Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Αντιστράτηγος Κωνσταντίνος Καλάρης Στρατηγός Και Πατέρας,Να διδαχθούμε απ’ τους ήρωες Μπιζανομάχους


Ο Κωνσταντίνος Καλάρης, (1858-1940), ήταν Έλληνας αντιστράτηγος και υπουργός των Στρατιωτικών.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1858 και καταγόταν από τα Ψαρά. Εξήλθε από τη Σχολή Ευελπίδων το 1880 και κατατάχθηκε στο κλάδο του μηχανικού. Μετείχε στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και το 1905 τοποθετήθηκε ως ταγματάρχης στο νέο σωμα των γενικών επιτελών μέχρι το 1909. Το 1911 διορίσθηκε διοικητής των στρατιωτικών σχολών Ευελπίδων και υπαξιωματικών μέχρι το 1912. Μετά από πρόταση της γαλλικής στρατιωτικής αποστολής διορίσθηκε διοικητής της 2ης Μεραρχίας την οποία και κατέστησε υποδειγματική, για τον λόγο και τον οποίο προάχθηκε σε υποστράτηγο

Με την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου επικεφαλής της μεραρχίας του μετείχε αρχικά στον Μακεδονικό Αγώνα. Στη συνέχεια στις επιχειρήσεις του Μπιζανίου ανέπτυξε νικηφόρους δράσεις που τον έκαναν ιδιαίτερα γνωστό. Κατά τη διάρκεια του αγώνα της Ηπείρου ο μεγαλύτερος γιος του Σπυρίδωνας, έφεδρος ανθυπολοχαγός, σκοτώθηκε πολεμώντας ηρωικά. Ο Κωνσταντίνος Καλλάρης επιδεικνύοντας σπαρτιατική μεγαλοψυχία και βάζοντας πάνω από όλα την πατρίδα, αφού κήδευσε το γιό του επέστρεψε στη μάχη, συγκινώντας το πανελλήνιο.

Κατά τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο ο Κ. Καλάρης στη μάχη της Κρέσνας έπεσε από το άλογό του και τραυματίσθηκε. Μετά τον πόλεμο χρημάτησε για κάποιο διάστημα πρόεδρος του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και όταν συστάθηκαν τα Σώματα Στρατού ανέλαβε, ως αντιστράτηγος, διοικητής του Α΄ Σώματος (1914). Το 1916 ανέλαβε υπουργός των Στρατιωτικών και στις 29 Ιουνίου του 1918 παραιτήθηκε κατόπιν αιτήσεώς του. Στο γήρας του ο Κ. Καλάρης δοκιμάσθηκε ακόμη μια φορά με το χαμό του δεύτερου γιού του, Άγγελου, λοχαγού του πυροβολικού, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος το 1922 στη Μικρασιατική εκστρατεία. Πέθανε το 1940.

Να διδαχθούμε απ’ τους ήρωες Μπιζανομάχους!

ΑΘ.ΔΕΜΟΣ

Κάθε χρόνο με την επέτειο της απελευθερώσεως της Ηπείρου το 1913, τονίζεται ιδιαίτερα η ευγνωμοσύνη, που οφείλομε στους πολεμιστές προγόνους μας για την ελευθερία που μας χάρισαν με τη θυσία τους.

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Και η Ελλάδα συμμετέχει στρατιωτικά στη διεθνή συμμαχία κατά των Τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους. Ανάλυση των νέων γεωπολιτικών δεδομένων στη Μέση Ανατολή.


Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

ΧΕΓΓΕΛ ή ΕΓΕΛΟΣ

«ΤΙΠΟΤΑ το μεγάλο δεν έχει επιτελεστεί στον Κόσμο χωρίς πάθος. Η παγκόσμια Ιστορία, δεν είναι το έδαφος της ευτυχίας. Οι περίοδοι της ευτυχίας είναι οι αδειανές σελίδες της            ιστορίας, γιατί είναι οι περίοδοι της ομοφωνίας, στις οποίες λείπει η σύγκρουση των αντιθέτων, που οδηγεί στη  δημιουργική σύνθεση, στην πρόοδο. Το Κοσμοϊστορικό Άτομο, πρέπει αναγκαστικά να ποδοπατήσει στο δρόμο του αρκετά αθώα λουλούδια, να τσακίσει κάμποσα πράγματα, ώστε να φτάσει στον ΕΝΑΝ ΣΚΟΠΟ».  ΧΕΓΓΕΛ
Ο Γκέοργκ Βίλχελμ Φρήντριχ Χέγκελ (Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Στουτγκάρδη, 27 Αυγούστου 1770 - Βερολίνο, 14 Νοεμβρίου 1831) ή Έγελος (όπως απαντάται ενίοτε στην ελληνική βιβλιογραφία) ήταν Γερμανός φιλόσοφος και κύριος εκπρόσωπος του γερμανικού ιδεαλισμού. Επηρέασε βαθιά τη δυτική φιλοσοφία και έγινε γνωστός για τη διαλεκτική θεωρία του. Ο Χέγκελ "ήταν σφόδρα αντιδιανοούμενος και απεχθανόταν τους «σοφούς καθηγητές» και την επίδειξη της επιστημοσύνης τους (erudition). Στην Ιστορία της Φιλοσοφίας του, τους περιγράφει ως εξής:
    «Είναι σαν ζώα που έχουν ακούσει με ευκρίνεια όλους τους ήχους μίας μουσικής, αλλά που δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν την ενότητα και την αρμονία του μουσικού έργου» Καταφέρεται μετά μανίας κατά των λατινικών, χάριν των οποίων «ημπορούμε να λέμε στα λατινικά πράγματα που θα ήταν γελοίο να εδιαβάζαμε ή να εγράφαμε» στα γερμανικά. Με την εξαφάνιση των λατινικών θέλει να εξαφανίσει και την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία".
Παράλληλα, «Ο Έγελος πίστευε ότι σε όλη την Ιστορία, μόνο οι Έλληνες είχαν συλλάβει την ουσιαστική σχέση του υποκειμένου με το σύμπαν».

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Τα «καυτά» θέματα Εξωτερικής πολιτικής στον ΟΗΕ


του Χρήστου Α. Καπούτση

Θέματα ελληνικού και διεθνούς ενδιαφέροντος συζήτησε  ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος, με το γενικό γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-Μουν, κατά την χθεσινή  συνάντησή τους στην έδρα του διεθνούς οργανισμού στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο των εργασιών  της 69ης Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.
Ειδικότερα, για τα θέματα ελληνικής εξωτερικής πολιτικής οι κ. Β.Βενιζέλος και Μπαν-Κι- Μουν, επικεντρώθηκαν στο Σκοπιανό και το Κυπριακό. Και στα δυο, ο ΟΗΕ έχει ενεργό συμμετοχή στις  διπλωματικές  προσπάθειες για την οριστική διευθέτησή τους.
Στο  θέμα της ονομασίας της π.Γ.Δ. Μακεδονίας, ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ κ.Μαθιου Νίμιτς ,  έχει καταλήξει στην τελική  πρότασή του, που ωστόσο, δεν γίνεται αποδεκτή ούτε από την Αθήνα , αλλά ούτε και από τα Σκόπια. Το θέμα της ονομασίας του γειτονικού κράτους, «απασχολεί» την ελληνική διπλωματία από το 1990. Εν τω μεταξύ, 133 χώρες μέλη του ΟΗΕ  έχουν "αναγνωρίσει" τα Σκόπια ως "Μακεδονία", ανάμεσά τους οι ΗΠΑ, η Κίνα και η Ρωσία.
 «Η θέση μας είναι πολύ καθαρή. Η εθνική θέση είναι υπέρ ενός σύνθετου ονόματος με γεωγραφικό προσδιορισμό αλλά έναντι πάντων, για εσωτερική και εξωτερική χρήση, erga omnes. Άρα περιμένουμε από την άλλη πλευρά να κάνει αντίστοιχα βήματα καλόπιστα και παραγωγικά», δήλωσε ο ΥΠΕΞ Β. Βενιζέλος μετά τη συνάντησή του με τον Γ.Γ. του ΟΗΕ.

Στο Κυπριακό,  ο ΟΗΕ καταβάλει μια ύστατη διπλωματική προσπάθεια για την επίλυση του χρονίζοντος πολιτικού προβλήματος της Κύπρου, αλλά όπως υποστηρίζει η ελληνοκυπριακή πλευρά, το βασικό εμπόδιο  στη μη ευόδωση των διπλωματικών προσπαθειών είναι η παρατεταμένη Τουρκική  αδιαλλαξία.  Από την πλευρά της η Τουρκία κατηγορεί την Ελληνική Κυβέρνηση για έλλειψη πολιτικής βούλησης να συναινέσει σε λύση του Κυπριακού, στο περίγραμμα του περιώνυμου σχεδίου Ανάν.
Υπάρχουν όμως νέα δεδομένα από την δημοσιοποίηση των προθέσεων της νέας Τουρκικής πολιτικής ηγεσίας (Τ. Ερντογάν – Α. Νταβούτογλου), για την Κύπρο και το Κυπριακό.
"Κατά καιρούς χαρακτηρίζουν κατοχικό τον τουρκικό στρατό στην Κύπρο. Στην πραγματικότητα, αυτός που έχει καταλάβει την Κύπρο και αυτήν τη στιγμή είναι υπό την κατοχή του, είναι οι Ελληνοκύπριοι»,  δήλωσε ο «Πρόεδρος» του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους Ντ. Έρογλου. Και λίγες ώρες αργότερα,  ο νέος πρωθυπουργός της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου από τα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη , όπου πραγματοποιούσε παράνομη επίσκεψη (σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό του ελληνικού υπουργείου εξωτερικών),  δήλωσε: «Αν ο  Πρωθυπουργός της Ελλάδας κύριος Αντώνης Σαμαράς είναι έτοιμος,  ας πάμε μαζί στο νότο, ας πιούμε μαζί τσάι και να συνομιλήσουμε. Μετά ας πάμε στο βορρά, πάλι να είμαστε μαζί. Η Μεσόγειος έχει γίνει κοινή θάλασσα πολλών πολιτισμών, πολλών εθνών. Ελάτε και ας ιδρύσουμε εδώ μαζί την ειρήνη».  Ωραίες ελκυστικές λέξεις από το πρωθυπουργό της Τουρκίας, «ειρήνη, πολιτισμός, συνεργασία,  φιλική κουβεντούλα και τσάι»,  που ωστόσο,  κρύβουν τον  ωμό ρεαλισμό της τουρκικής διπλωματίας,  που αποκάλυψε ο παρορμητικός Έρογλου.
«Η Κύπρος, για την Τουρκία, είναι ένα αεροπλανοφόρο, αγκυροβολημένο στη συγκυρία τριών ηπείρων και στη ζεύξη σημαντικών θαλάσσιων οδών. Ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένας μουσουλμάνος Τούρκος στην Κύπρο, η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να διατηρήσει ένα κυπριακό ζήτημα, για να μπορεί να έχει λόγο. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη απέναντι σε ένα τέτοιο νησί, που ευρίσκεται μέσα στην καρδιά του ίδιου του ζωτικού της χώρου. Μια αδυναμία της Τουρκίας που ενδεχομένως θα αποκαλυφθεί στο θέμα της ασφαλείας και της προστασίας της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου,  μπορεί να εξαπλωθεί σαν κύμα στη  Θράκη  στη Βουλγαρία,  ακόμα και στο Αζερμπαϊτζάν και στη Βοσνία.» (Απόσπασμα από του βιβλίο ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ του Α. Νταβούτογλου).
Από το απάνθισμα των δηλώσεων Ερντογάν, Νταβούτογλου και  Έρογλου  είναι σαφές,  ακόμη και  σε όσους εκ των Ελλήνων τρέφουν αυταπάτες για την τουρκική πολιτική έναντι της Κύπρου,  ότι  η Τουρκία,   επιμένει στο  «τσιμέντωμα» και όχι σε ακύρωση της τετελεσμένων της στρατιωτικής εισβολής και κατοχής. Και το σημαντικότερο, η Άγκυρα δεν πρόκειται να αποστεί της αρπαγής της Κύπρου,  επειδή έτσι εξυπηρετούνται τα γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά και, τώρα, τα ενεργειακά εθνικά συμφέροντά της.
Οι μεθοδεύσεις της τουρκικής διπλωματίας, προκειμένου η Κύπρος να τεθεί υπό πολιτικό- στρατιωτική  ομηρεία είναι:
Ουσιαστική αναβάθμιση και διεθνή προβολή του κατοχικού μορφώματος και παράλληλα,  υποβάθμιση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως εξάλλου υποδηλώνει και το γνωστό επίσημο έγγραφο της Άγκυρας προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που υπεβλήθη επί ελληνικής προεδρίας. Όπως είναι γνωστό, ο ΥΠΕΞ Β. Βενιζέλος  προέβηκε σε  διάβημα διαμαρτυρίας εναντίον της  Κυπριακής Δημοκρατίας (!!!),  επειδή ενοχλήθηκε από ερώτηση Ελληνοκυπρίας Ευρωβουλευτού του ΔΗΣΥ και του ΕΛΚ Ελ. Θεοχάρους, που τον κατηγόρησε (δικαιολογημένα) ότι παρέλαβε, ως προεδρεύων του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της Ε.Ε.,  έγγραφο του Τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, όπου η Κυπριακή Δημοκρατία αναφερότανε ως «εκλιπούσα χώρα». Δηλαδή, μια χώρα υποψήφια προς ένταξη στην Ε.Ε. (Τουρκία), σε επίσημε έγγραφό της προς την Ε.Ε., χαρακτηρίζει τη Κυπριακή Δημοκρατία, ισότιμο κράτος – μέλος της Ε.Ε., ως «εκλιπούσα χώρα» (ανύπαρκτη) και το έγγραφο αυτό το παραλαμβάνει, χωρίς καμιά αντίρρηση,  ο προεδρεύων του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων Έλληνας ΥΠΕΞ Β. Βενιζέλος. 
Παράλληλα με την διεθνή αναβάθμιση  του «ψευδοκράτους», η Τουρκία, με την μεθοδική επιτάχυνση της πολιτικής του εποικισμού στα κατεχόμενα, επιχειρεί και τη ανατροπή των πληθυσμιακών μεγεθών συνολικά της Κύπρου.
Σχετικά με την πορεία των διαπραγματεύσεων και τη βούληση της Τουρκίας να συμβάλλει στη λύση του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου, οι δηλώσεις του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Τ. Ερντογάν, πάλι από τα κατεχόμενα,  είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτικές: «Η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την ενσωμάτωση της τουρκοκυπριακής  κοινότητας στο ελληνοκυπριακό κράτος ως μια μειονότητα». Ο Τ. Ερντογάν έκανε σαφές «ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να αποδεχθεί λύση ομοσπονδίας ή συνομοσπονδίας, η οποία δεν θα βασίζεται στην αρχή των δυο ισότιμων κρατών που υπάρχουν στην Κύπρο.»
Και η ελληνική απάντηση; «Στην Τουρκία εναπόκειται να συμβάλει στην επίτευξη λύσης, αναλαμβάνοντας ουσιαστικές πρωτοβουλίες που αφορούν στον πυρήνα του προβλήματος, δηλαδή την ύπαρξη των κατοχικών της στρατευμάτων, το μη σεβασμό, από πλευράς της, των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το συνεχιζόμενο εποικισμό και την αντιπαραγωγική στάση που τηρεί, μέχρι σήμερα, η τουρκοκυπριακή πλευρά στις δικοινοτικές συνομιλίες», επισημαίνει σε ανακοίνωσή του το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών.
Σε δηλώσεις του ο Αντιπρόεδρος  της Κυβέρνησης και ΥΠΕΞ Ευάγγελος  Βενιζέλος,  μετά τη συνάντησή του με τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Ban Ki-moon, επισήμανε ότι: «Στηρίζουμε τις πρωτοβουλίες του προέδρου Αναστασιάδη, θεωρούμε ότι ο διορισμός του νέου ειδικού συμβούλου του Γενικού Γραμματέα του κ. Άιντε είναι μια πολύ καλή επιλογή που μπορεί να λειτουργήσει υποβοηθητικά, αλλά θέλουμε πάντα μια λύση, η οποία να κινείται στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, μια λύση, η οποία να είναι βιώσιμη, δίκαιη, μια λύση που να είναι σύμφωνη με το κοινοτικό κεκτημένο και, πρωτίστως, μια λύση, η οποία να μπορεί να γίνει δεκτή από τον κυπριακό λαό, από τις δύο κοινότητες, μέσω δημοψηφίσματος. Αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο κεκτημένο δημοκρατικής αυτοδιάθεσης.»
Κοντολογίς, η λύση του Κυπριακού , θα είναι ασφαλώς το αποτέλεσμα οδυνηρών συμβιβασμών. Προέχει βέβαια  αυτός ο συμβιβασμός να είναι λειτουργικός, βιώσιμος και να μην καταρρεύσει, το νέο  πολιτειακό σχήμα στις πρώτες δυσκολίες.  Συμβιβασμοί και υποχωρήσεις, υπό την αναγκαία προϋπόθεση φυσικά, ότι δεν θα θιγούν Ανθρώπινα και Δημοκρατικά Δικαιώματα των Κυπρίων (Ελλήνων και Τούρκων) και δεν θα «παραγραφεί» ή τερματιστεί , η τρισχιλιετής παρουσία του Ελληνισμού στο Νησί. Αν δεν υπάρξει άμεσα πολιτική λύση, έστω επώδυνη, τότε η διχοτόμηση της Κύπρου  θα είναι ίσως  η πιθανότερη κατάληξη, του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου.  Επίσης οδυνηρή εξέλιξη…




Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Οι θεσιθήρες της εξουσιαστικής αριστεράς





του Χρήστου Καπούτση

Μία από τις πολλές παθογένειες του μεταπολιτευτικού πολιτικού μας συστήματος, είναι και ο διορισμός  κομματικών στελεχών  σε καίριες θέσεις στην Κυβέρνηση (εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί) , στη Βουλή (Βουλευτές Επικρατείας) και στην Ευρωβουλή (με εξαίρεση τις πρόσφατες ευρωεκλογές , οι ευρωβουλευτές διορίζονταν από το κόμμα). Ο διορισμός προσωπικοτήτων με επιστημονικό κύρος, με  πολιτικό ήθος και υψηλής κατάρτισης τεχνοκρατών,  ήταν  οι εξαιρέσεις, ενός θλιβερού κανόνα,  που ενίοτε  με μοναδικό προσόν την προσήλωση στον κόμμα και την προσκόλληση στην αυλή του Αρχηγού (οι γνωστοί κηπουροί), άτομα αμφιβόλου ποιότητας, ανεπάγγελτοι  και κάποιοι κραυγαλέας διανοητικής ανεπάρκειας,  εξασφάλιζαν καλοπληρωμένες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, στη Διοίκηση, στην Κυβέρνηση, στην Βουλή και Ευρωβουλή, θέσεις,  που εξασφάλιζαν άνετη διαβίωση,  πολιτικό κύρος, προβολή από τα ΜΜΕ  και κοινωνική καταξίωση. 
Υπήρξαν μάλιστα και ακραία φαινόμενα πολιτικού καιροσκοπισμού , διορισθέντες Βουλευτές ή Ευρωβουλευτές, να διαγράφονται ή να αποχωρούν από το κόμμα, αλλά να μην παραιτούνται και να παίρνουν την «κομματική» βουλευτική έδρα στο … σπίτι τους! 
Πιστεύαμε, αφελώς όπως αποδεικνύεται,  ότι τέτοια φαινόμενα πολιτικού αμοραλισμού ανήκουν πλέον στο παρελθόν, ως δομικά στοιχεία ενός φαύλου,  διεφθαρμένου  και πολλαπλώς ανυπόληπτου πολιτικού συστήματος,  που έχει καταρρεύσει. Διαψευστήκαμε …
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Βουλευτής Επικρατείας της ΔΗΜ.ΑΡ. κ. Σπύρος Λυκούδης. Τοποθετήθηκε επικεφαλής της λίστας των Βουλευτών Επικρατείας , με βασικό προσόν την ιδιότητα του Γραμματέως του κόμματος και ουσιαστικά διορίστηκε βουλευτής. Ο Σπ. Λυκούδης αποφάσισε , για διάφορους λόγους (κομματικούς, πολιτικούς, προσωπικούς) να αποχωρήσει από τη ΔΗΜΑΡ. Η βασική διαφωνία του είναι η  αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την Κυβέρνηση Α. Σαμαρά.  Δικαίωμά του. Η Βουλευτική έδρα όμως που κατέχει,  καθότι διορισμένος Βουλευτής, δεν του ανήκει, δεν την έχει κατακτήσει με τις ψήφους των ελλήνων πολιτών, συνεπώς η έδρα ανήκει στο κόμμα.  Όμως, σε πείσμα της λογικής και της Κοινοβουλευτικής ηθικής, ο Σπ. Λυκούδης αποφάσισε και το δήλωσε με παρρησία, ότι θα κρατήσει την Βουλευτική  Έδρα.
Στη Βουλή, οι Βουλευτές εκπροσωπούν τους ψηφοφόρους τους   – εντολείς τους,  ή μόνο το κόμμα τους στην περίπτωση που είναι διορισμένοι Βουλευτές Επικρατείας. Ο Σπ. Λυκούδης, ποιον εκπροσωπεί; Τον εαυτό του    και μόνο…  Και αυτό το πολιτικό φαινόμενο, αναρωτιέμαι, αποτελεί άραγε  καύχημα για το Κοινοβουλευτικό μας σύστημα, ειδικά μάλιστα  όταν ο πρωταγωνιστής,  είναι κατά δήλωσή του αριστερός; Με ποιο πολιτικό κύρος και  ηθικό ανάστημα, θα μπορέσουν να  προσφέρουν στην αναγκαία εξυγίανση του πολιτικού μας συστήματος,  πολιτικοί,  που με τη συμπεριφορά τους αυτό- κατατάσσονται στους  θεσιθήρες της εξουσιαστικής αριστεράς; Η αριστερά της εξουσιολαγνείας και της εξουσιομανίας, απέχει έτη φωτός από την αριστερά των κοινωνικών αγώνων.   
Τα στελέχη της αριστεράς , όπως διακηρύσσουν οι ταγοί της, δεν έχουν στόχο τα αξιώματα, αλλά τις θέσεις ευθύνης και   ανιδιοτελούς προσφοράς  προς το κόμμα και την Πατρίδα. Το πολιτικό ήθος θα πρέπει να είναι το βασικό αναγνωρίσιμο προσόν στην Κυβερνώσα αριστερά. Διαφορετικά,  θα επαληθευτεί κατά τρόπο δραματικό  η διαπίστωση  Κομμουνιστή ηγέτη ότι: “Στην πολιτική ήθος δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο σκοπιμότητα» (Λένιν Β.)





Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Το ΝΑΤΟ θα παρεμβαίνει άμεσα στις κρίσεις · Δημιουργείται στρατιωτική δύναμη ταχείας αντίδρασης

ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΝ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ  ΤΗΣ ΟΥΑΛΙΑΣ.



Του Χρήστου Καπούτση

Δυναμικό παρόν θα δίνει το ΝΑΤΟ στις διεθνείς πολιτικο-στρατιωτικές  εξελίξεις, αποφάσισαν οι ηγέτες της Ατλαντικής Συμμαχίας στη Σύνοδο Κορυφής,  που ολοκληρώθηκε χθες στο Κάρντιφ της Ουαλίας.
Πολλοί αναλυτές τη θεωρούν ως την πιο σημαντική Σύνοδο , από την ίδρυση του ΝΑΤΟ, καθώς έχουν πολλαπλασιαστεί οι προκλήσεις και οι απειλές κατά της ασφάλειας και της σταθερότητας,  σε έναν «αλλαγμένο» κόσμο και το ΝΑΤΟ θα πρέπει να αναλάβει νέο ρόλο.  
 Αξιωματούχοι του ΝΑΤΟ επισημαίνουν ότι, κρίσεις σοβαρές μπορούν να ξεσπάσουν οπουδήποτε, ανά πάσα στιγμή χωρίς καμία προειδοποίηση, με τραγικές συνέπειες για την υπόσταση και λειτουργία Κρατών,  αλλά και για τους  κατοίκους  αυτών των περιοχών. 
Οι 150 ηγέτες και κυβερνητικοί αξιωματούχοι  της Δύσης,  που συγκεντρώθηκαν στο Κάρντιφ της Ουαλίας, αποφάσισαν ότι,  το  ΝΑΤΟ,  ως διεθνής πολιτικοστρατιωτικός οργανισμός, θα πρέπει, να έχει επεξεργασμένες λύσεις,  για το σύνολο των απειλών και προκλήσεων.
Στην κορυφή της ατζέντας των συζητήσεων ήταν, η κρίση στην Ουκρανία, οι πολύπλοκες σχέσεις της Δυτικής Συμμαχίας (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.) με τη Ρωσία και οι αποσταθεροποιητικές δραστηριότητες  των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και των Τζιχαντιστών σε Συρία και Ιράκ.

  τι αποφάσισαν

  Οι ηγέτες του ΝΑΤΟ αποφάσισαν  ότι η Συμμαχία θα πρέπει να αυξήσει την επιρροή της   στην  ανατολική Ευρώπη και τη Βαλτική, δημιουργώντας ισχυρά αναχώματα  σε οποιαδήποτε απόπειρα της Ρωσίας να επανακτήσει με τη στρατιωτική βία περιοχές,  που άλλοτε ανήκαν  στην επικράτεια της Σοβιετικής Ένωσης.  Αποφάσισαν τη  δημιουργία μιας  διακλαδικής  στρατιωτικής Δύναμης   (Joint Expeditionary Force - JEF) που θα περιλαμβάνει επίλεκτες δυνάμεις του στρατού ξηράς, του Ναυτικού και της Αεροπορίας , από όλα σχεδόν τα κράτη- μέλη του ΝΑΤΟ και θα υποστηρίζεται από σύγχρονα οπλικά συστήματα και μέσα ταχείας μεταφοράς και επιχειρησιακής ανάπτυξης.
 Η νέα διακλαδική στρατιωτική δύναμη του ΝΑΤΟ θα μπορεί σε 48 ώρες να αναπτύσσεται  επιχειρησιακά και να δρα, σε οποιοδήποτε «φλεγόμενο» σημείο του Πλανήτη.  Επίσης,  θα πραγματοποιεί συχνές ασκήσεις στο έδαφος των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης. Στην  ευθύνη του ΝΑΤΟ παραμένει  η προστασία των πληθυσμών και των εδαφών των κρατών - μελών του, ενισχύοντας το καθεστώς της συλλογικής άμυνας, όπως αυτή προβλέπεται από το περίφημο Άρθρο 5 της Ατλαντικής Συμμαχίας. Ωστόσο,  «κόκκινη γραμμή» για την αυξημένη και μόνιμη παρουσία του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη είναι η Ιδρυτική Συνθήκη του 1997 για τις Αμοιβαίες Σχέσεις μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας, όπου μεταξύ άλλων προβλέπεται, ότι τα νατοϊκά στρατεύματα δεν μπορούν να σταθμεύουν μόνιμα σε κράτη  της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

η αντίδραση της Ρωσίας

          Άμεση ήταν η  απάντηση της Ρωσίας στα σχέδια του ΝΑΤΟ. Το Ρωσικό Συμβούλιο Ασφαλείας ανακοίνωσε ότι αλλάζει το στρατιωτικό δόγμα της Ρωσίας «προκείμενου να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες ασφάλειας».   Το νέο δόγμα «θα απηχεί τις νέες απειλές κατά της ασφάλειας της Ρωσίας, περιλαμβανόμενης της επέκτασης του ΝΑΤΟ, της αμερικανικής αντιπυραυλικής ασπίδας και της πολιτικής κρίσης στην Ουκρανία», δήλωσε ο αντιπρόεδρος του Συμβουλίου Μιχαηλ Ποπόφ.
Επίσης, ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι η Μόσχα αναμένει διευκρινίσεις από τη Βορειοατλαντική Συμμαχία για τη στρατηγική που σχεδιάζει να ακολουθήσει στην ανατολική Ευρώπη. Και ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας επισήμανε ότι επέκταση του ΝΑΤΟ , συνιστά τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας.

 ***********************
Κατά τη διάρκεια των εργασιών της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, ΕΓΙΝΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ:
1.     Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ και ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι συναντήθηκαν με τον Ουκρανό πρόεδρο Πέτρο Ποροσένκο στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ.  Σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση, «Οι ηγέτες  καταδικάζουν τη συνεχιζόμενη κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας από τη Ρωσία και συμφώνησαν ότι είναι αναγκαίο να πληρώσει η Ρωσία αυξημένο κόστος για τις ενέργειές της». 
2.      Ο Πρωθυπουργός Α. Σαμαράς, κατά την παρέμβαση του στη Συνεδρίαση των ηγετών του ΝΑΤΟ, έκανε ειδική αναφορά στη λαθρομετανάστευση και ζήτησε από την Αφγανική κυβέρνηση να λάβει μέτρα για την καλύτερη φύλαξη των συνόρων, ώστε να αναχαιτιστεί το κύμα μεταναστών.
3.     Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι, υποδέχτηκαν  τον Σκοπιανό υπουργό Εξωτερικών ως "υπουργό Εξωτερικών της Μακεδονίας" ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Φ.Ράσμουνσεν και ο Πρωθυπουργός της Βρετανίας Ντ. Κάμερον.  Διπλωματικοί κύκλοι υποστηρίζουν, ότι με αυτό τον, έστω ανορθόδοξο, τρόπο,  ουσιαστικά και de facto ,  τα Σκόπια μπορούν να χαρακτηρίζονται ως "Μακεδονία" και  εντός του ΝΑΤΟ.  Πηγές του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών  έλεγαν ότι: "Έκανε λάθος ο τελετάρχης" και επιφυλάσσονται για πιθανή διπλωματική διαμαρτυρία.
4.     ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Α.ΣΑΜΑΡΑ- Τ.ΕΡΝΤΟΓΑΝ.  Κατόπιν αιτήματος του Προέδρου της Δημοκρατίας της Τουρκίας, έγινε η συνάντηση του Τ.Ερντογάν με τον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.  Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Α. Σαμαράς εξέφρασε τη δυσφορία του για τις δηλώσεις που έκανε ο Τ. Ερντογάν από τα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη, στην πρώτη επίσκεψή του ως πρόεδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας, την οποία το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε ως παράνομη. Ο Τ.Ερντογάν είχε δηλώσει,  ότι  στην Κύπρο υπάρχουν δυο ξεχωριστά κράτη και ότι η λύση του κυπριακού, καθυστερεί διότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν δείχνει την απαραίτητη βούληση.  Και φυσικά για  τις δήθεν σεισμολογικές έρευνες που κάνει στο τουρκικό  πλοίο Barbaros στην Κυπριακή ΑΟΖ.  Από την πλευρά του Ο Τ.Ερντογάν εξέφρασε την απογοήτευσή του για αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, αφού η Βουλή των Ελλήνων, αναγνώρισε γενοκτονίες  όπως των Ποντίων, των Αρμενίων και των Μικρασιατών.  Επίσης  ο Τ. Ερντογάν έθιξε και όλα τα υπόλοιπα ανοικτά θέματα από την Θράκη και το τζαμί στην Αθήνα, μέχρι την ΑΟΖ. Την παραμονή της συνάντησης των δύο ηγετών,   η Τουρκία έκανε επίδειξη στρατιωτικής ισχύος στο Αιγαίο με τα μαχητικά της αεροσκάφη να προβαίνουν σε δεκάδες παραβιάσεις του εθνικού μας εναερίου χώρου.