Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

ΙΜΙΑ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ …

άρθρο του Χρήστου  Καπούτση


Είναι νύχτα 30-31 Ιανουαρίου 1996,  η Τουρκία εκμεταλλευόμενη μια δύσκολη πολιτική συγκυρία για την Ελλάδα, (είχε παραιτηθεί ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου και ο νέος Πρωθυπουργός Κ.Σημίτη δεν είχε πάρει καν ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή),  πραγματοποίησε στρατιωτική απόβαση επί αφύλαχτου ελληνικού εδάφους και κατέλαβε μια από τις βραχονησίδες των Ιμίων. Και στη συνέχεια, εφηύρε την καινοφανή θεωρία των «γκρίζων ζωνών», δηλαδή περιοχών, νησίδων, βραχονησίδων και νησιών του Αιγαίου, που  είναι αδιευκρίνιστης εθνικής κυριαρχίας! Στην ουσία, η Τουρκία μετά τα Ίμια και μέχρι σήμερα, αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία, σε δεκάδες Ελληνικά νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου.  Το κόστος, εκείνης της θυελλώδους, κυριολεκτικά και μεταφορικά, νύχτας των Ιμίων,  αποδείχτηκε πολύ  βαρύ για την Ελλάδα. Τη νύχτα εκείνη η Ελλάδα πόνεσε,  μάτωσε, διασύρθηκε, προδόθηκε , μίκρυνε! Τρία στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού οι Χ. Καραθανάσης, Ε. Γιαλοψός, Π. Βλαχάκος, θα χάσουν τη ζωή τους. Είναι το πλήρωμα του ελικοπτέρου, που εκτέλεσε αποστολή αναγνώρισης στα Ίμια και κατά την επιστροφή του, θα συντριβεί στη θάλασσα.  Η Ελλάδα υποχρεώθηκε, για πρώτη φορά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο,  να υποστείλει την ελληνική σημαία από τμήμα της ελληνικής επικράτειας, τα ΙΜΙΑ.  Όταν ο τότε Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης έδωσε εντολή στον Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρ. Λυμπέρη να στείλει καταδρομείς  και να υποστείλουν  την Ελληνική σημαία από τα ΙΜΙΑ, ο Α/ ΓΕΕΘΑ του απάντησε , ότι αυτό δεν γίνεται,  διότι εξευτελίζονται οι Ε.Δ. και θα είναι ντροπή να το μάθει ο ελληνικό λαός. Τότε επενέβη ο ΥΠΕΞ Θ. Πάγκαλος  και είπε «Θα πούμε Αρχηγέ, ότι ο αέρας πήρε την ελληνική σημαία και τη χάσαμε»!!! Επίσης, τα  γεγονότα στα Ίμια κλόνισαν την εμπιστοσύνη του Λαού , αλλά και της στρατιωτικής ηγεσίας στην αξιοπιστία της  κυβέρνησης, ειδικά όταν ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ευχαρίστησε από το βήμα της Βουλής τους Αμερικανούς,  για τον καταλυτικό τους ρόλο στην αποκλιμάκωση της έντασης.
Αναμφίβολα, δύο είναι οι βασικές πτυχές των γεγονότων των Ιμίων: η στρατιωτική και η πολιτική.
Το γεγονός ότι οι Τούρκοι κατόρθωσαν να αποβιβάσουν στρατιωτική ομάδα στη μία των βραχονησίδων Ίμια συνιστά σοβαρή αποτυχία της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας. Πρόκειται για σφάλμα τακτικής του τότε Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, Ναύαρχου Χρ. Λυμπέρη. Και ακόμη, το γεγονός ότι η ελληνική στρατιωτική ηγεσία έμαθε την κατάληψη της βραχονησίδας από την τηλεόραση,  συνιστά παταγώδη αποτυχία των δυνάμεων επιτήρησης της περιοχής, αλλά και των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Παραθέτουμε όμως το εξής ενδιαφέρον περιστατικό .  Ο αείμνηστος Ναύαρχος Λεωνίδας Βασιλακόπουλος, τότε επικεφαλής της ΕΥΠ, είχε μεταβεί  στο Μέγαρο Μαξίμου και ζητούσε  να ενημερώσει επειγόντως τον πρωθυπουργό,  για μια πολύ σοβαρή πληροφορία, σχετικά με τα ΙΜΙΑ.  Ο Κ.Σημίτης δεν του επέτρεψε να μπει στην Αίθουσα και τον παρέπεμψε,  να ενημερώσει τον Τ. Μαντέλη, ο οποίος του είπε,  αργότερα, διότι ήταν  ότι είναι πολύ απασχολημένος! Ο Αρχηγός της ΕΥΠ, ο Λ. Βασιλακόπουλος, είχε την πληροφορία, ότι επίκειται η απόβαση στη μία από τις δυο βραχονησίδες των ΙΜΙΩΝ!! Την ίδια στιγμή έμπαιναν στον χώρο συνεδρίασης του ΚΥΣΕΑ διάφοροι  κομματικοί παράγοντες του ΠΑΣΟΚ,  από περιέργεια, έτσι για να μάθουν τι γίνεται «ρε σύντροφε» …
Σε στρατηγικό επίπεδο όμως, οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας εκείνο το βράδυ και ετοιμοπόλεμες ήταν και υψηλό ηθικό διέθεταν και, κυρίως, ήταν σε θέση να απαντήσουν στη βαρύτατη τουρκική πρόκληση. Ωστόσο, η πρώτη στρατιωτική επιτυχία των Τούρκων, αναμφίβολα μικρής στρατιωτικής σημασίας, τρομοκράτησε τον Έλληνα πρωθυπουργό, που εγκατέλειψε κάθε ιδέα αντίδρασης και εναπόθεσε τις τύχες της χώρας μας στους Αμερικανούς τους οποίους και εκλιπαρούσε να βρουν οπωσδήποτε και με οποιοδήποτε κόστος πολιτική λύση!  Ο Κ. Σημίτης είχε επιλέξει την αποκλιμάκωση της κρίσης έναντι οιουδήποτε τιμήματος. Ακόμη και αν αυτή η αποκλιμάκωση συνοδευόταν με απώλεια εθνικού εδάφους! Το επιχείρημα του κ. Σημίτη, ότι προτίμησε το ΚΥΣΕΑ να συνεδριάσει στο Μέγαρο Μαξίμου και όχι στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ, για τα δώσει το μήνυμα στους αντιπάλους ότι προτιμά την πολιτική από την στρατιωτική λύση, είναι αποκαλυπτικό της ψυχολογικής κατάστασης του πρωθυπουργού τη νύχτα της κρίσης.
Ενδεικτικό της κωμικοτραγικής συνεδρίασης του «ΚΥΣΕΑ» υπό τον Κ. Σημίτη στο Μέγαρο Μαξίμου είναι,  ότι κείνο το βράδυ έγινε μερική επιστράτευση τοπικών εφεδρειών στον Έβρο και στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, εν αγνοία του πρωθυπουργού και των υπουργών που μετείχαν στο ΚΥΣΕΑ!!
Επίσης οι Μονάδες Τεθωρακισμένων, Πεζικού και Πυροβολικού στον Έβρο και τα Νησιά του Αιγαίου, είχαν μετακινηθεί  στις θέσεις Μάχης και οι Διοικητές τους είχαν λάβει Πολεμική Αποστολή και πάλι εν αγνοία του ΚΥΣΕΑ!! Για να είμαστε ειλικρινείς το ΚΥΣΕΑ δεν συνεκλήθητε εκείνη τη νύχτα!! Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη χειρότερο. Ο Κ.Σημίτης επιχείρησε να επιρρίψει τις πολιτικές ευθύνες της Κυβέρνησής του  στις Ένοπλες Δυνάμεις!! Πράξη ανέντιμη, ανήθικη και χαμερπούς πολιτικού διαμετρήματος…
Παρότι έχουν περάσει 20 χρόνια, ακόμη δεν έχει απαντηθεί το εξής καίριο ερώτημα:  Γύρω στη μία μετά τα μεσάνυχτα της 31ης Ιανουαρίου, η τουρκική φρεγάτα «Γιαβούζ» προσεγγίζει την αφύλαχτη Δυτική Ίμια σε απόσταση 100 μ. από την ακτή. Απονηώεται από την τουρκική φρεγάτα ελικόπτερο και κατευθύνεται προς την ελληνική βραχονησίδα. Η πληροφορία μεταφέρεται αμέσως στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων. Επειδή ο Α/ΓΕΕΘΑ με εντολή του πρωθυπουργού βρίσκεται στο Μέγαρο Μαξίμου(!), ο αντικαταστάτης του, Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ αντιστράτηγος Σταμπουλής, δίνει αμέσως εντολή κατάρριψης του τουρκικού ελικοπτέρου. Η εντολή είναι προς τους Κυβερνήτες της Φρεγάτας «ΝΑΥΑΡΙΝΟ» και «ΕΛΛΗ». Η εντολή δεν εκτελείται!!! Γιατί; Και το «απίστευτο», Το περιστατικό αυτό,  το πληροφορήθηκε ο Α/ΓΕΕΘΑ την επόμενη μέρα!!!

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών υποστηρίζει ότι, το νομικό καθεστώς ΟΛΩΝ των νήσων και νησίδων του Αιγαίου είναι ξεκάθαρο. Η ελληνική κυριαρχία επί των Ιμίων, αλλά και του συνόλου σχεδόν νησίδων και βραχονησίδων,  προκύπτει σαφώς από διεθνή συμβατικά κείμενα, δηλαδή τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947 και τις Ιταλο-τουρκικές Συμφωνίες του 1932. Άλλωστε, η Τουρκία από το 1947 μέχρι το 1996, δεν αμφισβήτησε ποτέ την ελληνική κυριαρχία στα Ίμια. Ωστόσο, σήμερα η τουρκική ακτοφυλακή δεν επιτρέπει σε ελληνικά πλοία, ούτε καν να προσεγγίσουν τις βραχονησίδες Ίμια.  Και η περιοχή των ΙΜΙΩΝ θεωρείται «de facto”, αμφισβητούμενης εθνικής κυριαρχίας περιοχή.
Συνεπώς , 20 χρόνια μετά τα ΙΜΙΑ δεν έχουν κλείσει οι πληγές που άνοιξαν εκείνη τη νύχτα  στο σώμα της Πατρίδας.  Υπάρχει όμως και ένα μάθημα , που δεν θα πρέπει να λησμονείται. Η Ελλάδα, η εκάστοτε Κυβέρνηση, οι Ένοπλες Δυνάμεις  της Χώρας, δεν δικαιούνται να μην είναι πάντα ετοιμοπόλεμες.

Ενας μοναχός αποκαλύπτει

Πώς θα γίνετε ευτυχισμένοι με μόλις 15 λεπτά την ημέρα: 

Πώς θα γίνετε ευτυχισμένοι με μόλις 15 λεπτά την ημέρα: Ενας μοναχός αποκαλύπτει [εικόνες]
Αν αναρωτιέστε ποιος είναι ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο φτάνει να γκουγκλάρετε το όνομα Μάθιου Ρίκαρντ και θα τον βρείτε.
Ο 69χρονος Θιβετιανός βουδιστής μοναχός γεννημένος στη Γαλλία είναι και επίσημα ο «πιο ευτυχισμένος άνθρωπος του κόσμου».

Ο ίδιος θεωρεί τον τίτλο λίγο υπερβολικό ωστόσο μοιράζεται με τους αναγνώστες του Business Insider το μυστικό της δικής του ευτυχίας.


Σύμφωνα με τον διάσημο νευροεπιστήμονα του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν, Ρίτσαρντ Ντέιβιντσον ο Μάθιου Ρίκαρντ συμμετείχε σε ένα πείραμα που διήρκεσε 12 χρόνια. Ο Ντέιβιντσον τοποθέτησε στο κεφάλι του Μάθιου 256 αισθητήρες και κατέγραψε ότι όταν ο μοναχός βρισκόταν σε κατάσταση διαλογισμού και ένιωθε συμπόνια ο εγκέφαλος του ήταν ασυνήθιστα φωτεινός.

Οι εγκεφαλογράφημα έδειξε πως όταν ο Μάθιου διαλογιζόταν ο εγκέφαλος του παρήγαγε κύματα γάμμα. Πρόκειται για κύματα που συνδέονται με τη συνείδηση, την προσοχή, τη μνήμη και τη μάθηση και «που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν αναφερθεί σε βιβλιογραφία της νευροεπιστήμης», δήλωσε Ντέιβιντσον. Οι σαρώσεις έδειξαν επίσης υπερβολική δραστηριότητα στον αριστερό προμετωπιαίο φλοιό του εγκεφάλου σε σύγκριση με τον δεξιό φλοιό, επιτρέποντας του βιώνει ευτυχία και να μειώνει την τάση προς την αρνητικότητα.

Το Business Insider συνάντησε τον Μάθιου Ρίκαρντ στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας. Αυτές είναι οι συμβουλές που δίνει για την «αιώνια» ευτυχία:

  • Γίνεται αλτρουιστές και σταματήσετε να σκέφτεσαι μόνο το εγώ σας. Είναι μια κουραστική διαδικασία που οδηγεί στη δυστυχία.
  • Αν θέλετε να ευτυχίσετε γίνεται αγαθοί. Αυτό θα σας κάνει όχι μόνο να αισθανθείτε καλύτερα αλλά και θα επηρεάσει αυτούς που είναι κοντά σας.  
  • Γυμνάστε το μυαλό σας όπως θα κάνατε με το σώμα σας πριν από τον Μαραθώνιο. Υπάρχει η άποψη ότι η καλοσύνη, η προσοχή, η συναισθηματική ισορροπία και η ανθεκτικότητα είναι δεξιότητες που μπορεί κάποιος να μάθει. Όλα αυτά μαζί συνθέτουν την ευτυχία άρα η ευτυχία είναι κάτι το οποίο μαθαίνεται.
  • Διαλογιστείτε σκεπτόμενοι ωραία πράγματα για 15 λεπτά την ημέρα λέει ο μοναχός. Μη αφήσετε καμία άλλη σκέψη να διακόψει τη ροή των θετικών συναισθημάτων που νιώθετε εκείνη την ώρα. Ήδη μετά από δυο εβδομάδες θα νιώσετε ψυχική ευφορία. Φανταστείτε τι θα νιώθετε όταν το κάνετε για 50 χρόνια όπως ο Ρίκαρντ.

«Αν το μυαλό σας είναι γεμάτο με καλοσύνη, πάθος και αλληλεγγύη ο νους σας θα γίνει υγιής και αυτό θα οδηγήσει σε άνθιση» δήλωσε ο Ρίκαρντ. «Τότε θα είστε σε πολύ καλύτερη ψυχική κατάσταση, το σώμα σας θα είναι πιο υγιές και όλοι γύρω σας θα το αντιληφθούν».

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2016

Tο μήνυμα του Stephen Hawking, για όσους υποφέρουν από κατάθλιψη



Ο παγκοσμίου φήμης επιστήμονας Stephen Hawking έχει συνεισφέρει τα μέγιστα σε περίπλοκα ζητήματα που αφορούν τον χώρο, το χρόνο και το σύμπαν που μας περιβάλλει. Ωστόσο, σε πρόσφατη ομιλία του, ο χαρισματικός φυσικός έστρεψε τη προσοχή του σε ένα πιο συναισθηματικό ζήτημα.
O Hawking μετέφερε ένα συγκινητικό μήνυμα σε όσους υποφέρουν από κατάθλιψη, κάνοντας μια σχεδόν ποιητική σύγκριση μεταξύ της κατάθλιψης και μιας μαύρης τρύπας.
Ανεξάρτητα από το πόσο σκοτεινά μοιάζουν, μπορεί κανείς να διαφύγει και από τα δύο.
Ο Hawking είπε: “Το μήνυμα αυτής της διάλεξης είναι ότι οι μαύρες τρύπες δεν είναι τόσο μαύρες όσο φαίνονται. Δεν είναι οι αιώνιες φυλακές που κάποτε νομίζαμε ότι ήταν.”
“Μπορεί κάτι να διαφύγει από μια μαύρη τρύπα, και από την εξωτερική της πλευρά και πιθανώς και σε ένα άλλο σύμπαν. Οπότε αν κάποιος νιώθει ότι βρίσκεται σε μια μαύρη τρύπα, να μην τα παρατήσει. Πάντα υπάρχει διέξοδος.”
Ο Hawking έδωσε αυτή την ομιλία μπροστά σε ένα κοινό από περίπου 400 ακροατές την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου, σαν μέρος των διαλέξεων Reith του Royal Institute of London.
Η ομιλία αυτή είχε αρχικά προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο του 2015, αλλά χρειάστηκε να αναβληθεί λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο Hawking.
Ο διάσημος φυσικός, που έκλεισε τα 74 χρόνια του την επομένη της διάλεξης, έχει ζήσει για σχεδόν 53 χρόνια υποφέροντας από αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, παρά το γεγονός ότι όταν πρώτο διαγνώστηκε το 1963 οι γιατροί του είπαν ότι θα ζήσει για δύο χρόνια ακόμα.
Μιλώντας στο ίδιο κοινό, η κόρη του Lucy μίλησε για την εκπληκτική πνευματική κατάσταση του πατέρα της, τόσο εγκεφαλικά όσο και συναισθηματικά.
“Έχει μια πολύ ζηλευτή ευχή να συνεχίσει να ζει, και μια ικανότητα να χρησιμοποιεί όλα του τα αποθέματα, όλη του την ενέργεια, όλη του την πνευματική συγκέντρωση και να τα διοχετεύει όλα αυτά για να συνεχίσει να πηγαίνει μπροστά,” είπε η Lucy.
“Όχι όμως να συνεχίσει μόνο και μόνο για λόγους επιβίωσης, αλλά και για να υπερβεί όλη αυτή τη δυσκολία για να παραδώσει μια υψηλού επιπέδου συνεισφορά – να γράψει βιβλία, να δώσει διαλέξεις και να εμπνεύσει άλλα άτομα με νευροεκφυλιστικές και άλλες αναπηρίες.”

Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2016

«Φωλιές» του ακραίου Ισλαμισμού και των Τζιχαντιστών του ISIS στα Βαλκάνια

ανάλυση του Χρήστου Καπούτση

Οι ακραίοι εθνικισμοί και η δογματική θρησκευτική μισαλλοδοξία , βάζουν το πάθος της δικαίωσης και επιβολής, πάνω από το μακροχρόνιο συμφέρον της ειρηνικής και δημιουργικής συνύπαρξης, με τους αλλόδοξους και αλλοεθνείς γείτονές τους. Τα Βαλκάνια έχουν ένα κακό παρελθόν αιματηρών εθνοτικών συγκρούσεων , αλλά και ένα ανησυχητικό παρόν, καθώς δημιουργούνται οι συνθήκες ακραίων συμπεριφορών, που στον πυρήνα τους ενυπάρχει ο θρησκευτικός φανατισμός.
Αμερικανοί , Βρετανοί και Γάλλοι ειδικοί των μυστικών υπηρεσιών, σε συνεργασία με τις κρατικές αρχές της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Βουλγαρίας, αναζητούν πυρήνες των τζιχαντιστών του ISIS στα Βαλκάνια, σε χώρες με πολυπληθές μουσουλμανικό στοιχείο, όπως Βοσνία, Κόσσοβο , νότια Σερβία, Αλβανία και π. Γ. Δ. Μακεδονία. Η εξάπλωση του ριζοσπαστικού Ισλαμισμού στα Βαλκάνια, εκτιμάται ότι αποτελεί, μια νέα και πολύ σημαντική απειλή, για τη σταθερότητα στα Βαλκάνια , αλλά και για την ασφάλεια της Ευρώπης. Σύμφωνα με την εφημερίδα Washington Times αναζητούνται 25 ύποπτοι στα Βαλκάνια , για σχέσεις με το ISIS ενώ η αμερικανική εφημερίδα επικαλούμενη ανώτερες διπλωματικές πηγές στην Ουάσιγκτον υποστηρίζει ότι οι τζιχαντιστές επόμενο στόχο έχουν την αποσταθεροποίηση στα Βαλκάνια,  ώστε να βρουν ασφαλές καταφύγιο μαχητές της και έτσι οι τζιχαντιστές να εξαπλωθούν και στα Βαλκάνια.
Η ιταλική εφημερίδα «La Stampa» σε εκτενές ρεπορτάζ από τα Βαλκάνια σημειώνει ότι, μετά τον εντοπισμό δικτύου Αλβανών τζιχαντιστών που δρα στην αλβανική διασπορά, ιδίως στην Ιταλία, έχει σημάνει συναγερμός στις αμερικανικές και ευρωπαϊκές αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με την εφημερίδα, από την Ευρώπη, το Κοσσυφοπέδιο και η Βοσνία, βρίσκονται στον υψηλότερο βαθμό «εξαγωγής τζιχαντιστών» που πολεμούν στη Συρία. Σημειώνεται, ακόμη, ότι οι Τζιχαντιστές αλβανικής καταγωγής, κατέχουν υψηλές θέσεις μεταξύ των ισλαμικών παραστρατιωτικών ομάδων, κυρίως του ISIS.
Το τελευταίο διάστημα, καταγράφεται μια κλιμακούμενη δραστηριότητα ακραίων ισλαμιστών σε περιοχές με συμπαγείς μουσουλμανικούς πληθυσμούς, όπως στο Τέτοβο (π.Γ.Δ. Μακεδονίας), στην Πρίστινα (Κόσσοβο),στην Ποντγκόριτσα (Μαυροβούνιο), στις Κούκες και Σκόντρα (Αλβανία), στο Πρέσεβο- Μπουγιάνοβατς (νότια Σερβία) και στο Σεράγεβο , Μοστάρ (Βοσνία) . Σε αυτές της περιοχές, με επίκεντρο νεόκτιστα τζαμιά (μόνο στο Κόσσοβο χτίσθηκαν 110 μεγαλοπρεπή Τζαμιά από το 2004 και μετά) ελεγχόμενα και χρηματοδοτούμενα από

Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2016

Ο μύθος της μιας ψήφου ή πως η Ελληνική δεν έγινε η επίσημη γλώσσα στον ΟΗΕ!!


Ο μύθος της μίας ψήφου αναφέρεται σε πλήθος παραλλαγών ενός αστικού μύθου σύμφωνα με τον οποίο κάποια γλώσσα δεν έγινε επίσημη γλώσσα ενός κράτους ή διεθνής γλώσσα εξαιτίας της έλλειψης μιας και μοναδικής καθοριστικής ψήφου σε κάποια υποτιθέμενη ψηφοφορία. Ο μύθος εμφανίζεται σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως τις ΗΠΑ, την Γερμανία, αλλά και την Ελλάδα μέσα από διαφορετικές εκδοχές με εναλλαγή της πρωταγωνίστριας γλώσσας σε γερμανικά, ολλανδικά, ελληνικά, ισπανικά, γαλλικά ή εβραϊκά.
Ο κόκκος της αλήθειας πίσω από αυτήν την εκδοχή βρίσκεται σε μια ψηφοφορία της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ του 1794, όπου μια ομάδα Γερμανών μεταναστών ζήτησε την μετάφραση ορισμένων νόμων στα γερμανικά. Η αίτηση αυτή απορρίφθηκε με 42 ψήφους υπέρ και 41 κατά και για τον Μούλενμπεργκ, ο ίδιος γερμανικής καταγωγής και Πρόεδρος της Βουλής, ειπώθηκε ότι ανέφερε πως «όσο πιο γρήγορα οι Γερμανοί μετανάστες γίνουν Αμερικάνοι, τόσο το καλύτερο». Παρόλα αυτά δεν είναι εφικτό να διαπιστωθεί εάν ο Μούλενμπεργκ απήχε από την συγκεκριμένη ψηφοφορία ή έριξε την καθοριστική ψήφο.[1][2]

Οι ΗΠΑ δεν έχουν κάποια θεσμικά κατοχυρωμένη επίσημη γλώσσα, με τα αγγλικά να είναι η εκ των πραγμάτων γλώσσα που χρησιμοποιείται καθημερινώς και ευρέως και επομένως να κερδίζει την δεσπόζουσα θέση ως κυρίαρχη γλώσσα του κράτους. Ανά διαστήματα, συγκεκριμένες πολιτείες έχουν θεσπίσει δικούς τους νόμους για τις επίσημες γλώσσες τους
Εκδοχή της ελληνικής γλώσσας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
 Στην Ελλάδα ο μύθος έγινε γνωστός με την θέση της γερμανικής να παίρνει η ελληνική γλώσσα. Σύμφωνα με αυτήν την εκδοχή, σε μια καθοριστική ψηφοφορία που τοποθετείται χρονικά αμέσως μετά την έγκριση της διακήρυξης της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, δηλαδή γύρω στο 1776 σε συμφωνία με την εκδοχή Μούλενμπεργκ, οι νεοσύστατες Ηνωμένες Πολιτείες καλούνταν να αποφασίσουν την επίσημη γλώσσα του κράτους. Εξαιτίας της θύμησης της αποικιοκρατίας που προκαλούσαν τα αγγλικά για τους Αμερικανούς, υπήρξε η πρόταση τα ελληνικά να γίνει επίσημη γλώσσα, μιας και θύμιζαν το μέρος που γεννήθηκε το πολίτευμα της δημοκρατίας.[22][23]
 Η εκδοχή αυτή φέρεται να αποδίδεται από κάποιες πηγές στον Ξενοφών Ζολώτα, σύμφωνα με τις οποίες δήλωσε γύρω στα μέσα του 20ου αι., πως «ο Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο Άνταμς και άλλοι όταν συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών στα 1787 – που ισχύει με μερικές νέες παραγράφους, που ψηφίστηκαν για προσαρμογή στις νέες εξελίξεις, μέχρι σήμερα στον αρχικό κορμό του – είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου κράτους να είναι η ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε και ελίκνισε τη Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Για μία ψήφο μόνο προκρίθηκε και υιοθετήθηκε τελικά η αγγλική αντί της ελληνικής».[22]
 Υπάρχει και μια δεύτερη εκδοχή με πρωταγωνίστρια την ελληνική γλώσσα, όπου για μια ψήφο δεν ήταν ικανή να γίνει η επίσημη διεθνής γλώσσα της υφηλίου.

Έτος ορόσημο το 2016 για το Κυπριακό

άρθρο του Χρήστου Καπούτση

Χρονιά- ορόσημο για το Κυπριακό θα είναι το 2016,  εκτιμούν διπλωματικοί κύκλοι σε Αθήνα και Λευκωσία. Οι  εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο, η γεωστρατηγική  θέση της Κύπρου και τα πλούσια ενεργειακά αποθέματα στο βυθό της Κυπριακής ΑΟΖ,  συνιστούν επαρκέστατους λόγους, ώστε η «ενδιαφερόμενη» διεθνής κοινότητα,  να επιθυμεί την επίλυση του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου. Οι πιέσεις ΗΠΑ , ΟΗΕ, Βρετανίας και Ε.Ε., είναι πλέον ασφυκτικές και προς τους δυο ηγέτες της Κύπρου, προκειμένου να αποδεχτούν το ταχύτερο, τη δημιουργία του νέου Κυπριακού Κράτους. Το πολιτειακό σχήμα που προτείνουν,  είναι μια παραλλαγή τους περιώνυμου σχεδίου Ανάν. Φυσικά, κάθε νουνεχής άνθρωπος επιθυμεί την επανένωση της Κύπρου και οι κάτοικοί της Έλληνες και Τούρκοι,  να ζήσουν αρμονικά και σε καθεστώς πλήρους πολιτικής ισοτιμίας και ισονομίας.
Υπάρχουν όμως ορισμένα ζητήματα, πολιτικής και πολιτειακής φύσεως,  αλλά και νομικά ζητήματα,  που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο και από το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, καθώς επίσης και κάποιες πραγματικότητες,  που δεν είναι δυνατόν να αγνοηθούν.
1.Το Κυπριακό είναι διεθνές ζήτημα τουρκικής στρατιωτικής εισβολής και παράνομης κατοχής. Είναι αδιανόητο, κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης να τελεί σήμερα υπό στρατιωτική κατοχή.
2.Το νέο κράτος δεν μπορεί να προκύψει ως ένωση δύο ισότιμων κρατών, δηλαδή μια μορφή συνομοσπονδίας. Συνομοσπονδιακό κράτος,  από πλευράς ευρωπαϊκού δικαίου,  δεν μπορεί να επιβιώσει στο πλαίσιο της ΕΕ και της ευρωζώνης. Συνεπώς , μόνο  ένα ομοσπονδιακό κράτος θα ήταν ανεκτό, γιατί δεν νοείται  επανίδρυση κυπριακού κράτους, δηλαδή διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας,  κράτους μέλους του  ΟΗΕ και ισότιμου μέλους της Ε.Ε. και τη Ευρωζώνης.  Η φυσιολογική εξέλιξη θα είναι, η Κυπριακή Δημοκρατία, ύστερα από την επανένωση, να έχει μία διεθνή προσωπικότητα, μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια, και έτσι, ως κυρίαρχο κράτος,  δεν θα έχει και ανάγκη από εγγυήτριες δυνάμεις. 
3.Ισχυρή διαφωνία της ελληνοκυπριακής και ελλαδικής πλευράς με την Τουρκία,  συνίσταται στο εξής: Η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή Κυβέρνηση, επιμένουν  στην ανάγκη απόσυρσης των κατοχικών δυνάμεων από την Κύπρο, ως θεμελιώδη προϋπόθεση για την επίλυση του Κυπριακού. Αντίθετα, η Τουρκία 

Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Ο Βέρνερ Καρλ Χάιζενμπεργκ ΚΑΙ Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΒΟΜΒΑ


Ο Βέρνερ Καρλ Χάιζενμπεργκ (γερμανικά: Werner Karl Heisenberg, προφέρεται: [ˈhaɪzənbɛɐ̯g], Βύρτσμπουργκ 5 Δεκεμβρίου 1901Μόναχο 1 Φεβρουαρίου 1976), ήταν Γερμανός φυσικός, με σπουδαία συμβολή στη θεμελίωση της Κβαντομηχανικής, για την οποία τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1932.
Ο Χάιζενμπεργκ σπούδασε από το 1920 Θεωρητική Φυσική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Μπήκε στο πνεύμα της Κβαντικής Φυσικής — η οποία απαρτιζόταν τότε από ασύνδετα θεωρήματα — τόσο γρήγορα, ώστε μετά από μερικούς μήνες έδωσε λύσεις σε σημαντικά προβλήματα (π.χ. Φαινόμενο Ζέεμαν). Επειδή απαιτείτο μία ελάχιστη σπουδή έξι εξαμήνων, μόλις το 1923 μπόρεσε ο Χάιζενμπεργκ να ανακηρυχθεί διδάκτωρ. Το 1924 έγινε βοηθός του Μαξ Μπορν στο Γκέτινγκεν.

Χάιζενμπεργκ (1926)
Σε προκαταρκτικές εργασίες τού Χάιζενμπεργκ στηρίχθηκαν οι Μαξ Μπορν και Pascual Jordan και διατύπωσαν τις αρχές γνωστές σαν «Goettinger Matrizenmechanik» που αποτελεί μία περιγραφή για την Κβαντική Μηχανική. Το 1927 διατύπωσε ο ίδιος ο Χάιζενμπεργκ την «Αρχή της απροσδιοριστίας», μετά από στενή συνεργασία με τον Νιλς Μπορ. Η αρχή της απροσδιοριστίας έδινε μια τελείως νέα ερμηνεία για τον φυσικό κόσμο, όπως ότι κύμα και σωματίδιο είναι διαφορετικές θεωρήσεις του ίδιου πράγματος, καθώς και την ουσιαστική εξήγηση της σταθερότητας της ύλης. Στη θέση της αιτιότητας της Κλασικής Φυσικής, μπήκε η τυχαιότητα των γεγονότων.
Η αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά αρχή της αβεβαιότητας είναι βασικό αξίωμα της Κβαντικής Μηχανικής που διατυπώθηκε για πρώτη φορά το 1927 από τον Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (Werner Heisenberg, 1901 - 1976). Σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας είναι αδύνατο να μετρηθεί ταυτόχρονα και με ακρίβεια, ούτε πρακτικά, ούτε και θεωρητικά η θέση και η ταχύτητα, ή ορμή, ενός σωματίου. Εν αντιθέσει με την αρχή της αιτιοκρατίας, σύμφωνα με την αρχή της απροσδιοριστίας υπάρχουν γεγονότα των οποίων η εκδήλωση δεν υπαγορεύεται από κάποια αιτία.
Η απροσδιοριστία αυτή δεν αναφέρεται στην ανικανότητα του ανθρώπου να παρατηρήσει ορισμένα φαινόμενα στον μικρόκοσμο αλλά σε μία πραγματική ιδιότητα του Φυσικού Κόσμου, η οποία εμφανίζεται και πειραματικά. Ο λόγος που δεν βλέπουμε αυτή την αβεβαιότητα στην καθημερινότητα είναι ότι εμφανίζεται σε πολύ μικρή κλίμακα και γίνεται κυρίως εμφανής στον μικρόκοσμο.
Η βασική έκφραση της αρχής της απροσδιοριστίας είναι αυτή του 1927: Οι αβεβαιότητες των μεγεθών θέσης και ορμής Δx και Δp ισούνται με τη διασπορά τους γύρω από τη μέση τους τιμή. Πιο συγκεκριμένα, η σχέση αβεβαιότητας είναι άμεση συνέπεια του κυματοσωματιδιακού δυϊσμού της ύλης. Σε θεωρητικό επίπεδο, είναι αποτέλεσμα των μεταθετικών σχέσεων ανάμεσα στους κβαντομηχανικούς τελεστές θέσης και ορμής.
  *
O διευθυντής του πυρηνικού προγράμματος της ναζιστικής Γερμανίας, Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, μετά το τέλος του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πρόβαλλε τον εαυτό του ως ήρωα της αντιναζιστικής αντίστασης στον επιστημονικό τομέα, που δυναμίτισε τις προσπάθειες του Χίτλερ να κατασκευάσει πυρηνική βόμβα.
Η αλήθεια όμως είναι κάπως διαφορετική. Επιστολές και άλλα έγγραφα, που δημοσιοποιήθηκαν πρόσφατα, δείχνουν ότι ο φίλος και κάποτε μέντορας του Χάιζενμπεργκ, ο Δανός φυσικός Νιλς Μπορ, ο οποίος πέθανε πριν από σαράντα χρόνια, πίστευε ότι υπό τη διεύθυνση του Χάιζενμπεργκ «γινόταν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η Γερμανία να αποκτήσει πυρηνικά όπλα». Ειδικότερα, στα έγγραφα περιγράφεται συνάντηση του Μπορ με τον Γερμανό συνάδελφό του, που πραγματοποιήθηκε το 1941 στην κατεχόμενη Δανία.

Συνάντηση με τον Μπορ

Μετά τον πόλεμο, ο Χάιζενμπεργκ είχε υποστηρίξει ότι ταξίδεψε στην Κοπεγχάγη

apo τον Στάθη

Καλώς έκαμε ο κ. Τσίπρας και δεν παρέστη στις τελετές των Θεοφανείων στον Πειραιά λόγω της αποχαλινωμένης συμπεριφοράς του εκεί Μητροπολίτη. Καθ’ ότι η Εκκλησία έχει κάθε δικαίωμα να υπηρετεί, να υπερασπίζεται και να προβάλλει το δόγμα της μέσα στο πλαίσιο των νόμων του αστικού κράτους, αλλά δεν έχει καμιά δουλειά να εκκοσμικεύεται. Μπορεί ο Πειραιώς να ’ναι φιλάνθρωπος, μπορεί να είναι καλός άνθρωπος, αλλά αν ήταν καλός Χριστιανός δεν θα καταριόταν. Κι αν ήταν καλός πολίτης, θα σεβόταν τους νόμους που οι εκπρόσωποι του λαού ψηφίζουν. Η παράδοση της Ορθοδοξίας δεν είναι καισαροπαπική. Ούτε νομοθετούν, ούτε κυβερνούν, ούτε διοικούν οι ιερείς.Ιερουργούν. Μέσα στο πλαίσιο που, στο κάτω-κάτω, το κράτος έχει δημιουργήσει για να εκδηλώνεται το έργο τους. Ο κάθε πολίτης, ιερέας ή κοσμικός, μπορεί να έχει τη γνώμη του, την ιδεολογία του, τη φιλοσοφία του, την πίστη του. Ολα αυτά με κοινόν παρονομαστή το κράτος, που εξασφαλίζει την ελευθερία της διατύπωσης, της διακίνησης και της άσκησής τους.
Το σύνδρομο του «εθνάρχη» που, ως φαίνεται, κατατρύχει πολλούς ή λίγους ανώτερους κληρικούς έλκει την καταγωγή του απ’ την Τουρκοκρατία. Ποτέ, όσον το ρωμαίικο είχε την όποιου τύπου κρατική υπόσταση μέσα στη διαχρονία του, η Εκκλησία δεν ήταν τίποτε άλλο παρά Εκκλησία. Κι αν κάποιος ιερωμένος αναλάμβανε σε συνθήκες κρίσης πολιτικό αξίωμα (Φώτιος, Μακάριος, Δαμασκηνός κ.ά.), δεν το αναλάμβανε η Εκκλησία.
Ας ιερουργεί λοιπόν ο Πειραιώς, ας στέργει και ας περιθάλπει, ας παρηγορεί και ας διαλέγεται. Με αγάπη κι ευρυχωρία για όλα του τα παιδιά, όλα! κι εκείνα τα «άλλα». Οχι λιγότερο ευαίσθητα κι όχι λιγότερο βασανισμένα, πλην όμως το ίδιο υπερήφανα.
4. Από την άλλη: αν ο κ. Τσίπρας απέφυγε τον Πειραιά για να μην υποστεί τυχόν λαϊκές αποδοκιμασίες εν σχέσει με το ξεπούλημα του πόρτο Λεόνε, ματαίως το προσπάθησε. Τις αποδοκιμασίες που αφέθηκε μόνος του να γευθεί ο κ. Δρίτσας, στην πραγματικότητα ο κ. Τσίπρας τις λούστηκε.
Κι αυτό φαινόταν και στα τηλεοπτικά πλάνα απ’ το Κολωνάκι. «Πικρόν ποτήριον» έδειχνε να πίνει ο κ. Πρωθυπουργός από το κατά τα άλλακαθαγιασμένο ύδωρ.
5. «Πολιτικός πρόσφυγας ήταν κι ο Χριστός» είπε προσφυώς αυτές τις χρονιάρες μέρες ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Και σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς απέδειξε και ο ελληνικός λαός την αρχοντιά του με την αλληλεγγύη του στους πρόσφυγες, στους μετανάστες και στους κυνηγημένους. Με διθυράμβους μίλησε η κυρία Βανέσα Ρεντγκρέιβ για την ψυχή των γραικών που προστρέχουν και συμμερίζονται. Και η κυρία Σούζαν Σάραντον το ίδιο, καθώς και πλήθος άλλοι που είδαν με τα μάτια τους φτωχούς και εύπορους πολίτες, γυναίκες, άνδρες και παιδιά να μοιράζονται το υστέρημα και να διαθέτουν το περίσσευμα. Λόγων κι έργων. Κι όμως, χρόνια τώρα, ένας εσμός χρυσοκανθάρων -οι ίδιοι που διέσυραν τους Ελληνες για «τεμπέληδες» και «διεφθαρμένους»- μας έχουν χτικιάσει στις συκοφαντίες για ρατσισμό και ξενοφοβία.
Μισάνθρωποι οι ίδιοι κι αμαθείς, προβάλλουν τόσα χρόνια πάνω στους Ελληνες τα κόμπλεξ τους επί χρυσίω. Αργυρώνητοι και σμπίροι της εξουσίας (των υποτελών σε άλλους Επικυρίαρχους) μας έχουν «γανώσει το κέρατο» στις κατηγορίες και τις συκοφαντίες εκείνες που αν είχαμε παραδεχθεί, θα είχαμε αναγνωρίσει μια ήττα που δεν την αντέχει η ανθρωπιά.

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Το 2016 έτος- ορόσημο για τα Εθνικά Θέματα. ΑΡΘΡΟ του Χρήστου Καπούτση


     Δύσκολες αποφάσεις θα υποχρεωθεί να πάρει η Κυβέρνηση, μέσα στο 2016,    που θα προσδιορίσουν και την συνέχιση της ιστορικής πορείας του Ελληνισμού , ως ελεύθερου, κυριάρχου και ανεξάρτητου Κράτους. Έχουν ωριμάσει οι συνθήκες και ασκούνται ισχυρές διεθνοπολιτικές πιέσεις για οριστική διευθέτηση «καυτών» εθνικών θεμάτων όπως, το Κυπριακό, τα ελληνοτουρκικά  ( Αιγαίο, Θράκη) και  το Σκοπιανό. Και ακόμη η Ελλάδα θα κληθεί να αποφασίσει σχετικά με τις  διακρατικές σχέσεις με το Ισραήλ και την Αίγυπτο (ενέργεια)  και για τη συμμετοχή της χώρας μας,  έμμεση ή άμεση, στρατιωτική και διπλωματική, στην κλιμακούμενη στρατιωτική σύγκρουση ισχυρών δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο,  τη Μέση και Εγγύς Ανατολή. Η Ανατολική Μεσόγειος έχει μεταβληθεί σε πεδίο ανταγωνισμού μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων, με την ανάδειξη της γεωπολιτικής της ενέργειας, σε σημαντικό παράγοντα σύγκρουσης. Η Ελλάδα, κυρίως λόγω της γεωγραφικής θέσης της, δεν μπορεί να είναι παθητικός θεατής των εξελίξεων  στην ευρύτερη περιοχή της, ούτε όμως να μετέχει άκριτα, χωρίς προϋποθέσεις και προαπαιτούμενα στους  σχεδιασμούς παγκόσμιων και περιφερειακών δυνάμεων και συμμαχιών, όπως ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. Απαιτείται διπλωματική ευελιξία και προβλεψιμότητα.
Η Ελληνική διπλωματία, σχεδιάζει,  να διευρύνει και να εμβαθύνει την Στρατηγική συνεργασία της με το  Ισραήλ. Είναι σε εξέλιξη μια σημαντική ελληνο-ισραηλινή  συνεργασία  στον τομέα των νέων τεχνολογιών και των start up επιχειρήσεων, στον στρατιωτικό τομέα , όπως επίσης και στην προώθηση συνεργασιών στον τομέα της ενέργειας.   Η αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης, από την Ελλάδα, προφανώς και έχει ικανοποιήσει τον Αραβικό Κόσμο, αλλά για να μην  διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας μας με το  Ισραήλ, θα πρέπει οι πρωτοβουλίες της ελληνικής διπλωματίας, να είναι πολύ υψηλού επιπέδου και στο πλαίσιο ενός μακροχρόνιου Στρατηγικού σχεδιασμού στο πλαίσιο της τετραμερούς συνεργασίας (Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρος, Αίγυπτος).  Με την Αίγυπτο, η Ελληνική Κυβέρνηση,  έχει ξεκινήσει μια φιλόδοξη συνεργασία, στον ενεργειακό, οικονομικό και στρατιωτικό τομέα.
    ΕΝΕΡΓΕΙΑ :               Στον τομέα του φυσικού αερίου, η Ελλάδα επιθυμεί να αναδειχθεί το 2016, σε κόμβο διαμετακόμισης (αγωγοί φυσικού αερίου, τερματικοί σταθμοί υγροποιημένου φυσικού αερίου).  Θα αρχίσει η υλοποίηση των σχεδίων για την κατασκευή και λειτουργία του  Νότιου Διάδρομου, που  αποτελεί και μείζονα συνιστώσα της ενεργειακής πολιτικής της Ε.Ε. Ο Νότιος Διάδρομος περιλαμβάνει το σύστημα αγωγών SCP (South Caucasus Pipeline), TANAP (Trans-Anatolian Pipeline) και TAP (Trans-Adriatic Pipeline) μεταφέροντας φυσικό αέριο από την Κασπία (κοίτασμα Shah Deniz) προς την αγορά της Ευρώπης (Ν. Ιταλία) μέσω Γεωργίας, Τουρκίας, Ελλάδας και Αλβανίας. Ακόμη και ο αγωγός μεταφοράς φυσικού αέριου από τη Ρωσία στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, επισήμως τουλάχιστον, δεν έχει ακυρωθεί…
Κυπριακό:   Στη Λευκωσία, ήδη υπάρχει ένα «κλίμα» και μία προδιάθεση της κοινής γνώμης, ότι επίκειται οριστική λύση του πολιτικού  προβλήματος της Κύπρου. Έχουν ενταθεί οι διεθνείς πιέσεις (ΗΠΑ-ΟΗΕ-Ε.Ε.) προς την Κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη,  να αποδεχτεί το προτεινόμενο σχέδιο από ΓΓ του ΟΗΕ, για το νέο πολιτειακό μοντέλο  της Κύπρου. Επίσης προετοιμάζεται και μια πενταμερής συνδιάσκεψη (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία, Κυπριακή Δημοκρατία, Κατοχικό τουρκοκυπριακό καθεστώς), που θα βάλει  τη «σφραγίδα του» στην ιδρυτική διακήρυξη του νέου Κυπριακού Κράτους με πιθανότερη  ονομασία  «Νέα Κύπρος» και κατά λογική ακολουθία,  την «ταφόπλακα» στην Κυπριακή Δημοκρατία!  Το «περίεργο» είναι ότι η Ελλαδική και η ελληνοκυπριακή πλευρά, δεν απαιτούν,  την αποχώρηση των τούρκικων στρατευμάτων κατοχής και σημαντικού αριθμού εποίκων από το Νησί και φυσικά, καθώς και την επιστροφή της Αμμοχώστου, ως προαπαιτούμενα, έτσι ώστε,  οι Κύπριοι ελευθέρα  να αποφασίσουν, μέσω Δημοψηφίσματος για το μέλλον τους. Η εμμονή της Άγκυρας  στην διατήρηση του καθεστώτος των εγγυήσεων, καταγγέλλεται από την Αθήνα ως πρόσχημα για τη μη λύση του Κυπριακού.  Άραγε,  οι Κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας, δεν έχουν πειστεί ακόμη ότι, η πραγματική Τουρκία , Ισλαμική και Κοσμική, είναι μια χώρα  των προκλήσεων και του μη σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου; Αμφιβάλουν,  ότι  διαχρονικά η Τουρκία συμπεριφέρεται μαξιμαλιστικά και η πολιτική της στηρίζεται στον επεκτατισμό; Η μελέτη της σύγχρονης ιστορίας της Τουρκίας, αποδεικνύει ότι, είναι  μια επεκτατική δύναμη, η οποία απειλεί τους γείτονές της, είναι μια χώρα που  στηρίζει την πολιτική της στον εκφοβισμό και στην εξαναγκαστική διπλωματία, δηλαδή στην επιβολή των πολιτικών στόχων της, με τη χρήση ή την απειλή χρήσης  στρατιωτικής βίας. Αναμφίβολα, η Τουρκία στηρίζει την διπλωματία της   και στη στρατιωτική της ισχύ.  Συνεπώς, προκύπτει και ένα συναφές ερώτημα: πως θα προστατέψει  η Ελλάδα, την Θράκη και το Αιγαίο, από την επεκτατική βουλιμία της Τουρκίας; Εκ των πραγμάτων λοιπόν, επανέρχεται και το πρόβλημα της μαχητικής επάρκειας των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το ερώτημα είναι, οι περικοπές στις αμυντικές δαπάνες από τις Μηνομονιακές Κυβερνήσεις, πόσο έχουν επηρεάσει την αξιοπιστία του  Στρατεύματος, σε σύγκριση με την τουρκική στρατιωτική απειλή; 
Σκοπιανό:        Στη πρόσφατη συνάντηση των Αθηνών, μεταξύ των Υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας Ν. Κοτζιά και π. Γ.Δ. Μακεδονίας Ν. Ποπόσκι, περίσσεψαν τα χαμόγελα και οι αμοιβαίες φιλοφρονήσεις.  Όμως, λίγες μέρες αργότερα εθνικιστικοί κύκλοι προσκείμενοι στο Κυβερνητικό κόμμα του Ν. Γκρουέφσκι, με δημοσιεύματα και δηλώσεις τους επανέφεραν την πάγια και σταθερή πρότασή τους που είναι:  ενοποίηση της  αρχαίας γεωγραφικής Μακεδονίας σε ένα κράτος υπό των Μακεντόνσκι,  δηλαδή των Σλάβων «μακεδονιστών» με εδάφη,  κυρίως από την Ελλάδα. Αναφέρουν μάλιστα ως Στρατηγικό στόχο τους την  προσάρτηση της «αιγαιακής Μακεδονίας»,  στο σκοπιανό κράτος! Η Ελληνική διπλωματία εκτιμά ότι το όνομα δεν είναι το σημαντικό ζήτημα  που δηλητηριάζει τις διμερείς ελληνοσκοπιανές σχέσεις,  αλλά ο αλυτρωτισμός,  που έχει ως όχημα το  βαρύτιμο ιστορικά όνομα «ΜΑΚΕΔΟΝΊΑ». Γι αυτό και  ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς δηλώνει  ότι, «αναζητούμε έναν έντιμο συμβιβασμό,  που να καταπολεμά τον αλυτρωτισμό και τον ακραίο εθνικισμό».
Προσφυγικό: Το προσφυγικό – μεταναστευτικό εξελίσσεται σε μείζον Εθνικό πρόβλημα.  Ο ισλαμικός εξτρεμισμός, η ανεξέλεγκτη δράση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού κράτους σε Ιράκ και Συρία και ο συριακός πόλεμος, έχουν δημιουργήσει  το μεγάλο πρόβλημα του ογκούμενου κύματος προσφύγων και οικονομικών μεταναστών,  το οποίο προφανώς δεν είναι ένα διακρατικό ή ευρωπαϊκό, αλλά είναι  ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Όμως, η Ελλάδα, επειδή είναι η «πύλη εισόδου» των προσφύγων και μεταναστών στην Ευρώπη, υφίσταται το βάρος των συνεπειών μιας ανερμάτιστης ευρωπαϊκής πολιτικής. Η σημερινή απαράδεκτη κατάσταση στο προσφυγικό-μεταναστευτικό,  δεν μπορεί να συνεχιστεί και το 2016, διότι συνιστά πλέον μείζονα Εθνική απειλή …..