Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Εκρηκτική ηρεμία στα Βαλκάνια. Αλλαγή συνόρων προβλέπουν οι ΗΠΑ!

Άρθρο του Χρήστου  Καπούτση

  Στον «αέρα» είναι η επίσημη  επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά στα Σκόπια, εξαιτίας της εμμονής και της νέας Κυβέρνησης του Ζόραν Ζαάεφ, σε μία αδιέξοδη αλυτρωτική πολιτική σε βάρος της Ελλάδας.  Ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς έχει προγραμματισμένη  επίσκεψη στην FYROM στις 31 Αυγούστου,  όμως υπάρχουν σκέψεις για την αναβολή της .  Αιτία, η ανθελληνική εκδήλωση του  διοργάνωσαν οι “ Ενωμένοι Μακεδόνες” στις 6 Αυγούστου στο Τορόντο, για να γιορτάσουν την “ Εθνική ημέρα της Μακεδονίας” ( Ilnden) και παρουσίασαν χάρτη της “ Μεγάλης Μακεδονίας” που φτάνει μέχρι τον Όλυμπο και την Χαλκιδική!  Η εκδήλωση έλαβε  επίσημο χαρακτήρα με την συμμετοχή σε αυτή του Σκοπιανού προξένου στον Καναδά. Μάλιστα ο πρόξενος Γιόβιτσα Παλιατσέφσκι απηύθυνε χαιρετισμό εκ μέρους της Σκοπιανής Κυβέρνησης με «φόντο» τον πλαστογραφημένο χάρτη, που απεικονίζει τα διαχρονικά αλυτρωτικά – εθνικιστικά  σχέδια των Σκοπιανών.
Η κατάσταση στα Βαλκάνια είναι αρκετά επιβαρυμένη.
  Η πρόσφατη ένταση στις σχέσεις της Σερβίας με την FYROM, πιθανόν να αποτελέσει την θρυαλλίδα πολύ σοβαρών εξελίξεων στην Βαλκανική, αν και προσωρινά,  φαίνεται να εκτονώνεται η κρίση. Μετά κοινό ανακοινωθέν ο πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς και ο πρωθυπουργός της FYROM Ζόραν Ζάεφ, επιχείρησαν να ρίξουν τους τόνους στην ένταση που προκλήθηκε, μετά την ανάκληση της διπλωματική αποστολής του Βελιγραδίου από τα Σκόπια, κατόπιν διαρροών ότι θα προτείνει ως πλήρες μέλος της Unesco, το Κόσοβο. Το Κόσοβο δεν είναι πλήρες μέλος του ΟΗΕ, καθώς Ρωσία και Κίνα στηρίζουν το status quo, σύμφωνα με τo οποίο παραμένει σερβική επαρχία. Η συμμετοχή στην UNESCO, θα αποτελούσε ένα βήμα προς την πλήρη αναγνώριση του. Στην  πολιτικο-διπλωματική διαμάχη Σερβίας – FYROM- Κοσσόβου,  εμπλέκεται και η Ελλάδα. Ισπανία, Ελλάδα  και  Ρουμανία, είναι οι χώρες της Ε.Ε., που εξακολουθούν να μην αναγνωρίζουν το Κοσσυφοπέδιο, ως ανεξάρτητο κράτος, παρέχοντας ουσιαστική διπλωματική υποστήριξη στην Σερβία.  Η Σερβία προειδοποίησε την FYROM ,  ότι αν ψηφίσει υπέρ της συμμετοχής  του Κοσσόβου στην UNESCO, θ’ αλλάξει στάση στο θέμα του ονόματος,  υιοθετώντας αυτό που χρησιμοποιεί η Ε.Ε., δηλαδή, το FYROM. Μάλιστα  αξιωματούχος  της Σερβικής Κυβέρνησης χαρακτήρισε «μεγάλη βλακεία» της Σερβίας,  να αναγνωρίσει τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία».  Φυσικά η Σερβία, εφόσον  θέλει,  μπορεί να άρει την αναγνώριση της FYROM ως «Μακεδονία», καταδικάζοντας ευθαρσώς τον αλυτρωτισμό των Σκοπιανών.
Στην πρόσφατη συνάντηση  του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα με τον πρόεδρο της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς ,  συμφωνήθηκε,   οι  δυο χώρες να  αντιταχθούν  ενεργά σε όλα τα φαινόμενα εθνικισμού, αλυτρωτισμού και μισαλλοδοξίας στην περιοχή, ενώ για το όνομα της FYROM,  συμφώνησαν  ότι πρέπει να επιτευχθεί  μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση.  Πάντως,  το  ρήγμα μεταξύ Βελιγραδίου και Σκοπιών εξακολουθεί να είναι αρκετά βαθύ και επικίνδυνο και απειλεί την σταθερότητα στα  Βαλκάνια.
Την σοβαρότητα της κρίσης στα Βαλκάνια επισημαίνουν και αξιωματούχοι της Αμερικανικής Κυβέρνησης. Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Στρατηγός ε.α. Τζ. Μάτις , προειδοποιεί ότι,  «μια νέα ανάφλεξη στα Βαλκάνια δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη».      Σε δηλώσεις του  ο πρώην αναπληρωτής επικεφαλής της  CIA Στίβεν Μάγιερ , επισήμανε ότι: «Στα Βαλκάνια, αργά ή γρήγορα, θα έχουμε αλλαγή των συνόρων»!!  Και πρόσθεσε,  ότι τα νέα σαφώς καθορισμένα σύνορα είναι πιο πιθανό να επηρεάσουν άμεσα την ΠΓΔΜ,  αλλά και το Κοσσυφοπέδιο, ενώ θα εμπλακούν η Αλβανία, η Βουλγαρία,  η Σερβία και η Ελλάδα,  υπενθυμίζοντας παράλληλα, ότι «οι ΗΠΑ έχουν μεγάλα συμφέροντα στην περιοχή των Βαλκανίων».
Επίσης,  το εκρηκτικό βαλκανικό «πάζλ» συμπληρώνεται με την Βοσνία – Ερζεγοβίνη, που δεν μπορεί να θεωρηθεί «κανονική» χώρα,  αφού αποτελείται από  αλληλομισούμενες εθνότητες (Σερβοβόσνιοι, Κροάτες-μουσουλμάνοι).   Η αποσχιστική  δράση των αλβανών της FYROM, η «επαναστατική» των Κοσσοβάρων και η δράση της αλβανικής μαφίας (διακίνηση ναρκωτικών προς την Ε.Ε.), αλληλοδιαπλέκονται  και βαθαίνουν τη σοβούσα σοβαρή  κρίση ανάμεσα στο Κόσσοβο (Αλβανία) και την π. Γ.Δ. Μακεδονίας. Στη Σερβία, πολιτικοί με επιρροές από τα Τίρανα τάσσονται ανοιχτά, πλέον, υπέρ μιας «Μεγάλης Αλβανίας», προκαλώντας έντονες αναταράξεις στη σερβική κυβέρνηση. Μάλιστα ο δήμαρχος της Σέρβικης πόλης Πρέσεβο, Γιονούζ Μοσλιού δηλώνει πως αναγνωρίζει ως πρωθυπουργό τον Έντι Ράμα, προκαλώντας τη δικαιολογημένη  οργή των Σέρβων. Στην Μιτροβίτσα, πρώην επαρχία της Σερβίας, που έχει προσαρτηθεί στο Κόσσοβο, έχουν εμφανιστεί ένοπλες ομάδες Σέρβων εθνικιστών.  Ενδεικτικό της ρευστής και  κλυδωνιζόμενης κοινωνικο-πολιτικής κατάστασης στο Βαλκάνια,  είναι και ότι,   Πρωθυπουργός του Κοσσόβου είναι ο σκληροπυρηνικός Ραμούς Χαραντινάι, πρώην στέλεχος των Αλβανών ανταρτών του UCK. Το δικαστήριο της Χάγης αθώωσε  τον Haradinaj για εγκλήματα πολέμου, επειδή υπήρξαν μάρτυρες που αρνήθηκαν να καταθέσουν , ενώ όσοι δήλωσαν πρόθυμοι να καταθέσουν  βρήκαν ξαφνικό θάνατο…  Ωστόσο, η  αστυνομία του ΟΗΕ στο Κόσσοβο, έχει κατηγορήσει τον βετεράνο του UÇK  και νυν Πρωθυπουργό,  ότι είναι αναμειγμένος σε εμπόριο κοκαΐνης, ενώ η γερμανική αντικατασκοπία BND, τον περιγράφει  ως «επικεφαλής ομάδας που είναι αναμειγμένη σε όλο το φάσμα των εγκληματικών δραστηριοτήτων στην περιοχή»!
Και ενώ το μέλλον της Βαλκανικής διαγράφεται ζοφερό, η Ε.Ε. κάνει και πάλι αισθητή την … απουσία  της , αφού είναι σαφές,  ότι δεν έχει απαντήσεις στα ερωτήματα που ταλανίζουν τα Βαλκάνια και δημιουργούν μια εκρηκτική , πολιτικο-διπλωματική κατάσταση. Ίσως , πρέπει να προσεχτεί περισσότερο η  παλαιότερη  προειδοποίηση που απηύθυνε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ προς τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ: «Εάν αφήσουμε μόνες τους  χώρες όπως η Αλβανία, η ΠΓΔΜ και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, θα έχουμε πόλεμο ξανά στα Βαλκάνια».
 
 
  

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Η αεροναυτική βάση της Σούδας και οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις



Του Χρήστου Καπούτση 

  Η  αεροναυτική βάση της Σούδας, πιθανόν, να αποτελέσει το ισχυρό διπλωματικό «χαρτί»  για την Κυβέρνηση, εφόσον φυσικά, διαμορφώσει ένα πλήρες σχέδιο, πολλαπλών διαστάσεων (γεωπολιτικά, ενεργειακά, στρατιωτικά) , για την αξιοποίησή της, στο πλαίσιο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων.  
Η γενική συμφωνία που διέπει το καθεστώς της βάσης της Σούδας είναι η Μutual Defence Cooperation Αgreement (MDCA) που υπεγράφη το 1990. Συμφωνήθηκε τότε, η παραχώρηση ναυτικών και αεροπορικών διευκολύνσεων προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η συμφωνία αυτή, έχει συμπληρωθεί έκτοτε από διάφορα Μνημόνια Κατανόησης (ΜoUs), διακρατικές συμφωνίες μεταξύ των Κυβερνήσεων Ελλάδας και ΗΠΑ,  με τα οποία ρυθμίζονται διάφορα λειτουργικά και επιχειρησιακά ζητήματα.    Η βάση της Σούδας βρίσκεται υπό ελληνική διοίκηση για θέματα μέριμνας προσωπικού και κτηριακών εγακταστασεων, ενώ την επιχειρησιακή ευθύνη έχουν οι αμερικανοί.  Για τα αμερικανικά Στρατηγικά σχέδια η αεροναυτική βάση της Σούδας,  αποτελεί προχωρημένη βάση ανεφοδιασμού, για τις επιχειρήσεις  των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ,  στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, αλλά και ευρύτερα.  Οι αμερικανο- νατοϊκές στρατιωτικές επιχειρήσεις, στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη ακόμη και στη Γιουγκοσλαβία, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολες , χωρίς την υποστηριχτική αξιοποίηση των δομών της βάσης της Σούδας.  Και ακόμη, από αυτήν έφευγαν πλοία του ΝΑΤΟ για τη Μαύρη Θάλασσα,  κατά τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας-Γεωργίας στον Καύκασο! Η μόνιμη στάθμευση αμερικανών βατραχανθρώπων στη Σούδα αποτελεί, επίσης, μια έμμεση αναγνώριση της αξίας που έχει το υπό ελληνική διοίκηση Νατοϊκό Κέντρο Ναυτικής Αποτροπής (ΚΕΝΑΠ-NMIOTC), όπου μετεκπαιδεύονται ειδικές δυνάμεις όλων των συμμαχικών δυνάμεων.
Η αεροναυτική βάση της Σούδας αποτελεί το βασικότερο στήριγμα του 6ου στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο (ανεφοδιασμός, συντήρηση, ψυχαγωγία προσωπικού). Επίσης, οι αμερικανοί  μπορούν να χρησιμοποιούν δεξαμενές καυσίμων στη Σούδα, τις οποίες γεμίζουν με δικό τους καύσιμο, για τον ανεφοδιασμό πλοίων και αεροπλάνων.  Επιχειρησιακά η βάση της Σούδας συνδέεται  με την αμερικανική βάση Βισμπάντεν στη Γερμανία  και με την αεροπορική αμερικανική βάση στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας.
Η αεροναυτική βάση της Σούδας, εκ των πραγμάτων αναβαθμίζεται, μετά την απόφαση των ΗΠΑ για σταδιακή αποδυνάμωση της τουρκικής βάσης του Ιντσιρλίκ και μεταφοράς δραστηριοτήτων στη Σούδα, λόγω  των «παγωμένων» σχέσεων της Κυβέρνησης Τράμπ  με το σύστημα εξουσίας Τ. Ερντογάν, που «ερωτοτροπεί» με τον Πούτιν.  Εικάζεται,  ότι και οι αμερικανικές πυρηνικές βόμβες από την βάση του Ιντσιρλίκ θα μεταφερθούν στη Σούδα, μετατρέποντάς την έτσι, ως την κορυφαία βάση των αμερικανών στη Μεσόγειο.
Επισημαίνουμε ότι, τον Ιούνιο του 2003 στις Βρυξέλλες αποφασίστηκε κατά τη σύνοδο των υπουργών του ΝΑΤΟ, η ίδρυση Κέντρου Εκπαίδευσης και Επιχειρήσεων Ναυτικής Αποτροπής με την ονομασία (Maritime Interdiction Operations Training Center - M.I.O.T.C.) στη Σούδα,  καθώς και η λειτουργία Κέντρου Συνδυασμένων Αεροπορικών Επιχειρήσεων - (C.A.O.C.). Οι Αμερικανοί τα τελευταία χρόνια δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα και στον τομέα των επικοινωνιών. Έχουν εξοπλίσει τη Σούδα με σύγχρονα ηλεκτρονικά και κατασκοπευτικά συστήματα , ώστε να έχει τον  ρόλο  του "μεγάλου αδελφού" σε μια περιοχή, εναέρια και θαλάσσια, από τον Καύκασο μέχρι και τη Μέση Ανατολή.
Γενικά, η  γεωπολιτική αξία της Ελλάδας και η στρατιωτικο-διπλωματική της Σούδας, έχουν αξιολογηθεί ως ιδιαίτερα σημαντικά, για τα Στρατηγικά σχέδια των ΗΠΑ.  Κορυφαίοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι των ΗΠΑ, όπως ο υπουργός Άμυνας Τζέιμς Μάτις,  ο υπουργός εξωτερικών  Ρεξ Τίλερσον  και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας  Χ. Ρ. Μακμάστερ, σε συναντήσεις τους με έλληνες ομολόγους τους, αλλά και σε παρεμβάσεις τους σε Υπουργικές Συνόδους του ΝΑΤΟ,  έχουν  επισημάνει ότι,  η γεωπολιτική σημασία της Ελλάδας , καθώς και η στρατιωτική της Σούδας, αναγνωρίζονται  και εκτιμώνται  ιδιαιτέρως από την Ουάσιγκτον. «Είμαστε πολύ τυχεροί που ο μεγαλύτερος λιμένας βαθέων υδάτων βρίσκεται σε μια ικανή χώρα της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ», δήλωσε  αναφερόμενος στη βάση της Σούδας, ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Τζέιμς Μάτις.
Το Μέγαρο Μαξίμου εκτιμά,  ότι οι συνθήκες είναι ώριμες για την υπογραφή μιας πολυετούς ελληνοαμερικανικής  συμφωνίας για την αξιοποίηση της βάσης του Σούδας , εξασφαλίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά ( στον τομέα της ενέργειας)  ανταλλάγματα. Η Κυβέρνηση εκτιμά ότι, οι πρόσφατες θετικές δηλώσεις του αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα  «για τις προσπάθειες που καταβάλλει η Κυβέρνηση του Α. Τσίπρα στην οικονομία», ουσιαστικά ανάβουν το «πράσινο φως» για μια συνεκτική ελληνοαμερικανική πολιτική , στρατιωτική και ενεργειακή συμφωνία, αμοιβαία επωφελής.  Ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας έχει πειστεί, ότι η συνεργασία με τις ΗΠΑ θα πρέπει  είναι στενότερη  στον στρατιωτικό τομέα. Για το λόγο αυτό, διάφοροι πολιτικοί και διπλωματικοί δίαυλοι δραστηριοποιούνται, ώστε ο Αλέξης Τσίπρας, να επισκεφτεί την Ουάσιγκτον και να συναντηθεί με  τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.
Η Ελληνική Κυβέρνηση, προσπαθεί να  συνδέσει την αναβαθμισμένη συμφωνία,  για την επιχειρησιακή λειτουργία της βάσης της Σούδας,  με την ενέργεια και τις έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ. 
Η αμερικανική εταιρεία Exxon Mobil , έχει ήδη γνωστοποιήσει το ενδιαφέρον της, να κάνει υποθαλάσσιες έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Ελληνική ΑΟΖ και μάλιστα,  έχουν γίνει και οι πρώτες διερευνητικές επαφές σε κυβερνητικό επίπεδο. Εφόσον οι συνομιλίες προχωρήσουν , τότε , είναι πολύ πιθανόν, να δρομολογηθεί και η επίσπευση της ανακήρυξης της ΑΟΖ από την Ελληνική Κυβέρνηση, με την σύμφωνη γνώμη και την διπλωματική υποστήριξη των ΗΠΑ. 
Επίσης,  η ενεργειακή συμφωνία Ελλάδας- Ισραήλ- Κύπρου,  που συνοδεύεται με αναβαθμισμένη στρατιωτική συνεργασία των τριών κρατών και  έχει την πολιτική στήριξη των ΗΠΑ, είναι εφικτή,  διότι η Σούδα παρέχει την αναγκαία υποδομή,  για την  ενεργειακή ασφάλεια.  Θέματα αιχμής, καθότι  στην διεθνοπολιτική πραγματικότητα, υπάρχει μία σημαντική μετατόπιση από την γεωπολιτική,  στην γεωοικονομία και στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, που συνδέονται στενά, με την ασφάλεια.







  

Σάββατο, 12 Αυγούστου 2017

Διεθνής ταραξίας η Τουρκία

Άρθρο Του Χρήστου Καπούτση
 
Συνέβη το αδιανόητο! Εορτάστηκε, για πρώτη φορά μετά από 53 χρόνια,  ο βομβαρδισμός με βόμβες «ναπάλμ» στον κατεχόμενο θύλακα των Κοκκίνων στην Κύπρο.
Η Τηλλυρία είναι ορεινή χερσόνησος της Κύπρου στο βορειοδυτικό μέρος του νησιού  και από το 1974 μέρος της βρίσκεται υπό κατοχή, από τον Τουρκικό στρατό. Στην περιοχή της Τηλλυρίας βρίσκεται και το χωριό των Κοκκίνων, η μόνη κατεχόμενη περιοχή, που είναι περίκλειστη από εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Η περιοχή αυτή είχε καταληφθεί το 1964 από την ΕΛΔΥΚ.  Η Τουρκία αντέδρασε βίαια βομβαρδίζοντας τις ελληνοκυπριακές θέσεις στο χωρίο των Κοκκίνων  με βόμβες ναπάλμ. Από τους βομβαρδισμούς σκοτώθηκαν 65 Έλληνες Κύπριοι και Ελλαδίτες στρατιωτικοί. Σε ανακοίνωση του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών επισημαίνεται ότι: «Με θλίψη καταγράφουμε τους εορτασμούς της Τουρκοκυπριακής ηγεσίας και μάλιστα του ίδιου του κ. Ακιντζί, για τα 53 χρόνια από την χρήση χημικών όπλων και τη ρίψη βομβών ναπάλμ από την πολεμική αεροπορία της Τουρκίας στη χερσόνησο της Τηλλυρίας. Επρόκειτο για την πρώτη χρήση των απαγορευμένων χημικών όπλων στην ιστορία του πλανήτη μας». Μάλιστα τους εορτασμούς στην Τηλλυρία χαιρέτησε με ανακοίνωσή  του και το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών. Είναι μια ακόμη ένδειξη για την αντίληψη και την συμπεριφορά τους Τουρκίας του Ερντογάν στο Κυπριακό.
Ο εορτασμός από  την Τουρκία μιας θλιβερής επετείου, πρωτοφανούς βαρβαρότητας, που έχει καταδικαστεί ηθικά από την  πολιτισμένη Ανθρωπότητα και έχει χαρακτηριστεί ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας από το σύνολο των Διεθνών  Οργανισμών, συνιστά πράξη προκλητική  και περιφρόνηση της διεθνούς νομιμότητας. Αναλόγου βαρύτητας πράξη θα ήταν,  αν η Κυβέρνηση της Γερμανίας  εόρταζε  την επέτειο του Ολοκαυτώματος!!  

Στην πρόσφατη υπουργική Σύνοδο της Ε.Ε. με την συμμετοχή των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας των κρατών- μελών της,  έγινε εκτενής συζήτηση για την Τουρκία,  τις πολιτικο-διπλωματικές και στρατιωτικές επιλογές του συστήματος εξουσίας του Τ. Ερντογάν και τους κινδύνους που ενσκήπτουν,  για την περιφερειακή σταθερότατα. Επίσης, οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ  και Γερμανία,  υπήρξε αντικείμενο συζήτησης των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε.

Επιδεινώνονται οι σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ, μετά την ανακοίνωση της Άγκυρας ότι θα προμηθευτεί το ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα S-400, ίσως το πλέον σύγχρονο αντιαεροπορικό σύστημα στον Κόσμο! Επίσης, η απόφαση των ΗΠΑ να ενισχύσει με οπλισμό και άλλα στρατιωτικά μέσα (αμερικανικά άρματα μάχης) τους Κούρδους της Συρίας (YPG), για να ανταποκριθούν στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του ISIS, τους οποίους όμως η Άγκυρα,  θεωρεί τρομοκράτες (YPG), επειδή συνεργάζονται στενά με τους Κούρδους της Τουρκίας  (ΡΚΚ), έχει εξοργίσει τον πρόεδρο της Τουρκίας Τ. Ερντογάν, διότι εκτιμά,  ότι οι ΗΠΑ απεργάζονται τον διαμελισμό της Τουρκίας.  Άμεση είναι η αντίδραση της Τουρκίας. Τουρκική στρατιωτική δύναμη 25.000 ανδρών με οπλισμό και τεθωρακισμένα είναι έτοιμη στο Ελ Μπαμπ εντός της Συρίας, ώστε να έχει υπό τον έλεγχό της περιοχές που κατοικούν και δραστηριοποιούνται οι κούρδοι της Συρίας και η στρατιωτική τους οργάνωση YPG.   Σύμφωνα με τα φιλοκυβερνητικά τούρκικα ΜΜΕ,   «αξιολογούνται όλες οι πιθανότητες για την εκκαθάριση της περιοχής από το ΡΚΚ ,  που έχει συμμαχήσει με το YPG,  την τρομοκρατική οργάνωση, που έχει την στήριξη των ΗΠΑ».
 Ερωτηματικά γεννά η εκκωφαντική σιωπή της Άγκυρας (τουλάχιστον προς το παρόν) για το επικείμενο Δημοψήφισμα,  για την ανεξαρτησία του ιρακινού  Κουρδιστάν.  Ο Κούρδος ηγέτης του Ιράκ Μεσούτ  Μπαρζανί  , που διατηρεί καλές σχέσεις με τον Τ. Ερντογάν, δήλωσε  ότι  καμία χώρα δεν αμφισβητεί το δικαίωμα των Κούρδων να προσδιορίσουν το μέλλον τους. Ωστόσο, ο Τ. Ερντογάν, δεν έχει πει την «τελευταία λέξη» για το δημοψήφισμα...
Παράλληλα, η Τουρκία εμφανίζεται να διεκδικεί ρόλο προστάτη των τζαμιών στην Ιερουσαλήμ, προκαλώντας την έντονη δυσαρέσκεια της Ισραηλινής  Κυβέρνησης του Β. Νετανιάχου.  Μάλιστα ο Τ. Ερντογάν κάλεσε τους Μουσουλμάνους να υπερασπιστούν το τέμενος Αλ-Άκσα  στην Ιερουσαλήμ!  Η νέα επιδείνωση των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων,  δεν αφήνει πολλά περιθώρια στην Κυβέρνηση του Ισραήλ, παρά μόνο, να ενισχύσει περαιτέρω τις στρατηγικές σχέσεις του με την Κύπρο και την Ελλάδα. Επισημαίνουμε ότι, μόνο με την έγκριση  της Αθήνας και της Λευκωσίας η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία έχει έξοδο   προς τον εναέριο χώρο της Μεσογείου.

 Επιπροσθέτως,  η προκλητική διπλωματική υποστήριξη της Τουρκίας στο Κατάρ, που συνοδεύεται με αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας της στο Εμιράτο, έχει συνασπίσει την  Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Η.Α.Ε.) και την Αίγυπτο σε μέτωπο απέναντι στην Άγκυρα.
Ακόμη, προβληματισμό στη Δύση, προκαλεί η εμμονή του Ερντογάν στη χρήση πυρηνικής ενέργειας και να κατασκευάσει δύο πυρηνικά εργοστάσια. Ο Αμπντουλάχ Μποζκούρτ, αυτοεξόριστος Τούρκος δημοσιογράφος γράφει στο turkishminute.com  ότι δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν αποκαλυφθεί ότι υπάρχει σχέδιο του Τ. Ερντογάν  για παραγωγή όπλων μαζικής καταστροφής που συμπεριλαμβάνει και τα πυρηνικά!
Η κλιμακούμενη προκλητικότητα της Τουρκίας στο Αιγαίο, απασχολεί έντονα την Ελληνική κυβέρνηση. Η Τουρκία έχει στοχοποιήσει  δυο περιοχές. Η μια είναι στο Κεντρικό Αιγαίο (Χίος – Οινούσες – βραχονησίδα Παναγία, Αγαθονήσι , Φαρμακονήσι) και η άλλη, την περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου.  Η Τουρκία πέρα από τις καθημερινές παραβιάσεις του εθνικού μας  εναερίου χώρου και τις υπερπτήσεις,   δεσμεύει αυτές τις περιοχές, πολύ συχνά, για την διεξαγωγή αεροναυτικών ασκήσεων. Σε  αλλεπάλληλες  κοινές συσκέψεις στις οποίες μετέχουν αρμόδιοι  επιτελείς του ΓΕΕΘΑ και διπλωμάτες  του ΥΠΕΞ , αναλύεται η τουρκική συμπεριφορά στο Αιγαίο. Η βασική εκτίμηση είναι ότι,  αμφισβητείται έντονα η εξωτερική πολιτική του Τ. Ερντογάν, από την αντιπολίτευση, καθώς καταγράφονται  σημαντικές αποτυχίες (Κουρδικό, Συρία).  Η Κεμαλική αντιπολίτευση,  αλλά και το Εθνικιστικό Κόμμα, ασκούν πιέσεις στην Κυβέρνηση Ερντογάν, φέρνοντας το θέματα της εθνικής κυριαρχίας των νησιών του Αιγαίου  στην τουρκική Βουλή, ενώ προβαίνουν και σε δημόσια  σκληρή κριτική προς την κυβέρνηση, την οποία εμφανίζουν ως  ενδοτική και υποχωρητική, έναντι της Ελλάδας.  Αυτός είναι και ο λόγος που η Ελληνική Κυβέρνηση έχει επιλέξει να αντιμετωπίζει  την τουρκική επιθετικότητα  με «στρατηγική ψυχραιμία».  Και το κυριότερο, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο «ατυχήματος» ή προβοκάτσιες από την πλευρά φυσικά της Τουρκικής αεροπορίας , που πιθανότατα θα αποτελέσει την αφετηρία δραματικής επιδείνωση των ελληνοτουρκικών  σχέσεων με απρόβλεπτες  δυσάρεστες εξελίξεις.

Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Το κορυφαίο υπαρξιακό ερώτημα του Μάρτιν Χάιντεγκερ



Το κορυφαίο υπαρξιακό ερώτημα του  Μάρτιν Χάιντεγκερ, για το νόημα του κόσμου, τον προορισμό του Ανθρώπου και του νοήματος της ζωής, δηλαδή ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙ τι κάνει Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ σε αυτον, δεν έχει απαντηθεί, επαρκώς!
Πολλοί υποστηρίζουν ότι, αν ΠΟΤΕ δοθεί ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ απάντηση,  αυτή θα είναι συνυφασμένη με το ΤΕΛΟΣ της Φιλοσοφίας ! . Κατά τον Heidegger, είναι ο άνθρωπος, δηλαδή εκείνο το ον που θέτει το ερώτημα περί του νοήματος του Όντος. Ο άνθρωπος διαφέρει από τα άλλα επί μέρους όντα' γιατί όχι μόνο είναι (υπάρχει), αλλά και γιατί έχει τη δυνατότητα κατανοήσεως για το τι σημαίνει να υπάρχεις. Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ (γερμανικά: Martin Heidegger, 26 Σεπτεμβρίου 1889 - 26 Μαΐου 1976) ήταν Γερμανός φιλόσοφος. Υπήρξε μια από τις πιο σημαντικές αλλά και αμφισβητούμενες προσωπικότητες του εικοστού αιώνα. Από τη μια πλευρά ο ενεργός του ρόλος, ως πρύτανη και συμβούλου σε θέματα παιδείας στη ναζιστική Γερμανία και με  ρατσιστικές αντιλήψεις, κι από την άλλη η βαρύτητα του φιλοσοφικού του έργου, που επηρέασε ένα από τα σημαντικότερα φιλοσοφικά ρεύματα της σύγχρονης εποχής, τον υπαρξισμό. Ο Γερμανός φιλόσοφος Μάρτιν Χάιντεγκερ, ήταν μέλος του κόμματος του Χίτλερ από το 1933 και παρέμεινε σε αυτό μέχρι το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ΚΑΙ  η μυστική αλληλογραφία με τον αδελφό του,  δείχνει και το πόσο γοητευμένος ήταν από τον ΑΙΜΟΣΤΑΓΗ και ψυχοπαθή δολοφόνο Φύρερ.
Η σημαντικότερη μαθήτριά του ήταν η Χάνα Άρεντ, με την οποία είχε μάλιστα μια ερωτική περιπέτεια στα χρόνια της δεκαετίας του '20, παρότι  είχαν πολύ μεγάλη διαφορά ηλικίας.
Η διαρκής μελέτη που συνοδεύεται από στοχασμό και η εμβάθυνση σε απαιτητικούς τομείς της Επιστήμης (κοπιώδης και αγωνιώδης προσπάθεια), διευρύνουν την άγνοια μας και δικαιώνουν απόλυτα τη φράση "εν οίδα ότι ουδέν οίδα" του Σωκράτη. Παρά την αλματώδη πρόοδο της Επιστήμης ΟΛΑ τα κορυφαία Ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Πως, Τι, Ποιος, Γιατί… Πως δημιουργήθηκε ο Κόσμος, Τι υπήρχε πριν τη Δημιουργία, Γιατί Υπάρχει ότι Υπάρχει, ποιος είναι ο σκοπός και ποιο το νόημα τα ύπαρξης, Ποιος και Γιατί τα Δημιούργησε. Υπάρχει τελολογικός ΣΚΟΠΟΣ ή ΟΛΑ έγιναν Τυχαία;


Ο Μάρτιν Χάιντεγκερ,επαναδιαπραγματεύτηκε το ερώτημα για το «είναι», στηριγμένος στη μελέτη του μεγάλου Γερμανού ρομαντικού ποιητή Φρίντριχ Χέλντερλιν και των προσωκρατικών φιλοσόφων. Ερμήνευσε υπό ξεχωριστό πρίσμα τα έργα των προσωκρατικών και ο τρόπος αυτός χαρακτηρίστηκε από μεταγενέστερους μελετητές τους ως «ερμηνευτική βία», και υποστήριξε, ότι είχαν κατορθώσει να αντιληφθούν το «είναι» ως άμεση ύπαρξη.
 Το «Είναι και χρόνος»  είναι το πιο ένα σπουδαίο έργο του.  Σε αυτό ο Χάιντεγκερ στηρίχτηκε στη δουλειά φιλοσόφων, όπως ο Κίρκεγκορ, ο Σοπενχάουερ και ο Νίτσε, και προετοίμασε τον δρόμο για τον Σαρτρ, τον Ντεριντά και πολλούς άλλους. Ασχολείται κυρίως με τη φύση του «είναι» και ειδικότερα με το τι σημαίνει να είναι κανείς ανθρώπινο ον.  Ο Χάιντεγκερ αναγνωρίζει πως η ανθρώπινη ύπαρξη είναι ενσωματωμένη στο χρόνο - μάλιστα, είμαστε ενσάρκωση του χρόνου, ζούμε με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον και αυτά καθορίζουν το ποιοι είμαστε. Βρισκόμαστε στη διαδικασία της κίνησης προς το μέλλον και η ζωή μας διαμορφώνεται από τις επιλογές μας. Μας καθορίζουν επίσης εξίσου οι περιστάσεις μέσα στις οποίες βρεθήκαμε με τη γέννηση μας.