Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

Οι εξελίξεις στην Τουρκία μετά το Πραξικόπημα- Οι συνέπειες για την Ελλάδα.

Οι δραματικές εξελίξεις στην Τουρκία, βρίσκονται στο μικροσκόπιο των Κυβερνήσεων των κρατών της Δύσης. Εκτιμάται,  ότι μόλις  ξεκίνησε η επικίνδυνη πορεία εξόδου της Τουρκίας από το Δημοκρατικό πλαίσιο, όπως αυτό προσδιορίζεται από τις αρχές και τις αξίες του Δυτικού πολιτισμού,  που όμως, θα προκαλέσει σεισμικές γεωπολιτικές αναταράξεις στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή.  

Ανάλυση του Χρήστου Καπούτση   
Το κύρος του Τουρκικό Στρατού, μετά το αποτυχημένο («στημένο» ή όχι) πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, είναι καταρρακωμένο. Ο Στρατός,  ως Κεμαλικός  θεματοφύλακας και οι Στρατιωτικοί οι εγγυητές του Κοσμικού κράτους, διασύρονται και εξευτελίζονται , από το σύστημα εξουσίας του ισλαμιστή ηγέτη και Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας Τ. Ερντογάν και από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς του κυβερνώντος Ισλαμικού κόμματος (ΑΚΡ).  
 Είναι ασύλληπτης βαρβαρότητας τα βασανιστήρια που υφίστανται οι στρατιώτες που μετείχαν στο πραξικόπημα, από τους αστυνομικούς, πιστούς στον Ερντογάν , αλλά και από τους φανατικούς οπαδούς του Ισλαμικού κόμματος.   Στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης, πολίτες  λιντσάρουν μέχρι θανάτου και  σκοτώνουν εν ψυχρώ τους στρατιώτες που μετείχαν στο πραξικόπημα, ενώ οι κάμερες κατέγραψαν μέχρι και αποκεφαλισμούς!  Είναι ανατριχιαστικές οι εικόνες που μεταδίδουν τα διεθνή ΜΜΕ, από τα κρατητήρια της αστυνομίας, όπου  στρατιώτες και αξιωματικοί τους Στρατού, υποβάλλονται σε μεσαιωνικού τύπου βασανιστήρια, βιάζονται ομαδικά και  εξευτελίζονται. «Διαθέτουμε αξιόπιστες πληροφορίες  για ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια  και βιασμούς  ιδιαίτερα μεγάλου αριθμού  κρατουμένων στρατιωτικών» , δήλωσε ο διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη Τζον Νταλχούιζεν.
 Ο «συντεταγμένος»  όχλος των ισλαμιστών, αλλά και  οι «νομιμόφρονες»  αστυνομικοί, παραβλέπουν,  ότι οι στρατιώτες μετείχαν στο πραξικόπημα, εκτελώντας διαταγές των ανώτερων τους, όπως ρητά επιτάσσουν οι στρατιωτικοί κανονισμοί, που ισχύουν για όλα τα κράτη – μέλη του ΝΑΤΟ, άρα και για την Τουρκία, προκειμένου, να διασφαλιστεί  η πειθαρχία στο Στράτευμα, που αποτελεί και  τον ακρογωνιαίο λίθο , για την επιχειρησιακή ικανότητα   των Ενόπλων  Δυνάμεων, ως κρατικού  και συμμαχικού μηχανισμού ασφάλειας . Πιθανότατα και «ευκαιρίας δοθείσης»,  θα υπάρξει εξίσου σκληρή απάντηση από Κεμαλικό τμήμα του Στρατού προς τον Τ. Ερντογάν.
Στην Τουρκία  και επίσημα,  έχουν ανασταλεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχει επιβληθεί στρατιωτικός νόμος (κατάσταση εκτάκτου ανάγκης).  Η εικόνα ενός διαλυμένου και εξευτελισμένου Στρατού,  η απαξίωσή του ως ισχυρού θεσμού εξουσίας, η διαίρεση των στελεχών (όψιμοι ισλαμιστές , κεμαλιστές) και η αμοιβαία καχυποψία ανάμεσα στον στρατό, την αστυνομία και τις υπηρεσίες Πληροφοριών (ΜΙΤ), ασφαλώς θα έχουν ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες στην ικανότητα της Τουρκίας να συμβάλει στην περιφερειακή ασφάλεια, ως μέλος του ΝΑΤΟ, αλλά και να αντιμετωπίσει την ένοπλη σύγκρουση με τους Κούρδους του ΡΚΚ και τους Κούρδους της Συρίας. Οι εχθροπραξίες με τους κούρδους αντάρτες του ΡΚΚ , στη νοτιο-ανατολική Τουρκία , είναι σε πλήρη εξέλιξη. Όμως, θα χρειαστεί η αντικατάσταση του στρατηγού Αντέμ Χουντουτί (με προϋπηρεσία στο ΝΑΤΟ), διοικητή της 2ης στρατιάς που έχει την ευθύνη των στρατιωτικών επιχειρήσεων,  γιατί βρίσκεται ήδη στη φυλακή, ως πραξικοπηματίας.  

Τουρκία, ΗΠΑ και Ρωσία

Ο τουρκικός στρατός, που θα ελέγχει ο Τ. Ερντογάν,  πιθανότατα ισλαμικού ιδεολογικού προσανατολισμού, δεν είναι καθόλου βέβαιο,  ότι θα έχει την ικανότητα,  αλλά και την πολιτική βούληση, να συμβάλει  στην εξουδετέρωση των τζιχαντιστών  του   Ισλαμικού κράτους (ISIS), όπως επιθυμούν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.  Το πιο ανησυχητικό όμως, θα είναι η αδυναμία της Τουρκίας να «ελέγξει» τα σύνορά της και να υιοθετήσει τυχοδιωκτικές πολιτκές.
 Ήδη  στην Ουάσιγκτον  και στο ΝΑΤΟ,  στις συζητήσεις  για τις εξελίξεις στην μετα-πραξικοπηματική Τουρκία,  αναζητούνται απαντήσεις στα ερωτήματα που προκύπτουν  σχετικά με την στρατιωτική και πολιτική αξιοπιστία της Τουρκίας ως σύμμαχου. Ασφαλώς , οι  αμερικανοί αξιωματούχοι θέτουν και  το θέμα της ασφάλειας των πυρηνικών κεφαλών, που βρίσκονται στη τουρκική βάση του Ιντσιρλίκ.  Επιπροσθέτως, ο προβληματισμός  για τις σχέσεις της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ, βαθαίνει, μετά  και την προσπάθεια αναθέρμανσης των σχέσεων της Τουρκίας  με τη Ρωσία,  που θα επισφραγιστεί με την επίσκεψη του Τ. Ερντογάν  στη Μόσχα στις 9 Αυγούστου, όπου και θα συναντηθεί με τον Ρώσο πρόεδρο Βλ. Πούτιν  (ο τούρκος πιλότος που κατέρριψε το  μαχητικό αεροσκάφος της Ρωσίας, έχει συλληφθεί ως πραξικοπηματίας!). Από την πλευρά του το  Κρεμλίνο υπαινίσσεται πως η διατήρηση του Άσαντ στην εξουσία στη Συρία, δεν είναι ο πρωταρχικός του στόχος,  ικανοποιώντας έτσι την Άγκυρα. Στην περίπτωση που θα επιτευχθεί μια εταιρική σχέση της Ρωσίας με την  Τουρκία , τότε αυτή η εξέλιξη,  σαφώς  αποτελεί σοβαρή απειλή για τα δυτικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή.
Οι σχέσεις Μπ. Ομπάμα και Τ. Ερντογάν, ήταν ψυχρές, πολύ πριν από το στρατιωτικό πραξικόπημα. Ο Ερντογάν  επιθυμούσε την ανατροπή του Σύρου προέδρου τον οποίο κατηγορούσε ότι υποστήριζε τους Κούρδους αυτονομιστές του ΡΚΚ και ζητούσε την παρέμβαση των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ, όχι μόνο δεν ανταποκρίθηκαν στο αίτημα του Ερντογάν να παρέμβουν και να ανατρέψουν τον Άσαντ, αλλά  κατηγορούσαν την Τουρκία, ότι  ενισχύει τη δράση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) κατά μήκος των συνόρων της με την Συρία.
Οι ΗΠΑ επισείουν ως φόβητρο στον Ερντογάν το υπερόπλο που είναι  το Κουρδικό (οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν τη δημιουργία Κουρδικού κράτους), ενώ η απάντηση από την Άγκυρα,  είναι η αναθέρμανση των σχέσεων της με τη Ρωσία και η στροφή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής προς το Ισλάμ και μάλιστα το ριζοσπαστικό σουνιτικό Ισλάμ.  Ο Τ. Ερντογάν απειλεί,  ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική θα αυτονομηθεί από την Δύση και  ότι θα καταστήσει την Τουρκία  ηγέτιδα δύναμη του σουνιτικού κόσμου και περιφερειακό ηγεμόνα στην Μέση Ανατολή-Βαλκάνια-Καύκασο και Ανατολική Μεσόγειο. Όμως, οι απειλές,  πραγματικές ή «μπλοφάρισμα» από τον Ερντογάν, προβληματίζουν σοβαρά τις ΗΠΑ, διότι  δημιουργούν συνθήκες αποσταθεροποίησης μιας περιοχής , υψίστης γεωστρατηγικής αξίας , για την Ουάσιγκτον  και τους συμμάχους της.


Ερντογάν και «μουσουλμανική αδελφότητα»

Ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Αλ Άσαντ, κατηγορεί σε συνέντευξή του, τον Τ. Ερντογάν,  ότι εκμεταλλεύεται το αποτυχημένο πραξικόπημα για να εφαρμόσει «ακραία ατζέντα τύπου Μουσουλμανικής Αδελφότητας».  Ο Μπ. Άσαντ εκτίμησε  ότι η συγκεκριμένη ατζέντα,  είναι πολύ επικίνδυνη, όχι μόνο για την Τουρκία, αλλά  και για την ευρύτερη περιοχή.
Επισημαίνουμε οτι η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» ιδρύθηκε το 1928 από τον Αιγύπτιο δάσκαλο-ακτιβιστή Χασάν Αλ Μπάνα (Hassan Al Banna), που ήταν θαυμαστής του Χίτλερ και των Ναζί.
Σύμφωνα με την αρχική διακήρυξη του Αλ Μπάνα, στο Ισλάμ πρέπει να δοθεί πρωταγωνιστικός ρόλος στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας. Οι Σουνίτες μουσουλμάνοι εκπροσωπούν το «ορθόδοξο» Ισλάμ και αποτελούν σήμερα το 80% και πλέον του ισλαμικού κόσμου. Κύρια θρησκευτική σουνιτική οργάνωση αποτελούν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι ή Μουσουλμανική Αδελφότητα (Muslim Brotherhood).
Ο Τ. Ερντογάν, μετά την άνοδό του στην εξουσία, ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς με διάφορα μέρη της Μέσης Ανατολής και Β. Αφρικής, όπου κυριαρχούσε η Μουσουλμανική Αδελφότητα, όπως με την Αίγυπτο του ανατραπέντος το 2013 Προέδρου Μ. Μόρσι,  με  την Χαμάς , με την Λιβύη, αλλά και με την ουαχαμπτιτική (κλάδος του ριζοσπαστικού σουνιτικού ισλάμ) Σαουδική Αραβία. Βέβαια με τον στρατηγό  Φατάχ αλ Σίσι στην εξουσία στην Αίγυπτο, η Τουρκία του Ερντογάν, είναι εχθρική χώρα.
Το κυβερνών ισλαμικό κόμμα της Τουρκίας (ΑΚΡ), δηλώνει αδελφοποιημένο με τη σουνιτική Μουσουλμανική Αδελφότητα, ενώ ο Ερντογάν παρουσιάζει τον εαυτό του ως προστάτη όλων των καταπιεσμένων μουσουλμάνων.  Επισημαίνουμε ότι, στο σουνιτικό ριζοσπαστικό Ισλάμ, ανήκουν και οι τζιχαντιστές του ISIS και οι τρομοκράτες πολλών ακραίων ισλαμικών οργανώσεων,  που αιματοκυλούν τις ευρωπαϊκές Πρωτεύουσες.  

 ο παράγοντας Γκιουλέν
              
   «Ο Ερντογάν προσπαθεί να μετατρέψει την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος σε ένα δικό του πραξικόπημα»,  υποστηρίζει ο επικεφαλής του θρησκευτικού τάγματος Χιζμέτ («Υπηρεσία», στα τουρκικά) και  αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ μουσουλμάνος ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν.  Και προσθέτει,  ότι για  να διατηρηθεί η ειρήνη και η δημοκρατία στη Μέση Ανατολή «οι ΗΠΑ δεν πρέπει να υποχωρήσουν έναντι ενός αυταρχικού ηγέτη». Από την πλευρά του ο Τ. Ερντογάν κατηγορεί τον Γκιουλέν ότι αυτός οργάνωσε το σε βάρος του πραξικόπημα.
Ο Φετουλάχ Γκιουλέν ζει σε μια ορεινή και δασώδη περιοχή της Πενσιλβάνια στις βορειοανατολικές ΗΠΑ. Είναι ο επικεφαλής ενός ισχυρού κινήματος στην Τουρκία, το οποίο έχει ένα τεράστιο δίκτυο σχολείων , μη κυβερνητικών οργανώσεων και επιχειρήσεων και  διαθέτει μεγάλη επιρροή στα μέσα ενημέρωσης, την αστυνομία και το δικαστικό σώμα.  Η περιουσία που διαχειρίζεται, υπολογίζεται στα 50 δισεκ. δολάρια και διατίθεται για κοινωφελή έργα και για τη συντήρηση σχολείων και πανεπιστημιακών τμημάτων. Το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν προτείνει ένα μίγμα αρμονίας μεταξύ των ανθρώπων με βάση το Ισλάμ.
Η διδασκαλία του επικεντρώνεται σε ένα  Ισλάμ κοινωνικό , ανοιχτό στην εκπαίδευση και τις επιστήμες, καθώς και στον διαθρησκευτικό διάλογο. Απορρίπτει τη βία και κυρίως τη συμμετοχή του Ισλάμ στην κοσμική – πολιτική εξουσία. Υποστηρίζει  ότι ένας  Θρησκευτικός ηγέτης,  δεν μπορεί να ασκεί και πολιτική εξουσία. Καλεί τον Ερντογάν να επιλέξει, αν θα είναι  θρησκευτικός  ή  πολιτικός ηγέτης, όχι όμως και τα δύο. Η απάντηση του Ερντογάν, είναι οι συλλήψεις των οπαδών του Γκιουλέν.

  Οι συνέπειες για την Ελλάδα
                              
  Όσο η Τουρκία του Τ. Ερντογάν, θα απομακρύνεται από τις αρχές της  Δημοκρατίας και θα διολισθαίνει προς τον αυταρχισμό και τον ισλαμικό φονταμενταλισμό, τόσο οι ελληνοτουρκικές σχέσεις θα δοκιμάζονται, κυρίως από την αχαλίνωτη αλαζονεία και τα  επεκτατικά σχέδια του καθεστώτος Ερντογάν.   
Η υπόθεση των 8 τούρκων στρατιωτικών που έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, είναι πολύ δύσκολη νομικά και περίπλοκη διπλωματικά.  Ήδη το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, δεν αρκέστηκε  μόνο στη διατύπωση του αιτήματος της έκδοσης των 8 τούρκων στρατιωτικών, αλλά χρησιμοποίησε  και  σκληρή γλώσσα  προς την Αθήνα στο αίτημά του  προειδοποιώντας μάλιστα,   για "σοβαρές επιπτώσεις" στις ελληνοτουρκικές σχέσεις,  αν δεν παραδοθούν άμεσα οι  τούρκοι στρατιωτικοί. 
Όμως, η έκδοση ατόμων που έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο, απαγορεύεται ρητά,  αν  η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς και απειλείται άμεσα η ζωή τους.  Επίσης η Ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να αποφασίσει, υπό το πρίσμα της Συνθήκης της Γενεύης του 1951 αλλά και της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1948. Ωστόσο, ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς, έσπευσε να  προκαταλάβει την απόφαση των δικαστηρίων χαρακτηρίζοντας τους 8 τούρκους στρατιωτικούς ως «πραξικοπηματίες που ήθελαν να καταργήσουν δικαιώματα της κοινωνίας, οι οποίοι βομβάρδισαν το Κοινοβούλιο, τραυμάτισαν και σκότωσαν διαδηλωτές. Αυτοί κάθε άλλο παρά δικαιούνται την αλληλεγγύη μας»!   Δηλαδή ο Ν. Κοτζιάς είναι υπέρ της έκδοσής τους, πριν αποφασίσει η Δικαιοσύνη. Γιατί άραγε;
Το άλλο «μέτωπο» που πιθανόν να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην Ελλάδα είναι το προσφυγικό.  Επειδή οι σχέσεις της Ε.Ε. με την Τουρκία, έχουν επιδεινωθεί, κυρίως λόγω της εμμονής του Τ. Ερντογάν να επαναφέρει την θανατική καταδίκη για τους πραξικοπηματίες, δεν αποκλείεται η απάντηση από την Άγκυρα , να είναι η μεταφορά και πάλι χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων στα νησιά του Αιγαίου. Η προοπτική της μόνιμης παραμονής στην Ελλάδα  εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων, μεταξύ αυτών και φανατικών ισλαμιστών, οδηγεί στη γκετοποίησή τους, ενώ η παραβατική συμπεριφορά αρκετών, εξαντλεί και τα όρια ανοχής των τοπικών  κοινωνιών. Να συνυπολογιστεί και η δυναμική παρουσία στη Θράκη της μουσουλμανικής μειονότητας,  την οποία υποδαυλίζει συστηματικά η Τουρκία, εναντίον της Ελλάδας.
Επίσης , τι θα γίνει με το Κυπριακό, που βρίσκεται στην πιο κρίσιμη φάση των διαπραγματεύσεων.
Είναι σαφές ότι το κλειδί της λύσης του Κυπριακού ,  βρίσκεται τώρα στην Άγκυρα. Όμως προκύπτουν μερικά εύλογα ερωτήματα, όπως: πόσο αξιόπιστος συνομιλητής είναι τώρα ο Τ. Ερντογάν; Ποιος θα τον πιέσει να σεβαστεί τη διεθνή νομιμότητα στη Κύπρο; Ποιός θα τον πιέσει  να γίνει πιο διαλλακτικός και με ποιο τρόπο; Και το σημαντικότερο, έχουμε ως Ελλαδικός και ελληνοκυπριακός ελληνισμός ετοιμάσει την απάντηση στην περίπτωση που το καθεστώς Ερντογάν  αποφασίσει να  εξαγάγει την εσωτερική κρίση, είτε στη Θράκη, είτε στο Αιγαίο, είτε στην Κύπρο;                 

                       

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Ο «λαβωμένος γείτονας» η Τουρκία πρέπει να σταθεί στα πόδια της και να ακολουθήσει μια πορεία εκδημοκρατισμού

άρθρο του Χρήστου Καπούτση

«Ο «λαβωμένος γείτονας» η Τουρκία πρέπει να σταθεί στα πόδια της και να ακολουθήσει  άμεσα μια πορεία εκδημοκρατισμού, είναι για το συμφέρον ολόκληρης της ταραγμένης περιοχής», μας είπε κορυφαίος διπλωμάτης σε επικοινωνία που είχαμε. 
Η νηφάλια σκέψη  και κυρίως η γνώση σε βάθος των διεθνοπολιτικών   δεδομένων, πρέπει να είναι τα «εργαλεία» προσέγγισης και ανάλυσης των συγκλονιστικών, από κάθε άποψη, γεγονότων που διαδραματίζονται στην γειτονική χώρα. Η Τουρκία, είναι μια πολυπληθής χώρα των 65 εκατομμυρίων κατοίκων από τους οποίους τα 18 εκατομ. είναι Κούρδοι και  εξακολουθεί να διαθέτει έναν ισχυρό Στρατό, τον μεγαλύτερο στο ΝΑΤΟ,  μετά τις ΗΠΑ.
Η ταυτότητα και ο σκοπός των υποκινητών του οπερετικού, αλλά και πολύνεκρου, όπως αποδείχτηκε, στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία, δεν είναι ακόμη γνωστά.  Να διευκρινίσουμε ότι,  είναι πολύ  πιθανόν,  οι υποκινητές  να παραμείνουν στο ημίφως των παρασκηνίων, και τα πρόσωπά τους, να μην συμπίπτουν  με εκείνα  των πρωταγωνιστών του πραξικοπήματος, που καταδεικνύονται από το περιβάλλον Ερντογάν και θα πληρώσουν βαρύ τίμημα για τις πράξεις τους, πιθανόν και με τη θανατική καταδίκη τους.
Μία παράμετρος προς διεξοδική ανάλυση είναι ότι, η απόπειρα πραξικοπήματος, έγινε σε μια χρονική στιγμή, που ο πρόεδρος Τ. Ερντογάν και η Κυβέρνησή του, αναζητούσαν λύσεις στα αδιέξοδα της εξωτερικής πολιτικής, όπως το Κουρδικό και οι σχέσεις της Τουρκίας με ISIS, Συρία, ΗΠΑ, Ρωσία, Ισραήλ, Ιράν, Σαουδική Αραβία και Ε.Ε. 
Μια δεύτερη παράμετρος είναι ο τρόπος διακυβέρνησης (μέχρι την εκδήλωση του πραξικοπήματος) από το σύστημα εξουσίας Ερντογάν.
Υπήρχε μια διάχυτη δυσαρέσκεια και ένα αίσθημα φόβου για επικείμενες διώξεις προς μη Ισλαμιστές κρατικούς υπαλλήλους , κυρίως Κούρδους , αλλά και φιλοευρωπαϊστές ή Κεμαλιστές πολίτες. Οι πληροφορίες ήταν (που τελικά αποδείχτηκαν ακριβείς), ότι  είχαν  ετοιμάσει λίστες προγραφών αντιπάλων του καθεστώτος του Ερντογάν, και αφορούσαν   στρατιωτικούς, δικαστικούς και Δημοσίους υπαλλήλους και θα προχωρούσαν άμεσα στην αντικατάστασή τους , οδηγώντας τους  στην αποστρατεία ή  την ανεργία και το κοινωνικό περιθώριο.
Σε αυτές τις πρωτοβουλίες της ισλαμικής Κυβέρνησης, αντιδρούσε μια ομάδα  στρατιωτικών και δικαστικών, ανασφαλείς για το επαγγελματικό τους μέλλον, που ήταν παραγκωνισμένοι για διαφόρους λόγους , κυρίως πολιτικο-θρησκευτικούς και επιδίωκαν  μερίδιο στη νομή της εξουσίας, που το σύστημα  Ερντογάν αρνιόταν να τους προσφέρει.  Να επισημάνουμε ακόμη ότι, το κίνημα του Φ. Γκιουλέν, φανατικού αντιπάλου του Ερντογάν,  είναι πολύ ισχυρό και εντός και εκτός Τουρκίας με επιρροές κυρίως στο χώρο της Δικαιοσύνης και των κρατικών υπαλλήλων, όχι όμως και στους στρατιωτικούς.
Μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητας είναι ότι η πορεία της χώρας και του Ταγίπ Ερντογάν ήταν υπερβολικά προκλητική. O πρόεδρος της Τουρκίας, ακολουθεί μια πορεία αυταρχισμού, καθώς θέλει να επιβάλει    ένα προεδρικό σύστημα à la turk, χωρίς διαχωρισμό εξουσιών.  Η αντίληψη του Ερντογάν για τη δημιουργία ενός κατά βάση ισλαμικού κράτους με πανίσχυρο πολιτικό και θρησκευτικό ηγέτη τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (δηλαδή τον ίδιο), συγκρούεται με την αντίληψη του στρατού ως κοσμικού, κεμαλικού θεσμού, όπου δεν  υπάρχει ρόλος του Ισλάμ στην άσκηση της πολιτικής εξουσίας, καθώς αυτή είναι προνομιακό πεδίο δράσης των Στρατιωτικών και των πολιτικών,  που εμφορούνται από τις αρχές του κεμαλισμού. Οι Κεμαλιστές (στρατιωτικοί, δικαστικοί, πολιτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, εκπαιδευτικοί), όταν κατείχαν την κρατική – κυβερνητική εξουσία,  ήταν προσηλωμένοι στη Δύση και στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, ενώ είχαν άριστες σχέσεις με το Ισραήλ, ακόμη και σε στρατιωτικό επίπεδο, συμμετέχοντας μάλιστα στην πανίσχυρη τριμερή στρατιωτική συμμαχία ΗΠΑ- ΙΣΡΑΗΛ- ΤΟΥΡΚΙΑ.
Ο «κατήφορος» του Ερντογάν,  προς τον αυταρχισμό είχε δημιουργήσει σοβαρά πρόβλημα στο εσωτερικό της Τουρκίας.  Παράδειγμα αντιδημοκρατικής τακτικής, είναι ότι, το Ισλαμικό κόμμα (ΑΚΡ) με στήριγμα  ένα τμήμα της ηγεσίας του Στρατού και με την πολιτική στήριξη του εθνικιστικού κόμματος  ΜΗΡ (Γκρίζοι Λύκοι),  μετέφεραν ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στην νοτιοανατολική Τουρκία σε κουρδικές πόλεις και χωριά καίγοντας και καταστρέφονταν τα πάντα, ενώ χιλιάδες κάτοικοι , άμαχοι τούρκοι πολίτες κουρδικής καταγωγής, έχασαν τη ζωή τους από τα πυρά της στρατοχωροφυλακής.  Η Τουρκική Εθνοσυνέλευση με τις ψήφους των Βουλευτών του Ισλαμικού κόμματος και του Εθνικιστικού κόμματος,  κατήργησε νόμους,  ώστε  να αποτρέψει την παραπομπή σε δίκη  στρατιωτικών,  για τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει σε βάρος Κούρδων!

ο κίνδυνος της αποσταθεροποίησης

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο Ερντογάν, παραμένει   πανίσχυρος ηγέτης πολιτικά και κοινωνικά,  μετά την αιματηρή καταστολή του οπερετικού πραξικοπήματος. Αντίθετα, τώρα αρχίζει μια μακρά περίοδος έντονης αμφισβήτησης του αυταρχικού συστήματος εξουσίας του Ερντογάν, που θα συνοδευτεί από μια βαθειά οικονομική, κοινωνική  και πολιτικο- θρησκευτική  κρίση , που πιθανότατα,   θα αποδομήσει τον κρατικό μηχανισμό, ενώ είναι βέβαιο ότι θα απειληθεί, η κοινωνική συνοχή, αλλά  και η εδαφική ακεραιότητα του Τουρκικού κράτους. 
Οι εικόνες των στρατιωτών που εξευτελίζονται, κακοποιούνται και κάποιοι ξυλοκοπούνται μέχρι θανάτου, αυτή η βαρβαρότητα δεν μπορεί να οφείλεται μόνο στον « αυθορμητισμό» έξαλλων οπαδών του Ερντογάν. Στόχος είναι,  ο διασυρμός του ΣΤΡΑΤΟΥ, από τους Ισλαμιστές. Αυτές οι εικόνες φρίκης, αναμφίβολα, θα έχουν τεράστιο κόστος, πολιτικό και κοινωνικό. Και το χειρότερο,  ασελγούν στους «αντιφρονούντες» νεκρούς πραξικοπηματίες, που αποτελεί και την  έσχατη ύβρις των ομοφρονούντων ζωντανών Ισλαμιστών! Είναι ασύλληπτης βαρβαρότητας  η ανακοίνωση από την τουρκική Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων , ότι δεν θα τελεστούν οι κηδείες όσων επίδοξων πραξικοπηματιών έπεσαν νεκροί κατά την απόπειρα πραξικοπήματος!!  
Επίσης θα πρέπει να αξιολογηθεί  το γεγονός ότι, τα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης μεταδίδουν συνεχώς  πληροφορίες και φήμες,  για επιθέσεις «ισλαμιστών» σε ανθρώπους που έπιναν αλκοόλ ή σε γυναίκες που δεν ήταν «καθωσπρέπει» ντυμένες. Επίσης μεταδίδονται  πληροφορίες για μαζικές επιθέσεις οπαδών του ισλαμικού κόμματος,  σε Αλεβίτες και Σύρους πρόσφυγες .  Όλα αυτά καλλιεργούν ένα μόνιμο και ιδιαίτερα τοξικό κλίμα φόβου και έντασης.
 Η ΤΟΥΡΚΙΑ μπαίνει σε μια περίοδο αποσταθεροποίησης, με τον εμφύλιο να είναι πλέον, ένα πιθανό  ενδεχόμενο …

ο ρόλος  των ΗΠΑ

Οι σχέσεις των ΗΠΑ με την «μεταπραξικοπηματική» Τουρκία,  θα παραμείνουν προβληματικές, παρά την σχετική αποκατάσταση των σχέσεων Τουρκίας – Ισραήλ.  Οι ΗΠΑ επισείουν ως φόβητρο στον Ερντογάν το υπερόπλο που είναι  το Κουρδικό (οι ΗΠΑ ενθαρρύνουν τη δημιουργία Κουρδικού κράτους), ενώ η απάντηση από την Άγκυρα,  είναι η αναθέρμανση των σχέσεων της με τη Ρωσία και η στροφή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής προς το Ισλάμ.  Ο Τ. Ερντογάν απειλεί,  ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική θα αυτονομηθεί από την Δύση και  ότι θα καταστήσει την Τουρκία  ηγέτιδα δύναμη του σουνιτικού κόσμου και περιφερειακό ηγεμόνα στην Μέση Ανατολή-Βαλκάνια-Καύκασο και Ανατολική Μεσόγειο. Όμως, οι απειλές,  πραγματικές ή «μπλοφάρισμα» από τον Ερντογάν, προβληματίζουν σοβαρά τις ΗΠΑ, διότι  δημιουργούν συνθήκες αποσταθεροποίησης μιας περιοχής , υψίστης γεωστρατηγικής αξίας , για την Ουάσιγκτον  και τους συμμάχους της.
Κίνδυνος νέου πραξικοπήματος στην Τουρκία.

Η Ελλάδα ενισχύει τις στρατιωτικές  Μονάδες από Έβρο μέχρι Καστελόριζο.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι ο πρώην  Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, σε συνέντευξή του στο τουρκικό κανάλι Habertürk, προειδοποίησε ότι επίκειται και άλλο πραξικόπημα.
Το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας της Τουρκίας, ανακοίνωσε ότι  έχει έγγραφα που κάνουν λόγο για επικείμενη νέα απόπειρα πραξικοπήματος.  Τις πληροφορίες για νέο  πραξικόπημα  επιβεβαίωσε ο τούρκος Πρόεδρος Ταγιπ Ερντογάν με συνέντευξή του στο πρακτορείο Reuters.
Βέβαια, δεν είναι απολύτως σαφές, αν αυτές οι δηλώσεις,  γίνονται για να διευκολύνουν τις εκκαθαρίσεις στο Στράτευμα και την Δικαιοσύνη . Και γενικά ΟΛΕΣ οι ειδήσεις που προέρχονται από τη γειτονική χώρα θα πρέπει να αξιολογούνται πολύ προσεχτικά, όπως για παράδειγμα το δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Posta το οποίο αναδημοσιεύει η Hurriyet, σύμφωνα με το οποίο, ενώ ο Ερντογάν βρισκόταν στο ξενοδοχείο στη Μαρμαρίδα, οι συνεργάτες του τον πίεζαν να μεταβεί σε ένα ελληνικό νησί..
  Έχουμε όμως και την άποψη των Πραξικοπηματιών.  Ο διοικητής της 19ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας, Νιχαγιέτ Ονλού δήλωσε  στην κατάθεσή του ενώπιον του εισαγγελέα ,  πως δεν μετανιώνει ΠΟΥ που συμμετείχε στο  πραξικόπημα και παραδέχτηκε ότι η ΜΟΝΑΔΑ του,   έκλεισε τη γέφυρα του Βοσπόρου με άρματα μάχης και τεθωρακισμένα.
Τα συναρμόδια Υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών, αξιολογούν και αναλύουν πολύ προσεχτικά τα γεγονότα στην Τουρκία και προβαίνουν σε εκτιμήσεις για τις μελλοντικές εξελίξεις.
Η κατάσταση στην Τουρκία δεν  βρίσκεται σε πορεία εξομάλυνσης, εκτίμησε ανώτατο στέλεχος της ηγεσίας των Ελληνικών  Ενόπλων Δυνάμεων  σε συνάντηση που είχε  με τους στρατιωτικούς συντάκτες.    Επιβεβαίωσε ότι τουρκικά ελικόπτερα αναζητούνται (άγνωστος παραμένει ο αριθμός), ενώ αριθμός στρατιωτικών που ανήκουν  στις Τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις αγνοούνται. Οι επιλογές που έχουν οι πραξικοπηματίες, είναι να παραδοθούν στις αρχές ή να αυτομολήσουν στα γειτονικά κράτη ή να αντιδράσουν. 
Το ρήγμα στην  κρατική δομή της Τουρκίας, εκτιμάται ότι  είναι πολύ βαθύ και ότι τα προβλήματα θα συνεχιστούν, παρά τις αθρόες συλλήψεις ή και εξαιτίας  των συλλήψεων και της διαπόμπευσης ανωτάτων κρατικών λειτουργών , όπως στρατιωτικών, δικαστικών και  πανεπιστημιακών.
Από την πλευρά των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων,  από τον Έβρο μέχρι και ο Καστελόριζο η περιοχή είναι σε αυξημένη επιτήρηση από στρατιωτικές Μονάδες. 
Ειδικότερα στη Ρόδο, τη Σάμο και στην Κω έχουν σταλεί 6 ελικόπτερα ΑΠΑΤΣΙ, που διαθέτουν και σύγχρονα μέσα επιτήρησης, ενώ Μονάδες των Πεζοναυτών και Καταδρομέων έχουν προωθηθεί σε κάποια νησιά στου Ανατολικού Αιγαίου.
Επίσης, Πλοία του Πολεμικού Ναυτικού περιπολούν σε «ευαίσθητες» περιοχές του Αιγαίου.
Η εντολή της κυβέρνησης προς το ΥΠΕΘΑ, είναι να αποτραπεί η είσοδος στη χώρα μας , τουρκικών στρατιωτικών μέσων ή  προσωπικού των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

ΚΥΠΡΟΣ ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ 1974



του Χρήστου Καπούτση

Είναι το απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 1974, η ζέστη είναι αποπνικτική και οι παραλίες της Κύπρου, είναι γεμάτες από κόσμο που αναζητούν λίγη δροσιά. Οι δείκτες των ρολογιών δείχνουν 18.23 και κείνη την ώρα το επίγειο ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, που βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο της Κύπρου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Άγιος Ανδρέας, εντόπισε την Τουρκική νηοπομπή, 4 αποβατικά σκάφη, στα ανοικτά της Κυρήνειας. Ειδοποιούνται αμέσως με κατεπείγοντα σήματα  η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Κάθε μισή ώρα, από τις 7μ.μ. (19.00) μέχρι και στις 04.50 το πρωί της 20ης Ιουλίου, η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, αναφέρει  λεπτομερώς τις  κινήσεις των Τουρκικών αποβατικών σκαφών. Η Ελληνική στρατιωτική ηγεσία, που ουσιαστικά είναι και πολιτική ηγεσία, εκτιμά πως πρόκειται για άσκηση του τουρκικού στόλου ή έτσι τους «πληροφόρησαν» από την Αμερικανική Πρεσβεία και δεν λαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο. Ούτε καν αυτό της αυξημένης επιτήρησης!!
Στις 5 παρά 10  το πρωί της 20ης Ιουλίου, τα τουρκικά αποβατικά απέχουν μόνο 8 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κυρήνειας και ουδείς , έλληνας ή ελληνοκύπριος πολιτικός ή στρατιωτικός , ανησυχεί!!
Δέκα λεπτά αργότερα, γύρω στις 5, με το πρώτο φως της μέρας , άρχισαν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί από την Τουρκική Αεροπορία. Πάνω από 70 τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη προσέβαλαν και κατέστρεψαν , τον Ναυτικό Σταθμό της Κυρήνειας, τα στρατόπεδα πεζικού και πυροβολικού, το οδικό δίκτυο ανατολικά της Κυρήνειας, τον σταθμό Εγκαίρου Προειδοποίησης της Αεροπορίας και το Ραντάρ  του Ναυτικού, στον Άγιο Αντρέα. Λίγο πριν από τις 6 το πρωί, τα Τουρκικά αεροσκάφη χτύπησαν εγκαταστάσεις του Γενικού Επιτελείου της Κυπριακής Εθνοφρουράς, διάφορα στρατόπεδα στη Λευκωσία και το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου).
Θα πρέπει κάποτε να αναδειχθεί στις σωστές διαστάσεις του και ο ρόλος της Αγγλίας στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Πάντως , δεν έχει επίσημα διαψευσθεί η πληροφορία ότι Βρετανικά μαχητικά αεροσκάφη συμμετείχαν μαζί με τα τουρκικά στους βομβαρδισμούς στόχων στην Λευκωσία και στο στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ.
Τα πρώτα θύματα
Πρέπει να σταθούμε με σεβασμό στα πρώτα θύματα, Έλληνες στρατιωτικούς της Τουρκικής εισβολής.
Λίγο μετά τις 5 το πρωί της 20ης Ιουλίου του 1974 και ενώ τα Τουρκικά Πολεμικά αεροσκάφη έσπερναν το θάνατο και την καταστροφή στην Κυρήνεια και την Λευκωσία, ο Έλληνας Διοικητής μιας μικρής ναυτικής δύναμης από δύο τορπιλακάτους, που  ναυλοχούσαν στο λιμάνι της Κυρήνειας, διέταξε τον απόπλου τον πλοίων.  Αποστολή τους, να χτυπήσουν την τουρκική νηοπομπή που με ισχυρή αεροπορική υποστήριξη πλησίαζε τις ακτές της Κυρήνειας!! Επρόκειτο καθαρά για αποστολή αυτοκτονίας, αλλά και απόλυτα σωστή  επιλογή, σύμφωνα με τις παραδόσεις και την ιστορία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Δεν είχαν περάσει ούτε 20 λεπτά από τον απόπλου των δύο πλοίων και φυσικά, τα τουρκικά αεροσκάφη εντόπισαν τις Ελληνικές πυραυλακάτους  και άρχισαν να τις σφυροκοπούν.
Η πρώτη τέθηκε αμέσως εκτός μάχης. Ο κυβερνήτης της την έστρεψε στην ακτή και το πλήρωμά της την εγκατέλειψε λίγο πριν βυθιστεί. Σώθηκαν όλοι κολυμπώντας προς την ακτή.
Η άλλη τορπιλάκατος, συνέχισε να πλησιάζει τα τουρκικά αντιτορπιλικά, παρά τις αεροπορικές επιθέσεις. Ετοιμαζόταν μάλιστα να κάνει και την πρώτη βολή εναντίον των τουρκικών πλοίων, όταν δέχεται τορπίλη και βυθίζεται σχεδόν αμέσως. Από το 10μελές πλήρωμά της, σώθηκε μόνο ένας. Οι υπόλοιποι 9 ήταν τα πρώτα θύματα της Τουρκικής εισβολής.
Θα πρέπει κάποτε να δοθεί στη δημοσιότητα η απάντηση στο εξής ερώτημα: ο ναυτικός  διοικητής, όταν διέταξε τον απόπλου τον δύο τορπιλακάτων είχε την διαβεβαίωση του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού ότι θα σπεύσουν σε βοήθειά του ελληνικά υποβρύχια που έπλεαν ανοιχτά της Ρόδου; Αν η απάντηση είναι θετική, τότε γιατί τα ελληνικά υποβρύχια δεν έφθασαν ΠΟΤΕ στις Κυπριακές ακτές, προκειμένου να εμποδίσουν τα τουρκικά αποβατικά και να υποστηρίξουν την αποστολή της μικρής ναυτικής δύναμης που απέπλευσε από το λιμάνι της Κυρήνειας; Ποιος πρόδωσε και δεν έπραξε το καθήκον του;
«Αυτοσυγκράτηση»
οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί που είχαν ξεκινήσει με το πρώτο φως της μέρας, μετά από τις 7.30 το πρωί , εντείνονται. Πολλά σημεία της Λευκωσίας έχουν παραδοθεί στις φλόγες, ενώ στα βομβαρδισμένα στρατόπεδα υπάρχουν ήδη οι πρώτοι νεκροί και τραυματίες Έλληνες και Ελληνοκύπριοι στρατιωτικοί.
Μετά τις πρώτες φονικές αεροπορικές επιδρομές,  άρχισε η ρίψη τούρκων αλεξιπτωτιστών νοτιοανατολικά της Λευκωσίας στο Κιόνελι, ενώ στο βόρειο άκρο του νησιού ελικόπτερα μετέφεραν Τούρκους καταδρομείς.
Το Γενικό Επιτελείο της Κυπριακής Εθνοφρουράς ζητάει από το Ελληνικό Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων να χτυπήσει τους τούρκους αλεξιπτωτιστές και να αρχίσουν οι βολές των αντιαεροπορικών όπλων εναντίον των εφορμούντων  τουρκικών αεροσκαφών. Η απάντηση από την Αθήνα και το Ελληνικό Πεντάγωνο είναι, «αυτοσυγκράτηση, διότι οι τούρκοι κάνουν άσκηση». Μάλιστα, ο επιτελάρχης της Κυπριακής Εθνοφρουράς, επειδή η διαταγή για αντίσταση καθυστερούσε, έβγαλε το ακουστικό του τηλεφώνου του έξω από το παράθυρο, ώστε να ακούσουν στην Αθήνα τις εκρήξεις από τους βομβαρδισμούς των τουρκικών αεροσκαφών και να πειστούν επιτέλους, ότι πρόκειται για πόλεμο και όχι για άσκηση!!
Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατούσε στο Ελληνικό Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το εξής περιστατικό: Όταν αγανακτισμένος επιτελής, ανώτερος αξιωματικός του Στρατού, απευθύνεται στον Αρχηγό  του Γενικού Επιτελείου και του ζητάει με έντονο ύφος , να διατάξει να αρχίσει αμέσως η άμυνα των ελληνικών δυνάμεων στην τουρκική επίθεση, ο Στρατηγός Μπονάνος του απάντησε: «Οι Τούρκοι χτυπούν την Κύπρο και εμείς είμαστε Ελλάς»!!
Τελικά στις 08.50 το πρωί της 20ης Ιουλίου του 1974, και αφού έχει ολοκληρωθεί το πρώτο κύμα της τουρκικής απόβασης, το  Αρχηγείο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκδίδει την εξής διαταγή: «χτυπάτε τον επιτιθέμενο εχθρό με όλα τα  μέσα».
Και μια «λεπτομέρεια»
Για να αντιληφθούμε πόσο «βαθιά νυχτωμένοι»,  ήταν οι ελληνοκύπριοι , ηγεσία και πολίτες, αρκεί να αναφέρουμε μια «λεπτομέρεια». Μιάμιση ώρα περίπου, μετά την έναρξη των σφοδρών βομβαρδισμών της τουρκικής αεροπορίας εναντίον  ελληνοκυπριακών στόχων, εκεί γύρω στις 6.30,  το ΡΙΚ(ραδιοφωνικό ίδρυμα Κύπρου) μετέδιδε χαρούμενη πρωινή γυμναστική!!
Αντίστοιχα , ο τουρκοκυπριακός ραδιοσταθμός Μπαιράκ, είχε διακόψει την κανονική ροή του προγράμματός του και μετέδιδε στρατιωτικά εμβατήρια από τις 3 τα χαράματα.
Πραξικόπημα και «Αττίλας»
Των παραπάνω γεγονότων όμως, προηγήθηκε το άφρων και εγκληματικό πραξικόπημα της χούντας του Ιωαννίδη ,κατά του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Τα αιματηρά επεισόδια της 15ης Ιουλίου, είχαν τραγικές συνέπειες στην άμυνα της Κύπρου. Και αυτό διότι, στρατιωτικές μονάδες επιφορτισμένες  με την αποστολή της άμυνας των βόρειων ακτών  της Κύπρου, καθώς επίσης και η πλέον ετοιμοπόλεμη μονάδα, η 33η  Μοίρα Καταδρομών στρατιωτικές   Μονάδες να είναι εξαιρετικά χαμηλά και συνεπώς, να είναι  περιορισμένης μαχητικής  ικανότητας.
Έτσι, χωρίς υπερβολή, μπορεί κανείς να υποστηρίξει, ότι το πραξικόπημα άνοιξε το δρόμο για να περάσει ο αιμοδιψής «Αττίλας».
Ωστόσο, θα είναι αδικία  και ιστορική λαθροχειρία , αν δεν προσθέταμε ότι, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου ήταν η «χρυσή ευκαιρία» που χρόνια αναζητούσε το Κεμαλικό στρατιωτικό κατεστημένο για να εισβάλει στην Κύπρο. Την ευκαιρία αξιοποίησε η κλυδωνιζόμενη τότε κυβέρνηση Ετσεβίτ, που αποφάσισε την απόβαση στην Κύπρο, ώστε, ανάμεσα στα άλλα, να ικανοποιήσει και τα σχέδια και τις φιλοδοξίες των Τούρκων στρατηγών, για περιορισμό του Κυπριακού Ελληνισμού. Να ικανοποιήσει ακόμη και την επιθυμία της Βρετανίας, που δυσανασχετούσε με την ανάπτυξη και ισχυροποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Νομιμοφανές πρόσχημα, με το οποίο δικαιολόγησε ο Ετσεβίτ την στρατιωτική απόβαση στην Κύπρο, ο ρόλος της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης, που προέβλεπε η συμφωνία της Ζυρίχης και του Λονδίνου(1960). Η Τουρκία είχε την διπλωματική και στρατιωτική υποστήριξη της Βρετανίας, τόσο κατά την διάρκεια της εισβολής όσο και αργότερα, όταν οι Διεθνείς Οργανισμοί καταδίκαζαν την τουρκική εισβολή.
Ελληνικά υποβρύχια και πολεμικά αεροσκάφη
Πολλά ερωτήματα εγείρουν και θλιβερές σκέψεις γενούν κάποια περιστατικά, που σημάδεψαν την 20η Ιουλίου του 1974, όπως:
Δύο σύγχρονα , για την εποχή εκείνη, υποβρύχια του Πολεμικού μας Ναυτικού, το «Γλαύκος» και το «Νηρεύς», που έπλεαν νότια της Ρόδου, έλαβαν εντολή από το ΓΕΝ , στις 05.15 το πρωί της 20ης Ιουλίου, να κατευθυνθούν αμέσως προς την Κύπρο και να βυθίσουν τα Τουρκικά πολεμικά πλοία που βρίσκονταν ανοιχτά της Κυρήνειας. Όμως , ενώ πλησίαζαν τις Κυπριακές ακτές, ξαφνικά τα δύο υποβρύχια άλλαξαν ρότα και επέστρεψαν ανοιχτά της Ρόδου. Ποιος και γιατί έδωσε αυτή την εντολή; Ή μήπως εμποδίστηκαν τα ελληνικά υποβρύχια και από ποιόν, να φθάσουν στις ακτές της Κυρήνειας; Ποια ήταν η αποστολή των Βρετανικών πολεμικών σκαφών και υποβρυχίων που έπλεαν περιμετρικά της Κύπρου;
Τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη, τα προβλεπόμενα από τα επιχειρησιακά σχέδια για την άμυνα της Κύπρου, ήταν πανέτοιμα στο αεροδρόμιο του Καστελίου Κρήτης από το πρωί της 19ης Ιουλίου. Οι πιλότοι είχαν φορτώσει τα πυρομαχικά και με αναμμένες τις μηχανές περίμεναν την διαταγή απογείωσης για την Κύπρο. Η διαταγή αυτή ΠΟΤΕ δεν δόθηκε. Γιατί;
Η 35η Μοίρα Καταδρομών
Το μεσημέρι της 20ης Ιουλίου, η 35η Μοίρα Καταδρομών μεταφέρεται στη βάση της Σούδας στη Κρήτη. Και αργά το απόγευμα της Κυριακής 21η Ιουλίου , οι Έλληνες Καταδρομείς , με υψηλό ηθικό και έτοιμοι για πόλεμο, επιβιβάζονται σε 15 μεταγωγικά αεροσκάφη Noratlas, τα οποία απογειώνονται,  με προορισμό την Κύπρο. Η αποστολή ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη. Έχει χαρακτηρισθεί και δικαίως , ως αποστολή αυτοκτονίας.
Τα μεταγωγικά αεροσκάφη πετούσαν ανυπεράσπιστα, χωρίς την κάλυψη μαχητικών, με μόνο σύμμαχό τους το σκοτάδι. Πετούσαν πολύ χαμηλά , λίγα μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και με τα φώτα τους σβηστά , προκειμένου να αποφύγουν τα τουρκικά ραντάρ.  
Δύο από αυτά έχασαν τον προσανατολισμό τους και προσγειώθηκαν στη Ρόδο! Τα υπόλοιπα 13 συνέχισαν κανονικά τη πτήση τους για την Λευκωσία. Λίγο πριν προσγειωθούν στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, τα 3 προπορευόμενα μεταγωγικά δέχονται καταιγιστικά πυρά, από τις ελληνοκυπριακές δυνάμεις(!!) , που είχαν παραταχθεί εκατέρωθεν του αεροδρομίου. Τα εξέλαβαν για Τουρκικά!! Ποιος ηλίθιος ή προδότης στρατιωτικός δεν ενημέρωσε για την προσέγγιση των Ελληνικών μεταγωγικών αεροσκαφών; Ωστόσο , μεγάλο ερωτηματικό παραμένει και η στάση των Βρετανών στρατιωτών, που είχαν την ευθύνη της φύλαξης τμήματος του αεροδρομίου της Λευκωσίας. Οι  Βρετανοί στρατιώτες είχαν ανάμειξη στην κατάρριψη του Ελληνικού μεταγωγικού; 
Πάντως, από τα 3 προπορευόμενα μεταγωγικά, το πρώτο κατερρίφθη από τα φιλικά(;) πυρά! Μόνος διασωθείς ο καταδρομέας Αθανάσιος Ζαφειρίου,  που πρόλαβε και πήδηξε από το αεροσκάφος, πριν αυτό συντριβή στο έδαφος μαζί με τους 29 συναδέλφους του. Τα επόμενα δύο κατάφεραν να προσγειωθούν, αλλά με σοβαρές    απώλειες. Τα υπόλοιπα 10 επέστρεψαν στην Ελλάδα.
Οι Απώλειες
Οι Τούρκοι με τον Αττίλα 1και 2 , κατόρθωσαν να καταλάβουν περίπου το 40% του Κυπριακού εδάφους.
Το κόστος σε ανθρώπινα θύματα , της τουρκικής εισβολής, υπήρξε πολύ μεγάλο.
  Ως προς τον στρατιωτικό τομέα, ο θλιβερός κατάλογος των απωλειών έχει ως εξής:
#νεκροί έλληνες αξιωματικοί 18
#νεκροί έλληνες στρατιώτες 72
#νεκροί ελληνοκύπριοι αξιωματικοί 41
#νεκροί ελληνοκύπριοι στρατιώτες 269
σύνολο νεκρών στρατιωτικών 400
Επίσης, 1706 είναι οι τραυματίες έλληνες και ελληνοκύπριοι στρατιωτικοί και από αυτούς οι 224 με σοβαρές αναπηρίες.
Οι αγνοούμενοι είναι 1619, από αυτούς οι 83 είναι Έλληνες αξιωματικοί και στρατιώτες.
Μεγάλος είναι και ο αριθμός των θυμάτων μεταξύ των αμάχων ελληνοκυπρίων.
Συνολικά τα θύματα της τουρκικής θηριωδίας το Καλοκαίρι  του 1974 ανέρχονται στους 2.000 νεκρούς (Δεν υπολογίζονται οι αγνοούμενοι).
Επίσης , η τουρκική εισβολή δημιούργησε και 200.000 ελληνοκύπριους πρόσφυγες.
Καταθέσεις ψυχής
Είναι, όχι μόνο ιστορικά χρήσιμο αλλά και διδακτικό, να μελετούμε δηλώσεις , για την τραγωδία της Κύπρου, ανθρώπων που γνωρίζουν πολύ καλά τα γεγονότα και τα κίνητρά τους είναι ανιδιοτελή. Διότι τότε οι δηλώσεις τους, αναβαθμίζονται σε καταθέσεις ψυχής με μεγάλο ηθικό και πατριωτικό κύρος. Τέτοιες δηλώσεις( καταθέσεις-ψυχής) υπάρχουν αρκετές. Θα σταθούμε σε δύο μόνο από αυτές, διότι προέκυψαν από δημόσιο διάλογο που είχε μαζί τους ο υπογράφων το άρθρο.
Ο καθηγητής  Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης , που κατάγεται από την κατεχόμενη Μόρφου, επισημαίνει: «το 1974 ο Ελληνισμός στήριξε την άμυνα της Κύπρου απέναντι στον εισβολέα. Και η υποστήριξη αυτή συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Άμυνα και αντίσταση στον εισβολέα, αποτελεί μέσο επιβίωσης του Ελληνικού πολιτισμού στην Κύπρο. Ο Ελληνοκυπριακός πολιτισμός έχει τρισχιλιετή εντυπωσιακή παρουσία. Αν δεν υπερασπιστούμε τον πολιτισμό μας θα επιτρέψουμε στον κατακτητή να αλλοιώσει τη χώρα μας,  τη φυσιογνωμία μας και τις παραδόσεις μας. Να αφανίσει τελικά τον Κυπριακό Ελληνισμό. Το 1974  υπήρξε πολλαπλή προδοσία, αλλά η Τουρκία σχεδίαζε από τη δεκαετία του ’50 να καταλάβει την Κύπρο και να την ελέγξει ως γεωπολιτικό χώρο.»
Ο Στρατηγός έ.α. Δημήτρης Αλευρομάγειρος, που πολέμησε το καλοκαίρι του 1974 στη Λευκωσία ως Διοικητής Τάγματος, επισημαίνει: «η δικτατορία του 1967 έγινε για ένα λόγο. Για να γίνει μισή η Κύπρος.
Και το έγκλημα της προδοσίας κατά της Κύπρου, ξεκίνησε με την απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας. Οι Τούρκοι περίμεναν μια αφορμή για να υλοποιήσουν το σχεδιασθέν έγκλημα   της εισβολής. Και η αφορμή δόθηκε με το πραξικόπημα. Η χούντα των Αθηνών συνεργάστηκε, συνειδητά ή βλακωδώς με το έγκλημα της προδοσίας που διαπράχθηκε στην Κύπρο.
Οι στρατιώτες , έλληνες και ελληνοκύπριοι, έφτυσαν την προδοσία και αγωνίστηκαν μέχρις εσχάτων, για την τιμή των όπλων , για την τιμή της Ελλάδας.» ( από ραδιοφωνικές συνεντεύξεις σε επετειακό  αφιέρωμα για την Κύπρο στον «ΑΘΗΝΑ 9,84»).
Αναλόγου κύρους είναι και η παρακάτω διαπίστωση: «ως συνέπεια του ακρωτηριασμού της Κύπρου το 1974 εγκαινιάζεται μια νέα περίοδος κατά την οποία η Τουρκία θέτει ως διεκδίκηση μια ιστορική αναθεώρηση του συσχετισμού δυνάμεων, που είχε προκύψει από τη συνθήκη της Λωζάνης. Ο Τουρκικός αναθεωρητισμός στηρίζεται στη μεταβολή του συσχετισμού δυνάμεων στο πληθυσμιακό και οικονομικό πεδίο και κατ’ εξοχήν, στο αποφασιστικό γεγονός της Κατοχής της Κύπρου.» (περιοδικό Άρδην τ.47).
Συμπέρασμα, η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο, είναι το συνδυαστικό αποτέλεσμα  προδοσίας   και αναθεωρητισμού.
Το Καλοκαίρι του 1974, Έλληνες και Ελληνοκύπριοι, στρατιώτες και αξιωματικοί (με εξαίρεση μια μικρή ομάδα προδοτών χουντικών), πολέμησαν με ηρωισμό και αυταπάρνηση τους Τούρκους εισβολείς, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.
Πολλοί έπεσαν στα πεδία των μαχών, προσφέροντας τη ζωή τους σπονδή στον βωμό της Ελευθερίας.
Αρκετοί αγνοούνται, η θρυλική μορφή τους όμως αποτυπώνει την πιο δραματική διάσταση της Κυπριακής τραγωδίας.
Οι υπόλοιποι αγωνιστές φέρουν δια βίου το βαρύ φορτίο των αναμνήσεων, από την απώλεια εδαφών , αλλά και των συμπολεμιστών τους. Και ακόμη, την πικρία διότι το Ελληνικό Κράτος , για πάνω από 20 χρόνια, δεν αναγνώριζε την θυσία τους. Σε όλους εμάς όμως, ανήκει η ευθύνη και η τιμή της μελέτης των ιστορικών γεγονότων, ώστε ποτέ πια ο Ελληνισμός, να μην γνωρίσει άλλη εθνική καταστροφή.