλλά και οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή με έμφαση στο Ιράν, θα είναι στην κορυφή της ατζέντας των συνομιλιών που θα έχει σήμερα και  αύριο  στην Αθήνα ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και  Υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Έχουντ Μπάρακ.
Κατά την διήμερη επίσημη επίσκεψή του στη χώρα μας , ο Εχουντ Μπάρακ, θα έχει συζητήσεις,  σε λίγη ώρα με τον ΥΠΕΘΑ Δ. Αβραμόπουλο, αργότερα με τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο , ενώ θα γίνει δεκτός και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ισραηλινός Υπουργός Άμυνας θα ζητήσει από τους Έλληνες συνομιλητές του , να προχωρήσει ταχύτερα η υλοποίηση  της ελληνο-ισραηλινής αμυντικής συμφωνίας που υπεγράφη πρόσφατα. Με βάση αυτή τη συμφωνία, προβλέπονται κοινές ασκήσεις των Πολεμικών Αεροποριών των δύο κρατών, αλλά και η συμπαραγωγή
ενός εξελιγμένου οπλικού συστήματος του SPICE.
Ο  φάκελος «υδρογονάνθρακες» στην Ανατολική Μεσόγειο, θα συζητηθεί εκτενώς, άλλωστε αυτό το θέμα  εδώ και καιρό αποτελεί τον  δίαυλο  επικοινωνίας των δύο χωρών, καθώς εκτιμάται ότι ταυτίζονται τα ενεργειακά συμφέροντα Ελλάδας και Ισραήλ, αλλά και της Κύπρου.
Η Ελληνική Κυβέρνηση θα ήθελε να πληροφορηθεί από τον Εχουντ Μπάρακ τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του ΙΡΑΝ, τις απειλές των Ιρανών, ότι θα κλείσουν τα στενά του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο και τις πιθανές αντιδράσεις των ισραηλινών.
Επίσης  το θέμα   της απαγόρευσης  της εξαγωγής του ιρανικού πετρελαίου, που προωθείται από τις  ΗΠΑ και την Ε.Ε.
Το ΙΡΑΝ προμηθεύει την Ελλάδα με πετρέλαιο και μάλιστα επί πιστώσει, γι’ αυτό η χώρα μας δεν συμφωνεί με το εμπάργκο σε βάρος του ΙΡΑΝ, εκτός και αν εξασφαλιστεί ικανοποιητική εναλλακτική λύση, όπως φθηνό και επί πιστώσει πετρέλαιο από την Σαουδική Αραβία.
Τέλος , έχουν αυτονόητο ενδιαφέρον οι απόψεις της Ισραηλινής Κυβέρνησης, για την εξέλιξη της λεγομένης «Αραβικής Άνοιξης» σε Αίγυπτο και Λιβύη, τα σχέδια για τη Συρία του Ασσαντ και τον  Λίβανο, που ζει μια εύθραυστη ηρεμία υπό  την κυριαρχία της οργάνωσης Χεζμπολάχ και φυσικά το Παλαιστινιακό.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

ΤΟΥΡΚΙΑ : Η διαμάχη Ισλαμιστών και Κεμαλιστών ωθείται στα άκρα!



ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ

ΕΧΟΥΜΕ πολύ ενδιαφέρουσες εξελίξεις στις εσωτερικές υποθέσεις της Τουρκίας.
Ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας  στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούιγ  κατέθεσε ως ύποπτος επί επτάωρο στον εισαγγελέα Άγκυρας που  διερευνά την υπόθεση της "Οδηγίας Ίντερνετ", όπως ονομάζεται η διαταγή που εξεδόθη στα πλαίσια του τουρκικού ΓΕΕΘΑ για την κατασκευή ιστοσελίδων που θα φιλοξενούσαν αντικυβερνητικά άρθρα.
Μετά την κατάθεση, ο εισαγγελέας αποφάσισε να παραπέμψει τον Στρατηγό Μπασμπούγ  στο αρμόδιο δικαστήριο, με σχετικό αίτημα για την προφυλάκισή του.
Το αιτιολογικό της παραπομπής του πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας είναι: «Συμμετοχή ως ηγετικό στέλεχος σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση, παρεμπόδιση του έργου και συμμετοχή σε απόπειρα  βίαιης ανατροπής της κυβέρνησης της Τουρκικής Δημοκρατίας.»  Και λίγο αργότερα ο Στρατηγός προφυλακίστηκε. Πρόκειται για Ιστορική εξέλιξη στην Τουρκία, αφού είναι η πρώτη φορά που προφυλακίστηκε ένας πρώην αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, που  ανακρίθηκε προηγουμένως από πολιτικό εισαγγελέα.
Είναι σαφές,  ότι η διαμάχη Ισλαμιστών και Κεμαλιστών ωθείται στα άκρα!
Τις τελευταίες μέρες  στη  Τουρκία λαμβάνουν χώρα σημαντικές  εξελίξεις , που αφορούν  τις σχέσεις των ενόπλων δυνάμεων με το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Την στιγμή που οι Τούρκοι δικαστές ετοιμάζουν κατηγορητήριο για τον πρώην αρχηγό της στρατιωτικής χούντας, τον 94-χρονο στρατηγό Κενάν Εβρέν και προφυλακίζουν τον πρώην επιτελάρχη Ιλκέρ Μπάσμπουγ, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις εμφανίζονται και πάλι στο προσκήνιο της τουρκικής πολιτικής επικαιρότητας. Eίχαμε,  μέσα  σε 24 ώρες δύο συσκέψεις του προέδρου της Τουρκίας Α.Γκιούλ, του Πρωθυπουργού Τ.Ερντογάν και του Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Οζέλ. Οι Ισλαμιστές του Τ.Ερντογάν φαίνεται να έχουν κατορθώσει να περιορίσουν  την πολιτική ισχύ των Κεμαλιστών στρατηγών. Υπάρχουν όμως επιφυλάξεις για τη συνέχεια, καθόσον μάλιστα, οι πληροφορίες για την υγεία του Τ.Ερντογάν , δεν είναι καθησυχαστικές. Πάντως στη Τουρκία η σύλληψη Μπασμπούγ έχει προκαλέσει θύελλα. ο Πρόεδρος της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιούλ είπε ότι “όλοι είναι ίσοι ενώπιον του νόμου”. Ο Τούρκος πρόεδρος απηύθυνε επίσης έκκληση για ηρεμία.

Οι σχέσεις ΤΟΥΡΚΙΑΣ –ΙΡΑΝ έχουν  ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η αιφνιδιαστική επίσκεψη στην Τεχεράνη του ΥΠΕΞ της Τουρκίας Αχμετ Νταβούτογλου κρύβει αρκετό παρασκήνιο.
Επισήμως ανακοινώθηκε ο Επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας και οι Ιρανοί Κυβερνητικοί αξιωματούχοι  συζήτησαν  διμερή και περιφερειακά ζητήματα.
Ανεπισήμως όμως, συζητήθηκε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το εμπάργκο σε βάρος των εξαγωγών πετρελαίου από το ΙΡΑΝ στη Δύση, και η πιθανή βίαιη ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος ΑΣΑΝΤ στη Συρία.
Η επίσκεψη Νταβούτογλου στην Τεχεράνη ενδέχεται να συνδέεται και με τη δολοφονία 35 Κούρδων από βόμβες των τουρκικών F-16 στην περιοχή Ουλούντερε στα σύνορα Τουρκίας και Β.ΙΡΑΚ.  Να επισημάνουμε  ότι  η μόνη χώρα που διαμαρτυρήθηκε για αυτό το τραγικό περιστατικό, σε διεθνές επίπεδο, ήταν το Ιράν. Μήπως είδαν κάτι περίεργο τα ραντάρ του ΙΡΑΝ , που εκθέτουν,  όχι  μόνο την τουρκική πολεμική αεροπορία ,αλλά πιθανόν και τους πληροφοριοδότες των Τούρκων, που όπως είναι γνωστό, σε αυτή την περιοχή του Β.ΙΡΑΚ δραστηριοποιούνται τα αμερικανικά δορυφορικά συστήματα και τα μέσα συλλογής πληροφοριών του αμερικανικού Στρατού;
Και φυσικά ΟΛΑ αυτά ερευνάται αν συνδέονται με τις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκιά και τον πόλεμο ισλαμιστών – κεμαλιστών.


Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2012

Αιγυπτιακή αμφισβήτηση της ελληνικής ΑΟΖ


Οι ενέργειες του Καΐρου μετά το κοίτασμα μαμούθ στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ κινούνται στον... εκτοπισμό της Ελλάδας. Προσκαλεί Λευκωσία και Άγκυρα να συμφωνήσουν στην οριοθέτηση της περιοχής
Το μέγεθος του κοιτάσματος φυσικού αερίου στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ φέρνει το Κάιρο να επιδιώκει συμφωνία οριοθέτησης με Κύπρο και Τουρκία, αποκλείοντας από το "παιχνίδι" την Ελλάδα.
Μπορεί ο Αιγύπτιος υπουργός Πετρελαίων Αμπντουλάχ Γκχοράμπ να διαβεβαίωσε ότι το σημείο αυτό δεν βρίσκεται σε αιγυπτιακές ζώνες, ωστόσο δεν παρέλειψε να προσθέσει πως τα "σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Τουρκίας δεν είναι ακόμη συμφωνημένα".
Ανέφερε ακόμη ότι το διεθνές δίκαιο προβλέπει πως τα "τρία κράτη πρέπει να συμμετάσχουν στον καθορισμό των συνόρων", σημειώνοντας ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση εργάζεται ήδη στην κατεύθυνση αυτή, δήλωση με την οποία, όπως σημειώνει "Το Έθνος της Κυριακής", αποκλείει από την οριοθέτηση στη συγκεκριμένη περιοχή την Ελλάδα.
Οι δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας επιβεβαιώνουν την αρνητική τροπή που είχαν πάρει οι διερευνητικές συνομιλίες Αθήνας - Καΐρου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ.
Στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην περιοχή παίζει κρίσιμο ρόλο το Καστελόριζο, καθώς η πλήρης επήρειά του δημιουργεί κοινό όριο της ΑΟΖ της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.
Σε διαφορετική περίπτωση, όπως επιδιώκει η Άγκυρα και φαίνεται να αποδέχεται ο Αιγύπτιος υπουργός, η Αίγυπτος αποκτά σύνορα με την Κύπρο και την Τουρκία, με την Ελλάδα να χάνει ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ΑΟΖ που θεωρητικά θα μπορούσε να διεκδικήσει.
Ενώ η Ελλάδα επιχειρεί να κάνει ένα πρώτο βήμα με την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για σεισμικές έρευνες σε περιοχή νοτίως της Κρήτης εντός των ορίων της Ελληνικής ΑΟΖ, που έχει υπολογιστεί με βάση τη "μέση γραμμή", η πρωτοβουλία αυτή από την αιγυπτιακή κυβέρνηση λειτουργεί υπονομευτικά, καθώς ουσιαστικά περιορίζει τις δυνατότητες χειρισμών της Ελλάδας και απειλεί να δημιουργήσει τετελεσμένα που θα επηρεάσουν και μελλοντικές οριοθετήσεις.
Είναι ενδεικτικό ότι στον διεθνή διαγωνισμό η Αθήνα έχει ορίσει ως όριο την κάθετη γραμμή η οποία διέρχεται από το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αφήνοντας εκτός διαγωνισμού περιοχές για τις οποίες θα μπορούσε να εγείρει αμφισβητήσεις η Τουρκία.
Θετικό είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση από τη Λιβύη και την Αίγυπτο, καθώς δεν έχει οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ των δύο αυτών χωρών και της Ελλάδας, χωρίς αυτό βεβαίως να αποκλείει μελλοντικές αντιδράσεις όταν ξεκινήσουν οι έρευνες.

ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος αποχωρεί από την πολιτική απαξιωμένος, αποτυχημένος, δυστυχής, σέρνοντας τα πόδια του και παρακαλώντας να του επιτρέψουν να παραμείνει στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ για να μπορεί να διεκδικήσει ξανά την προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μόνο και μόνο για να βρίσκεται στο προσκήνιο.

Το καλύτερο μάθημα ζωής, που έχω διδαχθεί, προέρχεται από τον πατέρα μου. Έλεγε με την χαρακτηριστική κυπριακή προφορά του πως «όταν ο άλλος είναι κάτω στη γη, εσύ δεν τον πατάς, αλλά του δίνεις ένα ποτήρι νερό»… Είναι μία συμβουλή που τηρώ και στη ζωή μου και στην καριέρα μου και λυπάμαι όταν βλέπω να «ποδοπατούν» ανθρώπους- ακόμα και όταν έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά.
Μία τέτοια περίπτωση ανθρώπου είναι ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος αποχωρεί από την πολιτική απαξιωμένος, αποτυχημένος, δυστυχής, σέρνοντας τα πόδια του και παρακαλώντας να του επιτρέψουν να παραμείνει στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ για να μπορεί να διεκδικήσει ξανά την προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μόνο και μόνο για να βρίσκεται στο προσκήνιο. Γνωρίζοντας αυτό το πρόβλημά του, και επειδή ο κ. Παπανδρέου «είναι για λύπηση» – όπως λέμε, σε τέτοιες περιπτώσεις, στην Κύπρο- οι σύντροφοί του έπρεπε να αποδεχθούν την παράκλησή του. Διαφορετικά, θα είναι συνυπεύθυνοι εάν συμβεί κάτι άσχημο στην πορεία.
Κονταροκτυπήθηκα μαζί του όχι τώρα που δύει η πολιτική του καριέρα, αλλά όταν ήταν παντοδύναμος υπουργός Εξωτερικών, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργός της Ελλάδας. Και το πρόβλημα δεν ξεκίνησε από την παθιασμένη και αδικαιολόγητη υποστήριξή του στο φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν, αλλά χρόνια πριν, την εποχή του σκανδάλου Κοσκωτά, όταν είχα συνειδητοποιήσει ότι «είναι ένας πολίτης του κόσμου», που έτυχε να είναι γιός του Ανδρέα Παπανδρέου, με τον οποίο, όμως, ελάχιστη σχέση είχε. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα θέματα πολιτικής, όπου ο πατέρας από τον πρωτότοκό του, είχαν απόσταση στις θέσεις τους από τη γη μέχρι τον Άρη. Αναφορικά με το σκάνδαλο Κοσκωτά, καταθέτω σήμερα, γνωρίζοντας τις συνέπειες του νόμου, πως κακώς κάθισε στο εδώλιο ο πατέρας…
Στη συνέχεια με επηρέασε αρνητικά η στενή σχέση που ανέπτυξε με την αμερικανική γραφειοκρατία. Σε βαθμό που ένοιωθα πως ταυτιζόταν περισσότερο με την πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών παρά με τις θέσεις των κυβερνήσεων που υπηρετούσε. Θυμάμαι, μάλιστα, μία συνάντησή του με την Μαντλίν Ολμπράϊτ στο Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, όταν η «σιδηρά κυρία» της αμερικανικής διπλωματίας τον «καθοδηγούσε» ενώπιον των διαπιστευμένων δημοσιογράφων για τα θέματα της Γιουγκοσλαβίας. Αν και ως άνθρωπος αντιπαθούσα τον Μιλόσεβιτς, επειδή πίστευα πως κατέστρεφε τη χώρα και το λαό του, θύμωσα βλέποντας το απαράδεκτο θέαμα και το έγραψα για να ακολουθήσει σφοδρή διαμαρτυρία του αγαπητού Πάνου Μπεγλίτη, που τότε ήταν εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών.
Μπορώ να καταλογίσω πολλά στο Γιώργο Παπανδρέου και για την περίοδο πριν γίνει πρωθυπουργός, αλλά και όταν ανέλαβε τις τύχες της Ελλάδας και την έριξε στα βράχια της χρεωκοπίας. Δέχθηκα πολλές επιθέσεις από τους «Παπατζήδες» που έσπειρε στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά και από τα μέλη του πολύ στενού περιβάλλοντός του, που με κατηγόρησαν ότι συνωμοτούσα με εκδότες και «διαπλεκόμενα συμφέροντα» εναντίον του. Με τον αδελφό του, τον Νίκο Παπανδρέου, είχα μία ενδιαφέρουσα αλληλογραφία, που παραμένει απόρρητη (κατόπιν επιθυμίας του) όπου είχε θέσει σοβαρά ζητήματα που αφορούν την ενέργεια, την οικονομία, το Κυπριακό και το ρατσιστικό σχέδιο Ανάν, και άλλα θέματα με τα οποία ασχολήθηκε ο κ. Παπανδρέου τα πέτρινα χρόνια της πρωθυπουργίας του. Δεν με εξέπληξε η απάντηση του Νίκου προς τον συνάδελφο Χρήστο Ράπτη και απόρησα που μερικοί «έπεσαν από τα σύννεφα». Ο αδελφός του πρώην πρωθυπουργού είναι ένας αυθόρμητος άνθρωπος, αλλά την ίδια στιγμή είναι και ένας θυμωμένος άνθρωπος. Πιστεύει ότι αδικείται ο Γιώργος Παπανδρέου, και γίνεται λύκος όταν ακούει και διαβάζει τα σκληρά κατηγορώ εναντίον του. Μιλώντας από τη δική μου εμπειρία, είμαι βέβαιος πως ο Νίκος δεν έχει πει την τελευταία του κουβέντα.
Στην πολιτική δεν πρέπει να λέμε ποτέ τη λέξη… ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, είμαι βέβαιος πως ο Γιώργος Παπανδρέου -όπως και ο Κώστας Καραμανλής- όχι μόνο έκλεισε τον κύκλο του στην ελληνική πολιτική σκηνή, αλλά θα φύγει και από την Ελλάδα. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν έπαψε ποτέ να είναι πολίτης του κόσμου και, τώρα, θα έχει την ευκαιρία να απελευθερωθεί και να δείξει τον πραγματικό του εαυτό.
Τα τελευταία δύο χρόνια δέχθηκα χωρίς καμία διαμαρτυρία την πολεμική των συνεργατών του που, δυστυχώς, ήταν εγκεκριμένη από τον ίδιο. Λάμβανα τα μηνύματα, αλλά δεν άλλαξα τον τρόπο με τον οποίο έκανα την εργασία μου. Σίγουρα δεν του χρωστώ τίποτα, αν και η πολεμική πιστεύω ότι με έκανε ακόμα πιο προσεκτικό και πιο ακριβή στο πολύ δύσκολο οικονομικό ρεπορτάζ. Αυτός είναι που χρωστά την εξήγηση. Και αυτή η εξήγηση-απολογία αφορά το κάλεσμά του προς τους Ελληνοκύπριους να αυτοκτονήσουν, αλλά και τη συζήτησή του με τον τότε Αμερικανό πρέσβη Τόμας Μίλερ, για το πώς θα επιβληθεί το φιλοτουρκικό σχέδιο. Και αυτή η εξήγηση θα είναι καλοδεχούμενη, όποτε αποφασίσει να την δώσει…
Είμαι βέβαιος πως θα λυτρωθεί…
Follow on twitter@mignatiou

Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Τουρκία –Κούρδοι – Ιράν και πιθανή «αφύπνιση» της ελληνικής διπλωματίας



Του Χρήστου Καπούτση

    Οι συναντήσεις που είχε στην Αθήνα ο Εγκμεντ Μπαγίς Αντιπρόεδρος και υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Τουρκίας, με τους ΥΠΕΞ Σ.ΔΗΜΑ ΚΑΙ ΥΠΕΘΑ Δ.Αβραμόπουλο, δεν ήταν ακριβώς εθιμοτυπικές, δεδομένου ότι ο τούρκος κυβερνητικός αξιωματούχος πραγματοποιεί ιδιωτική επίσκεψη στην Αθήνα.
Συζητήθηκαν θέματα αιχμής όπως οι γεωοικονομικές εξελίξεις στην Α. Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Αλλά και θέματα που αγγίζουν τον σκληρό πυρήνα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Μάλιστα ο ΥΠΕΘΑ Δ.Αβραμόπουλος μετά τη συνάντησή του με τον κ.Μπαγίς είπε ότι «θα προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο ηρεμίας και ειρήνης στο Αιγαίο.»
Να θυμηθούμε ωστόσο, ότι ο κ. Μπαγίς θεωρείται σκληροπυρηνικός σε θέματα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και μόλις πρόσφατα είχε δηλώσει  χαιρέκακα ότι  "οι Έλληνες, σύντομα θα ζητιανεύουν".

Βέβαια και οι εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία , δεν είναι και πολύ ευχάριστες.
Ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας, στρατηγός Ιλκέρ Μπασμπούιγ, κατέθεσε ως ύποπτος επί επτάωρο στον εισαγγελέα Άγκυρας που  διερευνά την υπόθεση της "Οδηγίας Ίντερνετ", όπως ονομάζεται η διαταγή που εξεδόθη στα πλαίσια του τουρκικού ΓΕΕΘΑ για την κατασκευή ιστοσελίδων που θα φιλοξενούσαν αντικυβερνητικά άρθρα.
Μετά την κατάθεση, ο εισαγγελέας αποφάσισε να παραπέμψει τον Στρατηγό Μπασμπούγ (που έλκει την καταγωγή του από τα Σκόπια) στο αρμόδιο δικαστήριο, με σχετικό αίτημα για την προφυλάκισή του.
Το αιτιολογικό της παραπομπής του πρώην αρχηγού ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας είναι: «Συμμετοχή ως ηγετικό στέλεχος σε ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση, παρεμπόδιση του έργου και συμμετοχή σε απόπειρα  βίαιης ανατροπής της κυβέρνησης της Τουρκικής Δημοκρατίας.» είναι σαφές ότι η διαμάχη Ισλαμιστών και Κεμαλιστών ωθείται στα άκρα!
Τις τελευταίες μέρες  στην γειτονική χώρα τη Τουρκία λαμβάνουν χώρα σημαντικές  εξελίξεις , που αφορούν  τις σχέσεις των ενόπλων δυνάμεων με το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Την στιγμή που οι Τούρκοι δικαστές ετοιμάζουν κατηγορητήριο για τον πρώην αρχηγό της στρατιωτικής χούντας, τον 94-χρονο στρατηγό Κενάν Εβρέν και τον πρώην επιτελάρχη Ιλκέρ Μπάσμπουγ, οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις εμφανίζονται και πάλι στο προσκήνιο της τουρκικής πολιτικής επικαιρότητας. Σήμερα το πρωί είχαμε τη δεύτερη συνάντηση , μέσα  σε 24 ώρες του προέδρου της Τουρκίας Α.Γκιούλ, του Πρωθυπουργού Τ.Ερντογάν και του Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Οζέλ.
ΟΛΑ αυτά ενώ η πληγή του Κουρδικού κακοφορμίζει επικίνδυνα.
Το νέο έτος ξεκίνησε με την άνανδρη δολοφονία 35 Κούρδων από τουρκικά μαχητικά στην περιοχή Ουλούντερε. Οι άνθρωποι μετέφεραν με τα μουλάρια τους λαθραίο μαζούτ από το Ιράκ, κάτι που συνηθίζεται στην περιοχή με την ανοχή των Αρχών και του Στρατού της Τουρκίας.
Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης κ. Αρίντς δήλωσε ότι δεν υπάρχει λόγος να ζητήσει το κράτος συγνώμη, αφού η δολοφονία δεν έγινε από δόλο ή σκοπιμότητα. Εξάλλου, το κράτος θα καταβάλει, όπως είπε, αποζημίωση 22.000 λιρών (9.034 Ευρώ) στις οικογένειες που έχασαν τα παιδιά τους! 
Η Τουρκάλα  δημοσιογράφος κ. Ζαχιντέ Ουτσάρ (διαθέτει κύρος και έχει απήχηση στην τουρκική κοινή γνώμη),  υποστηρίζει στην ιστοσελίδα της  μεταξύ άλλων,  ότι: «. Ο Ερντογάν κατηγορεί τον Άσαντ επειδή βομβαρδίζει αμάχους πολίτες του, τώρα το ίδιο έκανε κι εκείνος. Από κατήγορος βρέθηκε στη θέση του κατηγορούμενου. Η Αραβική Άνοιξη, η οποία στην πραγματικότητα είναι «αμερικανική άνοιξη» μπορεί εύκολα να γίνει και “τουρκική άνοιξη”».
                                    **
Οι σχέσεις ΤΟΥΡΚΙΑΣ –ΙΡΑΝ έχουν  ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η αιφνιδιαστική επίσκεψη στην Τεχεράνη του ΥΠΕΞ της Τουρκίας Α.Νταβούτογλου κρύβει αρκετό παρασκήνιο.
Επισήμως ανακοινώθηκε ο Επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας και οι Ιρανοί Κυβερνητικοί αξιωματούχοι  συζήτησαν  διμερή και περιφερειακά ζητήματα.
Ανεπισήμως όμως, συζητήθηκε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, το εμπάργκο σε βάρος των εξαγωγών πετρελαίου από το ΙΡΑΝ στη Δύση, και η πιθανή βίαιη ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος ΑΣΑΝΤ στη Συρία.
Η επίσκεψη Νταβούτογλου στην Τεχεράνη ενδέχεται να συνδέεται και με τη δολοφονία 35 Κούρδων από βόμβες των τουρκικών F-16 στην περιοχή Ουλούντερε στα σύνορα Τουρκίας και Β.ΙΡΑΚ.  Να επισημάνουμε  ότι  η μόνη χώρα που διαμαρτυρήθηκε για αυτό το τραγικό περιστατικό σε διεθνές επίπεδο ήταν το Ιράν. Μήπως είδαν κάτι περίεργο τα ραντάρ του ΙΡΑΝ , που εκθέτουν,  όχι  μόνο την τουρκική πολεμική αεροπορία ,αλλά πιθανόν και τους πληροφοριοδότες των Τούρκων, που όπως είναι γνωστό, σε αυτή την περιοχή του Β.ΙΡΑΚ δραστηριοποιούνται τα αμερικανικά δορυφορικά συστήματα και τα μέσα συλλογής πληροφοριών του αμερικανικού Στρατού;

H περί πατρίδας πολιτική αντίληψη των κλασικών Ελλήνων και η νεώτερη προπαγανδιστική διαστροφή της σε “πατριωτισμό”, “εθνική ενότητα” και “ομοψυχία”




Οι Έλληνες δεν μάχονταν για «ιδέες», «ιδανικά» και άλλες ιδεολογικοποιημένες (αυτ)απάτες, αλλά για απόλυτα καθορισμένες και χειροπιαστές σημασίες, όπως  η πόλη – πατρίδα. Η τελευταία σε πλήρη αντίθεση με τον σημερινό συσκοτισμό της (βλ. «έθνος – κράτος») δεν ήταν μια ιδεολογική αφαίρεση· ήταν πρωταρχικά μια αυτοκυβερνώμενη ανθρώπινη κοινότητα, η οποία αυτοπροσδιοριζόταν  βιολογικά (κοινός γεννήτορας και πρόγονοι), χρονικά (κοινή ιστορική διαδρομή), συνειδησιακά (κοινά έθιμα, θεσμοί, σημασίες  κ.λπ.) και,  μόνο δευτερευόντως, γεωγραφικά.
Ο γεωγραφικός προσδιορισμός της πατρίδας φαίνεται, ότι ιεραρχείτο ως δευτερεύων, αφού αρκετές φορές υποχωρούσε υπό το βάρος άλλων, κοινωνικών, πολιτικών κ.ά. παραγόντων. Οι αναρίθμητες αποικίες των Ελλήνων ιδρύθηκαν σε περιοχές, όπου αυτοί δεν μπορούσαν να επικαλεστούν κανένα γεωγραφικό παρελθόν και οι νέες ελληνικές πόλεις εγκαθιδρύθηκαν βασισμένες αποκλειστικά στους άλλους παράγοντες. Επίσης ο Θεμιστοκλής θεωρούσε δευτερεύοντα τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Αθήνας, όταν απείλησε, πως άν οι υπόλοιποι Έλληνες δεν επιθυμούσαν να δώσουν ναυμαχία στη Σαλαμίνα, οι Αθηναίοι θα πήγαιναν να ξαναϊδρύσουν την πόλη τους στην Ιταλία. Βλ. επίσης τη ρήση στον Θουκυδίδη «άνδρες γαρ πόλις» («η πόλη είναι οι άνδρες της», Ζ΄ 77,) δηλαδή οι πολίτες της, που φέρουν παντού και πάντα την πολιτική τους διαπαιδαγώγηση και με αυτόν τον τρόπο δίνουν ύπαρξη στη πόλη. Αλλά και γενικότερα οι Έλληνες δεν προσδιόριζαν την πόλη-πατρίδα με γεωγραφικούς όρους, αφού έλεγαν π.χ. «οι Αθηναίοι», ή «οι Κορίνθιοι» και ποτέ «η Αθήνα», ή «η Κόρινθος». Ήταν, κατά συνέπεια, κάτι απολύτως συγκεκριμένο, για το οποίο άξιζε να πεθάνει κάποιος, ακριβώς επειδή δέν άξιζε να ζει χωρίς αυτό.
Η αυτοκυβερνώμενη πατρίδα – πόλη αποτελούσε για τους Έλληνες έννοια κατ΄ εξοχήν πολιτική. Στον Επιτάφιο του Περικλέους (όπως τον αποδίδει ο Θουκυδίδης) κατονομάζονται οι χειροπιαστές αιτίες, για τις οποίες καλούνταν να πολεμήσουν οι Αθηναίοι: η επιβεβαιωμένη στην πράξη ευνομία τους, οι απεριόριστες ευκαιρίες, που είχε ο καθένας σε αυτή την πόλη για να αναπτύξει τις δυνατότητές του, οι  θεσμοί τους ως προϊόν αυθεντικής (=αυτόνομης) συλλογικότητας, η πολιτικώς θεσμισμένη (=έμπρακτη) ταύτιση ατομικού και συλλογικού συμφέροντος, η αναμφισβήτητη πληρότητα της ζωής τους.  Πουθενά στο συναρπαστικό αυτό κείμενο δεν θα βρει κανείς τον μεταγενέστερο πατριδοκάπηλο μελοδραματισμό, ύποπτους συλλογιστικούς ακροβατισμούς (στους οποίους ανέκαθεν επεδίδετο η εθνικιστική προπαγάνδα, βλ. «έθνος – κράτος»), συγκινησιακά φορτισμένες κοινοτοπίες και λοιπά ιδεολογικοποιημένα ξεροκόκκαλα, από αυτά, που πετούν συχνότατα οι έμποροι του πολέμου στις αποβλακωμένες ανθρωπομάζες/κρέας για τα κανόνια τους.
Ακόμα και η παραδοσιακή ομηρική έννοια της εξιδανικευμένης πολεμικής δόξας, απέκτησε στην κλασική εποχή υλικό σημείο αναφοράς: οι πεσόντες, π.χ. του Μαραθώνα, θεωρούνται πλέον δοξασμένοι ήρωες, όχι απλώς επειδή πολέμησαν γενναία, αλλά γιατί πολέμησαν για χειροπιαστά πράγματα, π.χ. για την πολιτική κοινότητά τους. Αλλά και από την Ιλιάδα (Β΄ 212 κ.ε.) δεν λείπει το πρωτόλειο  μιας  υλιστικής και πολιτικής αντίληψης περί πολέμου. Ο Θερσίτης, ένας συνηθισμένος πολεμιστής, που θέλει να επιστρέψουν οι Αχαιοί στην Ελλάδα αντί να συνεχίσουν τον πόλεμο, απευθύνεται με παρρησία στον Αγαμέμνονα λέγοντάς του, ότι: «οι σκηνές σου είναι γεμάτες από χαλκό και γυναίκες, εκλεκτά λάφυρα, που εμείς οι Αχαιοί σου δίνουμε όποτε κατακτάμε μια πόλη. Είσαι άπληστος για το χρυσάφι, που οι αλογάρηδες Τρώες θα σου φέρουν ως λύτρα για τον γιό τους, που εγώ, ή κάποιος άλλος Αχαιός θα αιχμαλωτίσει; Ή για κάποια γυναίκα που θα κοιμάσαι μαζί της και θα κρατάς μόνο για τον εαυτό σου;» Στη συνέχεια λέει, ότι είναι ανάρμοστο να παρατείνεται ο πόλεμος μόνο και μόνο για να οικειοποιείται ένας βασιλιάς τη μερίδα του λέοντος από τα  λάφυρα. Ο Θερσίτης, σαν συνειδητοποιημένος  πολίτης, απαιτεί να έχει λόγο στα τής εκστρατείας, στην πορεία της, στη διανομή των ωφελημάτων της κ.λπ..
Το αντιπροσωπευτικότερο επιχείρημα, που μπορεί να επικαλεστεί κανείς σχετικά με το πώς οι Έλληνες της κλασικής εποχής αντιλαμβάνονταν την κατ΄ εξοχήν πολιτική διάσταση της πατρίδας, βρίσκεται στον Ηρόδοτο (Ε΄ 78):  «Φαίνεται δε όχι μόνο από ένα παράδειγμα αλλά γενικώς πόσο σπουδαίο πράγμα είναι η ισηγορία. Διότι όταν οι Αθηναίοι διοικούντο τυραννικά  δεν ήσαν καθόλου καλύτεροι στα πολεμικά από κανέναν από τους γείτονές τους, απαλλαγέντες όμως από τους τυράννους έγιναν οι καλύτεροι όλων. Τούτο φανερώνει, ότι όταν ήσαν υποταγμένοι συμπεριφέρονταν εκουσίως ως δειλοί, σκεπτόμενοι, ότι εργάζονται για τον δεσπότη τους, όταν όμως ελευθερώθηκαν, ο καθένας έδειχνε προθυμία να εργαστεί σκεπτόμενος, ότι εργάζεται για τον εαυτό του». Με άλλα λόγια ο άνθρωπος αποκτά πατρίδα μόνο όταν γίνεται πολίτης. Και τότε, αν χρειαστεί, πολεμάει για τον εαυτό του και άρα για την πατρίδα του (και όχι το αντίστροφο). Καμμία σχέση με υπήκοους, που σύρονται στα πεδία των μαχών ωθούμενοι από το ιδεολογικό («εθνικό») κουτόχορτο, που τούς έχει ταϊσει κάποιος πατριδοκάπηλος εξουσιαστής.
Ακόμα και μετά τον πελοποννησιακό πόλεμο, όπου  παρατηρείται μια όξυνση των κοινωνικών συγκρούσεων εντός των εξασθενημένων πόλεων και όπου η κοινωνική συνοχή τίθεται συχνά υπό αίρεση, οι Έλληνες παραμένουν υποψιασμένοι πολίτες και  δεν συγκινούνται από καμμιά υποκριτική επίκληση για κοινωνική ειρήνη στο όνομα δήθεν της πατρίδας-πόλης. Εξ άλλου τέτοιου είδους επικλήσεις είναι ανύπαρκτες στην ελληνική αρχαιότητα: η όποια επίκληση της πατρίδας γινόταν πάντα συνοδεία επιχειρημάτων, όπως π.χ. στον Επιτάφιο του Περικλή. Σε κάθε άλλη περίπτωση (π.χ.  τυραννίας, κοινωνικής ανισότητας κ.λπ.) η στάσις (και ό,τι αυτή συνεπαγόταν, π.χ, τον φόνο «συμπολιτών» – αρπακτικών δηλαδή, ομοεθνών) θεωρείται όχι μόνο δικαιολογημένη, αλλά και αυτονόητη (σε πλήρη αντίθεση με τη σημερινή εποχή, όπου θεωρείται σεμνότυφα  «εθνική προδοσία» -σημειωτέον, ότι για «εθνική προδοσία» δεν είχαν κατηγορηθεί ούτε οι μηδίσαντες Έλληνες). Tα αρχαία πολιτικά συγγράμματα πραγματεύτηκαν το φαινόμενο της στάσεως, χωρίς υποκρισία, ως προϊόν της κοινωνικής ανισότητας (βλ. Αριστοτέλους, Πολιτικά,V,1301 a25-1301 b 18. Αλλά και Αινεία Τακτικού, Πολιορκητικά XIV, 1).
Οι αρχαίοι Έλληνες διέθεταν ανέκαθεν πλήρη επίγνωση, ότι αποτελούν έθνος με κοινή καταγωγή, γλώσσα, πολιτισμό κ.λπ.. Ωστόσο, αυτό δεν τους έλεγε και πολλά πράγματα από πολιτικής πλευράς. Γνώριζαν, ότι η κοινωνική συνοχή απαιτεί πολύ περισσότερα πράγματα από απλοϊκές ιδεολογικές καταφυγές σε κάποιο «κοινό αίμα» κι ότι εξασφαλίζεται μόνο εάν η έμφαση δοθεί στο πολιτικό μέρος τού προβλήματος. Ο ελληνικός πολιτικός στοχασμός αναδύθηκε από αυτό ακριβώς το «κοινό αίμα», που έχυναν αλύπητα οι Έλληνες στις μεταξύ τους «αντεθνικές» συγκρούσεις και, κυρίως, στον συχνό κοινωνικό πόλεμο εντός των πόλεων. Η κοινή εθνική καταγωγή μπορεί να βοηθήσει στην κοινωνική συνοχή, αλλά δεν μπορεί ούτε να τη δημιουργήσει, ούτε να την διατηρήσει. Γνώριζαν, ότι η επίκληση της κοινής καταγωγής δεν επαρκεί για να αποτρέπει τις κοινωνικές συγκρούσεις κι ότι ήταν επισφαλής βάση, ώστε να θεμελιώσουν επάνω της την πολιτική τους αναζήτηση και πρακτική. Αυτό το έκανε πολύ αργότερα ο νεώτερος Εξουσιασμός επινοώντας το φαιδρό υβρίδιο του «έθνους-κράτους». Το εθνοκράτος παγίωσε στη συλλογική συνείδηση μια αποϊεροποιημένη και  χυδαία εδαφική/συνοριακή αντίληψη της πατρίδας.
Στην αρχαία ελληνική πόλη η στράτευση  γινόταν περισσότερο αντιληπτή ως τιμή παρά ως υποχρέωση. Αυτό συνέβαινε, διότι ο στρατός ήταν στρατός πολιτών και όχι υπηκόων, ή σκλάβων. Οι οπλίτες/πολίτες, σε αντίθεση με σήμερα, είχαν μια πραγματική -και όχι ιδεολογική- πατρίδα να υπερασπίσουν: π.χ. ως άτομα είχαν ολοκληρωμένη πολιτική οντότητα και όχι τα σημερινά καχεκτικά «πολιτικά δικαιώματα».
Πολεμικό συμβούλιο (πίνακας του Θ. Βρυζάκη 1819-1878). Στις Κλέφτικες ομάδες (που πολλές φορές συγκέντρωναν εκατοντάδες παληκάρια) ξαναέζησε το πνεύμα των περίφημων συμβουλίων των πολεμιστών της Ιλιάδας, αλλά και των λαϊκών συνελεύσεων (εκκλησιών του Δήμου) της κλασικής εποχής. Έτσι, ο πόλεμος διεξάγεται ελληνικότατα, από μια στοιχειωδώς πολιτική κοινότητα και όχι από έναν στρατό σκλάβων.
Κατά τον ίδιο τρόπο οι αγωνιστές του 1821 αντιλαμβάνονταν την πατρίδα ως κάτι χειροπιαστό κι όχι ως μια αφηρημένη ιδέα. Γι΄ αυτό, η μισθοδοσία των παλληκαριών τους και η δίκαιη διανομή των λαφύρων, απασχολούσαν τούς οπλαρχηγούς το ίδιο με τον σχεδιασμό των συγκρούσεων. Αυτό δεν οφειλόταν στον ελλιπή, λόγω ανυπαρξίας τακτικού στρατού, εφοδιασμό (ο τακτικός στρατός ήταν άλλωστε κάτι, που τους προξενούσε αποστροφή). Απλώς δεν δέχονταν να  πολεμήσουν για την «πατρίδα» των κοτσαμπασήδων και των φαναριωτών, που ήσαν αραγμένοι στα μετόπισθεν (αναλόγως έπρατταν και τα πληρώματα των πλοίων). Επίσης, από ένα σημείο και μετά, απαιτούσαν και συμμετοχή στην πολιτική εξουσία. Όποιος διαβάσει, έστω και επί τροχάδην, τα απομνημονεύματα των διαφόρων οπλαρχηγών του 1821 θα διαπιστώσει την πλήρη ομοφωνία τους στο να μήν πολεμούν, κατά το κοινώς λεγόμενο, «για την ψυχή της μάνας τους» αλλά, για «πεζά» υλικά πράγματα, τόσο για τους ίδιους, όσο και για τους πολεμιστές τους: χρήματα, λάφυρα, αγροτικές εκτάσεις, πολιτική συμμετοχή. Κάτι, που (κακώς) θα απογοητεύσει τους γαλουχημένους με τις προπαγανδιστικές αγιογραφίες, που προωθεί το νεοελληνικό εθνοκράτος.
Χιλιετίες πρωτύτερα, ο -ολιγαρχικός- Πλάτων (Πολιτεία VIII, 551 d-e) είχε παραδεχθεί, ότι οι ολιγαρχικοί δεν είναι ικανοί να κάνουν πόλεμο «γιατί είναι αναγκασμένοι, ή να οπλίσουν το πλήθος, οπότε θα το φοβούνται περισσότερο από τους εχθρούς, ή να μην το χρησιμοποιήσουν καθόλου». Το οπλισμένο πλήθος του 1821, σε πλήρη αντίθεση με τους νεοέλληνες απογόνους του, γνώριζε ενστικτωδώς αυτή την αλήθεια και πολεμούσε για τους δικούς του λόγους, οι οποίοι συνήθως δεν είχαν καμμία σχέση με τα πολιτικά «μαγειρέματα» των ελληνικών εξουσιαστικών ομάδων της εποχής.
Η ρίζα αυτής τής εντελώς αντιιδεολογικής αντίληψης περί πατρίδας, πολέμου και στρατού είναι κοινή τόσο στους αρχαίους, όσο και στους νεώτερους.  Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για ανθρώπους, που γνωρίζουν γιατί πολεμούν και δεν έχουν πέσει θύματα ιδεολογικοποιημένης εξαπάτησης. Παρά την έλλειψη μόρφωσης των Κλεφτών, ο  πόλεμός τους είχε πάντα ως κυρίαρχη μια ενστικτώδη υγιή πολιτική διάσταση, αντί για μια περιορισμένη και νεφελώδη «εθνική» και εδαφική. Γαλουχημένοι με κείμενα όπως η συναρπαστική Ελληνική Νομαρχία τούΑνωνύμου του Έλληνος, οι εξεγερμένοι του 1821 ένιωθαν, ότι «Πατρίς είναι μια λέξις, διά της οποίας όλοι κοινώς εννοούσι την γην, εις ήν εγεννήθησαν, οι μόνον ελεύθεροι όμως δύνανται να καταλάβωσι τήν μεγάλην αυτής σημασίαν, και δια τούτο οι δούλοι αδιαφόρως προφέρουσι τοιούτον όνομα[…] Τα ονόματα αγαπητοί μου, λαμβάνουν την σημασίαν από την ιδιότητα των πραγμάτων, εις τα οποία αναφέρονται. Όθεν, αν τινάς δεν γνωρίζει το πράγμα εις ουδέν του χρησιμεύει η ονομασία του. Και καθώς ο εκ γενετής αόμματος, προφέροντας τα ονόματα των χρωμάτων ουδέν εννοεί, επειδή δεν είδε ποτέ τα χρώματα, ούτως και οι νυν Έλληνες με το «Πατρίς» άλλο δεν εννοούσι ειμή τήν γην εις την οποίαν εγεννήθησαν, επειδή τούς λείπει η ελευθερία […]  Ω! πόσον διαφέρομεν από τους προγόνους μας οι ταλαίπωροι! […] Η  λέξις «Πατρίς» ερέθιζε εις την ενθύμησιν τών προγόνων μας όλας τας ιδέας τών καλών της ελευθερίας και όλην την ευδαιμονίαν της ζωής των
Στη σημερινή εποχή η ιερή έννοια της πατρίδας (ίσως η  μόνη, για την οποία άξιζε ανέκαθεν να πολεμήσει κανείς)  έχει ευτελιστεί σε μια ιδεοληψία για όσους αρέσκονται να στριμώχνουν την πραγματικότητα σε απλοϊκά θρησκευτικά, ή εθνικιστικά σχήματα. Είναι αξιοσημείωτο, ότι οι αρχαίοι Έλληνες, που πολέμησαν για πραγματικά ιερά πράγματα, τα οποία -θεωρητικά τουλάχιστον- αποδέχεται ως ιερά και ο σημερινός κόσμος, δέν το διατυμπάνισαν και δεν τα ιδεολογικοποίησαν ποτέ. Σε αντίθεση με τους ευρεσιτέχνες των διαφόρων ιδεολογιών του πολέμου.
Γι΄ αυτό ένας πολίτης, που θέλει να είναι πραγματικά τέτοιος, άν ποτέ κληθεί να πολεμήσει, είναι απαραίτητο να αναρωτηθεί ποιός και γιατί πραγματικά τού ζητά να το κάνει. Κι ας διεξάγει όπως μπορεί τον δικό του αντιιδεολογικό πόλεμο. Στην πράξη αυτό μόνο με έναν τρόπο μεταφράζεται: μετατροπή του ιδεολογικοποιημένου «εθνικού» πολέμου σε υλιστικό κοινωνικό, δηλαδή, κατά την απατηλή ορολογία του εθνοκράτους, σε «εμφύλιο», ή «ανταρσία» (ή στα αρχαία ελληνικά στάση). Δηλαδή ταυτόχρονος πόλεμος όσων θέλουν να λέγονται πολίτες, εναντίον, τόσο των «εξωτερικών» όσο και (κυρίως) των εσωτερικών εχθρών – εξουσιαστών της κοινωνίας. Μια σύρραξη με έναν «εξωτερικό» εχθρό, είναι πάντα μια καλή ευκαιρία να διευθετηθεί γρήγορα και εύκολα όλη η ανώμαλη κοινωνική κατάσταση, στην οποία ζούν αλαζονικά επαναπαυμένα τα κοινωνικώς κυρίαρχα παράσιτα. Έτσι οι νικητές του κοινωνικού πολέμου θα έχουν αποκτήσει μια πραγματική (και όχι ιδεολογική) πατρίδα για να υπερασπίσουν. Η θέση περί μετατροπής των «εθνικών» πολέμων σε κοινωνικούς αποτελεί μια μεγάλη συνεισφορά της κλασικής πολιτικής σκέψης, που εγκαινίασαν οι ελληνικές δημοκρατίες, διαμέσου της Γαλλικής Επανάστασης και του επαναστατικού σοσιαλισμού του 19ου αιώνα.
Θεόδωρος Α. Λαμπρόπουλος
Σημείωση
Το παραπάνω σχόλιο αποτελείται από αποσπάσματα
από το άρθρο: Η αθλιότητα της ιδεολογικοποίησης του πολέμου.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Στίβεν Χόκινγκ:το μεγαλύτερο μυστήριο του Σύμπαντος είναι οι ...γυναίκες!!!



ΜΕΓΑΛΗ ομολογία από έναν σπάνιο επιστήμονα, και μάλιστα στα 70α του – δύσκολα - γενέθλια, για  τη ...ΓΥΝΑΙΚΑ.
Το λέμε αυτό γιατί πρόκειται για τον διάσημο αστροφυσικό καθηγητή Στίβεν  Χόκινγκ ,που αδυνατεί να καταλάβει.... τις γυναίκες ,ενώ.... κατάφερε να δώσει απαντήσεις για μυστήρια του Μεγάλου Σύμπαντος.
Κατά τη διάρκεια των 70ων γενεθλίων του , και απαντώντας σε σχετική ερώτηση για το ΤΙ δεν μπορεί να κατανοήσει, απάντησε αφοπλιστικά:
-τη Γ υ ν α ί κ α ...
Είπε χαρακτηριστικά:
  • τις γυναίκες. Αποτελούν ένα πλήρες μυστήριο”!
Τώρα όσον αφορά τις επιστημονικές επιτυχίες ή και αποτυχίες του , σε αποκλειστική συνέντευξη στο περιοδικό “New Scientist”, παραδέχτηκε ότι:
  • μεγαλύτερο λάθος, του ήταν η πεποίθησή  “ότι η πληροφορία καταστρέφεται μέσα στις μαύρες τρύπες”, άποψη που στη συνέχεια (το 1997) αναθεώρησε .Είπε χαρακτηριστικά :
  • Ήταν η μεγαλύτερη γκάφα μου, τουλάχιστον η μεγαλύτερη γκάφα μου στην επιστήμη”...