Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΣΤΟ Ιράν και οι επιπτώσεις στην ΕΛΛΑΔΑ



·        το τελευταίο διάστημα η Ελλάδα προμηθεύεται ιρανικό πετρέλαιο, καθώς η Τεχεράνη δέχεται να εξάγει στη χώρα μας επί πιστώσει πετρέλαιο , κάτι που δεν πράττουν πλέον άλλα κράτη-εξαγωγείς.  Σε περίπτωση όμως που ενταθούν οι πιέσεις προς το Ιράν και αυξηθούν ιδιαίτερα τα μέτρα της διεθνούς κοινότητας και οι κυρώσεις εναντίον της Τεχεράνης, όπως για παράδειγμα εμπάργκο στην εξαγωγή πετρελαίου, τότε η Ελλάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα ακόμη πρόβλημα: Αυτό της ενέργειας. ΘΑ ΣΤΕΓΝΩΣΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΑΠΌ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ. Το θέμα των ευρωπαϊκών κυρώσεων ΣΕ βάρος του ΙΡΑΝ αναμένεται να κυριαρχήσει στο Συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ,  σήμερα  1η Δεκεμβρίου στις Βρυξέλλες.
·        ΗΠΑ-Ε.Ε.- ΙΣΡΑΗΛ εναντίον ΙΡΑΝ: ένας από τους στόχους της εκδίωξης του καθεστώτος Άσαντ, ενδεχομένως και ο κυριότερος, θα ήταν η διάρρηξη του «άξονα» της Συρίας με το Ιράν.  Δαμασκός και Τεχεράνη διατηρούν σχέσεις στρατηγικής σημασίας στον ενεργειακό , πολιτικό-διπλωματικό και στρατιωτικό τομέα. Η Συρο- Ιρανική συνεργασία δημιουργεί ένα  «διαδρόμο»  από τον Περσικό Κόλπο με  κατεύθυνση την  Ανατολική Μεσόγειο,  έτσι ώστε να καθιστά δυνατή την τροφοδοσία της σιιτικής Χεζμπολάχ του Λιβάνου με οπλικά συστήματα, με σκοπό να αποτελέσει το «μακρύ χέρι» της Τεχεράνης και μια αξιόπιστη απειλή εναντίο του  Ισραήλ, σε περίπτωση στρατιωτικού πλήγματος του Ισραήλ εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του θεοκρατικού καθεστώτος της Τεχεράνης.
·        H συμβολή της Τουρκίας στην ανατροπή των σχεδίων του Ιράν για κατασκευή πυρηνικών όπλων. Και ακόμη  η επίλυση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα είναι μεταξύ των θεμάτων που θα συζητήσει ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Joe Biden, σε συναντήσεις που θα έχει με τους τούρκους και Έλληνες Κυβερνητικούς αξιωματούχους κατά την  πολυήμερη επίσκεψη του Τζο Μπάιντεν σε Τουρκία και Ελλάδα.
Ο αμερικανός αντιπρόεδρος θα προσπαθήσει να γεφυρώσει  το χάσμα που υπάρχει μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, καθώς και τα δύο κράτη αποτελούν τους βασικούς πυλώνες της αμερικανής στρατηγικής στην ευρύτερη περιοχή της Α. Μεσογείου και της Μέσης ανατολής. Φυσικά  το Ιράν και η Συρία  βρίσκεται στην κορυφή της ατζέντας των συζητήσεων που θα έχει σε Άγκυρα και Αθήνα ο αμερικανός αντιπρόεδρος.

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Πως θέλουμε τους αξιωματικούς των Ενόπλων μας Δυνάμεων;



H εκπαίδευση, στρατιωτική, ακαδημαϊκή και ψυχοσωματική  στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, είναι πολύ δύσκολη και σύνθετη υπόθεση. Αλλά για να προσδιοριστεί το περιεχόμενό της, θα πρέπει πρωτίστως να απαντηθεί το εξής ερώτημα. Τι αξιωματικούς θέλουμε;
Θέλουμε τους αξιωματικούς δημοσίους υπαλλήλους; Ταπεινωμένα και πενόμενα ανθρωπάκια που θα τρέχουν πίσω από τους πολιτικούς για να εξασφαλίσουν προαγωγές και ευνοϊκές μεταθέσεις; «Ρουφιάνους» που θα «καρφώνουν» τον  αξιότερο συνάδελφο για τον προσπεράσουν στην ιεραρχία; Γελοίους «γλυψιματίες»;
Ή μήπως θέλουμε  αξιωματικούς προσωπικότητες , με γνώσεις και κύρος, υγιείς ψυχικά, οικονομικά αυτάρκεις, κοινωνικά ενταγμένους, ενεργούς πολίτες, άξιους στρατιωτικούς ηγέτες που θα εμπνέουν σεβασμό και που θα έχουν το κουράγιο να λένε και κανένα ΟΧΙ στους πολιτικούς;
Ζητούνται απαντήσεις…

Το χαμόγελο του κ. Παπουτσή

Οκ, έσκασα πια. Η τελευταία του κόντρα με τον Άδωνι Γεωργιάδη ήταν το φυτίλι της προσωπικής μου έκρηξης.

Γιατί, άραγε, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για την ασφάλεια των πλοίων που, υπό ελληνική σημαία, πλέουν στον Ινδικό ωκεανό και στον Κόλπο του Μαλάκκα (υπάρχει!) και όχι για την ασφάλεια των κατοίκων του κέντρου της Αθήνας; Το χαμόγελο της σιγουριάς, της υπεράνω άνεσης και του «σας έχω στο τσεπάκι μου» που εκπέμπει σε κάθε δήλωσή του, δε νομίζω πια ότι μπορώ να το αντέξω.
Οι φίλοι μου στα Πατήσια και την Κυψέλη φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους μετά τη δύση του ήλιου. Κλοπές, ληστείες, βιασμοί, γκετοποίηση, το μεγαλείο της παραβατικότητας. Και ο Υπουργός; Δίνει συνέντευξη στο Mega  μιλώντας για την αποφασιστικότητά του απέναντι στην παρανομία και την εγκληματικότητα...
Τέρμα Ιπποκράτους, στα σκαλιά του Πανεπιστημίου και της Ακαδημίας, στα δρομάκια γύρω από την Ομόνοια, στο Μουσείο και την Πατησίων.  Άνθρωποι τρυπιούνται. Άνθρωποι σέρνουν τα κορμιά τους νυχθημερόν. Στα ίδια σημεία, στις ίδιες θέσεις. Ακίνητοι εκείνοι μέσα στην κινούμενη αδιαφορία μας. Κι ο Υπουργός; Δίνει συνέντευξη στον Ant-1 για το πόσο υπό έλεγχο τα έχει όλα.
Αλεξάνδρας, κοντά στα δικαστήρια, 2 μπάτσοι (που τους διαχωρίζω από τους κανονικούς και ευσυνείδητους αστυνομικούς) έχουν πάρει στο κατόπι έναν κακομοίρη Πακιστανό απ’ αυτούς που ολημερίς σέρνουν ένα καροτσάκι και προσπαθούν να το γεμίσουν με παλιοσίδερα. Τον βρίζουν, του ρίχνουν και μερικά χαστουκάκια για να νιώσουν πιο υψηλή «εξουσία» από ό, τι τους επιτρέπει ο χαμηλός τους βαθμός. Και το ανύπαρκτό τους μυαλό. Κι εκείνος; Δίνει συνεντεύξεις στις εφημερίδες με αναφορές  στο Μεσοπρόθεσμο, το ΔΝΤ και την Ε. Ε., το παρόν και το μέλλον του Κινήματος...
Ναι, όλα όσα βιώνουμε τα τελευταία 2-3 χρόνια δεν τα έχουμε ξαναζήσει. Ναι, μας έχει πέσει ο ουρανός στο κεφάλι. Ναι, δεν ισχύει τίποτα από όσα ξέραμε στο παρελθόν. Σε όλα, ναι. Αλλά κάποιοι άνθρωποι έχουν θέσεις-κλειδιά και πρέπει να μας πείσουν ότι, επιτέλους, δουλεύουν. Ότι, επιτέλους, αποδίδουν.
Πότε εργάζεται ο κύριος Παπουτσής; Ποιες ώρες της ημέρας του είναι παραγωγικές; Πόσος καιρός ακόμα πρέπει να περάσει για να κάνει πράξη όσα, πολλά, λέει από την ημέρα που υπουργοποιήθηκε; Δεν το θέλω άλλο πια το χαμόγελό του και την ειρωνεία του. Δε με βοηθάνε στα προβλήματα που αντιμετωπίζω καθημερινά. Δεν μου δίνουν σιγουριά να περπατάω με ασφάλεια στο δρόμο. Δε με καθησυχάζουν τα λόγια του. Δε με πείθει. Ίσως γιατί εγώ έχω μάθει να μιλάω μόνο αφού έχω κάνει πράξη όσα έχω στο μυαλό μου. Αλλά εγώ δεν είμαι υπουργός. Λογοδοτώ μόνο στον εαυτό μου. Χαμογελάω μόνο όταν θέλω. Και τα ψεύτικα χαμόγελα, δεν τα θέλω πια. Τέλος.
ΥΓ. Μπορεί αυτό το κείμενο να μοιάζει με προσωπική επίθεση. Δεν είναι. Απλά, ξεχειλίζει από αγανάκτηση. Προβληματίστηκα πολύ αν θα έπρεπε να το στείλω στα παιδιά του Protagon. Πατάω send με την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει. Αύριο, μεθαύριο… πάντως άμεσα, γιατί ο χρόνος τρέχει εις βάρος της Αθήνας. Η πόλη μπορεί να ξαναγεννηθεί, να είναι ασφαλής, να ξαναγίνει δική μας, διάολε.
 

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

Οι πρώτες εκτιμήσεις της Noble


| Εκτύπωση | 16/11/2011 | ΤΗΣ ΜΙΚΑΕΛΛΑΣ ΛΟΪΖΟΥ

Έδωσε στη δημοσιότητα τα πρώτα στοιχεία για την «Αφροδίτη»
Επανήλθε ο Αβέρωφ Νεοφύτου εναντίον του Υπουργού Οικονομικών, τον οποίο κατηγόρησε για «μαύρη προπαγάνδα άλλων εποχών».

Στη δημοσιότητα έδωσε χθες τις πρώτες της εκτιμήσεις για τα κοιτάσματα στο κυπριακό οικόπεδο 12, η εταιρεία Noble Energy, η οποία διεξάγει έρευνες εδώ και αρκετές εβδομάδες. Στο πλαίσιο συνολικής ανασκόπησης των εργασιών της εταιρείας για το 2011, γίνεται μια πολύ σύντομη αναφορά και στην Κύπρο, η οποία, ωστόσο, κρίνεται σημαντική, καθώς είναι η πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησαν οι ερευνητικές διεργασίες, που η εταιρεία τοποθετείται σε επίπεδο αριθμών. Αν και οι αριθμοί αυτοί δεν είναι ακριβείς, αφού οι έρευνες ακόμη συνεχίζονται, παρατηρείται μια μικρή απόκλιση από τις αντίστοιχες εκτιμήσεις της Κυβέρνησης.
3-9 τρισ. κυβικά πόδια
Από τις μέχρι τώρα έρευνες της πλατφόρμας Όμηρος στην «Αφροδίτη», όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Noble, Τσαρλς Ντέιβιντσον, φαίνεται πως υπάρχουν κοιτάσματα μεταξύ 3-9 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδιών, ενώ η Κυβέρνηση έδιδε πιθανότητες μέχρι 10 τρισεκατομμύρια. Τα κοιτάσματα στο τεμάχιο 12, υπάρχει κατά 60% πιθανότητα να είναι εξορύξιμα. Παράλληλα, η εταιρεία θα εξετάσει κατά πόσον τα αποτελέσματα στο Οικόπεδο 12 θα επηρεάσουν άλλες εξορύξεις.
Το κοίτασμα, σύμφωνα με τη Susan Cunningham, Senior Vise President Exploration and Business Innovation της Νoble, βρίσκεται 5.500 τετραγωνικά πόδια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Όπως έγραψε το InBusiness, η εταιρεία υπολογίζεται ότι μέχρι το Μάρτη θα έχει την τελική μελέτη, με βάση την οποία θα προτείνει τη δημιουργία τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου είτε στην Κύπρο είτε στο μεσογειακό Ισραήλ είτε στην αντίπερα όχθη του Ισραήλ, εκεί που εφάπτεται με την Ερυθρά Θάλασσα. Είναι ήδη γνωστό ότι η ισραηλινή εταιρεία Ντέλεκ ενδιαφέρεται να συμβάλει στις οποιεσδήποτε περαιτέρω δραστηριότητες θα αναπτύξει η Noble στην Κύπρο και προς την κατεύθυνση αυτή έγιναν κρούσεις και κατά την πρόσφατη επίσκεψη Σιμόν Πέρες στη Λευκωσία.
Από τη γενικότερη ανασκόπηση που έγινε, πάντως, διαφαίνεται ότι η Noble θεωρεί την ανατολική Μεσόγειο την τέλεια περίπτωση για εξαγωγές φυσικού αερίου, αφού τα συνολικά κοιτάσματα που έχουν βρεθεί είναι πολύ περισσότερα από τις ανάγκες της περιοχής.
Ο δεύτερος γύρος
Εν τω μεταξύ, σήμερα θα συζητήσει το Υπουργικό Συμβούλιο το θέμα του δεύτερου γύρου αδειοδότησης για το φυσικό αέριο και αναμένεται ότι θα ληφθεί κατ’ αρχήν απόφαση για εκδήλωση ενδιαφέροντος. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Κυβέρνηση αναμένει την ολοκλήρωση της γεώτρησης στο Οικόπεδο 12 και την ετοιμασία των εγγράφων που πρέπει να παρουσιάσει η Υπουργός Εμπορίου, ώστε να μπορέσει να προχωρήσει πλήρως στον δεύτερο γύρο. Για το σκοπό αυτό πρόκειται την ερχόμενη εβδομάδα να συνεδριάσει για πρώτη φορά και η ομάδα που καταρτίστηκε πριν από μερικές ημέρες, με σκοπό να προσφέρει συμβουλευτικές υπηρεσίες.
«Δεν θα σιωπήσω»
Νέα συνέχεια στη συζήτηση για το φυσικό αέριο έδωσε χθες ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, απαντώντας στις προχθεσινές δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών Κίκη Καζαμία. «Μου θυμίζει μαύρη προπαγάνδα άλλων εποχών», είπε, διερωτώμενος ποιος είναι που βγήκε να ρίξει λάσπη. «Ο, κατά τα άλλα, σοβαρός Υπουργός της Κυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια. Και το έκανε με τρόπο πολύ προσεκτικό. Τι είπε; Εγώ, λέει ο Κίκης Καζαμίας, πιστεύω ότι οι πολιτικοί είναι τίμιοι. Αλλά ξέρετε, οι ακαδημαϊκοί μπορούν να πουν ότι οι πολιτικοί δεν είναι τίμιοι», ανέφερε.
Ο κ. Νεοφύτου εξέφρασε λύπη «για το πού ρίχνουν το επίπεδο» και πρόσθεσε ότι δεν θα τους ακολουθήσει, γιατί μαθήματα εντιμότητας δεν δέχεται από κανέναν. «Όση λάσπη κι αν προσπαθήσουν να ρίξουν, δεν θα σιωπήσω, γιατί δεν πρόκειται να κάμουν αυτά που πήγαν να κάμουν τον περασμένο Δεκέμβριο με τη Shell, κι ευτυχώς το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας, πλην του ΑΚΕΛ αλλά και τα ΜΜΕ και η κοινή γνώμη δεν τους επέτρεψαν», τόνισε. Νόμισαν ή νομίζουν, διερωτήθηκε, ότι θα κάνουν ακόμη χειρότερα στις διαδικασίες αδειοδότησης για τα οικόπεδα φυσικού αερίου και για το χερσαίο τερματικό; «Εμείς θέλουμε να διασφαλίσουμε το δημόσιο συμφέρον, με αυστηρές αντικειμενικές και με πλήρη διαφάνεια διαδικασίες», σημείωσε.

Οι «σοφοί» σχετίζονται ή υποστήριζαν τη Shell

Το ζήτημα αυτό, είπε ο αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ, αφορά το μέλλον των τεσσάρων-πέντε επόμενων γενιών Κυπρίων και δεν μπορούν να το διαχειριστούν οι απερχόμενοι, που τους έμειναν μόλις δεκαπέντε μήνες και να καθορίσουν το ενεργειακό, στρατηγικό και οικονομικό μέλλον του τόπου με αδιαφανείς διαδικασίες. Πρόσθεσε ότι «θα μας έχουν απέναντί τους».
Σε ό,τι αφορά την πενταμελή επιτροπή «σοφών», ο κ. Νεοφύτου επεσήμανε ότι τα δύο μέλη είναι πρώην υπάλληλοι της Shell, υπάρχει ένας Βρετανός και προεδρεύεται από έναν ακαδημαϊκό, που τον περασμένο Σεπτέμβριο έδιδε συνεντεύξεις, λέγοντας ότι η Κύπρος έπρεπε να υπογράψει το συμβόλαιο με τη Shell. «Ένα συμβόλαιο που κρίθηκε απ’ όλη την πολιτική ηγεσία, πλην του ΑΚΕΛ, ότι θα ήταν καταστροφικό για την κυπριακή οικονομία, όπου το ΑΚΕΛ και η Κυβέρνηση ήθελαν να δεσμεύσουν την κυπριακή οικονομία μέχρι το 2035, να αγοράζουμε υγροποιημένο φυσικό αέριο και να το φέρνουμε από τη Νιγηρία μέσω της Shell, σε τιμές τετραπλάσιες από το φυσικό αέριο στη δική μας γειτονιά», είπε ο κ. Νεοφύτου.
Τόνισε ότι ο ίδιος παρέθεσε γεγονότα, δεν αφήνει υπονοούμενα και μιλά με λόγο ευθύ.
<a href='http://www1.sigmalive.com/adserver/www/delivery/ck.php?n=aa83452b&amp;cb=53461271' target='_blank'><img src='http://www1.sigmalive.com/adserver/www/delivery/avw.php?zoneid=31&amp;cb=53461271&amp;n=aa83452b' border='0' alt='' /></a>

Δεν έχουν να φάνε οι υπαξιωματικοί και οι επαγγελματίες οπλίτες του Στρατεύματος.

Δεν έχουν να φάνε οι υπαξιωματικοί και οι επαγγελματίες οπλίτες του Στρατεύματος.

  Η οικονομική κρίση   πλήττει πλέον, όχι μόνο τους άνεργους και τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες,  αλλά και αυτούς που έχουν δουλειά, αλλά η αμοιβή τους είναι πολύ  χαμηλή, όπως οι μόνιμοι υπαξιωματικοί του Στρατού και οι ΕΠ.ΟΠ.
ΟΙ στρατιωτικοί διοικητές των Μεγάλων Μονάδων, ενημέρωσαν  την ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, ότι  αντιμετωπίζουν προβλήματα με το χαμηλόβαθμο προσωπικό, που οφείλονται στον υποσιτισμό τους.
 Ο μισθός τους, που βρίσκεται  μεταξύ 620 και 750 ευρώ το μήνα, δεν επαρκή να καλύψουν τα έξοδα σπιτιού που είναι υποχρεωμένοι να νοικιάζουν,  τα διάφορα προσωπικά έξοδα και να μείνει και κάτι για φαγητό.
Για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα υποσιτισμού των χαμηλόβαθμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, ο Α/ΓΕΕΘΑ Μ.Κωσταράκος έδωσε εντολή, όσοι επιθυμούν,  θα μπορούν να τρώνε δωρεάν από το συσσίτιο των στρατιωτών. Για αυτό το λόγο αυξήθηκε το σχετικό ποσό, ώστε να αυξηθούν οι μερίδες φαγητού που προορίζονται για τους στρατεύσιμους και έτσι   να καλυφτούν και οι ανάγκες για φαγητό των χαμηλόμισθων υπαξιωματικών. Σημεία των καιρών… η εξαθλίωση!





Η ρωγμή

Την ύστατη στιγμή, μια κάθαρση αναπάντεχη έδωσε τέλος στην πολιτική μας τραγωδία. Η χώρα απέκτησε νέο πρωθυπουργό και μάλιστα όπως ακριβώς απαιτούσαν οι συνθήκες και η δική μας αγωνία. Η πρώτη του δήλωση, λιτή, ουσιαστική και χωρίς χειρόγραφο, έσβησε λίγο την κακοφωνία και την αφόρητη φλυαρία των ημερών.

Η ευφορία, που προκλήθηκε λοιπόν από την επιλογή του, είναι δικαιολογημένη. Όσο για τις ορατές αδυναμίες στην σύνθεση της κυβέρνησης, πρέπει νομίζω να κριθούν με την ματιά των αναγκαίων συμβιβασμών.
Το νέο σκηνικό δεν πρέπει ωστόσο να οδηγήσει στην διαγραφή των γεγονότων και κυρίως του πολιτικού «ήθους» που τα προκάλεσε. Εμείς οι Έλληνες δεν φημιζόμαστε για την ιστορική μας μνήμη. Σε αυτήν άλλωστε την ιδιαιτερότητα οφείλονται πολλά από τα εθνικά μας ολισθήματα.
Είναι λοιπόν αναμφισβήτητο ότι η πρόσφατη περίοδος επιβεβαίωσε μια αλήθεια που καιρό τώρα νιώθουμε: Ότι το πολιτικό μας σύστημα είναι διάτρητο. Δεν αντέχεται. Διότι, καθώς η χώρα ακροβατούσε –και ακόμα ακροβατεί- στο βάραθρο, οι πολιτικοί μας αναλωνόταν όπως πάντα σε μικροκομματικά παιχνίδια και αντεγκλήσεις. Ετσι, ακόμα και την μικρή δόξα της επιδερμικής συναίνεσης τους, δεν μπορούν ουσιαστικά να διεκδικήσουν. Η «υπέρβαση» οφείλεται στα κυνικά τελεσίγραφα των ξένων ηγετών, στους ωμούς εκβιασμούς τους. Υπό άλλες μάλιστα συνθήκες, οι εκβιασμοί αυτοί έπρεπε να συναντήσουν αδιαπραγμάτευτη την περηφάνεια του  έθνους.

Εκεί όμως που φτάσαμε, το έθνος έμαθε απλώς να ταπεινώνεται, να αγωνιά για την επόμενη «δόση», να εκλιπαρεί για το αύριο.
Δεν αντέχεται λοιπόν ο πολιτικός μας κόσμος. Μόνον η εξουσία και οι υποσχέσεις της φαίνεται ότι κινούν το ενδιαφέρον του. Τα άλλα, τα ιερά και τά όσια, όπως πατρίδα, εθνική ευθύνη, λαός, σεβασμός των θεσμών χρησιμεύουν απλώς ως προπέτασμα καπνού: Για επιδιώξεις αλλότριες, για τον ανταγωνισμό των ηγετών και των ηγετίσκων, για την επιβίωση ενός συστήματος που πολλά δεινά προξένησε στον τόπο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι το μοιραίο τρίγωνο  -Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός, και Αρχηγός της Αντιπολιτεύσεως-  που με την αβουλία η τις πράξεις τους η χώρα κινδύνευσε να βυθισθεί αύτανδρη, παράγωγο του ίδιου αυτού συστήματος υπήρξε.
Έξω ωστόσο θερίζουν πάντοτε άρματα δρεπανηφόρα: Επιχειρήσεις κλείνουν και οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται, οι νέοι άνθρωποι βυθίζονται στην  απόγνωση, η χώρα μοιάζει χωρίς πνοή και προοπτική. Θυμίζει ένα δρόμο που δεν οδηγεί πουθενά, όπως στην φωτογραφία. Το μοναδικό του ίχνος είναι κάποια στάσιμα νερά. Ίσως όμως να κρύβουν μέσα τους και ένα μεγάλο δάκρυ.
Εκείνοι ωστόσο, οι κυρίως υπεύθυνοι, του παρελθόντος η του παρόντος, ούτε μια συγγνώμη, ούτε ένα απλό και ειλικρινές «φταίξαμε» δεν μπόρεσαν κάποια στιγμή να αρθρώσουν.
Στις τηλεοπτικές τους βέβαια παρελάσεις, που διαρκούν από το πρωί ως το βράδυ, τα στελέχη του πολιτικού μας κόσμου συχνά αναφέρονται στο δράμα που ζει σήμερα η πατρίδα. Δεν φαίνεται όμως πραγματικά να τους αγγίζει. Μοιάζουν απλοί παρατηρητές, που μάλιστα φορούν γυαλιά παραμορφωτικά. Είναι ευεξήγητο: Τον τόπο βλέπουν πάντα μέσα από το κομματικό συμφέρον. Ακόμα και οι εκπρόσωποι του κόμματος, που «επανίδρυσε» το κράτος και μας έφερε στο χείλος του γκρεμού, καταγγέλλουν χωρίς αιδώ τα πεπραγμένα των άλλων.
Όσο λοιπόν και αν εκφράζεται κάποτε με υπερβολή, η απαξίωση του πολιτικού κόσμου, που είναι πια διάχυτη, μοιάζει δικαιολογημένη. Το ότι απλώνεται επί δικαίων και αδίκων, είναι φοβούμαι  μια συνήθεια της ιστορίας. Έτσι χάνονται και οι εξαιρέσεις, που αναμφισβήτητα υπάρχουν. Στην κοινή όμως συνείδηση, ο πολιτικός κόσμος θυμίζει πια ένα θίασο σκιών, που μόνον οργή προκαλεί για το έργο που έμαθε να παίζει.

Από τα αισθήματα αυτά δεν εξαιρείται δυστυχώς ούτε η αριστερά. Επειδή μάλιστα εκείνη δεν διεκδικεί άμεσα την εξουσία, θα ήταν ευκολότερο να μιλά με παρρησία και ανοικτή καρδιά. Αντ αυτού όμως έχει βυθισθεί ακόμα περισσότερο στα παλαιολιθικά της ιδεολογήματα, και σε ένα κλειστό σύστημα που λίγο επικοινωνεί με την εποχή. Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση της στον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης, που επιτέλους αποτελούσε μια ισχυρή απαίτηση των πολιτών.

Η εύκολη άλλωστε στρατηγική των κινητοποιήσεων, που παραλύουν κατά καιρούς την χώρα, μήτε την κυβέρνηση  συνήθως ενοχλεί, ούτε τους δανειστές μας επηρεάζει. Προσθέτει όμως ακόμα ένα βάρος στην καθημερινή ταλαιπωρία του πολίτη. Ειδικότερα μάλιστα στην Αθήνα, δίδει την χαριστική βολή σε ένα κέντρο που κάποτε έσφυζε από ζωή, και σήμερα έχει παραδοθεί στα δακρυγόνα και την ερημιά.

Η απαξίωση λοιπόν του πολιτικού μας συστήματος, ενώ κάπως επιβραδύνθηκε με τις πρόσφατες συναινετικές κινήσεις, δεν είναι ένα επικαιρικό φαινόμενο. Το αντίθετο: Αγγίζει τα όρια των πολιτικών μας θεμελίων, και  απαιτεί  ρήξεις και τομές για να απαλυνθεί η δυναμική του• η, ακόμα πιο επικίνδυνο, για να μην εκτραπεί σε εμφύλια βία.

Με την διαφορετική αυτή  οπτική, η απαξίωση του πολιτικού  συστήματος είναι ένα φαινόμενο ελπιδοφόρο. Αποτελεί μια ρωγμή στην ιστορία του τόπου. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι η ρωγμή  αυτή διευρύνθηκε από την πρόσφατη αντίδραση, την άμεση και απόλυτη, ορισμένων βουλευτών και της κοινής γνώμης.  Έτσι ματαιώθηκε η ύστατη, θλιβερή απόπειρα να αλωθεί και η νέα κυβέρνηση από κάποια κομματικά κατεστημένα.
Έχω μάλιστα την ελπίδα –όπως και πολλοί άλλοι– ότι η ρωγμή αυτή θα αντέξει και θα βρεί τον τρόπο να εκφρασθεί στον άνεμο των εκλογών, που έχουν ήδη δρομολογηθεί. Για κάθε Έλληνα που αγαπά τον τόπο του, το αίτημα αυτών των εκλογών είναι άλλο. Να απαλλαγεί η εθνική πορεία μας από τα σύνδρομα και την ευτέλεια της πολιτικής ζωής, όπως την ζήσαμε. Αν αυτό γίνει με την  ανοχή η και την  σύμπραξη του σημερινού πολιτικού συστήματος, ακόμα καλύτερα. Αλλιώς, κάποιοι  εκπρόσωποι του θα εξακολουθήσουν να κυβερνούν σε ένα πολιτικό κενό, απαξιωμένοι από τον κόσμο και την ιστορία. Η φύση ωστόσο, όπως λένε οι σοφοί και η δική μου επιστήμη, απεχθάνεται το κενό. Η πλήρωση του με ένα άλλο ήθος και προοπτική είναι –ας μην έχομε αυταπάτες- και προϋπόθεση για την εθνική μας επιβίωση.
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011

να βγουν οι "σκελετοί" από τα ντουλάπια του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

Σκληρή η απάντηση των στρατιωτικών συντακτών στον πρώην ΥΕΘΑ Πάνο Μπεγλίτη,από τον οποίο ζητούν "ονόματα και διευθύνσεις" και καλούν την ΕΣΗΕΑ,όχι απλά να προχωρήσει σε μία απλή ανακοίνωση καταδίκης,αλλά "να προβεί σ΄ όλες τις δέουσες νομικές και άλλες ενέργειες,προκειμένου να δοθεί απάντηση στις έωλες καταγγελίες"!

Με απλά λόγια ζητούν τη παρέμβαση της Δικαιοσύνης για να μπει οριστικό τέλος σ΄ αυτή την υπόθεση


Με έκπληξη, που εξελίχθηκε σε οργή, ακούσαμε τον τέως υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Πάνο Μπεγλίτη, να κατηγορεί ανοιχτά, διαπιστευμένους στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας δημοσιογράφους, ότι παίζουν «παιχνίδια συμφερόντων» με το αζημίωτο.


Οι φράσεις που χρησιμοποίησε ο βουλευτής Κορινθίας, σε συνέντευξή του στις 14/11/2011, στον τηλεοπτικό σταθμό SKAI, ήταν επί λέξει : «Κατήργησα τις απόρρητες δαπάνες εκατομμυρίων της στρατιωτικής ηγεσίας. Ξέρετε, ότι είχε την ευκαιρία η στρατιωτική ηγεσία να κάνει «παιχνίδι» - και το λέω πολύ καθαρά - με συναδέλφους σας δημοσιογράφους, με ντελίβερι μπόις, δημοσιογράφους διαμεσολαβητές, στον ευρύτερο χώρο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Όχι στις προμήθειες, αλλά στις αγορές βιβλίων, στην προνομιακή σχέση… Ορισμένοι δημοσιογράφοι, διαπιστευμένοι στο υπουργείο, με περιοδικά ιλουστρασιόν, γίνανε ουσιαστικά οι διαμεσολαβητές διαφόρων συμφερόντων. Προσπάθησα όλα αυτά να τα κόψω, να τα τσακίσω…».


Είναι σαφές ότι οι καταγγελίες του κ. Μπεγλίτη, αφού δεν συνοδεύτηκαν από συγκεκριμένα ονόματα, αποτελούν κοινές και άθλιες συκοφαντίες και θίγουν κατάφωρα όλους εμάς τους διαπιστευμένους στρατιωτικούς συντάκτες.
Αναγκαζόμαστε λοιπόν να καταγγείλουμε το βουλευτή Κορινθίας για τα όσα συκοφαντικά εκστόμισε και τον καλούμε, εάν δεν μπορεί να πει ονόματα και να αποδείξει τα όσα λέει, καλύτερα να σιωπά.
Καλούμε την ΕΣΗΕΑ να προβεί σε όλες τις δέουσες νομικές και άλλες ενέργειες, προκειμένου να δοθεί απάντηση στις έωλες καταγγελίες, αλλά και να λάμψει η αλήθεια.

Οι Στρατιωτικοί Συντάκτες

Ευθύμιος Πέτρου (ΕΣΤΙΑ)
Γιώργος Τσακίρης (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Πάρις Καρβουνόπουλος (ΑΝΤΕΝΝΑ-REAL-ONALERT)
Κώστας Συμεωνίδης (STAR CHANNEL-ΑΥΡΙΑΝΗ)
Άλκης Μαλλίδης (ΕΡΤ)
Αντρέας Κούτρας (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ)
Δήμος Βερύκιος (ΕΘΝΟΣ-ALPHA T.V.)
Άγγελος Αθανασόπουλος (ΒΗΜΑ)
Γιάννης Κοκκινίδης (ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ)
Ηλίας Νταλούμης (ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ)
Πέτρος Τρουπιώτης (ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ)
Πασχάλης Κορωναίος (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)
Μάνος Ηλιάδης (ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ)
Λεωνίδας Μπλαβέρης (ΤΗΛΕΑΣΤΥ-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ)
Χρήστος Καπούτσης (ΑΘΗΝΑ 9.84 – BLUE SKY)
Κωνσταντίνος Γιανναράκος (ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ)
Ιωάννα Ηλιάδη (ΕΘΝΟΣ)
Δημήτρης Μανακανάτας (REMOVE BEFORE FLIGHT)
Σάββας Βλάσσης (ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ)
Μάκης Παπαγεωργίου (ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ)
Τάσος Γκουριώτης (ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ-DEFENCE NET)

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

Παρενέργειες από τις εξελίξεις στη Συρία



Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται στη Συρία  δεν είναι τοπικού χαρακτήρα. Διαμορφώνουν μια δυναμική που επηρεάζει τις υφιστάμενες γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, και έτσι ερμηνεύεται και το έντονο ενδιαφέρον των ισχυρών κρατών  του Πλανήτη.

Από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία των γεγονότων στη Συρία, είναι η ενεργός ανάμειξη της Τουρκίας.
Οικονομική και πολιτική σύμμαχος της Συρίας ήταν η Τουρκία πριν από τα εσωτερικά προβλήματα σε αυτή τη χώρα. Η Τουρκία τώρα καταδικάζει  έντονα την χρήση στρατιωτικής βίας  του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ ,  για να καταστείλει την λαϊκή εξέγερση, κατά του τυραννικού καθεστώτος του. Ο  Πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι έκοψε τους δεσμούς του με το καθεστώς της  Δαμασκού.
 Τη στάση της Τουρκίας απέναντι στον Σύρο πρόεδρο χαιρέτισε ο Λευκός Οίκος, που «βλέπει» την Τουρκία ως τη χώρα προώθησης των αμερικανικών επιδιώξεων στην ευρύτερη περιοχή.
Από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία είναι η απόφαση του Αραβικού Συνδέσμου να αποβάλει τη Δαμασκό και κάλεσε το στρατό της να τερματίσει τη βία εναντίον των πολιτών.
 Υπενθυμίζω ότι, η απόφαση του Αραβικού Συνδέσμου να αποβάλλει τη Λιβύη, ήταν το έναυσμα για την στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη. Ωστόσο, στρατιωτική επέμβαση του ΝΑΤΟ ή Δυτικών Δυνάμεων στη Συρία, είναι μάλλον απίθανη, για μια σειρά από σοβαρούς λόγους. Από τους σημαντικότερους είναι ότι η Ρωσία και η Κίνα θα συνεχίσουν να μπλοκάρουν στο Συμβούλιο Ασφαλείας τις προσπάθειες της Δύσης για καταδίκη των εξελίξεων στο εσωτερικό της Συρίας. Επίσης το ΙΡΑΝ προσφέρει σημαντική στήριξη στο καθεστώς ΑΣΣΑΝΤ.
 Γι’ αυτό υφαίνεται ότι η Τουρκία έχει επιλεγεί να προσφέρει στρατιωτικά κάλυψη στους αντικαθεστωτικούς , ενώ η Δύση θα τους στηρίζει πολιτικο-διπλωματικά.

Η ανατροπή του καθεστώτος του Προέδρου   Ασσαντ, σχεδιάζεται να εξελιχτεί σε εσωτερική υπόθεση της Συρίας.
Και υπάρχουν οι προϋποθέσεις.
Οι ένοπλες δυνάμεις της Συρίας τελούν υπό τον έλεγχο του αδελφού του Ασαντ, του Μάχερ, και μελών της μειονότητας του Αλαουιτών. Όμως ,  ο συριακός στρατός απαρτίζεται κυρίως από σουνίτες μουσουλμάνους, που αποτελούν επίσης την πλειοψηφία του πληθυσμού της Συρίας. Γι’ αυτό ακριβώς, μεγάλος αριθμός στρατιωτών αυτομολεί από τις τάξεις των συριακών ενόπλων δυνάμεων και εντάσσεται στις αντικαθεστωτικές δυνάμεις.
 Οι Αλαουίτες (που σημαίνει «οι ακόλουθοι του Άλι») είναι μέλη της Σιιτικής μουσουλμανικής σέχτας , και αποτελούν περίπου το 11% του πληθυσμού Συρίας. Όμως, από τις τάξεις των Αλαουιτών  έχει προκύψει το καθεστώς Άσαντ,  και σε αυτούς  στηρίζει την καθεστωτική ισχύ του.

Επίσης μια σημαντική παράμετρος των  σχεδίων ανατροπής του καθεστώτος Ασαντ είναι και οι Κούρδοι.   Οι Κούρδοι στη Συρία ζουν στις βόρειες περιοχές και αριθμούν σήμερα 2,5 έως 3 εκατομμύρια. Ένα εκατομμύριο από αυτούς ζει στη συνοριακή ζώνη Συρίας – Τουρκίας - Ιράκ. Οι Κούρδοι της Συρίας δεν θεωρούν εαυτούς μειονότητα. Πιστεύουν ότι τα εδάφη τους αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της γης του Κουρδιστάν. Ίσως ο έλεγχος του φρονήματος των Κούρδων της Συρίας να αποτελεί ένα ισχυρό κίνητρο για την Τουρκία, να κατευθύνει τις εσωτερικές εξελίξεις στη Συρία.