Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Η σουρεαλιστική διάσταση στην ρωσοτουρκική κρίση. Του Χρήστου Καπούτση

SOUREALISMOS

Η σουρεαλιστική διάσταση στην ρωσοτουρκική κρίση

Ο σουρεαλισμός είναι ένα λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό κίνημα του 20ου αιώνα, που σύμφωνα με την άποψη που εκφράζεται στο πρώτο »Μανιφέστο» του κινήματος των σουρεαλιστών, σουρρεαλισμός είναι: «Καθαρός ψυχικός αυτοματισμός, που εκφράζει, προφορικά ή γραπτά, την πραγματική λειτουργία της ψυχής. Η σκέψη υπαγορεύεται χωρίς τον έλεγχο της λογικής και πέρα από κάθε αισθητικό ή ηθικό έλεγχο».
Υπάρχει σουρεαλιστική διάσταση στην εξαιρετικά επικίνδυνη ρωσοτουρκική κρίση, που προκλήθηκε με την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού ΣΟΥΧΟΙ – 24 από τουρκικά μαχητικά F-16; Νομίζω ΝΑΙ …
Η Ελλάδα, επισήμως , ως μέλος του ΝΑΤΟ, υποστηρίζει την Τουρκία και την τουρκική εκδοχή για την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους. Δηλαδή η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η Τουρκία «έπραξε καλώς» που κατέρριψε το ρωσικό μαχητικό, διότι παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο. Ταυτόχρονα όμως, η Ελλάδα, ανέχεται, η Τουρκία να προβαίνει σε δεκάδες παραβιάσεις καθημερινά, του ελληνικού εναερίου χώρου της από τουρκικά μαχητικά!
Ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, τηλεφώνησε στον τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στον οποίο μεταβίβασε τη διπλωματική στήριξη της Ελλάδας, στην ενέργεια της Τουρκίας να καταρρίψει το ρωσικό αεροσκάφος, υπερασπιζόμενη τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Αμέσως μετά ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ, στον οποίο εξέφρασε τη συμπαράστασή του και τον ενημέρωσε για τις τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο. «Περισσότερες από 1500 παραβιάσεις του Ελληνικού εναέριου χώρου στο Αιγαίο πραγματοποιούν το χρόνο τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη, χωρίς να έχουν υποστεί συνέπειες», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρώφ, μετά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Έλληνα ομόλογό του Νίκο Κοτζιά. Ο Σ. Λαβρώφ κατονόμασε τον Ν. Κοτζιά, ότι αυτός του έδωσε τα στοιχεία για την δραστηριότητα της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας στο Αιγαίο. Δηλαδή, παρότι διπλωμάτης ο ρώσος, τον «έδωσε κανονικά» στους Τούρκους τον Ν. Κοτζιά ….
Και πάνω στη σύγχυση βγαίνει και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος και στηρίζει τη θέση της Ρωσίας, δηλώνοντας ότι το ρωσικό μαχητικό δεν παραβίασε το εναέριο χώρο της Τουρκίας, άρα κακώς το κατέρριψαν οι Τούρκοι, παρότι την προηγουμένη μέρα, η Ελλάδα στην έκτακτη Συνεδρίαση της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ, συμφώνησε με την τουρκική εκδοχή την οποία υιοθέτησε ομόφωνα το ΝΑΤΟ, ότι δηλαδή, το ρωσικό μαχητικό παραβίασε τον εναέριο χώρο της Τουρκίας και επομένως, καλώς καταρρίφθηκε από τα τουρκικά μαχητικά!
Χρήστος Καπούτσης
Print Friendly


Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Πανστρατιά για την αντιμετώπιση της απειλής του ISIS

άρθρο του Χρήστου Καπούτση


Οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού κράτους αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή σήμερα για την Ευρωπαϊκή Ένωση , σύμφωνα με εκτίμηση της   Ευρωπαϊκής Αστυνομικής  (Europol), που συμμετέχει στις έρευνες για τον εντοπισμό τρομοκρατών σε διάφορες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Επίσης ο ΟΗΕ εκτιμά ότι, «Το Ισλαμικό Κράτος αποτελεί μια παγκόσμια και πρωτόγνωρη απειλή για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια». Το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, με ψήφισμα του,  κάλεσε  όλα τα κράτη μέλη του Οργανισμού, που έχουν την ικανότητα, να συμμετάσχουν στον πόλεμο ενάντια στους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στη Συρία και το Ιράκ και να διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους,  για να αποτρέψουν άλλες επιθέσεις της οργάνωσης.
Εν τω μεταξύ, έχουμε σοβαρή κλιμάκωση των επιχειρήσεων στη Συρία, αφού η Ρωσία, χρησιμοποιεί Στρατηγικά όπλα.
Ρωσικά στρατηγικά βομβαρδιστικά αεροσκάφη  Tu-160  και Tu-95 Bear συμμετέχουν σε  αποστολές βομβαρδισμού στόχων ισλαμιστών στη Συρία.  Και ακόμη, ρωσικά πολεμικά πλοία από την Κασπία και τη Μεσόγειο Θάλασσα εκτοξεύουν   πυραύλους cruise Kalibr NK εναντίον στόχων  των ισλαμιστών στη Συρία, σύμφωνα με τον Ρώσο Υπουργό Άμυνας, Σεργκέι Σοιγκού.

Από την πλευρά των τρομοκρατών του ISIS , μέσα στον Νοέμβριο, ,  εκδηλώθηκαν   3 τρομοκρατικές επιθέσεις,  σε Σινά κατά του ρωσικού αεροπλάνου της metrojet (224 νεκροί), στην πρωτεύουσα του Λίβανου  Βηρυτό  με επίθεση αυτοκτονίας και δολοφονίες σιιτών  στην νότια πλευρά της πόλης (86νεκροί), καθώς και  στο Παρίσι (139 νεκροί).
Ο σκοπός των επιθέσεων του ISIS είναι πιθανώς διττός: Να προκαλέσει τον φόβο στους Δυτικούς, να τρομοκρατήσει τους ευρωπαίους πολίτες, αλλά και να καθησυχάσει τον πυρήνα των υποστηρικτών του, ότι οι στρατιωτικές  ήττες από τις αεροπορικές επιθέσεις Ρώσων και Αμερικανών, είναι  ένα προσωρινό μικρό πρόβλημα, που δεν θα επηρεάσει τον αγώνα. Επίσης, η ιντερνετική προπαγάνδα του ISIS έχει στόχο τη συσπείρωση των σκληροπυρηνικών  του ισλαμικού φονταμενταλισμού, που βρίσκονται  στις πολυπληθείς μουσουλμανικές κοινότητες των ευρωπαϊκών πρωτευουσών και ακόμη, να κερδίσουν τη συμπάθεια των ευρωπαίων  πολιτών,  που  θεωρούν τον εαυτό τους θύματα του φιλελεύθερου καπιταλιστικού οικονομικού μοντέλου. Το ISIS  προκαλεί τη Δύση  με ανατριχιαστικές δολοφονικές επιθέσεις σε μειονότητες, χριστιανούς, γυναίκες  και παιδιά, εικόνες φρίκης που προβάλλονται διαδικτυακά.  Οι δράσεις αυτές συνοδεύονται από ηλεκτρονική προπαγάνδα,  που δίνει έμφαση στην αποικιοκρατία,  καθώς  προσπαθεί να εμφανίσει τους μουσουλμάνους, ως αιώνια θύματα των σταυροφόρων της Δύσης.
Επίσης, την ευθύνη για την πολύνεκρη επίθεση ενόπλων στο ξενοδοχείο Radisson Blu στην πρωτεύουσα Μπαμακό στο Μάλι,   χώρα της δυτικής Αφρικής , ανέλαβε η τζιχαντιστική οργάνωση αλ Μουραμπιτούν και η αλ Κάιντα.
Το Μάλι, από το 2000 γνώρισε μια περίοδο ευημερίας και δημοκρατικής σταθερότητας, μέχρι που τον Μάρτιο του 2012 έγινε στρατιωτικό πραξικόπημα, από φανατικούς ισλαμιστές (αντιπολίτευση), εναντίον της Κυβέρνησης . Το πραξικόπημα βύθισε τη χώρα στο χάος. Διάφορες ακραίες ισλαμικές οργανώσεις βρήκαν την ευκαιρία να μπουν στη Χώρα και να καταλάβουν περιοχές στα βόρεια της Χώρας, τμήμα της  οποίας ανακήρυξαν ως ανεξάρτητο Ισλαμικό κράτος. Το Μάλι , μέχρι το στρατιωτικό πραξικόπημα ήταν μια υποδειγματική Δημοκρατική Χώρα, με το Ισλάμ να εκφράζεται μέσω της ανεκτικής παράδοσης του σουφισμού. Ο Σουφισμός είναι η πιο φιλοσοφημένη, η πιο πνευματική, η πιο ανθρώπινη και  η πιο φιλειρηνική εκδοχή του Ισλάμ. 
Ο Σουφισμός είναι στο αντίποδα του ΤΖΙΧΑΝΤΙΣΜΟΥ , που το θρησκευτικό καθήκον  επιβάλλει στους μουσουλμάνους τον πόλεμο,  για τη διάδοση του Ισλάμ, που «εκμεταλλεύονται» οι τρομοκράτες τους ISIS και της ΑΛ-ΚΑΙΝΤΑ.
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις, όπως εκείνες στο Παρίσι,  δεν ενισχύουν μόνο  τις εντάσεις μεταξύ μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων, που μπορεί να ερμηνευτούν και ως συγκρούσεις πολιτισμών, δικαιώνοντας τον  Samuel Huntington  . Αλλά ενισχύουν την ριζοσπαστικοποίηση της θρησκευτικής και κρατικής ελίτ των μουσουλμανικών κρατών του Κόλπου  και ιδιαίτερα της  Σαουδικής Αραβίας (όπως οι ουαχαμπίτες του Βασιλικού Οίκου της δυναστείας των Σαούντ), που χρησιμοποιούν τα άφθονα χρήματα από το πετρέλαιο,  ώστε να εξαπλώσουν ακραίες και σκοταδιστικές μορφές  του Ισλάμ και στον υπόλοιπο μουσουλμανικό κόσμο, είναι αυτοί που χρηματοδοτούν τρομοκρατικές σεχταριστικές οργανώσεις, με απώτερο στόχο φυσικά την διατήρησή τους στην Κοσμική Εξουσία.    Και όπως είναι γνωστό, ο σκληρός πυρήνας (θρησκευτικός και κοσμικός) της εξουσίας σε Σαουδική Αραβία και Κατάρ, είχε και έχει αρμονικές και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με τις ΗΠΑ.
   Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) είναι μια στρατιωτικοπολιτική και θρησκευτική τρομοκρατική οργάνωση, η οποία ανακήρυξε στις 29 Ιουνίου 2014 την ίδρυση Χαλιφάτου στις περιοχές που ελέγχει στο Ιράκ και τη Συρία. Κατέχει έδαφος περίπου έσο με αυτό της Βρετανίας. Μεταξύ των περιοχών περιλαμβάνεται και η  Μοσούλη, που στο υπέδαφος της  έχει τεράστια κοιτάσματα  πετρελαίου, τα οποία εκμεταλλεύονται, μέσω λαθρεμπορίου οι Τζιχαντιστές, με αποτέλεσμα, ένα ποσό περίπου 1,5 εκατομ. δολάρια τη μέρα να μπαίνει  στο Ταμείο του ISIS .  Πληθώρα δημοσιευμάτων στον Δυτικό Τύπο, υποστηρίζουν ότι  Τούρκοι επιχειρηματίες , αλλά και Σύριοι αντικαθεστωτικοί συμμετέχουν στο  λαθρεμπόριο πετρελαίου μαζί με το ISIS.
 H επίδραση του ISIS εξαπλώνεται σε ολόκληρο  τον μουσουλμανικό κόσμο και ελέγχει και άλλες ομάδες τζιχαντιστών, όπως είναι το Μπόκο Χαράμ στην Νιγηρία, ομάδες στο Σινά της Αιγύπτου (όπου έριξαν πρόσφατα το ρωσικό αεροπλάνο), στο Λίβανο (πρόσφατη πολύνεκρη επίθεση αυτοκτονίας), στην Αλγερία και στην Υεμένη. Το Ισλαμικό Κράτος ή ISIS έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από πολλά κράτη και βρίσκεται στο στόχαστρο του ΟΗΕ, της Αραβικής Ένωσης, των ΗΠΑ και της ΕΕ , ενώ θεωρείται υπεύθυνο για εγκλήματα πολέμου, για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, για εθνοκάθαρση και γενοκτονία. 
  Το Ισλαμικό Κράτος είναι ένα κίνημα σαλαφιστών τζιχαντιστών (πρόκειται για σουνιτική αίρεση), ιδιαίτερα εχθρικό στους σιίτες μουσουλμάνους. Στόχος τους,  είναι να δημιουργήσουν ένα μουσουλμανικό κράτος που θα ξεκινάει από την Βόρεια Αφρική και θα φτάνει στην κεντρική Ασία.  Από τους Σουνίτες εμφανίστηκαν τον 7ο αιώνα οι σκληροπυρηνικοί και εξτρεμιστές οπαδοί του Σελεφισμού ( Selefiyye).  Η αίρεση αυτή είναι διαδεδομένη στην Σαουδική Αραβία , Κουβέιτ και τα εμιράτα του Κόλπου και εμπνέει του σημερινούς δολοφόνους –εκτελεστές του Ισλαμικού Κράτους. Η ηγεσία του ISIS είναι σαλαφιστές. Άλλωστε σαλαφιστές Σαουδάραβες και Καταριανοί κροίσοι, είναι και οι βασικοί χρηματοδότες του Ισλαμικού Κράτους.
Ο ISIS, θεωρείται η καλύτερα οργανωμένη, εκπαιδευμένη και πιο πλούσια τζιχαντιστική οργάνωση στον κόσμο. Το Χαλιφάτο, σήμερα καταλαμβάνει έκταση περίπου ίση  της Μεγάλης Βρετανίας.
Στις τάξεις του ISIS πολεμούν  35- 50.000 μαχητές κατά την μετριοπαθή εκτίμηση. Το εντυπωσιακό είναι  ότι χιλιάδες μεταξύ των μαχητών του, "ενδεχομένως και πάνω από 20.000", όπως επισημαίνεται σε αναφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, είναι αλλοδαποί, δηλαδή δεν είναι πολίτες του Ιράκ και της Συρίας,  από τουλάχιστον 100 χώρες, μεταξύ αυτών, οι περισσότεροι προέρχονται  από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία  και την Αυστραλία. Ένα επιπλέον αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ότι, ο ISIS δεν «γοητεύει» μόνο στους αλλοδαπούς νεαρούς μουσουλμάνους,  αλλά και  αλλοδαπές νεαρές μουσουλμάνες. Κι αυτό, παρότι,  λόγω φύλου, οι νεαρές , στερούνται θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, ενώ αρκετές από αυτές, προσφέρουν αφιλοκερδώς τις «υπηρεσίες τους», για τη διασκέδαση των μαχητών . Στο σύνολο  των στρατολογηθέντων από τη Δύση, το ποσοστό των γυναικών υπολογίζεται ότι είναι 10% , με τις περισσότερες να προέρχονται από τη Γαλλία και τη Βρετανία.




Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Έκτορας και Ανδρομάχη Το τέλειο ερωτικό ζευγάρι και το τέλος της Ανδρομάχης

Έκτορας και Ανδρομάχη Το τέλειο ερωτικό ζευγάρι και το τέλος της Ανδρομάχης.   Τι έρωτας, τι θάνατος, δεν έχεις να διαλέξεις.

Το τέλειο ερωτικό ζευγάρι-Δημήτρης Λιαντίνης -(ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ)
Παρόμοιο συναπάντημα τελειότητας,  σε άλλο επίπεδο,  ο λατίνος ποιητής Μαρτιάλης το ‘βρισκε στην ερωτική σμίξει του Έκτορα και της Ανδρομάχης
Ο Έκτορας και η Ανδρομάχη ήταν, έλεγε, το πιο τέλειο ερωτικό ζευγάρι του αρχαίου κόσμου, γιατί έκλεινε τις κατηγορίες του ποσού και του ποιού ολόκληρες και ακραίες. 
Τη νεότητα, την εμορφιά, τη δράση, την απειλή, την καθαρότητα, το θάνατο.
Ο τρόπος, δε, που παράστησε το ερωτικό σμίξιμο του Έκτορα και της Ανδρομάχης έδωκε στο λεξικό του έρωτα μία νέα ορολογία: την αποκαλούμενη "ιππαστί στάση". Μία επινόηση της συζύγου για την ξεκούραση του πολεμιστή από την καθημερινή καταπόνηση στα πεδία των μαχών:
Masturbabantur post ostia frygii servi,
Hectoreo quotiens sederat uxor equo.

Λαγνοβοούν πίσω απ' την πόρτα οι φρυγικοί υπηρέτες
τις νύχτες που η σύνευνη ιππεύει το εκτόρειο άλογο.


 Τι έρωτας, τι θάνατος, δεν έχεις να διαλέξεις.

'


“Γκέμμα” - Δ. Λιαντίνης Δημήτρη Λιαντίνη



Γι αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί κα ομοιότητες, είναι συμπληρώματα, και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου."
“Γκέμμα” - Δ. Λιαντίνης Δημήτρη Λιαντίνη

Στο αστέρι και στη Γκέμμα του:
Σελ 51
Καταπώς έχουν να μας διδάξουν οι σοφοί και οι

 ποιητές, αλλά και καταπώς έχει να μας δείξει η

 προσωπική μας εμβίωση και εμπειρία, η

δοκιμασία της ζωής δηλαδή, δύο είναι οι

ψηλότερες κορυφές της καταδρομικής πορείας

του βίου μας. Η πείρα του έρωτα, και η πείρα
του θανάτου.

Ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο στιγμές
απόλυτα μοναδικές για τον καθένα μας.
Ποτέ  δε γίνεται να ζήσουν δύο άνθρωποι την ερωτική
τους βίωση με όμοιο τρόπο. Αλλά με όμοιο
τρόπο ποτέ δε γίνεται να ζήσουν και τη βίωση
του θανάτου.
 
Κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του.
Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν.
Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.
Έτσι, από την άποψη της ουσίας ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής.
Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος.
Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης.
Είναι το Α και το Ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού. Είναι το είναι και το μηδέν του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του.
Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει.
Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική ασθενής ισχυρή βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο.
Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου.

Γι αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί κα ομοιότητες, είναι συμπληρώματα, και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου."
“Γκέμμα” - Δ. Λιαντίνης

   **
Η Ανδρομάχη ήταν η σύζυγος του Έκτορα. Η Ανδρομάχη θρήνησε για τον θάνατό του όταν ο Αχιλλέας τον έσερνε πίσω από το άρμα του στο Ίλιον Πεδίον, και πάλι όταν ο πεθερός της Πρίαμος, βασιλιάς της Τροίας, έφερε τη σορό του στο ανάκτορο, πρώτη εκείνη, κρατώντας το κεφάλι του μέσα στις χούφτες της (Ιλιάδα, Ω 725-745). 
Η ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ήταν Ο ιδανικός τύπος της ομηρικής γυναίκας.  Αφοσιωμένη και πιστή σύζυγος, τρυφερή μητέρα, πανέμορφη,  Λευκόχερη , άψογη συμβία , πολύδωρη, σεμνή ,αξιοπρεπής,  συνετή, Ψύχραιμη και συγκρατημένη , προνοητική και έξυπνη. Αγωνιά και φοβάται για την τύχη του Έκτορα , τον οποίο η Ανδρομάχη λατρεύει ως ΘΕΟ και δίνει  αφειδώς όρκους αιωνίας πίστης και αφοσίωσης.
  
Μετά την άλωση της Τροίας, η Ανδρομάχη πιάστηκε αιχμάλωτη και, στη διανομή ανάμεσα στους νικητές, έπεσε στον κλήρο του Νεοπτόλεμου, γιου τού νεκρού πια Αχιλλέα. Ο Νεοπτόλεμος την οδήγησε στη Φθία, όπου την έκανε γυναίκα του και απέκτησαν μαζί ένα παιδί, τον Μολοσσό (Παυσ. Α 11, 1) ή τον Αμφίαλο (Υγίνος, Fabulae 123). Λιγότερο επικρατούσες εκδοχές αναφέρουν και άλλα δύο τέκνα τους, τον Πίελο και τον Πέργαμο.

Μετά τον θάνατο και του Νεοπτόλεμου, η Ανδρομάχη έφυγε με τον Έλενο, τον αδελφό του Έκτορα, στην Ήπειρο. Εκεί έχτισαν μαζί τη νέα Τροία. Ο Αινείας τους συνάντησε στο ταξίδι του για την Ιταλία (Αινειάδα, 3, 294 κ.ε.). Μυθολογείται πως και με τον Έλενο έκανε παιδί η Ανδρομάχη, τον Κεστρίνο (Παυσ. Β 23, 6). Η Ανδρομάχη έζησε ακόμα και του Έλενου τον θάνατο, οπότε μετά, κατά μία εκδοχή, μετανάστευσε με τον γιο της Πέργαμο στην Τευθρανία της Μυσίας. Εκεί ο Πέργαμος νίκησε τον βασιλιά Άρειο και έδωσε στην πόλη το δικό του όνομα. Ο Παυσανίας γράφει ότι εκεί σωζόταν μνημείο της Ανδρομάχης μέχρι την εποχή του (Α 11, 2).

Ο χαρακτήρας είναι η μοίρα των ανθρώπων. Ηράκλειτος

Ο Ηράκλειτος ήταν προσωκρατικός φιλόσοφος που έζησε στην Έφεσο της Μικράς Ασίας περίπου από το 540 μέχρι το 480 π.Χ. Επειδή μονάχα μικρές φράσεις-αποσπάσματα έχουν διασωθεί από το έργο του, οι οποίες δεν γνωρίζουμε με ποια σειρά γράφτηκαν, κι επειδή η φιλοσοφία του περιείχε πολλές αινιγματικές και διφορούμενες έννοιες, ονομάστηκε «Σκοτεινός». Όταν ο Σωκράτης διάβασε το έργο του, είχε πει : "Κατάλαβα σπουδαία πράγματα, νομίζω όμως ότι είναι εξίσου σπουδαία και αυτά που δεν μπόρεσα να καταλάβω. Χρειάζεται να είσαι ένας δεινός κολυμβητής σαν αυτούς από τη Δήλο για να μην πνιγείς μέσα στο βιβλίο του". Ο Ηράκλειτος προερχόταν από αριστοκρατική γενιά, ήταν απόγονος του Ανδροκλή ο οποίος είχε φύγει από την Αθήνα για να δημιουργήσει την αποικία Έφεσο στην Μικρά Ασία. Ήταν μάλλον αυτοδίδακτος και είχε μελετήσει τους προγενέστερους του φιλόσοφους τους οποίους συχνά ανέφερε. Κατά την διάρκεια της ζωής του υπήρξαν πολλές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές, η Έφεσος υπήρξε για ένα διάστημα τμήμα της περσικής αυτοκρατορίας που την διοικούσε ένας σατράπης, ο οποίος ωστόσο επέτρεπε στους κάτοικους αυτονομία και αυτοδιοίκηση. Η οικογένεια του Ηράκλειτου κυριαρχούσε στην πόλη και φαίνεται πως εκείνος ήταν να γίνει βασιλιάς αλλά παραχώρησε τον θρόνο στον αδερφό του καθώς προτίμησε να ασχοληθεί με την φιλοσοφία και την συγγραφή.

Ο Ηράκλειτος στο έργο του προσπάθησε να πείσει τους ανθρώπους για την ανάγκη να απαλλαγούν από τον φόβο του θανάτου, από τις δεισιδαιμονίες και τις ιδέες περί μετά θάνατον ζωής, γιατί έτσι μόνο θα μπορέσουν να ζήσουν ολοκληρωμένα. Υπήρξε επικριτικός απέναντι σε Όμηρο και Ησίοδο που δίνανε περιγραφές του Κάτω Κόσμου και μιλούσαν για βασανισμούς των ψυχών, εκείνος πρέσβευε πως δεν πρέπει να μας απασχολεί τι γίνεται μετά θάνατο, οι άνθρωποι οφείλουν να έχουν μάτια και πνεύμα ανοιχτά και με οδηγό την γνώση για την φύση των πραγμάτων, για την ίδια την Φύση η οποία ταυτίζεται με τον Θεό, να ζούνε μια ευτυχισμένη και πλήρη ζωή. Για τον Ηράκλειτο ο κόσμος δεν έχει αρχή, το σύμπαν εξελίσσεται και σε κάποια φάση θα διαλυθεί, θα περάσουμε στη δημιουργία ενός νέου σύμπαντος το οποίο θα αναπτυχθεί μέχρι που θα χαθεί για να δώσει την θέση του και πάλι σε ένα καινούργιο σύμπαν. Αυτό θα γίνεται αέναα, παρόμοια συμβαίνει και με τους ανθρώπους, οι γονείς δίνουν την θέση τους στα παιδιά τους, σε μια αέναη εναλλαγή μεταξύ ζωής και θανάτου. Τίποτε δεν είναι αθάνατο παρά μόνο η πρωταρχική ενέργεια, το «αείζωον πυρ», το οποίο ανάβει και διαλύει τα πάντα, κι ύστερα σβήνει ώστε να παραχθούν τα άλλα στοιχεία, θάλασσα και γη, και να προκύψει το νέο σύμπαν με νέα όντα. Όσον αφορά την γνώση πρέσβευε πως η Φύση παρέχει πληροφορίες τις οποίες δεχόμαστε μέσω των αισθήσεων, χρειάζεται να καλλιεργήσουμε το μυαλό μας για να συλλάβουμε όλη την αλήθεια για την λειτουργία της Φύσης. Θεωρούσε πως όλοι οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να σκέφτονται ωστόσο κατηγορούσε πολλούς από τους ανθρώπους ότι δεν καταβάλλουν προσπάθεια για να κατανοήσουν τον κόσμο και την Φύση, ώστε να νιώσουν την χαρά την προερχόμενη από την γνώση και να μεταδώσουν αυτή την χαρά ώστε να γίνει όλη η πόλη καλύτερη. Υπήρξε ο φιλόσοφος της μεταβολής, όλα μεταβάλλονται: «Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ' αυτό μένειν». Άλλες γνωστές του φράσεις ήταν: «Τα ψυχρά θερμαίνονται, τα θερμά ψύχονται, τα υγρά ξηραίνονται, τα ξηρά υγραίνουν», υποδεικνύοντας ότι οι αντίθετες καταστάσεις και δυνάμεις, συνδέονται με μια συνεκτική σχέση αρμονίας και το «πόλεμος πατήρ πάντων», καθώς ο πόλεμος άλλους κάνεις Θεούς, άλλους ανθρώπους και άλλους δούλους.


Οδός άνω και κάτω μία. 'Ο δρόμος που πάει προς τα πάνω είναι ο ίδιος δρόμος που πάει προς τα κάτω'

Εάν μη έλπηται ανέλπιστον, ουκ εξευρήσει.
'Αν δεν ελπίζεις το ανέλπιστο, δεν θα το βρεις.'


Εκ πάντων εν και εξ ενός πάντα.

Κόσμον τονδε, τον αυτόν απάντων, ούτε τις θεών ούτε ανθρώπων εποίησεν, αλλ' ην αεί και έστιν και έστε πύρ αείζωον.

Ο Ηράκλειτος είναι ο φιλόσοφος του αιώνιου γίγνεσθαι. Η κίνηση αυτή του γίγνεσθαι εκφράζεται με την συνεχή ροή του ποταμού που ολοένα ανανεώνεται. Μέσα στον Λόγο, ο Ηράκλειτος, δένει ένα μόνο υλικό στοιχείο, το Πυρ. Η ύπαρξη του Πυρός δημιουργεί μαζί με τον Λόγο ένα κόσμο άπειρο, άναρχο, ανώλεθρο, αυτορυθμιζόμενο που μετατρέπεται σε ποικίλες μορφές. Ο κόσμος αυτός είναι η αρμονία των αντιθέσεων. Το καλό και το κακό είναι οι αντίθετες όψεις του ίδιου πράγματος.Το μοναδικό σύγγραμμα που γνωρίζουμε ότι άφησε ο Ηράκλειτος είναι με τίτλο "Περί φύσεως" και διαιρείται σε τρία μέρη : για το σύμπαν, για την πολιτική και για τη θεολογία. Το έργο αυτό γράφτηκε με ασάφεια για να γίνει κατανοητό μόνο από ικανούς ανθρώπους και αφιερώθηκε στο ιερό της Εφέσιας Αρτέμιδος, σύμβολο ελληνικού και ανατολικού πολιτισμού. Όταν ο Σωκράτης διάβασε το έργο του Ηράκλειτου είπε "αυτά που κατάλαβα είναι σπουδαία, νομίζω όμως ότι είναι εξίσου σπουδαία και αυτά που δεν μπόρεσα να καταλάβω. Ωστόσο χρειάζεται να είσαι ένας δεινός κολυμβητής σαν αυτούς από τη Δήλο για να μην πνιγείς μέσα στο βιβλίο του"    

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Δημήτρης Λιαντίνης – Homo Educandus

Δημήτρης Λιαντίνης – Homo Educandus

11.11.2015, 15:47
Κανείς δεν είναι πλούσιος αν είναι άκληρος και καμία δεν είναι ωραία όταν είναι ανόητη και κανένας δεν είναι χαρούμενος όταν είναι κακός.
Να ζεις με πλήθουσα γύρω σου τη σιωπή και τα λόγια σου, όταν χρειάζουνται, να πέφτουν μετρημένα σαν τις καμπάνες της Μεγάλης Παρασκευής...
Να γελάς όταν τα πράγματα γίνονται απότομα σοβαρά και στο βουβό σχήμα των προσώπων γράφεται μια πολύ μακρινή προσδοκία. Έτσι που να φαίνεται ότι υπάρχει το βάθος. Και να θλίβεσαι, όταν το γελοίο διατρέχοντας όλα τα στάδια έκφρασής του, φτάνει στο αδιέξοδο: ντρέπεται δηλαδή τον ίδιο τον εαυτό του.
Να σέβεσαι ένα δέντρο περισσότερο από ένα βιβλίο. Ακόμη και όταν το τελευταίο είναι οι Ωδές του Κάλβου. Κι αν δεις ένα μικρό μυρμήγκι να τραβάει στη δουλειά του, είναι χρήσιμο να συλλογιστείς ότι το έργο που κάνει δεν είναι μικρότερο από μια σπουδαία αγόρευση του μεγάλου Βενιζέλου στη Βουλή.
Πάντα να τρως την ώρα που λησμόνησες πως πεινάς.
Γεννιόμαστε μέσα στην υποκρισία, μεγαλώνουμε μαζί της, την σπουδάζουμε με ζήλο, την διδάσκουμε με φανατισμό. Και όταν πεθαίνουμε, την αφήνουμε τρίτη Διαθήκη στα παιδιά μας.
Ο προσωκρατικός αιώνας, είναι η αψηλότερη στιγμή της ανθρώπινης συνείδησης.
Όταν κοιτάζεις τα βουνά -τον Ταύγετο, τον Ακροκόρινθο, το Δρίσκο- και κουβεντολογάς μαζί τους, να μην απορείς που δεν σου αποκρίνονται. Η σιωπή τους είναι τα λόγια όλων εκείνων που τα κοίταξαν πριν από σένα.
Από την κλασσική Ελλάδα οι άνθρωποι πήραν όσα δεν κατάλαβαν.
Εάν o ευρωπαϊκός μηδενισμός σημαίνει την άρνηση και την παρακμή, τον εκφυλισμό, τη σήψη, τη φθορά, και την απαισιοδοξία, το πνεύμα του Νίτσε

Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2015

Μετά το αιματοκύλισμα στο Παρίσι τι ; ποιοι έχασαν και ποιοι κέρδισαν;

άρθρο του Χρήστου Καπούτση

Μετά το αιματοκύλισμα που έκαναν ολιγάριθμες   ομάδες τρομοκρατών στο Παρίσι , τι ακολουθεί;  Θα υπάρχει ανάλογη συνέχεια της δράσης τρομοκρατικών ομάδων στις Μεγάλες πόλεις της Ευρώπης; Εννοείται ,  ότι σε Ανθρωπιστικό επίπεδο,  ο Ανθρώπινος πολιτισμός και ο Άνθρωπος ως αυταξία,  υπέστησαν δεινή ήττα. Όμως σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο,  ποιοι είναι ωφελημένοι και ποιοι όχι; Τα σοκαριστικά γεγονότα στο Παρίσι, είναι απολύτως αναμενόμενο, ότι θα έχουν συνέπειες και μάλιστα σε πολλά  επίπεδα.
Το πρώτο είναι ότι, οι δυνάμεις της Δύσης (ΗΠΑ-ΕΕ), πιθανότατα και η Ρωσία,  θα ενωθούν και θα αναλάβουν  πρωτοβουλίες και πιο συντονισμένες δράσεις,  αστυνομικού αλλά  και στρατιωτικού περιχεομένου,  προκειμένου να εξουδετερώσουν την απειλή από τους Τζιχαντιστές του Ισλαμικού κράτους, αλλά και από άλλες και  μάλλον ανεξέλεγκτες τρομοκρατικές οργανώσεις.  Πάντως, οι στρατιωτικοί μηχανισμοί της Δύσης, αποδεικνύονται ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την διεθνή τρομοκρατία, το αντάρτικο πόλεων και γενικά τις λεγόμενες  «ασύμμετρες απειλές». Για παράδειγμα ήταν αρκετοί μόνο 8 αποφασισμένοι τρομοκράτες να μακελέψουν το Παρίσι, αχρηστεύοντας ΟΛΑ τα στρατιωτικά και αστυνομικά μέτρα εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας.
Το δεύτερο είναι ότι, η αίσθηση φόβου απλώνεται σε όλη την Ευρώπη και οι ευρωπαίοι πολίτες αισθάνονται ανασφαλείς και ανυπεράσπιστοι απέναντι σε οποιονδήποτε  ημιπαράφρονα τρομοκράτη.  Να αναμένουμε ενίσχυση των Κρατικών μέτρων εσωτερικής  ασφαλείας,  που συνήθως,  συνοδεύεται και από  την περιστολή των ελευθεριών και των δικαιωμάτων των πολιτών.  Η αστυνομική βία και αυθαιρεσία θα «αναγνωρίζονται» ως αποδεκτό καθεστώς,  από τους τρομοκρατημένους πολίτες. Η Δημοκρατία και οι θεσμοί της θα απαξιώνονται, προκειμένου να επιβληθεί ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ Η ΤΑΞΗ.
Τρίτον, την μετεξέλιξη της προσφυγικής κρίσης, από ανθρωπιστικό μέγεθος σε μισαλλόδοξη ισλαμοφοβία και μισανθρωπία προς κάθε τι το διαφορετικό.
Τέταρτον,  την άνοδο της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς και των κομμάτων που εκφράζουν ακραίες ρατσιστές και ξενοφοβικές απόψεις.
Πέμπτον, αναστοχασμός της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας , για βασικές επιλογές της, που δημιουργούν  προβληματικές καταστάσεις και ευρωπαίους πολίτες  να ωθούνται στο κοινωνικό περιθώριο και την εξαθλίωση. Θα πρέπει να αναρωτηθούν για παράδειγμα, τι έσπρωξε 11.800 ευρωπαίους (περίπου 3. 500 Γάλλοι)  , σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, να καταταγούν ως εθελοντές- μαχητές στο Ισλαμικό Κράτος ( ISIS);