Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Kινητικότητα σε Κυπριακό και ελληνοτουρκικές σχέσεις

Κινητικότητα θα έχουμε αυτή τη βδομάδα, σε κρίσιμα θέματα όπως, το Κυπριακό, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και οι σχέσεις της χώρας μας με τις ΗΠΑ.
Ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, Μπαν Κι-μουν, θα επισκεφθεί την Κύπρο από Σήμερα  Κυριακή μέχρι και την Τρίτη, για να "βοηθήσει τους ηγέτες" των δυο κοινοτήτων να βρουν λύση, σύμφωνα με γραπτή ανακοίνωση του εκπροσώπου του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Αύριο Δευτέρα, ο Μπαν Κι-μουν θα έχει πρώτα συνάντηση με τον πρόεδρο της  ΚΥΠΡΟΥ Δ.Χριστόφια, μετά με τον τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Ταλάτ και στη συνέχεια θα έχει κοινή συνάντηση και με τους δυο, παρουσία αξιωματούχων του ΟΗΕ.
Η παρουσία του Γ.Γ. του ΟΗΕ, είναι πολύ πιθανόν να λειτουργήσει καταλυτικά επιταχύνοντας τις διαδικασίες,  που θα οδηγήσουν σύντομα σε μια συντονισμένη προσπάθεια επίλυσης του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου.
 Ο Γ.Γ. του ΟΗΕ δέχεται επιρροές από την αμερικανο-βρετανική διπλωματία , σχετικά με  το περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακό, ωστόσο, παραμένει ζητούμενο, αν θα τελεσφορήσει και η νέα προσπάθεια του Μπαν Κι-μουν, δεδομένου ότι, η λύση που θα προτείνουν οι διπλωμάτες του ΟΗΕ, θα περάσει από την βασανιστική διαδικασία των δημοψηφισμάτων του Λαού της Κύπρου.  Οι μνήμες από την πανηγυρική απόρριψη του σχεδίου Ανάν, είναι ακόμη νωπές, άρα ελάχιστες οι πιθανότητες επιβολής λύσης, που θα αντιστρατεύεται τα συμφέροντα του κυπριακού Ελληνισμού. Και για να μην ξεχνάμε, το Κυπριακό , είναι κατεξοχήν πρόβλημα παράνομης εισβολής και κατοχής, δηλαδή προσβολής της Διεθνούς νομιμότητας.

                            **************
Αύριο αναχωρεί για τις ΗΠΑ ο αν.ΥΠΕΞ Δ.ΔΡούτσας. Την Τρίτη το πρωί ο Δημήτρης Δρούτσας θα επισκεφτεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και θα έχει μια ολιγόλεπτη εθιμοτυπική συνάντηση  με την Αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, ενώ με  τον ομόλογό του Τζέιμς Στάινμπεργκ  θα έχει μια  διεξοδική συζήτηση επί όλων των θεμάτων, όπως οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, το Κυπριακό και φυσικά οι σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία.
Οι αμερικανοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι  επιθυμούν να ακούσουν τις τοποθετήσεις και τις πραγματικές διαθέσεις της Αθήνας σε ζητήματα όπως,  το Κυπριακό και οι διαφορές στο Αιγαίο, ιδιαίτερα μετά την ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των πρωθυπουργών της Ελλάδας και της Τουρκίας.
Οι αμερικανοί διπλωμάτες επιδιώκουν να διαμορφώσουν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε, να είναι εφικτός ένας ουσιαστικός ελληνοτουρκικός διάλογος, για όλα τα θέμτα. Και ασκούν και τις ανάλογες πολιτικές πιέσεις.
Σημαντικό ενδιαφέρον έχει η απαντητική επιστολή που ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου απέστειλε την στον τούρκο ομόλογό του Ταγίπ Ερντογάν.
Το σημαντικότερο  σημείο της επιστολής του κ. Παπανδρέου, είναι η πρόταση της Ελλάδας ,  για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με αντικείμενο  την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, εφόσον δεν αποδώσει ο ελληνοτουρκικός διάλογος.
Η πρόταση αυτή του Πρωθυπουργού, έχει πλεονεκτήματα, αλλά κρύβει και θανάσιμες παγίδες!
Ο Γ. Παπανδρέου προτείνει την έναρξη μιας διαδικασίας,  για να μπορέσουν η Ελλάδα και η Τουρκία να επιλύσουν «τα θεμελιώδη πολιτικά ζητήματα που παραμένουν ανεπίλυτα», όπως επισημαίνει στην επιστολή του , με τελική κατάληξη το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.   Στη παράγραφο αυτή της επιστολή Παπανδρέου,  υπάρχει ένα τουλάχιστον σημείο προς διευκρίνιση.
Ποια είναι   «τα θεμελιώδη πολιτικά ζητήματα που παραμένουν ανεπίλυτα»;  Περιλαμβάνει άραγε και τις συνοριακές ελληνοτουρκικές συνοριακές διαφορές (που είχαμε αποδεχτεί στο Ελσίνκι το 1999);
Διότι πάγια ελληνική πολιτική είναι,  ότι δεν υπάρχουν διαφορές με την Τουρκία, παρά μόνο η οριοθέτηση της  υφαλοκρηπίδας  ή πιο σωστά η  οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. (Αυτή η έννοια του Δικαίου της Θάλασσας συμπεριλαμβάνει την υφαλοκρηπίδα και δέχεται ότι  τα κατοικημένα νησιά έχουν  δική τους Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, συνεπώς και υφαλοκρηπίδα).
 Τα υπόλοιπα, που εμφανίζονται ως ελληνοτουρκικές διαφορές από την Άγκυρα, συνιστούν παράνομες διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. 
Είναι βέβαιο ότι η Άγκυρα θα επιδιώξει, ΣΤΟ πλαίσιο του ελληνοτουρκικού διαλόγου και καθοδόν προς τη ΧΑΓΗ,  να συζητηθούν πολύ συγκεκριμένα θέματα όπως: Οι «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, ο αφοπλισμός των νησιών Ανατολικού Αιγαίου και Δωδεκανήσου, τα 10 ν.μ του Εθνικού μας εναέριου χώρου και η απεμπόληση του δικαιώματος της  Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα πέρα από τα 6 ν.μ. , όπως δικαιούται να πράξει σύμφωνα με το Νέο   Δίκαιο της Θάλασσας (1982).
Η Άγκυρα κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο, διεκδικεί  ελληνικά εδάφη.  Το γεγονός ότι, ο Πρωθυπουργός με την επιστολή του αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι μονομερείς τουρκικές διεκδικήσεις να τεθούν στο τραπέζι του διαλόγου , είναι αρνητική εξέλιξη, διότι έτσι, θα αποδεχτεί τη μετατροπή των παράνομων τουρκικών αξιώσεων σε νομιμοποιημένες διμερείς διαφορές!
 Είναι  σαφές,  ότι η πορεία προς τη Χάγη προϋποθέτει, έστω με έμμεσο τρόπο,  τον εφόλης  της ύλης ελληνοτουρκικό διάλογο (πάγια απαίτηση της Τουρκίας,  των ΗΠΑ , του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.) και αυτό το ενδεχόμενο,  είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

ΑΦΙΕΡΩΜΑ- ΙΜΙΑ 1996-2010 14 χρόνια μετά από την «Αξημέρωτη» νύχτα των Ιμίων

ΑΦΙΕΡΩΜΑ- ΙΜΙΑ 1996-2010

14 χρόνια μετά από την  «Αξημέρωτη» νύχτα των Ιμίων

Του Χρήστου Καπούτση



  Συμπληρώνονται σήμερα  14 χρόνια  (30-31 Ιανουαρίου 1996) από την θυελλώδη, κυριολεκτικά και μεταφορικά,  νύχτα των Ιμίων.
Τη νύχτα εκείνη η Ελλάδα πόνεσε,  μάτωσε, διασύρθηκε, προδόθηκε , μίκρυνε! Και κανείς μέχρι σήμερα, είτε πολιτικός, είτε στρατιωτικός, δεν λογοδότησε για την   ταπείνωση, που υπέστη η Ελλάδα στο σύμπλεγμα των βραχονησίδων Ίμια, στο ανατολικό Αιγαίο.  
Η Τουρκία εκμεταλλευόμενη μια δύσκολη πολιτική συγκυρία για την Ελλάδα, (είχε παραιτηθεί ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου και ο νέος Πρωθυπουργός Κ.Σημίτη δεν είχε πάρει καν ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή),  πραγματοποίησε στρατιωτική απόβαση επί αφύλαχτου ελληνικού εδάφους. Και στη συνέχεια, εφηύρε την καινοφανή θεωρία των «γκρίζων ζωνών», δηλαδή περιοχών, νησίδων, βραχονησίδων και νησιών του Αιγαίου, που  είναι αδιευκρίνιστης εθνικής κυριαρχίας! Στην ουσία, η Τουρκία μετά τα Ίμια και μέχρι σήμερα, αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία, σε δεκάδες Ελληνικά νησιά και βραχονησίδες του Αιγαίου. Είναι το τίμημα, μιας φοβικής ελληνικής ηγεσίας (πολιτικής και στρατιωτικής), που δεν τόλμησε να υπερασπιστεί τη νύχτα των Ιμίων ελληνικό έδαφος… Και το χειρότερο, ανέθεσε στους Αμερικάνους, την εκτόνωση   της ελληνο-τουρκικής κρίσης, με τον τότε Πρωθυπουργό Κ.Σημίτη από του βήματος της Βουλής να πει το αλήστου μνήμης  «ευχαριστώ τους αμερικάνους»!!! 
Από την άλλη πλευρά, η υπηρεσιακή Πρωθυπουργός της Τουρκίας Τανσού Τσιλέρ, τόλμησε και έδωσε εντολή στρατιωτικής κατάληψης της Δυτικής Ίμιας. Ποιος όμως ενθάρρυνε ή κάλυψε την κα Τσιλέρ να πάρει μια απόφαση, που θα μπορούσε να είχε εξελιχτεί σε γενικευμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο; Σε αυτό το ερώτημα θα πρέπει κάποτε να δοθεί απάντηση.

                                                     **
Το χρονικό της κρίσης των Ιμίων


26 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκεν Ακάντ» προσαράζει στις βραχονησίδες Ίμια. Ο Τούρκος πλοίαρχος ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε τουρκικά χωρικά ύδατα και αρχικά αρνείται να δεχθεί βοήθεια από ελληνικά μέσα έρευνας και διάσωσης.
28 Δεκεμβρίου: Ελληνικά ρυμουλκά απεγκλωβίζουν το τούρκικο πλοίο και οδηγείται στην Τουρκία.
29 Δεκεμβρίου 1995: Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εκδίδει ρηματική διακοίνωση, στην οποία τα Ίμια χαρακτηρίζονται ως τουρκικό έδαφος.
10 Ιανουαρίου 1996: Η Ελλάδα απορρίπτει τους ισχυρισμούς του τουρκικού ΥΠ.ΕΞ. με άλλη ρηματική διακοίνωση, στην οποία αναφέρεται η συνθήκη των Παρισίων του 1947, με την οποία οι βραχονησίδες Ίμια παραχωρήθηκαν από την Ιταλία στην Ελλάδα, κατά την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων.
4 Ιανουαρίου: Ο Αμερικάνος πρόεδρος, Μπιλ Κλίντον, σε επιστολή του προς Ελληνοαμερικανό γερουσιαστή, αναφέρει: «Φοβάμαι θερμό επεισόδιο».
19 Ιανουαρίου: Στην Ελλάδα πρωθυπουργός γίνεται ο Κ. Σημίτης.
25 Ιανουαρίου 1996: Ο δήμαρχος Καλύμνου, Δ. Διακομιχάλης συνοδευόμενος από τον Αστυνομικό Διευθυντή της Καλύμνου, Γ. Ριόλα, υψώνουν στα Ίμια την ελληνική σημαία.
28 Ιανουαρίου 1996: Μία ομάδα Τούρκων δημοσιογράφων της εφημερίδας «Χουριέτ» προσεγγίζει τα Ίμια με ελικόπτερο, υποστέλλει την ελληνική σημαία και υψώνει την τουρκική. Άνδρες του περιπολικού «Παναγόπουλος» στις 08:00 αντιλαμβάνονται την τουρκική σημαία.

 Ο αρχηγός Γ.Ε.Ν. δίνει εντολή στον Κυβερνήτη του Παράκτιου Περιπολικού «ΑΝΤΩΝΙΟΥ» να σπεύσει στα Ίμια, να αφαιρέσει την τουρκική σημαία και να υψώσει ξανά την ελληνική. Ο Αρχηγός Γ.Ε.Ν. επικοινωνεί με τον Αρχηγό Γ.Ε.ΕΘ.Α., ναύαρχο Λυμπέρη, τον οποίο ενημερώνει για τα γεγονότα. Ο Αρχηγός Γ.Ε.ΕΘ.Α. παράλληλα ενημερώνει τον υπουργό Εθνικής Αμύνης, Γεράσιμο Αρσένη.
• 30 Ιανουαρίου 1996: Δημοσιεύεται σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο οι Τούρκοι διεκδικούν το σύνολο των βραχονησίδων, οι οποίες βρίσκονται κοντά στα Τουρκικά παράλια.
- Από το πρωί στην περιοχή των Ιμίων επικρατεί ένταση και προς τα κει κατευθύνονται πολεμικά πλοία..
 - Το απόγευμα, τα ελληνικά και τα τουρκικά πολεμικά πλοία,  που έχουν σπεύσει στην ευρύτερη περιοχή των Ιμίων ,  βρίσκονται σε διάταξη μάχης.
- Ταυτόχρονα, άνδρες των Ο.Υ.Κ. αποβιβάζονται στα Ανατολικά Ίμια και δυνάμεις των Ειδικών Δυνάμεων στην Καλόλιμνο. Για «άγνωστο» λόγο η Δυτική Ίμια μένει  αφύλαχτη!
- στις 18.00 οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις τίθενται σε κατάσταση γενικής επιφυλακής. Και ενεργοποιούνται τα πολεμικά σχέδια.
 - Στις 23:00 διατάσσεται μερική επιστράτευση στους νομούς Έβρου, Ροδόπης , Ξάνθης και  νήσων του Αιγαίου. Και πριν από  τα μεσάνυχτα οι μάχιμες στρατιωτικές Μονάδες του Έβρου και των νησιών βρίσκονται στις θέσεις μάχης.
30/31 Ιανουαρίου 1996: Τη νύχτα, οι καιρικές συνθήκες είναι εξαιρετικά δυσμενείς.  Βρέχει συνεχώς και η ορατότητα είναι πολύ χαμηλή.
 Στη 01:15 Τούρκοι κομάντος αποβιβάζονται στη Δυτική Ίμια, στην οποία δεν βρίσκονται ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις. Υψώνουν την τουρκική σημαία. Θα παραμείνουν εκεί επτά ώρες.
Το γεγονός επιβεβαιώνεται από ελικόπτερο ΑΒ-212 ASW της Φρεγάτας «Ναυαρίνο». Η κρίση έχει κορυφωθεί. Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται ένα βήμα πριν από την ένοπλη σύρραξη.
Στη 01.00΄ μετά τα μεσάνυχτα πραγματοποιείται στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Βουλή σύσκεψη του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ).
Συμμετέχουν, εκτός των υπουργών που είναι τακτικά  μέλη , ο γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου Τάσος Μαντέλης και οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού Ν. Θέμελης και Δ. Καραϊτίδης.  Μεσολαβούν δύο τηλεφωνικές συνδιαλέξεις Πάγκαλου- Χόλμπρουκ, και στις 02.00΄ π.μ. ενημερώνεται το ΚΥΣΕΑ για την κατάληψη της αφρούρητης βραχονησίδας στα Ίμια από Τούρκους κομάντος. Να επισημάνουμε ότι στη σύσκεψη του ΚΥΣΕΑ  ο υπουργός Εξωτερικών Θεόδωρος Πάγκαλος, προσήλθε με μία ώρα καθυστέρηση λόγω συμμετοχής του σε...τηλεοπτική εκπομπή!
Ο διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) δεν καλείται να συμμετάσχει, παρότι βρίσκεται έξω από την αίθουσα της σύσκεψης! Ο  διοικητής της ΕΥΠ ναύαρχος (ε.α.) Λεωνίδας Βασιλικόπουλος  ζητάει επιμόνως να συνομιλήσει με τον Πρωθυπουργό και να του γνωστοποιήσει απόρρητα μηνύματα, όμως  ο  πρωθυπουργός, ο κ. Σημίτης μέσω της γραμματέως του,  τον παρέπεμψε να μιλήσει με... το γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου Τάσο Μαντέλη!!
 Και  όταν ο Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Χ.Λυμπέρης , που  μετέχει στη σύσκεψη του ΚΥΣΕΑ, ζητάει την αποδέσμευση των κανόνων εμπλοκής, λαμβάνει την απάντηση από Σημίτη και Πάγκαλο,  ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις!
Στις 5:30 το ελικόπτερο που είχε απονηωθεί από τη Φρεγάτα ΝΑΥΑΡΊΝΟ και είχε εντοπίσει τους Τούρκους κομάντος στην βραχονησίδα Ίμια, επιστρέφοντας συντρίβεται στη θάλασσα. Σκοτώνεται το πλήρωμα του ελικοπτέρου: Χ. Καραθανάσης, Ε. Γιαλοψός, Π. Βλαχάκος.  Η συντριβή του ελικοπτέρου οφείλεται σε ατύχημα,  σπεύδει να δηλώσει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Γερ.Αρσένης, υποστηρίζοντας ότι ο πιλότος έπαθε «βέρτικο».
Στη 1 Φεβρουαρίου 1996 η εφημερίδα «Απογευματινή» αποκαλύπτει εμπιστευτικό σήμα του πιλότου του ελικοπτέρου που έστειλε στις 4.49 τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου. Ο πιλότος ανέφερε κατά λέξη προς τη Φρεγάτα «Ναυαρίνο»: «Έχω ένδειξη master caution (γενική ηλεκτρονική βλάβη), emergency (κίνδυνος)».
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ένδειξη master caution σημαίνει ότι είτε το ελικόπτερο δέχεται ηλεκτρονική παρεμβολή, είτε ότι υπάρχει μηχανική βλάβη, οπότε και ανάβει το αντίστοιχο λαμπάκι. Αμέσως μετά, όμως, ο πιλότος προσθέτει: «αλλά το λαμπάκι δε δείχνει τίποτε».
Είναι πολύ πιθανόν, η πτώση του ελληνικού ελικοπτέρου να οφείλεται σε ηλεκτρονική παρεμβολή. Το ερώτημα είναι , από πού έγινε αυτή η παρεμβολή, από  τουρκικό ή από αμερικανικό μέσο; Και γιατί; Ερωτήματα, που δυστυχώς ακόμα  παραμένουν αναπάντητα…

Στις 06:10 το πρωί, οι υπουργοί Αμύνης και Εξωτερικών, Γ. Αρσένης και Θ. Πάγκαλος, ανακοινώνουν τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας με προσωπική παρέμβαση του Προέδρου των Η.Π.Α., Μπιλ Κλίντον, και του διαμεσολαβητή Ρ. Χόλμπρουκ.
Οι ελληνικές δυνάμεις αποχωρούν από τα Ίμια παίρνοντας μαζί και την ελληνική σημαία. Το ίδιο πράττουν και οι Τούρκοι καταδρομείς.
Είναι η πρώτη φορά, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο,  που   έχουμε υποστολή Ελληνικής  σημαίας και αποχώρηση στρατιωτικής φρουράς από ελληνικό έδαφος.
Ο Πρωθυπουργός Κ.Σημίτης ανακοινώνει στη Βουλή, τη λήξη του ελληνοτουρκικού «επεισοδίου», επιρρίπτοντας ευθύνες στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, τις οποίες κατηγόρησε,  ως ανέτοιμες να ανταποκριθούν  στην αποστολή τους !! Υπήρξε σκληρή απάντηση και  κριτική  για τις επιλογές του πρωθυπουργού Κ.Σημίτη,  από τον Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρήστο Λυμπέρη, ο οποίος στη συνέχεια αποπέμφθηκε  από την ηγεσία των Ενόπλων μας Δυνάμεων.


Το νομικό καθεστώς των Ιμίων


Την επόμενη  του επεισοδίου στις νησίδες Ίμια ,  το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών σημείωνε επισήμως,  ότι εξαιτίας της απουσίας συνολικής διμερούς συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών (Ελλάδας και Τουρκίας), υπάρχουν εκατοντάδες μικρά νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο, των οποίων το καθεστώς παραμένει αδιευκρίνιστο. Και  ανακοίνωνε,  ότι προχωρά στην εκπόνηση νομικής μελέτης,  για το καθεστώς αυτών των νησιωτικών σχηματισμών.
Τα νησιά αυτά, κατά την επίσημη τουρκική άποψη,  συνιστούν terra nullius, είναι δηλαδή αδέσποτα και ως εκ τούτου αποτελούν γκρίζες ζώνες κυριαρχίας. Και, κατά την Τουρκία, τα νησιά του Αιγαίου που δεν αναφέρονται σε καμμιά συνθήκη και δεν κατελήφθησαν από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων, καθώς και τα νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των έξι μιλίων από τις τουρκικές ακτές ανήκουν νομίμως στην Τουρκία, διάδοχη χώρα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…
 Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών υποστηρίζει ότι, το νομικό καθεστώς ΟΛΩΝ των νήσων και νησίδων του Αιγαίου είναι ξεκάθαρο. Η ελληνική κυριαρχία επί των Ιμίων, αλλά και του συνόλου σχεδόν νησίδων και βραχονησίδων,  προκύπτει σαφώς από διεθνή συμβατικά κείμενα, δηλαδή τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923, τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947 και τις Ιταλο-τουρκικές Συμφωνίες του 1932. Άλλωστε, η Τουρκία από το 1947 μέχρι το 1996, δεν αμφισβήτησε ποτέ την ελληνική κυριαρχία στα Ίμια.
Η Ελλάδα έχει με το μέρος της το Διεθνές Δίκαιο, αλλά δεν αρκεί για να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο. Απαιτείται επιπλέον , πολιτική βούληση, αποτελεσματική διπλωματία και ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.

       **************************************
                       ***********

Ιστορική διάρκεια του ελληνικού έθνους του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου - Ακαδημαϊκός - πρώην υπουργός Παιδείας


 Παλλάδιο ηθικό των Ελλήνων της γενεάς μου, η επί αιώνες πολλούς παρουσία του ελληνικού έθνους στην ιστορία της ανθρωπότητας, από τους προ Χριστού χρόνους έως την εποχή μας και με συμβολή μεγαλουργό κάποτε, αμφισβητείται και πάλι, από Ελληνες τώρα μάλιστα, και χαρακτηρίζεται έωλο θεώρημα, γέννημα του ελληνικού ρομαντισμού του ΙΘ΄ αιώνα είτε κατασκεύασμα ιδεολογικό της εκπαιδευτικής πολιτικής του νεοσύστατου κράτους.


Δεν κατονομάζω πρόσωπα, εφόσον αδυνατώ να τα επαινέσω. Δεν ανέχομαι όμως την οικτρή αυτή απάρνηση της ιστορικής αλήθειας, συνοδευμένη, άλλωστε, και από την αξίωση να εισαχθεί στα διδακτικά βιβλία της Ιστορίας.

Επικαλούμαι, λοιπόν, τα εξής προς τους διδασκάλους της Ιστορίας ή και προς το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο:

1. Ο φιλόσοφος Πλήθων, στον 15ο αιώνα, είχε ζητήσει, πριν από την Αλωση, ο τελευταίος αυτοκράτωρ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, να ανακηρυχθεί Βασιλεύς των Ελλήνων, ώστε και να συμμορφωθεί προς την ιστορική τότε πραγματικότητα.

2. Ο πρώτος μετά την Αλωση Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, απευθυνόμενος στους μοναχούς της Πάτμου, τονίζει προς αυτούς ότι με την περίσωση των ευρισκομένων στη Μονή χειρογράφων της αρχαίας ελληνικής γραμματείας συμβάλλουν στην επιβίωση του υπόδουλου Γένους.

3. Ο Ιανός Λάσκαρις και άλλοι Ελληνες λόγιοι στην Ιταλία, πολύ πριν από τον 19ο αιώνα, όχι μόνο διδάσκουν τα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων, αλλά και με αμείωτο ζήλο επιδιώκουν να προκαλέσουν πολεμική επιχείρηση των Δυτικοευρωπαίων για την απελευθέρωση των συγχρόνων τους Ελλήνων.

4. Στον 17ο αιώνα, ο Ελληνας Επίσκοπος Βελιγραδίου έγραφε για τον σύγχρονό του φιλόσοφο Θεόφιλον Κορυδαλλέα ότι δεν υστερεί όχι μόνο των διάσημων τότε φιλοσόφων της Ιταλίας, αλλά και των ημετέρων φιλοσόφων της αρχαίας εποχής.

5. Ο μέγας ζωγράφος Θεοτοκόπουλος, στον 17ο αιώνα, ονομάζεται για τους Ευρωπαίους «Ελ Γκρέκο», ο Ελληνας με όσα ένδοξα υποβάλλει τότε η λέξη αυτή, ενώ και υπενθύμιζε την ύπαρξη του Γένους των Ελλήνων, μεγαλουργού άλλοτε και υπόδουλου τότε.

6. Αλλά και στον 18ο αιώνα, Ελληνες έμποροι και λόγιοι, που ζούσαν και δρούσαν στις ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα στη σημερινή Ρουμανία, διατηρούσαν ακμαίο το ελληνικό φρόνημά τους, μάλιστα ήκμαζαν τότε οι «Αδελφότητες» Ελλήνων στην Ιταλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

7. Ο Διονύσιος Σολωμός, στον Υμνον εις την Ελευθερίαν, γραμμένον πριν να υπάρξει ακόμη ελληνικό ανεξάρτητο κράτος, όχι λοιπόν ως φερέφωνο της εκπαιδευτικής πολιτικής του, αναφέρεται σε «περασμένα μεγαλεία» και χαρακτηρίζει «σαν πρώτα αντρειωμένη» την ελευθερία, δηλαδή εμπνέεται από την ιστορική διάρκεια του ελληνικού έθνους.

8. Ο φιλελληνισμός, το υπέροχο αυτό κίνημα των ηθικά αισθαντικών Ευρωπαίων και Αμερικανών, εξηγείται μόνο από την πεποίθησή των ότι ένα μεγαλουργό στους αρχαίους χρόνους έθνος έχει εξεγερθεί για την απόσειση της επί αιώνες δουλείας του.

9. Εκφραστικότατο είναι και ό,τι διακήρυξε ο ραδιοσταθμός της Μόσχας τον Νοέμβριο του 1940: Οι Ελληνες στην Πίνδο έγραψαν νέον Μαραθώνα. Και ο ρωσικός φιλελληνισμός υπάρχει έντονος ήδη από τον δέκατο όγδοο αιώνα.

10. Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται η συγκινητική αντοχή του ελληνικού φρονήματος συμπαγών ελληνικών πληθυσμών υπό εξουσία τουρκική επί αιώνες σε περιοχές των εσχατιών της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα του Πόντου, όπου η τοπική ελληνική γλώσσα διατήρησε χαρακτηριστικά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής πολύ έκδηλα.

Η διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους, λοιπόν, είναι διάτορα μαρτυρημένη από την ιστορική πραγματικότητα και δεν είναι απλώς εφεύρημα του «ελληνικού ρομαντισμού του 19ου αιώνα», προς ιδεολογική στήριξη «εθνικών επεκτατισμών», όπως επιπόλαια γράφεται σε πρόσφατο δημοσίευμα. Στον 19ο αιώνα συζητήθηκε απλώς η «διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους» με αφορμή την αμφισβήτησή της από μη Ελληνες. Πριν δεν συζητούσαν γι’ αυτήν, καθώς δεν συζητεί κανείς για τα δεδομένα και αυτονόητα.

Οι πολέμιοι της ιστορικής αλήθειας για την αδιάκοπη επί αιώνες πολλούς ύπαρξη του ελληνικού έθνους δεν επιτρέπεται να συγχέουν τη λεγόμενη συχνά «προγονοπληξία» με τη νηφάλια επίγνωση από τους σημερινούς Ελληνες των αρχαιότατων εθνικών τίτλων τους, εμπνευστική μάλλον προς εθνική αξιοπρέπεια ή και υποκινητική σε προσπάθεια για ιστορική μεγαλουργία. Στους αρχαίους Ελληνες διάχυτη κατά Ηρόδοτον ήταν η πίστη ότι «απεκρίθη εκ παλαιτέρου του βαρβάρου έθνεος το ελληνικόν, εόν και δεξιώτερον και ηλιθίου ευηθείης απηλλαγμένον μάλλον». Η πίστη αυτή όμως δεν τους εμπόδισε να μεγαλουργήσουν.

Κωνσταντίνος Δεσποτοπουλος - Ακαδημαϊκός - πρώην υπουργός Παιδείας

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

ΣΥΝΕΒΗΣΑΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ


q  ΙΡΑΚ

ü  Επίθεση αυτοκτονίας στη Βαγδάτη (REUTERS, 26/01/10)

Επίθεση αυτοκτονίας σημειώθηκε, σήμερα, κοντά στο ιρακινό ΥΠΕΣ, στη συνοικία της Βαγδάτης Karrada, με αποτέλεσμα το θάνατο 18 ατόμων, η πλειοψηφία των οποίων ήταν Ιρακινοί αστυνομικοί .
Η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε μια μόλις ημέρα μετά την τριπλή επίθεση αυτοκτονίας σε 3 ξενοδοχεία της ιρακινής πρωτεύουσας, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 36 ατόμων.


q  ΙΣΡΑΗΛ

ü  Οι Ισραηλινοί προετοιμάζονται για ν’ αντιμετωπίσουν ενδεχόμενα αντίποινα από μέρους της «HEZBOLLAH», ενόψει της 2ης επετείου της δολοφονίας του IMAD MUGHNIYEH (UPI, 25/01/10)

Οι ισραηλινές Δυνάμεις Ασφάλειας προετοιμάζονται για ν΄ αντιμετωπίσουν ενδεχόμενα αντίποινα της «HEZBOLLAH», ενόψει της 2ης επετείου (12/02/08) της δολοφονίας του ανώτατου στελέχους της οργάνωσης, IMAD MUGHNIYEH, στη Δαμασκό. Η εν λόγω οργάνωση θεωρεί υπεύθυνη την ισραηλινή Υπηρεσία Πληροφοριών («MOSSAD»).
Υπάρχουν πληροφορίες που αναφέρουν ότι η «HEZBOLLAH» έχει διεξάγει 10 απόπειρες επιθέσεων κατά στόχων ισραηλινών συμφερόντων εκτός Ισραήλ, τα τελευταία 2 χρόνια. Υφίσταται, επίσης, η άποψη ότι η βομβιστική επίθεση (14/01/10) κατά 2 οχημάτων που μετέφεραν διπλωματικό προσωπικό του Ισραήλ, στον αυτοκινητόδρομο Ιερουσαλήμ - Amman, ήταν έργο της «HEZBOLLAH». Υπενθυμίζεται ότι κανείς εκ των 6 επιβαινόντων δεν τραυματίσθηκε καθώς η βόμβα πυροδοτήθηκε νωρίτερα από ότι έπρεπε. Σημειώνεται ότι στο Amman το Ισραήλ διατηρεί Πρεσβεία, μετά τη σύναψη ειρηνευτικής Συμφωνίας, το 1994, μεταξύ Ισραήλ - Ιορδανίας.

Σύμφωνα με άρθρο (19/01/10) της ε/φ «JERUSALEM POST», πηγές που πρόσκεινται στην Υπηρεσία Πληροφοριών της Ιορδανίας, υποστηρίζουν ότι η επίθεση αυτή πραγματοποιήθηκε από εξτρεμιστές της «AL QAEDA» που έλαβαν εκρηκτικά και χρήματα από το Ιράν.
Το «STRATFOR» αναφέρει ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ιρανικής εμπλοκής στην ανωτέρω επίθεση, υποστηρίζοντας ότι είναι απίθανη η διοργάνωση μιας τόσο άρτιας επιχείρησης σε χρονικό διάστημα μικρότερο των 2 ημερών, ειδικά σε ιορδανικό έδαφος, όπου το ιρανικό Υπουργείο Πληροφοριών και Ασφάλειας δεν έχει ιδιαίτερη παρουσία. Παράλληλα, το «STRATFOR» αναφέρει ότι η επίθεση αυτή είναι πιθανότερο να διεξήχθη από Παλαιστίνιους ενόπλους με τη συνδρομή της «HEZBOLLAH».
Αξιοσημείωτο είναι ότι η ανωτέρω επίθεση κατά του διπλωματικού προσωπικού του Ισραήλ συνιστά τη δεύτερη μεγάλη αποτυχία της ιορδανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών σε μικρό χρονικό διάστημα, τη στιγμή που θεωρείται μια από τις καλύτερες Υπηρεσίες Πληροφοριών στον Αραβικό Κόσμο. Υπενθυμίζεται ότι, στις 30/12/09, 7 στελέχη της «CIA» σκοτώθηκαν όταν Ιορδανός εξτρεμιστής πραγματοποίησε επίθεση αυτοκτονίας στη Βάση της αμερικανικής Υπηρεσίας στην Επαρχία Khost, στο Αφγανιστάν.
Καθώς πλησιάζει η 2η επέτειος της δολοφονίας του MUGHNIYEH, η ισραηλινή πλευρά ανησυχεί ότι η «HEZBOLLAH» σχεδιάζει μια θεαματική επίθεση κατά του Ισραήλ, δεδομένου ότι οι αποτυχημένες επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων σε Τουρκία, Αζερμπαϊτζάν και Ευρώπη ήταν ιδιαίτερα φιλόδοξες.


q  ΛΙΒΑΝΟΣ


ü  Αναφορές των λιβανέζικων ΜΜΕ στο χθεσινό αεροπορικό δυστύχημα της «ETHIOPIAN AIRLINES» (AL MANARAL JAZEERA, 26/01/10)

Στην καταχώριση της ιστοσελίδας «AL MANAR», που πρόσκειται στη «HEZBOLLAH», σχετικά με τη μοιραία πτήση της «ETHIOPIAN AIRLINES», αναφέρεται ότι «είτε πρόκειται για τρομοκρατική ενέργεια, είτε οφείλεται σε φυσικά αίτια. Το μόνο που μπορεί να πει κανείς είναι ότι η συντριβή του α/φους ήταν ένα τραγικό γεγονός».
Όπως μετέδωσε το αραβικό Τ/Δ «AL JAZEERA», ο Λιβανέζος ΥΠΑΜ και Αναπληρωτής Πρωθυπουργός, ELIAS MURR, απέκλεισε το ενδεχόμενο να πρόκειται για εγκληματική ενέργεια.

q  ΙΡΑΝ – ΗΠΑ

ü  Το Ιράν ζητά από τις ΗΠΑ, την έκδοση των υπεύθυνων για το θάνατο του Ιρανού πυρηνικού επιστήμονα MASSOUD ALI MOHAMMADI (HUFFINGTON POST.com, 25/01/10)

Το ιρανικό ΥΠΕΞ κάλεσε (25/01/10) την Πρεσβευτή της Ελβετίας, χώρα που εκπροσωπεί τα αμερικανικά συμφέροντα στην Τεχεράνη, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τη στήριξη που -το Ιράν ισχυρίζεται- ότι προσφέρει η Washington, σε οργάνωση που εικάζεται ότι εμπλέκεται στην επίθεση που κόστισε τη ζωή στον Ιρανό πυρηνικό επιστήμονα, MASSOUD ALI MOHAMMADI.
Σύμφωνα με τα ιρανικά Ειδησεογραφικά Πρακτορεία, που επικαλούνται ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, η Πρεσβευτής της Ελβετίας στην Τεχεράνη, LIVIA LEU AGOSTI «κλήθηκε από τον ΥΠΕΞ, σήμερα, για να της διαβιβαστεί η διαμαρτυρία του Ιράν για τις δραστηριότητες της τρομοκρατικής οργάνωσης “Takavaran e-Todar”. Αυτή η ομάδα εμπλέκεται στη δολοφονία του Ιρανού επιστήμονα, Δρ. ALI MOHAMMADI και το Ιράν απαιτεί την έκδοση των μελών της για να γίνει δίκη εδώ», αναφέρεται στο κείμενο.
Υπενθυμίζεται ότι ο MASSOUD ALI MOHAMMADI, ο οποίος ήταν Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης και μέλος των «ΦΡΟΥΡΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ», σκοτώθηκε στις 12/01/10, στην Τεχεράνη, από έκρηξη παγιδευμένης μοτοσικλέτας καθώς έβγαινε από την οικία του.

q  ΥΕΜΕΝΗ

ü  Τελευταίες εξελίξεις στην Υεμένη (REUTERS, 26/01/2010)

Οι Σιίτες αντάρτες «HOUTHI» ανακοίνωσαν, σήμερα, μέσω της ιστοσελίδας τους, ότι αποσύρουν πλήρως τις δυνάμεις τους από τα σαουδαραβικά εδάφη, στο πλαίσιο της εκεχειρίας που πρότειναν, χθες, στην Σαουδική Αραβία, προκειμένου να αποφευχθούν, όπως δήλωσαν, περισσότερες ανθρώπινες απώλειες. Σημείωσαν, ωστόσο, ότι αν η Σαουδική Αραβία δεν σταματήσει τις εχθροπραξίες εναντίον τους, τότε θα κηρύξουν ανοιχτό πόλεμο στο βασίλειο.
Εκπρόσωπος του ΥΠΑΜ της Σαουδικής Αραβίας δήλωσε ότι η Riyadh εξετάζει την  ως άνω πρόταση και θα απαντήσει έως το τέλος της σημερινής ημέρας.
Στην ανακοίνωση των «HOUTHI» αναφερόταν ότι αεροπορικές επιθέσεις της Σαουδικής Αραβίας σκότωσαν, τις βραδινές ώρες χθες, 5 άτομα και τραυμάτισαν ακόμη 2. Αδιευκρίνιστο παραμένει αν οι επιθέσεις πραγματοποιήθηκαν πριν ή μετά την πρόταση για εκεχειρία από τον ηγέτη των ανταρτών, ABDUL-MALIK AL-HOUTHI.    
Ας σημειωθεί ότι η ανωτέρω πρόταση αποτελεί την 1η ειρηνευτική ενέργεια έπειτα από 3 μήνες συνεχιζόμενων συγκρούσεων μεταξύ ανταρτών και Σαουδικής Αραβίας, κατά μήκος των κοινών συνόρων τους.   

q  ΒΟΣΝΙΑ – ΕΡΖΕΓΟΒΙΝΗ

ü  Έχει ριζοσπάστες ισλαμιστές η Β-Ε; (RTS, 25/01/10)

Ο DZEVAD GALIJASEVIC, μέλος της ομάδας εμπειρογνωμόνων των χωρών της ΝΑ Ευρώπης για την καταπολέμηση της Τρομοκρατίας και του Οργανωμένου Εγκλήματος ισχυρίζεται ότι, καλά ενημερωμένοι κύκλοι προειδοποιούν, εδώ και πολύ καιρό, ότι ριζοσπαστικές ισλαμικές ομάδες στην παραμεθόρια ζώνη της «Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας» (RS) ομαδοποιούνται και εξοπλίζονται. Ειδικότερα, σε δηλώσεις του στην ιστοσελίδα του περιοδικού «FOCUS» της Banja Luka, ο GALIJASEVIC ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:
          - Δεν πρέπει ν’ αγνοηθεί το γεγονός ότι η Gornja Maoča, η οποία κατοικείται από Ουαχαμπίτες, θέλει -κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών- να βρίσκεται στο επίκεντρο της κοινής γνώμης.
          - Ενώ τα βλέμματα είναι στραμμένα στη Gornja Maoča, Ουαχαμπίτες και μέλη των τρομοκρατικών οργανώσεων στη Β-Ε δραστηριοποιούνται ανενόχλητοι στο Sarajevo. H Gornja Maoča είναι μόνο «ένα πλοκάμι ενός τεράστιου χταποδιού», ο επικεφαλής του οποίου βρίσκεται στο Sarajevo και μάλιστα στο τέμενος του «Βασιλιά FAHD».
          - Εξαιτίας του ειδικού καθεστώτος των θρησκευτικών ιδρυμάτων, σχεδόν κανείς δεν προσέχει ποιος επισκέπτεται το τέμενος.
          - Το τέμενος του «Βασιλιά FAHD» είναι ιδιοκτησίας Σαουδικής Αραβίας και ως εκ τούτου οι εγχώριες Αρχές αποφεύγουν οποιεσδήποτε επισκέψεις ή ελέγχους.
          - Οι άνθρωποι που έχουν συγκεντρωθεί γύρω από τον Ιμάμη του τεμένους του «Βασιλιά FAHD», NEZIM HALILOVIC MUDERRIS, ο οποίος δεν χάνει την ευκαιρία να εμπλέκεται στην πολιτική σκηνή, να εκτοξεύει απειλές και ν’ ασκεί κριτική στις Αρχές της «RS» και τους αντιπάλους του στην Ομοσπονδία της Β-Ε, δεν θα επιφέρουν ευημερία στη Β-Ε. Βέβαια, δεν σημαίνει ότι όλοι οι Ουαχαμπίτες είναι τρομοκράτες, πρέπει όμως να είναι γνωστό ότι όλες οι τρομοκράτες είναι Ουαχαμπίτες.
Και ενώ ο GALIJASEVIC υποστηρίζει ότι στη Β-Ε υπάρχουν Ισλαμιστές τρομοκράτες, τα αρμόδια όργανα υποστηρίζουν ότι δεν διαθέτουν τέτοιες πληροφορίες.
«H Υπηρεσία Ερευνών και Προστασίας» (SIPA) της Β-Ε δεν διαθέτει πληροφορίες για ύπαρξη τρομοκρατικών οργανώσεων, που σχετίζονται με την “AL QAEDA”, στη χώρα», δήλωσε, χθες, ο επικεφαλής της «SIPA», MIRKO LUJIC, με αφορμή τις δηλώσεις του πρώτου. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η «SIPA», στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών με άλλες παρόμοιες Υπηρεσίες, πληροφορήθηκε ότι ένας αριθμός υπόπτων για τρομοκρατία διέμενε, για κάποιο χρονικό διάστημα, στο έδαφος της Β-Ε, ενώ διαθέτει πληροφορίες για σειρά ατόμων και τις εικαζόμενες αξιόποινες δραστηριότητές τους.
Στο ερώτημα αν η «SIPA» διαθέτει πληροφορίες σχετικά με το δίκτυο υποστήριξης των φυγόδικων του ΔΠΔ, στη Β-Ε, ο LUJIC δήλωσε ότι η Υπηρεσία δεν έχει νέες χρήσιμες πληροφορίες για το αποκαλούμενο «δίκτυο υποστήριξης των φυγόδικων του ΔΠΔ» και πρόσθεσε ότι η «SIPA» μαζί με άλλες Υπηρεσίες, λαμβάνει συνεχώς μέτρα και δραστηριοποιείται στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας της, με σκοπό τον εντοπισμό υπόπτων για εγκλήματα πολέμου, συμπεριλαμβανομένων των φυγόδικων της Χάγης. Ο ίδιος επιβεβαίωσε στην ε/φ «NEZAVINE NOVINE» ότι ασκούνται πολιτικές πιέσεις στο έργο της Υπηρεσίας, οι οποίες, όπως αποσαφήνισε, προέρχονται από διαφορετικές πολιτικές και άλλες δομές της Β-Ε.
Υπενθυμίζεται ότι ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ, A. LIEBERMAN είχε, πρόσφατα, δηλώσει ότι η «AL QAEDA» και άλλες εξτρεμιστικές ισλαμικές ομάδες προσπαθούν να δημιουργήσουν βάσεις στα Βαλκάνια, δηλώσεις, τις οποίες στη συνέχεια διέψευσε ο ΥΠΕΞ της Β-Ε, S. Alkalaj, τονίζοντας ότι αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας διεθνώς.


q  Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ

ü  Η βρετανική Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία συνέλαβε ένα άτομο, ύποπτο για τρομοκρατική δράση στην περιοχή West Midlands (REUTERS, 26/01/10)

Η αντιτρομοκρατική Υπηρεσία της Βρετανίας συνέλαβε, σήμερα, έναν 30χρονο στην περιοχή West Midlands, με τις κατηγορίες της κατοχής υλικού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε τρομοκρατική ενέργεια και της διανομής τρομοκρατικού υλικού.
Σημειώνεται ότι η Βρετανία φιλοξενεί πολλές και σημαντικές διεθνείς Διασκέψεις για την καταπολέμηση των εξτρεμιστών στο Αφγανιστάν και την Υεμένη, με αποτέλεσμα οι βρετανικές Αρχές να έχουν αυξήσει το επίπεδο ασφάλειας στη χώρα.
Η αύξηση του επιπέδου ασφάλειας σημαίνει ότι οι Υπηρεσίες Ασφάλειας θεωρούν πως το ενδεχόμενο διεξαγωγής τρομοκρατικής επίθεσης στη Βρετανία είναι ιδιαίτερα υψηλό, παρόλο που η βρετανική κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν πληροφορίες που ν’ αναφέρουν ότι επίκειται τρομοκρατική επίθεση.

ü  Το Γραφείο Εκπροσώπησης στην Τουρκία της «Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν» σχεδίαζε την πρόκληση ταραχών στη χώρα (ZAMNANSABAHSTAR - TURKIYE, 26/01/10)

Η Γενική Δνση Ασφαλείας ισχυρίζεται ότι γνωρίζει τη νέα επιχειρησιακή στρατηγική της «Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν/Γραφείο Εκπροσώπησης στην Τουρκία» (KCK/TM), με την οποία στόχευε να σαμποτάρει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες στο πλαίσιο του δημοκρατικού «ανοίγματος».
Σύμφωνα με το σχέδιο, το οποίο επρόκειτο να υλοποιηθεί σε 3 στάδια, αρχικά, θα εξασφαλιζόταν η παράδοση των όπλων των Πολιτοφυλάκων, προκειμένου να εξαλειφθεί ο εν λόγω θεσμός, θα καταλαμβάνονταν οι Νομαρχιακές και Επαρχιακές Επιτροπές των κομμάτων «ΑΚΡ» και «CHP» και θα διοργανώνονταν συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα με αφετηρία την περιοχή της Ν. Ανατολίας, με το πρόσχημα ότι καταβάλλεται προσπάθεια εξόντωσης του A. OCALAN.
Η Γενική Δνση Ασφαλείας απέστειλε προειδοποιήσεις, με το χαρακτηρισμό «Άκρως Απόρρητο», σε όλες τις Νομαρχίες και τις Δνσεις Ασφαλείας της χώρας, θέτοντας αυτές σε συναγερμό.
Στο μεταξύ, σε επιχειρήσεις κατά της «KCK/TM», που διεξήχθησαν από τις Αρχές στην Επαρχία Dogubayazit του Νομού Agri, συνελήφθησαν 11 άτομα, ενώ άλλα 44 άτομα συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια ταυτόχρονων επιχειρήσεων των Αρχών στους Νομούς Κων/πολης, Batman, Diyarbakir και Van.


ü  Νέες συλλήψεις στο πλαίσιο επιχειρήσεων κατά της «AL QAEDA» (AKSAM - CNN TURKMILLIYET - SABAH TRT - ΖΑΜΑΝ - STAR, 26/01/10)

Ο Νομάρχης Κων/πολης M. GULER, ανακοίνωσε ότι σε επιχειρήσεις (22/01/10) της Δνσης Ασφαλείας Κων/πολης και της Δκσης Στρατοχωροφυλακής του Νομού, πραγματοποιήθηκαν 57 συλλήψεις, κατά της «AL QAEDA» στους Νομούς Άγκυρας, Erzurum, Kayseri, Kirikkale, Mus, Nigde και Σαμψούντας (Samsun).
Στις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στις οικίες και τους εργασιακούς χώρους των συλληφθέντων, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 3 χειροβομβίδες, 1 καπνογόνο, 7 περίστροφα και 14 γεμιστήρες αυτών, 2 αβολίδοτα περίστροφα, 1 αεροβόλο, 1382 σφαίρες διαφόρων τύπων και διαμετρημάτων, 18 κυνηγετικά όπλα και 380 σφαίρες αυτών, ηλεκτρονικό υλικό για την κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών,7 στιλέτα, 3 σπαθιά, 31 φορητοί και σταθεροί Η/Υ, 53 σκληροί δίσκοι, 7 μαγνητόφωνα ηχητικής καταγραφής καθώς και μεγάλη ποσότητα εγγράφων της οργάνωσης.
Αναφερόμενος στις διασυνδέσεις των συλληφθέντων στο εξωτερικό, ο GULER σημείωσε ότι αποδείχθηκε η σχέση ορισμένων μελών της οργάνωσης με τον υπεύθυνο της οργάνωσης σε Ευρώπη, Τουρκία και Συρία, LOUAI SAKKA και με τον HABIP AKTAS, ο οποίος σκοτώθηκε στο Ιράκ σε κάποια από τις επιθέσεις το χρονικό διάστημα 15-20/11/2003.
Στο μεταξύ, αποδείχθηκε ότι ο συλληφθείς στο πλαίσιο των επιχειρήσεων που πραγματοποιήθηκαν σε 16 Νομούς της χώρας κατά της «AL QAEDA» (ΣΧΕΤ.: Δελτίο Περιβάλλον Ασφάλειας – Απειλές, 25/01/10, ΚΕΠΗΜΕ/ΕΥΠ/Δ’ΔΝΣΗ), πρώην αρθρογράφος της ε/φ «VAKIT», MUSTAFA KAPLAN, ήταν ο ιδεολόγος της οργάνωσης.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο KAPLAN, είχε συχνές επαφές στο Αζερμπαϊτζάν και τη Γερμανία  με 1 άτομο, το όνομα του οποίου περιλαμβάνεται μεταξύ των υπόπτων στο 2ο κατηγορητήριο της υπόθεσης «ERGENEKON» και το οποίο βρίσκεται σε χώρα του εξωτερικού. Η διασύνδεση -ή όχι- της οργάνωσης μ’ αυτή της «ERGENEKON», θ’ αποκαλυφθεί μετά την ενδελεχή έρευνα των κατασχεθέντων εγγράφων και στοιχείων.
Επιπλέον, ο αρθρογράφος της ε/φ «VAKIT», φέρεται να διένειμε στα μέλη της οργάνωσης, οδηγία του μουφτή σχετικά με τις βομβιστικές επιθέσεις, ενώ χειρόγραφο του KAPLAN που κατασχέθηκε από τις Αρχές, αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Σε μία ενέργεια που πραγματοποιείται υπέρ των Μουσουλμάνων, αν πρέπει να χάσουν τη ζωή τους βλάσφημοι, είναι θεμιτό να βρίσκονται και Μουσουλμάνοι μεταξύ των νεκρών. Αν είναι να κερδίσει το Ισλάμ, μπορούν να θυσιαστούν και ορισμένοι Μουσουλμάνοι».
Στο πλαίσιο επιχειρήσεων κατά της «AL QAEDA» 

ΟΜΙΛΙΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΣΤO ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΩΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ


ΜΕ ΘΕΜΑ:«ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ: Προμηθειών Δημοσίου Υλικών Άμυνας – Ασφάλειας και Διττής Χρήσεως. Εξαγωγών. Έρευνας και Τεχνολογίας και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ»

Κύριε Πρόεδρε σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκλησή σας και συγχαίρω το Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού για τη δράση του και πιο συγκεκριμένα για την πρωτοβουλία του να οργανώσει το Συνέδριο αυτό, που μας δίνει την ευκαιρία να συναντηθούμε και να συζητήσουμε για όλο το πλέγμα των θεμάτων που σας απασχολούν και που απασχολούν προφανώς και την Κυβέρνηση, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, τα Γενικά Επιτελεία και τις Υπηρεσίες του.

Χαίρομαι γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να διατυπώσω και ενώπιόν σας τις βασικές γραμμές της πολιτικής που ακολουθούμε στα θέματα των αμυντικών εξοπλισμών και επενδύσεων.

Σημείωσα τις αναφορές που έκανε ο κ. Πρόεδρος στα κριτήρια που πρέπει να διέπουν τις αποφάσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας στον τομέα αυτό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κριτήριά μας είναι εθνικού χαρακτήρα. Bασίζονται στην ορθή και ψύχραιμη εκτίμηση της απειλής, στις αξιολογήσεις μας για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η χώρα. Kαι οι αποφάσεις μας είναι -ή εν πάση περιπτώσει πρέπει να είναι πάντα- αποφάσεις που έχουν μια απώτερη θεώρηση των θεμάτων αυτών, δεν εγκλωβίζονται στη συγκυρία και δεν κινούνται με βάση την καταλυτική -πάρα πολλές φορές- δύναμη της αδράνειας: επειδή κάποτε κάποιος επέβαλλε μια ιδέα την οποία είμαστε υποχρεωμένοι να ακολουθούμε επί μακρό χρόνο, χωρίς ποτέ να επαναξιολογούμε τις αποφάσεις μας αυτές. Με αποτέλεσμα να μην μπορούμε ποτέ να ενσωματώσουμε πλήρως πανάκριβα οπλικά συστήματα τα οποία έχει προμηθευτεί η χώρα και να μην μπορούμε να αξιολογήσουμε με ένα ολοκληρωμένο και σύνθετο τρόπο, τις διαδικασίες που ακολουθούμε στον τομέα των αμυντικών εξοπλισμών και επενδύσεων.


Όπως ξέρετε, η Ελλάδα είναι ένα παλιό, ιστορικό μέλος του ΝΑΤΟ από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, μια χώρα με αδιατάρακτα δυτική διαδρομή από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά, μια χώρα που θέλει να διαδραματίζει -και διαδραματίζει- ενεργό και υπεύθυνο ρόλο στους κόλπους της Συμμαχίας. Μια χώρα παλαιό πλέον μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αντιλαμβάνεται τη σημασία της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας και των αποστολών που αναλαμβάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό τον έναν ή τον άλλο νομικό τύπο μόνη της ή σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ και πάντα υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Και είναι φυσικά μια χώρα που αντιμετωπίζει πολύ συγκεκριμένα υπαρκτά προβλήματα ασφάλειας και άμυνας στο Αιγαίο, στην ανατολική Μεσόγειο. Προβλήματα, που οφείλονται σε γνωστούς ιστορικούς γεωγραφικούς και πρωτίστως πολιτικούς λόγους. Προβλήματα που θέλουμε να ξεπεραστούν, που ελπίζουμε να ξεπεραστούν. Εργαζόμαστε έντονα προς την κατεύθυνση αυτή, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι και κυρίως δεν μπορούμε να τρέφουμε ψευδαισθήσεις.

Είμαστε έτοιμοι για μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση της αποκλιμάκωσης της έντασης, θέλουμε να επικρατεί η σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας, αντιστέκεται σε κάθε αναθεωρητική αντίληψη γύρω από τα θέματα αυτά, αλλά βεβαίως -από την άλλη μεριά- είμαστε υποχρεωμένοι να έχουμε αξιόπιστες, αξιόμαχες, σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις, που προωθούν τις αντιλήψεις της διακλαδικότητας, της κάθετης δομής διοίκησης. Ένοπλες Δυνάμεις οι οποίες μπορούν να διασφαλίσουν την ακεραιότητα, την αξιοπρέπεια και τη διπλωματική ισχύ της χώρας.

Δυστυχώς τις τελευταίες πολλές δεκαετίες πλέον, ο τομέας των αμυντικών εξοπλισμών και επενδύσεων δεν αντιμετωπίζεται με τέτοια κριτήρια, ούτε με κριτήρια πολιτικο-διπλωματικά, ούτε με κριτήρια αμυντικά, αλλά δυστυχώς με κριτήρια ηθικο-πολιτικά, τα οποία έχουν δημιουργήσει μια πολύ βαριά ατμόσφαιρα, μια ατμόσφαιρα καχυποψίας. Καθώς ο τομέας αυτός είναι, σε πολύ μεγάλο βαθμό, συνώνυμος με διαδικασίες που θεωρούνται αδιαφανείς, με επιλογές οι οποίες ελέγχονται κατά καιρούς για την αξιοπιστία τους και για την σκοπιμότητά τους.

Αυτόν τον φαύλο κύκλο είμαστε υποχρεωμένοι να τον σπάσουμε. Και γι' αυτό ένα από τα πρώτα μελήματά μας ήδη από την ημέρα που αναλάβαμε τα καθήκοντά μας στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ο Αναπληρωτής Υπουργός ο κ. Μπεγλίτης κι εγώ, ήταν να παρέμβουμε σε αυτό το πεδίο της δημόσιας συζήτησης, της δημόσιας αντίληψης -γιατί για μια αντίληψη για μια πρόσληψη παραστάσεων πρόκειται- προκειμένου να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία του θεσμικού πλαισίου και των διαδικασιών.

Άρα, το πρώτο μας μέλημα είναι η διαφάνεια στον τομέα των αμυντικών εξοπλισμών και επενδύσεων, γιατί μόνο αφού συμφωνήσουμε όλοι πως η διαδικασία είναι διαφανής, ορθολογική και ασφαλής, θα μπορέσουμε να κάνουμε τις επιλογές εκείνες, αμυντικές και αναπτυξιακές, που είναι απολύτως αναγκαίες για τη χώρα μας.
Θα γνωρίζετε βεβαίως ότι έχουμε ήδη ανυψώσει στο επίπεδο του κεντρικού παράγοντα της όλης διαδικασίας την αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή και πιο συγκεκριμένα την Υποεπιτροπή Εθνικής Άμυνας, που ήδη με πρότασή μου συγκροτήθηκε με απόφαση του Προέδρου της Βουλής, στους κόλπους της Διαρκούς Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής των Ελλήνων.

Η αρμόδια αυτή Υποεπιτροπή, μικρή και ευέλικτη για τα ελληνικά κοινοβουλευτικά δεδομένα -15μελής-, αναλαμβάνει ήδη από αύριο έργο ώστε να είναι απολύτως ενήμερη για όλες τις διαδικασίες, για όλες τις κρίσιμες αποφάσεις, να είναι εγγυητής της διαφάνειας και κυρίως να είναι το σημείο στο οποίο εκτονώνεται η δημόσια συζήτηση ώστε η απόφαση να συνοδεύεται από τις εγγυήσεις της ευρύτερης δυνατής αποδοχής και συναίνεσης.

Κατά την ίδια λογική, με τη μορφή πάγιας διαταγής, εκδόθηκε ήδη ένας Κώδικας Δεοντολογίας που διέπει τη συμπεριφορά όλων των στελεχών, στρατιωτικών και πολιτικών, των Ενόπλων Δυνάμεων στις επαφές τους με τους προμηθευτές του ελληνικού Δημοσίου στον τομέα των εξοπλισμών. Είτε οι προμηθευτές αυτοί είναι αλλοδαποί είτε είναι ημεδαποί, πρέπει να σέβονται και αυτοί από τη δική τους πλευρά τον κώδικα της δεοντολογίας αυτής, που είναι αυτονόητος, που ακολουθεί τα διεθνή δεδομένα. Διασφαλίζει αυτό τη διαφάνεια αλλά -θα έλεγα- και την συνέπεια στις διαδικασίες. Και θέλω να πιστεύω ότι και τα μέλη της Υποεπιτροπής Εθνικής Άμυνας της Διαρκούς Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας που θα ασχολούνται με τον τομέα των εξοπλισμών θα αυτοδεσμευτούν και αυτά στην τήρηση του ίδιου κώδικα δεοντολογίας, γιατί οποιοσδήποτε εμπλέκεται, σε οποιοδήποτε επίπεδο, στη διαδικασία αυτή, πρέπει να διέπεται από τους ίδιους κανόνες.

Αυτοί οι κανόνες -θυμίζω- ότι δεν αφορούν μόνο τους εν ενεργεία στρατιωτικούς και πολιτικούς υπαλλήλους, αλλά και τους εν αποστρατεία αξιωματικούς των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι για ένα μακρό χρονικό διάστημα, που θα καταστεί ακόμη μακρύτερο, δεσμεύονται από καθήκον εχεμύθειας και από καθήκον μη συμμετοχής σε διαδικασίες οι οποίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ασυμβίβαστες με το ρόλο τους, όταν ήταν εν ενεργεία αξιωματικοί των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Είναι επίσης πολύ σημαντικό το γεγονός -κατά τη γνώμη μου- ότι έχουμε στα χέρια μας ήδη μια νωπή οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τον τομέα των αμυντικών εξοπλισμών και επενδύσεων. Όπως κάθε κοινοτικό κείμενο έτσι και η οδηγία αυτή είναι προϊόν μακρών συζητήσεων και διαπραγματεύσεων, είναι προϊόν ενός συσχετισμού δυνάμεων που αναπτύσσεται στο πεδίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πάντα ένα αναπεπταμένο πεδίο διακυβερνητικής διαπραγμάτευσης.

Συμπυκνώνει όμως αναμφίβολα η οδηγία αυτή, μέσα στην ευρύτητα των διατυπώσεών της, την εμπειρία πολλών κρατών - μελών, διαφορετικού μεγέθους και διαφορετικού προσανατολισμού. Γιατί εκεί μπορεί να διαπιστώσει κανείς ποιες είναι οι αντιλήψεις και οι επιδιώξεις μεγάλων ή μεσαίων ευρωπαϊκών κρατών που είναι παραγωγοί αμυντικού υλικού και διεκδικούν να προωθήσουν τα προϊόντα τους και ποιες είναι -ή πρέπει να είναι- οι επιφυλάξεις και οι αντιστάσεις άλλων κρατών - μελών, που είναι κυρίως αγοράστριες χώρες στον τομέα αυτό.

Η τυπολογία όμως των διαδικασιών που εγκαθιδρύει η οδηγία αυτή, είναι πάρα πολύ καθαρή, πάρα πολύ εύληπτη και μας επιτρέπει να προσαρμόσουμε την εθνική μας νομοθεσία έτσι, ώστε να μπορούμε να κινούμεθα με μεγαλύτερη ταχύτητα, με μεγαλύτερη διαφάνεια, με μεγαλύτερη ευελιξία και να μην αιχμαλωτίζουμε τον εαυτό μας σε γραφειοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες είναι αντιπαραγωγικές και δεν προωθούν ούτε τους αμυντικούς ούτε τους αναπτυξιακούς στόχους της χώρας.

Στόχος μας είναι στην παρούσα κοινοβουλευτική σύνοδο, δηλαδή μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού, να έχει ολοκληρωθεί αυτό το σχέδιο νόμου, να έχει συζητηθεί στη Βουλή των Ελλήνων και να έχει καταστεί νόμος του κράτους.
Αυτό θα μας επιτρέψει να κωδικοποιήσουμε τη νομοθεσία, να επανεξετάσουμε όλα τα σημεία τριβής, να επιλύσουμε νομικά προβλήματα που λειτουργούν ως αγκυλώσεις και να επιλύσουμε με την ευκαιρία αυτή, με τη μορφή διάταξης τυπικού νόμου ψηφισμένου από τη Βουλή, μια σειρά από προβλήματα τα οποία έχουν συσσωρευτεί. Ένα δε από τα προβλήματα αυτά που πρέπει να ταμεί νομοθετικά, είναι το συσσωρευμένο πρόβλημα της διαχείρισης παλαιών συμβάσεων, αντισταθμιστικών ωφελημάτων.

Το κεφάλαιο των αντισταθμιστικών ωφελημάτων πρέπει να επανεξεταστεί και επανεξετάζεται από μηδενικής βάσης. Αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία, γιατί η Ελλάδα έχει πλέον αποκτήσει πλήρη συνείδηση ότι είναι μια ευρωπαϊκή σύγχρονη χώρα, που δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τα θέματα αυτά, με μια –θα μου συγχωρεθεί η έκφραση- τριτοκοσμική ή αρχαϊκή αντίληψη.

Είναι προφανές ότι κανείς δεν χαρίζει σε κανέναν τίποτε και όταν ένα αντισταθμιστικό ωφέλημα περιλαμβάνεται σε μια κύρια σύμβαση ή συναρτάται με αυτήν, είναι προφανές ότι κάποιος καταβάλλει το κόστος και το κόστος το καταβάλλει μόνο ένας: το καταβάλλει μόνο ο αγοραστής. Κανείς δεν χαρίζει σε κανέναν τίποτε, άρα είναι προφανές ότι πρέπει το ζήτημα αυτό να αντιμετωπιστεί από τη σκοπιά που θέλουμε, δηλαδή με κριτήρια αμυντικά και κυρίως αναπτυξιακά, προκειμένου να αποκτούμε ανταλλάγματα τα οποία έχουν ποιοτικά χαρακτηριστικά και μεγάλη αναπτυξιακή προοπτική.

Αυτό αφορά την ελληνική αμυντική βιομηχανία και το ρόλο της, τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που κατασκευάζουν αμυντικό υλικό, αφορά τα ερευνητικά μας Ιδρύματα και Κέντρα, αφορά γενικότερα τον τομέα της μεταφοράς τεχνογνωσίας. Γιατί τα κριτήριά μας όπως είπα και προηγουμένως, πρέπει να είναι κριτήρια ποιοτικά και όχι απλώς ποσοτικά και μάλιστα με μια τελείως συμβατική θεώρηση της ποσότητας, η οποία «κατασκευάζεται» ως έννοια μέσα από μια σειρά συντελεστών, που πολλαπλασιάζουν το μικρό πραγματικό αντικείμενο αυτών των συμβάσεων.
Αυτό θα επιτρέψει και στην ελληνική αμυντική βιομηχανία να βρει τον προσανατολισμό της. Και έρχομαι στην ελληνική αμυντική βιομηχανία. Έχω πρωτίστως κατά νου, όπως έχω υποχρέωση ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, πρώτον, τις μεγάλες βιομηχανίες δημοσίου ενδιαφέροντος, δηλαδή αυτές στις οποίες το ελληνικό Δημόσιο είναι ο αποκλειστικός ή ο κύριος μέτοχος. Αλλά επιπλέον έχω εξίσου κατά νου όλο τον κλάδο της ελληνικής βιομηχανίας και όλα τα μεγέθη των επιχειρήσεων.

Επιχειρήσεις με παράδοση, με μακροχρόνια παρουσία, επιχειρήσεις που επενδύουν σε όλους τους τομείς, κυρίως όμως εκεί, όπου η ένταση κεφαλαίου έχει πολύ μεγάλη σημασία, αλλά κι εκεί όπου το διανοητικό κεφάλαιο, η έρευνα, η καινοτομία μπορούν να παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο.

Γιατί μας ενδιαφέρει πάρα πολύ να λειτουργούμε όχι ως μεταπράτες ή ως διαμεσολαβητές, αλλά ως γνήσιοι συμπαραγωγοί που αφομοιώνουν τεχνογνωσία και παράγουν τεχνογνωσία. Η ελληνική προστιθέμενη αξία δεν θέλουμε να είναι μια νομική έννοια, δεν θέλουμε να είναι μια λογιστική έννοια, θέλουμε να είναι μια πραγματική οικονομική αναπτυξιακή παράμετρος. Και αυτό φυσικά αφορά και την εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή:

Δεν θέλουμε να υποκρύπτει μια απλή διαμεσολάβηση, δεν θέλουμε αυτές οι συμβάσεις που συνάπτονται με τους προμηθευτές που μετέχουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στους διαγωνισμούς που κινεί το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας να είναι μια σχέση προσχηματική ή εικονική. Δεν θέλουμε Έλληνες διαμεσολαβητές ή αντιπροσώπους με το πρόσχημα μιας μικρής παραγωγικής δραστηριότητας, αλλά επιχειρήσεις που επενδύουν, που παράγουν, που δημιουργούν θέσεις εργασίας, που μετέχουν σε αυτό το γίγνεσθαι της έρευνας και της ανάπτυξης. Ένα γίγνεσθαι στο οποίο δυστυχώς η συμμετοχή του ελληνικού Δημοσίου εξακολουθεί να είναι μεγαλύτερη από τη συμμετοχή του ελληνικού ιδιωτικού τομέα.

Και αυτό δεν αφορά μόνο τους αμυντικούς εξοπλισμούς και τις αμυντικές επενδύσεις, αλλά αφορά δυστυχώς όλα τα πεδία της οικονομικής δραστηριότητας. Με βάση τους σύνθετους δείκτες καινοτομίας και τους ευρωπαϊκούς και τους εθνικούς, έχουμε ένα πολύ σημαντικό έλλειμμα που πρέπει να το καλύψουμε και ενώ στο πεδίο αυτό το ελληνικό Δημόσιο φαίνεται
-και αυτό είναι εντυπωσιακό- να έχει αυξήσει τη δική του συμμετοχή, ο ιδιωτικός τομέας πριν την εμφάνιση της κρίσης και πριν τη συνειδητοποίηση της κρίσης, δεν είχε να εμφανίσει τα ίδια θετικά αποτελέσματα.


Και θέλουμε να παρακινήσουμε την ελληνική αμυντική βιομηχανία, θέλουμε να παρακινήσουμε το Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού να δραστηριοποιηθεί στον τομέα αυτόν, όσο γίνεται περισσότερο.

Ήδη οργανώνουμε μια ημερίδα στην οποία θα προσκληθούν όλα τα ελληνικά ερευνητικά Ινστιτούτα και τα ελληνικά πανεπιστημιακά εργαστήρια, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, συνδέονται με τους αμυντικούς εξοπλισμούς και τις επενδύσεις στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας. Και στόχος μας είναι αμέσως μετά να οργανώσουμε μια συνάντηση με τη μορφή partenariat, μεταξύ της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας και των ελληνικών ερευνητικών κέντρων και πανεπιστημιακών εργαστηρίων, για να βοηθήσουμε προς την κατεύθυνση αυτή.

Και ήδη ανοίγει η συζήτηση για την -θα έλεγα- τελείως απροκατάληπτη και όσο γίνεται πιο ευέλικτη αντιμετώπιση του συσσωρευμένου προβλήματος των παλαιών συμβάσεων των αντισταθμιστικών ωφελημάτων, ώστε να επαναδιαπραγματευτούμε συνολικά συμβάσεις με εταιρείες και με χώρες προκειμένου να σπάσουμε αυτό το «γόρδιο δεσμό». Αλλά ανοίγει και η συζήτηση για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να οργανώνεται η ελληνική συμμετοχή, η εγχώρια βιομηχανική συμμετοχή και να υποστασιοποιείται η ελληνική προστιθέμενη αξία, προκειμένου να έχουμε πραγματική, ποιοτικά αναβαθμισμένη, συμμετοχή με τη μορφή συμπαραγωγής, η οποία στη συνέχεια μπορεί να εξελίσσεται στην παραγωγή νέων προϊόντων, έστω κι αν αυτά τα νέα προϊόντα είναι μικρά στην αρχή, μικρής οικονομικής αξίας.

Αλλά μπορεί να έχουν μεγάλη ερευνητική αξία και μεγάλη προοπτική, κάτι που μας ενδιαφέρει, γιατί -ούτως ή άλλως- ο τομέας των αμυντικών επενδύσεων και γενικότερα ο τομέας που χειριζόμαστε ως οικονομικός τομέας δεν είναι ποτέ ένας τομέας βραχυπρόθεσμης απόδοσης. Πρέπει πάντοτε να έχουμε υπομονή και όσο γίνεται ευρύτερη θεώρηση των θεμάτων στον τομέα αυτό και γι' αυτό πρέπει να διασφαλίζεται και η συνέχεια του κράτους και η συνέχεια της δημόσιας διοίκησης.

Είναι επίσης προφανές ότι πρέπει να οργανώσουμε καλύτερα τις εσωτερικές διαδικασίες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Πρέπει η κατανομή της αρμοδιότητας μεταξύ των Γενικών Επιτελείων και των μειζόνων σχηματισμών των Ενόπλων Δυνάμεων, από τη μια μεριά, και των πολιτικών Γενικών Διευθύνσεων από την άλλη μεριά, της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων αλλά και της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικού Σχεδιασμού και Υποστήριξης, να είναι καθαρός έτσι ώστε να μπορούμε να έχουμε εσωτερικές διαδικασίες αμοιβαίας υποστήριξης αλλά και αμοιβαίου ελέγχου.

Επίσης είναι απολύτως αναγκαίο να έχουμε εξ αρχής την πλήρη εκτίμηση του κόστους μιας επιλογής. Διότι, όταν ξεκινάμε με μια σύμβαση για κύριο αμυντικό υλικό χωρίς να έχουμε συνυπολογίσει τις ανάγκες σε βλήματα, σε συστήματα αυτοπροστασίας, σε εν συνεχεία υποστήριξη, δεν μπορούμε να έχουμε μια ορθή εκτίμηση του συνολικού κόστους και δεν μπορούμε να οργανώσουμε σωστά τη δική μας στάση, ως προς την αναπτυξιακή διάσταση της μίας ή της άλλης επιλογής που κάνουμε.

Με λίγα λόγια, θέλουμε να έχουμε καλούς λογαριασμούς με όλους για να έχουμε καλούς φίλους παντού, αλλά με αξιοπρέπεια, με διαφάνεια, με ορθολογισμό, με σαφές νομικό πλαίσιο. Και σε αυτό σας καλούμε να βοηθήσετε. Σας καλούμε να βοηθήσετε με ιδέες, με προτάσεις, αλλά και αναπτύσσοντας καλές πρακτικές, καλές επιχειρηματικές πρακτικές ώστε να σπάσουμε αυτό το «μυστήριο» που κυριαρχεί στον τομέα των αμυντικών εξοπλισμών και των επενδύσεων και να καταστήσουμε τον τομέα αυτό όσο γίνεται πιο χρήσιμο για τον τόπο για την οικονομία.

Γιατί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η οικονομική ισχύς είναι και διπλωματική ισχύς και όταν η χώρα αντιμετωπίζει δημοσιονομικές και αναπτυξιακές δυσκολίες, όταν τίθεται εν αμφιβόλω η κοινωνική συνοχή, τότε τίθενται και προβλήματα διπλωματικής ισχύος. Γι' αυτό είμαστε απολύτως υποχρεωμένοι, είμαστε εθνικά και ιστορικά υποχρεωμένοι, να συμβάλλουμε στην υπέρβαση των προβλημάτων αυτών.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας λοιπόν συμβάλλει όσο μπορεί πιο έντονα στην αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας. Γιατί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρέπει να φύγουμε από αυτή τη δημοσιονομική περιδίνηση.

Επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά ότι τίποτε δεν είναι πιο φιλικό για τον πολίτη, τίποτε δεν είναι πιο κοντά στην αντίληψη περί κοινωνικής αλληλεγγύης και συνοχής, από το να μπορείς να καταβάλλεις κανονικά τους μισθούς, τις συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας, τα προνοιακά επιδόματα, να μπορείς να χρηματοδοτείς τις λειτουργίες των μεγάλων μηχανισμών του κοινωνικού κράτους. Πρέπει λοιπόν να ξεφύγουμε από αυτή τη δημοσιονομική περιδίνηση και θα ξεφύγουμε.

Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπως γνωρίζετε, χειρίζεται φέτος, το 2010 ένα προϋπολογισμό συνολικού ύψους 6 περίπου δις ευρώ. Από αυτά περίπου το 45% καλύπτουν αποδοχές του κάθε είδους προσωπικού. Χειριζόμαστε ένα λειτουργικό προϋπολογισμό ύψους περίπου 1,2 δις ευρώ, ο οποίος ήδη έχει μειωθεί κατά 12,1% και στόχος μας είναι να μειωθεί ακόμη περισσότερο χωρίς να παραβλάπτεται η αμυντική ικανότητα της χώρας και χωρίς να μειώνονται πραγματικές αποδοχές, που -ούτως ή άλλως- είναι πολύ μικρές στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων και του πολιτικού τους προσωπικού. Και χειριζόμαστε κι ένα αμυντικό -αναπτυξιακό προϋπολογισμό ύψους πληρωμών 2 δις και ύψους παραλαβών που έχει και δημοσιονομικά κρίσιμη σημασία, ύψους περίπου 2,7 δις ευρώ, τη χρονιά αυτή.
                       
            Την ίδια στιγμή που η χώρα φυσικά δέχεται τις συμβουλές των εταίρων της να προσαρμοστεί με τις ανάγκες της αγοράς αλλά και με τις αντιλήψεις που επικρατούν, την ίδια ώρα που αντιλαμβανόμαστε όλοι πως πρέπει με πειθαρχία και αποφασιστικότητα να εφαρμόσουμε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, την ίδια ώρα όλες οι εταιρείες και όλες οι χώρες που ενδιαφέρονται  για την ομαλή εξέλιξη συμβάσεων προμηθείας οπλικών συστημάτων ή γενικότερα αμυντικού υλικού, έχουν την αγωνία μήπως η Ελλάδα δεν είναι συνεπής στην εκπλήρωση συμβατικών υποχρεώσεών της, ως αγοράστρια χώρα.

Θέλω λοιπόν να τονίσω -για μια ακόμη φορά- ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που σέβεται τις συμβατικές της υποχρεώσεις, καταβάλλει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο των προβλέψεων κάθε σύμβασης, αρκεί αυτός που είναι ανάδοχος μιας σύμβασης κι έχει αναλάβει να προμηθεύσει τη χώρα με οπλικά συστήματα ή άλλα αμυντικά υλικά, να τηρεί τις δικές του συμβατικές υποχρεώσεις, να είναι εμπρόθεσμος και να σέβεται τις ποιοτικές και γενικότερα τις τεχνικές προδιαγραφές της σύμβασης, κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου μα καθόλου αυτονόητο.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα που μπορεί να οργανώσει τον ποιοτικό έλεγχο, που ξέρει -και οφείλει να ξέρει- τι παραγγέλλει και τι παραλαμβάνει. Και οφείλει να  είναι ιδιαίτερα αυστηρή στην εφαρμογή αυτών των κανόνων. Και θα είναι ιδιαίτερα αυστηρή στην εφαρμογή αυτών των κανόνων. Όταν λοιπόν η Ελλάδα αντιμετωπίζεται από τους αντισυμβαλλομένους της με σεβασμό απέναντι στις αμυντικές και αναπτυξιακές της ανάγκες και με σεβασμό απέναντι στη μεγάλη δημοσιονομική προσπάθεια που κάνει ο ελληνικός λαός και η ίδια αντιμετωπίζει με απόλυτο σεβασμό τους αντισυμβαλλομένους της και εκπληροί κατά γράμμα και εμπροθέσμως τις δικές της συμβατικές υποχρεώσεις.
Όταν όμως δε συμβαίνει αυτό, είμαστε υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουμε όλα τα νομικά και άλλα μέσα που προβλέπει ο νόμος, η σύμβαση,  το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο στον τομέα αυτόν. Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούμαστε και μέσα στο οποίο θα κινηθούμε με διαφάνεια, χωρίς εκπλήξεις, απευθυνόμενοι προς όλους τους κοινωνικούς εταίρους, προς όλους τους παραγωγικούς φορείς, προς όλους τους παράγοντες της εγχώριας και της διεθνούς αγοράς.

Αυτή είναι η στάση μας και στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετέχουμε ενεργά στη διοίκηση και τις λειτουργίες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας. Θέλουμε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας να παίξει όσο γίνεται σημαντικότερο και παραγωγικότερο ρόλο. Θέλουμε στο πλαίσιο της νέας Κοινοτικής Οδηγίας να είναι καθαρός και αποτελεσματικός ο ρόλος του Εθνικού Οργανισμού Άμυνας. Και στην τελευταία συνεδρίαση του Διοικητικού του Συμβουλίου σε επίπεδο Υπουργών Άμυνας, έθεσα τα ζητήματα αυτά ώστε να ξέρουμε ποιο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο βαδίζουμε.

Το ίδιο συμβαίνει και με άλλες οργανωμένες διαδικασίες όπως είναι η NAMSA στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Το ίδιο συμβαίνει και με όλες τις οργανωμένες διακρατικές διαδικασίες, παλαιότερες ή νεότερες. Έτσι αντιμετωπίζουμε και τη σχέση μας με τις ΗΠΑ στο πλαίσιο των FMS, έτσι αντιμετωπίζουμε και τη σχέση μας με άλλες χώρες με τις οποίες έχουμε συνάψει και εκτελούμε μακροπρόθεσμες διακρατικές συμφωνίες-πλαίσιο που διευκολύνουν τις επιμέρους διαδικασίες κατά την προμήθεια κύριου ή συμπληρωματικού αμυντικού υλικού.

Και κάθε φορά οφείλουμε να επιλέγουμε τη διαδικασία που προστατεύει τα δικά μας αμυντικά και αναπτυξιακά συμφέροντα. Βεβαίως η διαδικασία των διεθνών ανοιχτών διαγωνισμών  είναι πάντα η προτιμητέα διαδικασία. Είναι κατά τεκμήριο αυτή που οδηγεί στις καλύτερες λύσεις. Κατά τεκμήριο όμως, το οποίο είναι μαχητό. Γι’ αυτό υπάρχει ανοιχτή πάντοτε και στο πλαίσιο της νέας κοινοτικής οδηγίας και η διαδικασία των διακρατικών συμφωνιών και η διαδικασία των συμβάσεων-πλαίσιο και η δυνατότητα απευθείας αναθέσεων προκειμένου να εξυπηρετούμε πληρέστερα, ταχύτερα, αποτελεσματικότερα, το δημόσιο συμφέρον, αμυντικό και αναπτυξιακό –εν τέλει κοινωνικό.

Όλα αυτά, πάντα υπό τον έλεγχο και την έγκριση της Βουλής, πάντα υπό τον έλεγχο και την έγκριση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, πάντα υπό τον έλεγχο και την έγκριση της αγοράς που ξέρει τι γίνεται, γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα και θέλουμε να νιώθει ασφαλής, πως το παιχνίδι είναι καθαρό και πως παίζεται με ίσους όρους.

Αυτό είναι το μήνυμά μου και σε αυτό σας παρακαλώ να ανταποκριθείτε.
Σας ευχαριστώ πολύ.