Κυριακή, 27 Μαρτίου 2016

Οι συνέπειες για την Ελλάδα από την αδυναμία της Ε.Ε. να διαχειριστεί το προσφυγικό πρόβλημα

ΑΡΘΡΟ του Χρήστου Καπούτση

H αμείωτη ροή προσφύγων και μεταναστών από τα παράλια της Μικράς Ασίας  στα ελληνικά νησιά,  παρότι έχει τεθεί σε ισχύ η συμφωνία της Ε.Ε. με την Τουρκία για το προσφυγικό (18.3.2016), επιβεβαιώνουν τις εκτιμήσεις, ότι  και αυτή η συμφωνία,   προς το παρόν,  μένει στα χαρτιά. Η Τουρκία, (όπως κατ’ επανάληψη έχει γράψει το «Π»), εύκολα υπογράφει διεθνείς συμφωνίες, αλλά τελικά εφαρμόζει επιλεκτικά μόνο εκείνα τα σημεία των συμφωνιών, που προωθούν  τα εθνικά-τουρκικά συμφέροντα. Να προσθέσουμε ακόμη ότι, τα σύνορα παραμένουν κλειστά, η Βαλκανική οδός παραμένει σφραγισμένη και η Τουρκία μάλλον δεν  εμποδίζει τους διακινητές - δουλέμπορους να  μεταφέροντας χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες στα Ελληνικά νησιά, αξιοποιώντας και την μάλλον «διακοσμητική» παρουσία της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.
Η συμφωνία που υπέγραψε η Ε.Ε. με την Τουρκία, προβλέπει κάτι πολύ απλό. Από τους  55 χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που σήμερα είναι εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα, πριν από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας (20 Μαρτίου 2016), αυτοί, κατά πάσα πιθανότητα,   θα παραμείνουν στην Ελλάδα  και μάλιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα. 
Από τους πρόσφυγες και μετανάστες που θα έρθουν στην Ελλάδα, μετά την ισχύ της συμφωνίας,  που υπολογίζονται σε δεκάδες χιλιάδες ( μόνο τις τέσσερις (4)  πρώτες μέρες από ισχύος της συμφωνίας της 18.3.2016, αφίχθησαν στην Ελλάδα περίπου 4-5 χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες από την Τουρκία),  μόνο ένας περιορισμένος αριθμός περίπου 18 χιλιάδες πρόσφυγες από τη Συρία και το Ιράκ, θα μπορέσουν να επαναπροωθηθούν στην Τουρκία, ώστε  ένας ισάριθμος προσφυγικός πληθυσμός από κει θα  κατανεμηθεί  σε διάφορες χώρες της Ε.Ε. (εφόσον φυσικά η Τουρκία σεβαστεί την συμφωνία με την  Ε.Ε.)  και φυσικά,  υπό την απαραίτητη προϋπόθεση,   ότι η Ελλάδα θα νομοθετήσει,  ότι η Τουρκία είναι ασφαλής χώρα!  
Μια παρεπόμενη συνέπεια της συμφωνίας Ε.Ε. με την Τουρκία για το προσφυγικό είναι και η εξής:   Για τους πρόσφυγες  και κυρίως τους μετανάστες (πακιστανοί, Αφγανοί, φανατικοί ισλαμιστές από διάφορες μουσουλμανικές χώρες), που θα μείνουν στην Ελλάδας για κάποια χρόνια ή  επ’ αόριστον,  το Ελληνικό κράτος καλείται και υπό την πίεση των διεθνών οργανισμών, των ποικιλώνυμων  ανθρωπιστικών ΜΚΟ και των «αλληλέγγυων», να επιλύσει σοβαρά προβλήματα ανθρωπιστικά, θεσμικά αλλά και  εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας. Μεταξύ αυτών που θα παραμείνουν  στην Ελλάδα, περιλαμβάνονται γυναίκες με τα παιδιά τους, ασυνόδευτα μικρά παιδιά, ανάπηροι, υπέργηροι, νέοι και νέες,  όλοι  προσηλωμένοι στο Ισλαμικό θρησκευτικό δόγμα,   αλλά και  κάποιοι,  που πιθανόν να σχετίζονται με την τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα (τζιχαντιστές του ISIS και διάφοροι άλλοι).
Η Ελλάδα, θα υποχρεωθεί, να φτιάξει δεκάδες  Τζαμιά στους καταυλισμούς μεταναστών, ειδικά σχολειά για τα μικρά παιδιά (διδαχή Αραβικής γλώσσας και Κορανίου), ενώ θα υποχρεωθεί να καλύψει και την ιατροφαρμακευτική τους περίθαλψη. Επίσης οι νέοι και οι νέες μετανάστες, θα  αναζητήσουν εργασία (πιθανότατα ανασφάλιστη και με πολύ χαμηλές  αποδοχές), στην Ελλάδα,  που μαραζώνει από την υψηλή ανεργία και την αναγκαστική μετανάστευση των νέων και προσοντούχων ελλήνων. Και επειδή η φύση απεχθάνεται το κενό, τους νέους Έλληνες επιστήμονες που υποχρεώνονται να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό, θα αντικαταστήσουν   νέοι  και νέες μουσουλμάνοι  μετανάστες!  Έτσι, σε βάθος χρόνου, είναι στα πιθανά ενδεχόμενα,  η αλλαγή της εθνοφυλετικής και θρησκευτικής και πολιτιστικής και πολιτισμικής φυσιογνωμίας της Ελλάδας.

Η συμφωνία Ε.Ε. με την  Τουρκία  για το προσφυγικό/ μεταναστευτικό, είναι εξαιρετικά πολύπλοκη, σύνθετη και εξαιρετικά  ασαφής.  Το πλέον αρνητικό της σημείο είναι ότι δεν υπάρχει η απάντηση,  στο πως θα υλοποιηθούν τα όσα προβλέπει η συμφωνία, με αποτέλεσμα, η ευθύνη της υλοποίησης της συμφωνίας να επαφίεται στην «καλή προαίρεση» της Τουρκίας. Η Ισλαμική Κυβέρνηση της Άγκυρας, κατόρθωσε να συμπεριλάβει στην συμφωνία για το προσφυγικό, άσχετα με το προσφυγικό θέματα, αλλά ζωτικής σημασίας για την Τουρκία, όπως, άνοιγμα του Κεφαλαίου 33 για την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, την  επιτάχυνση της εκταμίευσης 3 δις ευρώ  προς την Τουρκία με πρόβλεψη για ακόμα 3 δις ευρώ έως το 2018 και την επιτάχυνση της άρσης της βίζας για όλους τους Τούρκους πολίτες, με ορίζοντα πλήρους άρσης τον Ιούνιο του 2016.  Πάντως και οι Αμερικανοί, αλλά  και κάποιοι διορατικοί από τους πολιτικούς ηγέτες της Ε.Ε.,  είναι προβληματισμένοι  με την συμπεριφορά της ισλαμικής κυβέρνησης και γενικά με την κατάσταση που επικρατεί στην Τουρκία. «Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους Αμερικανούς και Ευρωπαίους συμμάχους της Τουρκίας είναι το πώς να στηρίξουν μια στρατηγικά σημαντική μουσουλμανική δημοκρατία, ένα μέλος του ΝΑΤΟ και υποψήφιο μέλος της ΕΕ που για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρούταν σημαντικό προπύργιο σταθερότητας σε μια ασταθή περιοχή. Η άλλοτε αξιόπιστη Τουρκία δείχνει πλέον να κινδυνεύει με κατάρρευση. Υπό τον Ερντογάν η Τουρκία είναι ένας φαντασιακός φίλος για την Ευρώπη και ένας καταρρέων σύμμαχος για τη Δύση.» (από το άρθρο του ο Σάιμον Τίσνταλ στην βρετανική εφημερίδα Guardian).
Οι πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις στην καρδιά της Ε.Ε. στις Βρυξέλες, θα επηρεάσουν σαφώς και τη διαχείριση τους προσφυγικού προβλήματος από την ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία.  Οι ισλαμοφοβικές και ρατσιστικές απόψεις θα κυριαρχήσουν, ενώ εθνικιστές πολιτικοί  θα επιβάλουν το κλείσιμο κάθε διαδρόμου ακόμη και νόμιμης  μεταφοράς των προσφύγων σε χώρες της Ε.Ε. Η συμφωνία της Ε.Ε. με την Τουρκία για το προσφυγικό, που έτσι και αλλιώς δεν εφαρμόζεται «κατά γράμμα», θα καταστεί ακόμη πιο προβληματική.  
 Οι συνέπειες για την Ελλάδα αυτονόητες, αφού  θα κινδυνεύσει να μετατραπεί σε ένα τεράστιο «γκέτο» παγιδευμένων προσφύγων και μεταναστών.
Η τρομοκρατία και το προσφυγικό πρόβλημα, έχουν κοινές αφετηρίες, που είναι οι ενοπλες συρράξεις στην Μέση Ανατολή και στις αφρικανικές ακτές της Μεσογείου.  Η Ε.Ε. αποδείχτηκε ανέτοιμη να διαχειριστεί την προσφυγική κρίση,  ενώ   πολιτικά και διπλωματικά ήταν ανύπαρκτη  χωρίς παρεμβατικό λόγο στις διεθνείς κρίσης, όπως στη Συρία.
 Ο εμφύλιος στη Συρία, οι στρατιωτικές επεμβάσεις της Δύσης σε Ιράκ, Αφγανιστάν και Λιβύη   που γέννησαν το ισλαμικό κράτος (ISIS),   οι μαξιμαλιστικές στρατιωτικές και διπλωματικές επιλογές της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας στη Συρία, είναι οι βασικές αιτίες που προκάλεσαν το τεράστιο κύμα προσφύγων προς την Ε.Ε.,  αλλά και την δολοφονική δράση  των  τρομοκρατών ,  των τζιχαντιστών του Ι.Κ. και άλλων, στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.   Ή ακόμη χειρότερα, το άλλοθι των ισλαμοφασιστών δολοφόνων να ακυρώσουν το Δυτικό αξιακό πολιτικοκοινωνικό σύστημα, που εδράζεται στη Δημοκρατία, την Ελευθερία, τη Δικαιοσύνη και την Αλληλεγγύη.  ΣσσΥΝΕΠΩς, είναι σημαντικές και οι ευθύνες της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της Ε.Ε., που αποδείχτηκε ανεπαρκής στην αντιμετώπιση κρίσεων όχι μόνο διεθνών,  αλλά και στην ορθολογική επίλυση  ενδοευρωπαϊκών οικονομικών και  κοινωνικών προβλημάτων.
Είναι πολύ διδακτική η αποστροφή της δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, μετά την στρατιωτικά παρέλαση της  για την επέτειο της παλιγγενεσίας του 1821.   «Πιστοί στο αρχαιοελληνικό παράδειγμα της συμπεριφοράς των προγόνων μας απέναντι στους ικέτες αλλά και στις χριστιανικές αρχές της αγάπης και της αλληλεγγύης, οι Έλληνες αντιμετωπίζουμε τους πρόσφυγες υπό όρους ανθρωπισμού. Ενώ τους αδίστακτους τρομοκράτες, ύστερα μάλιστα και από το τελευταίο αποτρόπαιο τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά της Ευρώπης, τις Βρυξέλλες, τους αντιμετωπίζουμε ως στυγνούς εγκληματίες εχθρούς της ανθρωπότητας και αποκρουστικούς υπηρέτες της νέας βαρβαρότητας που επιχειρεί να πλήξει τον πυρήνα του Πολιτισμού και της Δημοκρατίας.»
Την ίδια όμως συμπεριφορά, τόνισε ο κ. Παυλόπουλος απαιτούμε από τους εταίρους μας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία «οφείλει να σεβασθεί στο ακέραιο τις ιδρυτικές αρχές και αξίες της και να συμπεριφερθεί ως προς το προσφυγικό ζήτημα σύμφωνα με τον πνευματικό, πολιτικό και νομικό της πολιτισμό, απομονώνοντας, εν ανάγκη και με την επιβολή κυρώσεων, τις ακραίες εκείνες επιλογές εταίρων που διακατέχονται από αντιανθρωπιστικά και αντιδημοκρατικά φοβικά σύνδρομα, τα οποία ουδόλως συμβιβάζονται με τα ευρωπαϊκά.»  Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κατηγορεί ευθέως Κράτη και Κυβερνήσεις της Ε.Ε. (Αυστρία, Πολωνία, Σλοβενία και άλλες), για  αντιανθρωπιστικά και αντιδημοκρατικά φοβικά σύνδρομα ασυμβίβαστα προς τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, γι’ αυτό προτείνει την απομόνωσή τους,  εν ανάγκη και με την επιβολή κυρώσεων !  Η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και η συνοχή , υποχωρούν στον αξιακό κώδικα της Ε.Ε., καθιστώντας την Ε.Ε. ως οικονομική και πολιτική οντότητα ευάλωτη , όχι μόνο στις δολοφονικές επιθέσεις των ισλαμο- παραφρόνων, αλλά   και στην προπαγάνδα εκείνων,  που στοχεύουν στην διάλυση της Ε.Ε.



Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2016

Τι σημαίνει να ζει κανείς στο καπιταλιστικό σύστημα;

Αλαίν Μπαντιού : Τι σημαίνει να ζει κανείς;
Η εξελισσόμενη  κρίση του καπιταλισμού, που αποσυνθέτει πλέον τα ιστορικά ερείσματα των δυτικών κοινωνιών, δεν εγείρει μόνο το δραματικό πρόβλημα της επιβίωσης για τεράστια τμήματα των υπό εξόντωση  πληθυσμών. Φέρνει στο προσκήνιο ένα ανεξίτηλο ερώτημα, βαθιά πολιτικό, φιλοσοφικό και ανθρώπινο, που δεν έπαψε να αναδύεται στο επίκεντρο των μεγάλων συμβαντικών κλυδωνισμών του κοινωνικού δεσμού: τι σημαίνει να ζει κανείς ως υποκείμενο πέραν της άμεσης επιβίωσης; Το κεφάλαιο δεν παράγει μόνο υπεραξία, παράγει ένα ολόκληρο τρόπο ζωής. Συγκροτεί ένα σύστημα βιο-εξουσίας μέσα στο οποίο καθηλώνει, με  τους πλέον κοινότοπους αυτοματισμούς  και τους πλέον μίζερους εθισμούς, την καθημερινότητα και τα όνειρα των οικουμενικών «υπηκόων» του, δημοκρατικά πειθαναγκασμένων.
Το ζητούμενο για τον Μαρξ δεν ήταν απλά η αλλαγή του τρόπου παραγωγής, αλλά η αλλαγή του κόσμου, δηλαδή όλων των παραμέτρων ζωής. Η  σταλινική εκτροπή και  η χρόνια διολίσθηση της αριστεράς στον οικονομισμό εκτόπισε στο περιθώριο, αν όχι στην αφάνεια, το ριζοσπαστικό ερώτημα που εγκαλεί με την αμεσότητά του κάθε άνθρωπο. Ο Μπαντιού το ανασύρει από τη λήθη, επαναδιατυπώνει τους όρους εκφοράς του και το επανεντάσσει στον πυρήνα των πολιτικών χειραφέτησης. Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα απόσπασμα από μια εκτεταμένη συζήτηση μαζί του που οργάνωσε το περιοδικό αληthεια μετά την κρίση του 2008. Συμμετείχαν επίσης σ’ αυτήν  ο Σάββας Μιχαήλ και ο Γιώργος Βέλτσος, Δημήτρις Βεργέτης, διευθυντής του περιοδικού αληthεια.
  *
Το ερώτημα «Τι σημαίνει να ζει κανείς»  είναι πράγματι, υπό μια έννοια, το μείζον φιλοσοφικό ερώτημα εν τέλει. Η φιλοσοφία δε είναι μόνο γνώση, δεν είναι μόνο έννοιες. Η φιλοσοφία, από τις απαρχές της, εξετάζει το ερώτημα «Τι σημαίνει να ζει κανείς», δηλαδή τι είναι μια ζωή αντάξια του ονόματός της, εν τέλει σε τι διαφέρει μια ζωή που δεν ταυτίζεται με την επιβίωση, με την απλή διαιώνιση του ζωικού βασιλείου. Γι’ αυτό, το ερώτημα της ζωής υπήρξε εξ αρχής αλληλένδετο στη φιλοσοφία με το ερώτημα «γιατί να ζει κανείς», δηλαδή με το νόημα της ζωής ή το λόγο ύπαρξης, διότι ακριβώς από μόνη της η έννοια της ζωής δε δίνει, παραδόξως, απάντηση στο ερώτημα «Τι σημαίνει να ζει κανείς». Δίνει μια απάντηση στοιχειώδη. Αν η ζωή είναι μόνο και μόνο η διαιώνισή της, τότε είμαστε παθητικά υποκείμενα, τουτέστιν η ζωή μας διαπερνά, μας κινεί και μας καθοδηγεί, και άρα το «Τι σημαίνει να ζει κανείς» δεν μπορεί καν να διατυπωθεί ως ερώτημα. Κατά συνέπεια, το «Τι σημαίνει να ζει κανείς» είναι η ίδια η φιλοσοφία, ένα πολύ ευρύ ερώτημα. Και ακριβώς επειδή αναφερθήκατε σε μία κρίση, θα ήθελα να πω δυό λόγια πάνω σ’ αυτό, διότι εν τέλει αυτή η ιστορία σχετίζεται με το «Τι σημαίνει να ζει κανείς». Διότι μπορούμε να ορίσουμε εν τέλει τον καπιταλισμό ως μια ορισμένη φιλοσοφία ζωής. Και η βασική θέση του καπιταλισμού είναι  ότι ο άνθρωπος ζει μόνο για τα συμφέροντά του. Εντοπίζουμε σ’ αυτό το βασικό δεδομένο πράγματι μια θεώρηση του ανθρώπου, της ανθρωπότητας. Η ανθρωπότητα είναι κατά βάθος ένα ζωϊκό σύνολο που όμως έχει ιδιαίτερα εκλεπτυσμένους τρόπους για να ικανοποιεί τα συμφέροντά του, όπως την παραγωγή, το εμπόριο, την επικοινωνία. Εν κατακλείδι όμως, η ιδέα που έχει ο καπιταλισμός για τη ζωή, η ιδέα που χρειάζεται για να λειτουργήσει το σύστημά του είναι ότι ο άνθρωπος είναι ένα εγωιστικό ζώο, ένα ζώο προσκολλημένο, συναρθρωμένο με το σύστημα των συμφερόντων του.  

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Τα τρία εκατομμύρια πρόσφυγες είναι το ισχυρό διαπραγματευτικό «όπλο» της Τουρκίας.

άρθρο του Χρήστου Καπούτση

  Τα τρία (3) εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες,  που βρίσκονται  στην Τουρκία, αποτελούν  ένα ισχυρό διαπραγματευτικό «όπλο» ή ακόμη και μέσον πολιτικού εκβιασμού,  κυρίως προς την Ε.Ε. , των Τ. Ερντογάν και Α. Νταβούτογλου.  Αν συνυπολογίσουμε και τα 6-8 δισεκατομμύρια ευρώ,  που είναι ο «τζίρος» των τούρκων διακινητών, που δρουν , αν όχι με την  κάλυψη, αλλά τουλάχιστον με την ανοχή της τουρκικής ακτοφυλακής, δηλαδή των αρχών ασφαλείας της Τουρκίας, γίνεται σαφές,  γιατί ο  Τ. Ερντογαν απαιτεί περί τα 20 δισεκ. ευρώ από την Ευρώπη προκειμένου να συμμετάσχει  στη λύση του  προσφυγικού  προβλήματος, αλλά και γιατί , κορυφαίοι ευρωπαίοι ηγέτες, εκτιμούν ότι η Τουρκία αποτελεί το «κλειδί»,  για τη λύση του προσφυγικού προβλήματος και αποδέχονται οδυνηρούς συμβιβασμούς  και υποχωρήσεις,  στις κλιμακούμενες τουρκικές αξιώσεις.  
Η τουρκική εφημερίδα «ΧΟΥΡΙΕΤ» , που έχει πρόσβαση στο προεδρικό Μέγαρο (Τ. Ερντογάν),  σε αποκαλυπτικό ρεπορτάζ , που μάλλον «απευθύνεται» στους Ευρωπαίους, μας ενημερώνει ότι, σε όλη την Τουρκία βρίσκονται 2,5 εκατομμύρια Σύροι και περίπου 500.000 Αφγανοί, Ιρακινοί και Πακιστανοί, όλοι τους με στόχο να περάσουν στην Ευρώπη.  Ήδη δεκάδες χιλιάδες συνωστίζονται στην τουρκική χερσόνησο της Ερυθραίας, απέναντι από τη Χίο και επιδιώκουν με κάθε τρόπο και με οποιοδήποτε οικονομικό κόστος, να περάσουν στα ελληνικά νησιά.    Η Τουρκία, μέσω της «ΧΟΥΡΙΕΤ»,  στέλνει σαφές μήνυμα προς την Ευρώπη, ότι, είναι πιθανόν, τρία εκατομμύρια  πρόσφυγες να περάσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα, με εφιαλτικές συνέπειες για την Ε.Ε..  Μάλιστα στο ίδιο άρθρο η «ΧΟΥΡΙΕΤ», δημοσιεύει και απόσπασμα από το ενημερωτικό φυλλάδιο των διακινητών προς τους πρόσφυγες/ μετανάστες, ότι: «Μια μέρα στη Χίο ή στη Μυτιλήνη, άλλο λίγο, μια ή δυο μέρες στην Αθήνα και μετά πέρασμα με τραίνο στη Γερμανία, όπου σύμφωνα με τον γερμανικό νόμο,  κάθε μέλος της οικογένειάς  σας δικαιούται   1.000 ευρώ το μήνα και δωρεάν κατοικία».   

Τι επιδιώκει η Τουρκία
           
Υπογράφτηκε στις Βρυξέλες μια συμφωνία μεταξύ της Ε.Ε. και της Τουρκίας για το προσφυγικό, που όμως απομένει να αποδειχτεί στην πράξη το κυριότερο, δηλαδή, κατά πόσο αυτή η συμφωνία θα εφαρμοστεί στο ακέραιο, κυρίως από την Τουρκία.   Επίσης ,  μεγαλύτερη αξία έχουν,  όχι τα όσα δήλωσε στις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου,  αλλά τα όσα υπονόησε ή εκείνα που έθιξε ακροθιγώς.  Ο λόγος είναι ότι η Τουρκία έχει διαχρονικά Στρατηγικά σχέδια   και κατά κανόνα εφαρμόζει ,από τις διεθνείς συμφωνίες, μόνο όσες εξυπηρετούν τα τουρκικά εθνικά συμφέρονται,   όπως αυτά ιεραρχούνται από την ισλαμική Κυβέρνηση της  Άγκυρας. 

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2016

«Ελληνική Νομαρχία ήτοι λόγος περί Ελευθερίας» (1806)

Ανώνυμου του Έλληνος: «Ελληνική Νομαρχία ήτοι λόγος περί Ελευθερίας» (1806)
Ένα «επίκαιρο» μικρό απόσπασμα, που θα πρέπει να διαβάσουμε αργά και προσεχτικά για να το κατανοήσουμε: «Ἂς ὑποθέσωμεν, διὰ τὸ εὐκολώτερον, τοὺς κατοίκους τοῦ ὀθωμανικοῦ κράτους εἰς τὴν Εὐρώπην ὣς 100. Ἀναλόγως, λοιπόν, εἰς τὴν εἰρημένην ἐπαρίθμησιν, οἱ χριστιανοὶ πρέπει νὰ εἶναι ὣς 80, καὶ οἱ ὀθωμανοὶ ὣς 20. Ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἑκατόν, εἰς μὲν τὰς πόλεις (15) μόλις εὑρίσκονται τὰ 3/10, οἱ δὲ λοιποὶ κατοικοῦσιν εἰς τὰ χωρία (16). Ἐκ τῶν ὀθωμανῶν οὖν οἱ περισσότεροι ζῶσιν ἀπὸ χρονικὰ εἰσοδήματα, ὁποὺ συναθροίζουσιν ἀπὸ τὰ πλήθη τῶν ὑποστατικῶν των, οἱ δὲ λοιποὶ διὰ τοῦ ἐμπορίου καὶ τεχνῶν, ὡς πάντως ἀσύδοτοι, κερδίζουσιν ἀρκετῶς, καὶ ζῶσιν κάλλιστα. Ἀλλ᾿ οἱ χριστιανοὶ τῆς Ἑλλάδος, φεῦ! οἱ γλυκύτατοί μου ὁμογενεῖς καὶ ὁμόθρησκοι, εἶναι τὴν σήμερον τὸ πλέον θλιβερὸν θέαμα εἰς τὸ θέατρον τοῦ κόσμου.
Ἀρχινῶντας λοιπὸν ἀπὸ τοὺς γεωργούς, ἤτοι χωριάτας, φρίττει τὸ πνεῦμα μου, εἰς τὸ νὰ διηγηθῶ τὴν ζωήν τους. Αὐτοὶ οἱ τάλανες, ἀφοῦ κοπιάσουν δι᾿ ὅλον τὸν χρόνον καὶ ὑποφέρουν ἀνεκδιήγητα βάσανα, ποτὲ δὲν τοὺς περισσεύει ὁ καρπὸς τῶν ἱδρώτων των, διὰ νὰ ἀναπαυθῶσιν οὔτε μίαν ἡμέραν, καὶ σχεδὸν πάντοτε εὑρίσκονται στενοχωρημένοι νὰ πωλῶσι μέρος ἀπὸ τὰ φορέματά των, διὰ νὰ ζωοτρέφωνται.
Τόσα μεγάλα εἶναι τὰ βάρη, ὁποὺ ὑποφέρουσι, καὶ τόσον μιαρὰ ἡ ψυχὴ τῶν ὀθωμανῶν (17). Ὁ τρόπος δὲ τῆς συμφωνίας των μετὰ τῶν κυρίων τῶν ὑποστατικῶν, ἐκτὸς ὁποὺ εἶναι τυραννικώτατος, εἶναι, πρὸς τούτοις, καὶ ἀκατάστατος καὶ ἄνομος (18). Πῶς οὖν ζῶσι; Ἔ! ἀδελφοί μου, φίλτατοί μου Ἕλληνες, ἐσεῖς τὸ ἠξεύρετε, χωρὶς νὰ σᾶς τὸ εἰπῶ. Οἱ γεωργοί, ἡ σεβασμιωτέρα κλάσις μιᾶς πολιτείας, ὁ σταθερώτερος στῦλος τῆς πολιτικῆς εὐτυχίας, ζῇ χειρότερα ἀπὸ τὰ ἴδια ζῶα. Βέβαια, ὁ πλούσιος ὀθωμανὸς τρέφει τὰ ἄλογά του μὲ πολλὰ καλλιότερα φαγητὰ ἀπὸ ἐκεῖνα, ὁποὺ φυλάττουσιν εἰς τὴν ζωὴν καὶ εἰς τὰς θλίψεις τὸν ἀθῶον καὶ δίκαιον χωριάτην.
Ἀλλά, μήπως τελειώνει εἰς αὐτὰ μόνον ἡ δυστυχία του; Αὐτὸς ὁ ταλαίπωρος πρέπει πρὸς τούτοις - ὦ ἐντροπὴ ἀνυπόφορος! - πρέπει, λέγω, νὰ χορτάσῃ τὴν λύσσαν καὶ τοῦ ληστοῦ τῆς ἐκκλησίας, ἤτοι τοῦ ἀρχιεπισκόπου,

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Οι αξιώσεις της Τουρκίας για ΝΑΤΟ, Αιγαίο, Καστελόριζο, Κύπρο και Συρία.

άρθρο του Χρήστου Καπούτση

 Η Τουρκία εύκολα υπογράφει διεθνείς  συμφωνίες, εξασφαλίζοντας μάλιστα ισχυρά ανταλλάγματα, αλλά, όπως αποδεικνύεται από το ιστορικό παρελθόν, πολύ δύσκολα εφαρμόζει με συνέπεια τα συμπεφωνημένα.  Στις Βρυξέλες και στη Σμύρνη, οι πρωθυπουργοί Ελλάδας Α. Τσίπρας και Α. Νταβούτογλου, σε κατ’ ιδίαν συναντήσεις  τους, συζήτησαν εκτενώς το προσφυγικό και θέματα που σχετίζονται με αυτό, όπως  η αποστολή και ο ρόλος του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και η κρίση στη Συρία.  Ο Τούρκος πρωθυπουργός, σχετικά με τη Συρία και το ΝΑΤΟ, προέβαλε τις γνωστές μαξιμαλιστικές τουρκικές θέσεις, που δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από την Ελλάδα.  Ωστόσο, υπάρχει και μια θετική εξέλιξη, που είναι,   να επικαιροποιηθεί και να εφαρμοστεί άμεσα, η συμφωνία για  την επανεισδοχή  αριθμού  προσφύγων από τη Συρία και το Ιράκ και κάποιων παράτυπων μεταναστών  να επιστρέψουν πίσω στην Τουρκία, που τώρα βρίσκονται παρανόμως στην Ελλάδα ή ακόμη και όσων θα φτάσουν στα Ελληνικά νησιά τις επόμενες μέρες,  από τα τουρκικά παράλια.
Πρέπει ωστόσο  να επισημάνουμε  ότι η Τουρκία έχει υπογράψει πρωτόκολλα επανεισδοχής με την Ε.Ε. το 2010 και με την Ελλάδα το 2001, το οποία όμως δεν εφαρμόστηκαν με ευθύνη της Άγκυρας. Είναι χαρακτηριστικό  ότι,  από την έναρξη ισχύος του Πρωτοκόλλου του 2001 μέχρι και τον Ιανουάριο του 2015 ζητήθηκε από την Τουρκία η επανεισδοχή 137.722 παράτυπων μεταναστών, εκ των οποίων οι τουρκικές Αρχές δέχθηκαν την επανεισδοχή 13.314 μεταναστών και παρέλαβαν τελικά μόνο 3.838!!
Η Τουρκία, τόσο σε διμερές ελληνοτουρκικό επίπεδο, όσο και στην Σύνοδο κορυφής Ε.Ε. – Τουρκίας, πρόβαλε αιτήματα , που άφησαν εμβρόντητους τους ευρωπαίους ηγέτες,  προκειμένου να συμβάλει στην αντιμετώπιση του κυκλώματος διακινητών και στο περιορισμό των προσφυγικών ροών. Απάνθισμα των τούρκικων προτάσεων τα παρακάτω:  

1.     Έρευνα και Διάσωση

Η Τουρκία στα πλαίσια της αποστολής της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και παρά τις διεθνείς  συμφωνίες και συμβάσεις,  επιμένει  να αναλαμβάνει επιχειρήσεις Έρευνας και διάσωσης ανατολικά του 25ου μεσημβρινού .   Ουσιαστικά δηλαδή προβάλει εθνοτικές κυριαρχικές αξιώσεις  στο μισό Αιγαίο.  Και αυτό διότι, ο 25ος Μεσημβρινός διχοτομεί το Αιγαίο. Ξεκινά από τα παράλια του Νέστου ποταμού, δυτικά της Ξάνθης, διέρχεται δυτικά της Λήμνου, περνά κοντά στο  Στενό του Καφηρέα (Εύβοια) και στην  Τήνο , περιλαμβάνει την Κάρπαθο και φτάνει μέχρι την  Κρήτη.
Τι ισχύει ;  Η έρευνα και διάσωση για αεροπορικά ατυχήματα διέπεται από το Παράρτημα 12 της Σύμβασης του Σικάγο του 1944 και τους Κανόνες και Συστάσεις του ICAO. Η ελληνική περιοχή ευθύνης για έρευνα και διάσωση, συμπίπτει με το FIR Αθηνών.  Επίσης,  η Ελλάδα ασκεί τον συντονισμό των  επιχειρήσεων εντός του FIR Αθηνών, σε περιπτώσεις ναυτικών ατυχημάτων , από τη δεκαετία του 1950.  Παρά λοιπόν τα νομίμως ισχύοντα  στο Αιγαίο,  η Τουρκία εξέδωσε τον Κανονισμό 1988/13559 (όπως αυτός τροποποιήθηκε από τον Κανονισμό 2001/3275), με τον οποίο όρισε ως περιοχή ευθύνης της για παροχή υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης, χωρίς να διευκρινίζει εάν πρόκειται για ναυτικά ή και για αεροπορικά ατυχήματα, περιοχή που, πέραν των FIRs Κωνσταντινούπολης και Άγκυρας, περιλαμβάνει τμήμα του FIR Αθηνών μέχρι το μέσο περίπου του Αιγαίου, εγκλωβίζοντας μεγάλο τμήμα της ελληνικής επικράτειας εντός τουρκικής περιοχής έρευνας και διάσωσης.

2.  Δωδεκάνησα – Καστελόριζο

Η Τουρκία, απαιτεί, η δράση της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ, να μην περιλαμβάνει τα Δωδεκάνησα και κυρίως το Καστελόριζο.  Η Τουρκία προβάλει ως αιτία, ότι τα Δωδεκάνησα είναι αποστρατικοποιημένη περιοχή, ενώ το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο.
Τι ισχύει;  Τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα "κατά πλήρη κυριαρχία" από τη Σύμβαση Ειρήνης των Παρισίων, μεταξύ Ιταλίας και Συμμάχων, τον Απρίλιο του 1947. Πράγματι υπάρχει ρητή διάταξη που  προβλέπει  την αποστρατικοποίηση των νήσων αυτών: "Αι ανωτέρω νήσοι θα αποστρατιωτικοποιηθώσι και θα παραμείνωσιν αποστρατιωτικοποιημέναι".   Όμως η  Τουρκία, για λόγους καθαρά επεκτατικούς  και κινούμενη εκτός νομιμότητας,  επικαλείται  την  Συνθήκη του 1947, παρότι,  δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος.  Σύμφωνα μάλιστα  με το άρθρο 34 της Συνθήκης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών, "μια συνθήκη δεν δημιουργεί υποχρεώσεις ή δικαιώματα για τρίτες χώρες" εκτός των συμβαλλομένων.
Σχετικά με το Καστελόριζο  (σύμπλεγμα 13 νησίδων) η ελληνική διπλωματία πρέπει να δώσει σκληρή μάχη να ανατρέψει τις τουρκικές αιτιάσεις και να γίνει αποδεκτό από την διεθνή κοινότητα,  ότι  διαθέτει και υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ.  Πρόκειται για μείζον Εθνικό θέμα, διότι, από το Καστελόριζο εξαρτάται,  αν η Ελλάδα θα έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο και την Αίγυπτο.

3.    Προσφυγικό και ένταξη στην Ε.Ε.
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου, κατά την παρέμβασή του στη Σύνοδο Κορυφής Ε.Ε.- Τουρκίας, αιφνιδιάζοντας τους ευρωπαίους ηγέτες, συνέδεσε το προσφυγικό με την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.!  Ζήτησε το άνοιγμα των ενταξιακών κεφαλαίων και την επιτάχυνση των διαδικασιών ένταξης της Τουρκίας  στην Ε.Ε., ως ισχυρό μέσο αποτροπής των προσφυγικών ροών,  από την Τουρκία προς τα Ελληνικά νησιά και την Ευρώπη.  Μάλιστα ο Α. Νταβούτογλου συνομιλώντας με αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είπε, ότι εάν επιθυμούν να συνδέσουν το προσφυγικό και με την επίλυση του Κυπριακού, «θα πρέπει να δώσουν εγγυήσεις στην Τουρκία ότι τα ενταξιακά κεφάλαια θα ξεπαγώσουν το 2016, ακόμη και εάν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στο "Νότο", είναι αρνητικό»! (σ.σ.  ο Α. Νταβούτογλου χαρακτήρισε ως «Νότο» την Κυπριακή Δημοκρατία, ισότιμο κράτος- μέλος της Ε.Ε.). Πάντως, η Κυπριακή Δημοκρατία  ξεκαθάρισε σε ανώτατο επίπεδο και σε κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να συναινέσει σε ξεπάγωμα τουρκικών διαπραγματευτικών κεφαλαίων.   

4.    Εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη Συρία
Την ενεργό ανάμειξη του ΝΑΤΟ στη κρίση στην Συρία, επιδιώκει η Τουρκία. Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας Α. Νταβούτογλου στις συνομιλίες που είχε στις Βρυξέλες με ευρωπαίους ηγέτες στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής Ε.Ε.- Τουρκίας  για το προσφυγικό, αλλά και κατά τη συνάντησή του  με τον Γ.Γ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, αφού υπέδειξε  τη Ρωσία, ως τη βασική αιτία του προσφυγικού,  λόγω της βομβαρδισμών που εκτελούν  ρωσικά μαχητικά  σε πόλεις της Βόρειας Συρίας, πρότεινε,  το ΝΑΤΟ, να αποκτήσει μια δυναμική παρουσία στο τουρκο- συριακά σύνορα, ικανή να αποτρέψει την ανεξέλεγκτη ροή   Σύρων προσφύγων προς την  Τουρκία.   Ο Πρωθυπουργός της Τουρκίας εκτιμά, ότι όσο η παρουσία του ΝΑΤΟ στη Συρία θα αυξάνει, τόσο θα μειώνεται η επιρροή της Μόσχας στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.  Ειδικά μάλιστα, μετά ο πρωτοφανές «φιάσκο» του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο , για το προσφυγικό,  η Ατλαντική Συμμαχία, «παρασύρθηκε» από την τουρκική διπλωματία και τώρα, αργά αλλά σταθερά, «μπαίνει» ενεργά στη Συριακή κρίση και στην επιδεινούμενη στρατιωτική ρωσο-τουρκική αντιπαράθεση.

Η Σμύρνη

 Στη διπλωματία, όταν θέτεις ένα σοβαρό εθνικό θέμα, θα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για όλες τις πιθανές απαντήσεις και να έχεις πάντα τον τελευταίο λόγο, που θα είναι πλήρως τεκμηριωμένος.  Ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας στις κοινές δηλώσεις με τον Τούρκο ομόλογό του Α. Νταβούτουγλου (έμπειρος πολιτικός  και Καθηγητής διπλωματικών σχέσεων) στη Σμύρνη, σωστά έθεσε κάποια από τα σοβαρά ελληνοτουρκικά προβλήματα, , αλλά επί των απαντήσεων του Α. Νταβουτογλου, δεν είχε ανταπαντήσεις. Για παράδειγμα:
1.          Ζήτησε ο Πρωθυπουργός να καταργηθεί το « casus belli» (αιτία πολέμου), επειδή είναι κατάλοιπο μιας άλλης εποχής. Ο Νταβουτογλου απάντησε «πολύ ευχαρίστως, αρκεί η Ελλάδα να παραιτηθεί από το δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε 12 ν.μ.» Δεν υπήρξε απάντηση από τον Α. Τσίπρα, κακώς, διότι θα έπρεπε να υπενθυμίσει στον συνομιλητή του το εξής: Η Τουρκία αμφισβητεί ένα νόμιμο κυριαρχικό  δικαίωμα της Ελλάδας, με απειλή πολέμου (casus belli),  στην περίπτωση που η χώρα μας επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια, όπως προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας και όπως έχει πράξει το σύνολο σχεδόν των παράκτιων κρατών της διεθνούς κοινότητας, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης (σε Εύξεινο Πόντο και Ανατολική Μεσόγειο).
2.        Ο Α. Τσίπρας έθιξε το θέμα των τουρκικών παραβιάσεων του εθνικού μας εναέριου χώρου από τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη στο Αιγαίο. Ο Α. Νταβούτογλου απάντησε ότι δεν συμμερίζεται αυτή την άποψη διότι,  όπως διευκρίνισε,  αυτά που  εσείς θεωρείται παραβιάσεις εμείς δεν το θεωρούμε παραβιάσεις και ισχύει και το αντίθετο. Και πάλι ο Πρωθυπουργός δεν απάντησε, παρότι είχε το διεθνές δίκαιο με το μέρος του. Τι θα μπορούσε να απαντήσει ο Α. Τσίπρας; Ότι ο  ισχυρισμός του Α. Νταβούτογλου για το εύρος  του ελληνικού εθνικού εναερίου χώρου, είναι αβάσιμος διότι: Α. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο,  ο «δικαιούμενος το μείζον, δικαιούται και το έλασσον», η άσκηση κυριαρχίας στον εναέριο χώρο μέχρι τα 10 ν.μ. είναι απολύτως νόμιμη, αφού δεν υπερβαίνει τα 12 ν.μ. που ορίζει το δίκαιο της θάλασσας ως ανώτατο όριο του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης και του εθνικού εναέριου χώρου. Β.  Η Τουρκία, από το 1931 και για πολλές δεκαετίες αποδεχόταν το εύρος των 10 ν.μ. του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου χωρίς αμφισβήτηση.  Το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα εφαρμόσθηκε από το 1931, χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία, όσον αφορά στη νομική του βάση.
3.        Μάλλον με προβλημάτισε η δήλωση του Α. Νταβούτογλου ότι: «η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν περάσει σε άλλη φάση, έχουν αλλάξει φύση οι σχέσεις τους και εδώ στην Σμύρνη, 22 υπουργοί κάθισαν σε ένα τραπέζι σαν να ήταν εθνική κυβέρνηση»!  Τι ήθελε πράγματι να πει η «αλεπού» της διπλωματίας;


Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016

Κάθε λέξη και ψέμα

Κάθε λέξη και ψέμα


Παραμύθια, φάρσες μπούφες, φάπες, μούφες, λούφες και παραλλαγές. Ετσι κυβερνάται η χώρα. Σε κρίσιμες στιγμές.
Συζητήσεις επί συζητήσεων για το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου. Κινητοποιήσεις, διορθώσεις, αναδιπλώσεις, αντεπιθέσεις, χωσιές, της μουρλής! Non paper, συμφωνίες κάτω απ’ το τραπέζι, είπε ο Κατρούγκαλος, ξείπε ο Κατρούγκαλος, κόβονται αυτές οι συντάξεις, δεν κόβεται καμία, όταν λέμε καμία, λέμε και καμιά μαλακία, εδώ η γραβάτα εκεί η γραβάτα νάτος ο κομμουνιστής, κουρνιαχτός, κοπετός, σφάξε λίγο τον παππού, όχι πολύ τον σφάζεις, να οι υπολογισμοί, πουθενά η αναλογιστική,
μύλος
φάρσα τραγική
Κατρούγκαλος έφα
έβηξε η Τρόικα και σχόλασε το παραμύθι. Στάχτη και μπούρμπερη ο κουρνιαχτός. Εις μάτην όλη αυτή η οπερέτα, στον αέρα μιλάγαμε, για πλάκα αλληλοδερνόμαστε, έβηξε η Τρόικα, πάει το ασφαλιστικό, πάει ο Κατρούγκαλος, πάνε και τα κοτσιφόπουλα, ωϊ – ωϊ μάνα μου.
Δεν νομοθετείς στο Προτεκτοράτο! Τρως λάσπη που ‘χει μέσα και νερό να πίνεις και βγάζεις τον σκασμό. Γκέγκε; Γιαβόλ!...
Διαπραγματεύθηκε ο κ. Τσίπρας με τους αγρότες (σφαχτάρια τους πήγαν πάλι πεσκέσι οι αγροτοπατέρες), έβηξε η Τρόικα, χαιρετίσματα ο Τσίπρας, φτου και πάλι απ’ την αρχή, από το πρώτο ευρώ η λεηλασία.
Επί μήνες μας γάνωναν τον εγκέφαλο για τις αντιθέσεις ΔΝΤ – Ευρωπαίων. Ανέβαζαν επί σκηνής το παραμύθι ότι θα φύγει το ΔΝΤ. Καμιά αντίθεση ΔΝΤ – Ευρωπαίων, όχι μόνον δεν έφυγε το ΔΝΤ αλλά οι Ευρωπαίοι συμφώνησαν και συμφωνούν με τις απαιτήσεις του, διότι ουδέποτε διαφώνησαν. Πλην όμως, η κυβέρνηση εκεί, στο ψέμα της, να αγοράζει τον χρόνο που χάνουμε, εν τέλει
αγρόν ηγόρασε
κουκιά τον έσπειρε
και τα κουκιά φορολογούνται απ’ το πρώτο κουκί. Όχι, έλεγε η κυβέρνηση, έχει ενδοαντιθέσεις και το ΔΝΤ. Ο Τόμσεν είναι ο κακός χωροφύλαξ και η Λαγκάρντ η καλή αστυφύλαξ. Τρίχες. Φαντασιώσεις γύρω από ένα φραπόγαλο. «Η διοίκηση του Ταμείου ουδέποτε διαφωνεί με τις τεχνικές της υπηρεσίες». Πάρε να ΄χεις! Κατάλαβες τίποτα; μπα! τον χαβά σου εσύ,
και τον χαβαλέ σου!
Ο κακός Σόιμπλε που έγινε καλός (αλλά σε ξευτελίζει στην επόμενη συνέντευξή του), η καλή Μέρκελ που θα ξαναγίνει κακιά και το γαϊτανάκι μέσα στο μυαλό σου συνεχίζεται. Αίφνη

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Για άλλο λόγο και όχι για το προσφυγικό, είναι το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. · Επικίνδυνη επιδείνωση της κρίσης στη Συρία. · Αναπόφευκτη η στρατιωτική σύγκρουση;

άρθρο του Χρήστου Καπούτση



Η  παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, σχετίζεται κυρίως με την κρίση στη Συρία και την αναμενόμενη  και μάλλον αναπόφευκτη (το προσεχές διάστημα), πολεμική σύγκρουση  της Τουρκίας και πιθανόν σε σύμπραξη με της συμμάχου της Σαουδικής Αραβίας,  με την Ρωσία και το καθεστώς Άσαντ.
Μέχρι τώρα,  υπάρχουν τρία (4) πολεμικά πλοία της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, οι Φρεγάτες της Γερμανίας, του Καναδά, της Ιταλίας και της Ελλάδας, που πλέουν «τουριστικά»,  είτε στα διεθνή , είτε στα ελληνικά χωρικά ύδατα και η Τουρκική Φρεγάτα που πλέει κοντά  στα τουρκικά παράλια.   Ένα «επεισόδιο» είναι χαρακτηριστικό της τραγελαφικής κατάστασης που επικρατεί σχετικά με την παρουσία της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.
 Η Τουρκία, αρνήθηκε να δώσει άδεια στην γερμανική φρεγάτα «ΒΟΝΝΗ», που είναι και η ναυαρχίδα της Ναυτικής Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο,  να πλεύσει στα τουρκικά χωρικά ύδατα, μεταξύ Λέσβου και τουρκικών παραλίων, (την  Πέμπτη 3 Μαρτίου), παρότι στο Γερμανικό πολεμικό πλοίο θα επέβαινε και η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας  Ούρσουλα Φον Λάγιεν, η οποία εξέφρασε την επιθυμία να διαμορφώσει προσωπική άποψη για την διακίνηση προσφύγων/μεταναστών.
  Φαίνεται ότι η πολυδιαφημισμένη επιχείρηση του ΝΑΤΟ , για  την εξουδετέρωση του χρυσοφόρου κυκλώματος των  διακινητών και τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών από την Τουρκία στα Ελληνικά Νησιά και την Ευρώπη, εξελίσσεται μάλλον σε  «φιάσκο», εκτός  και αν τη Δευτέρα 7 Μαρτίου,  όπου θα διεξαχθεί η Σύνοδος   Κορυφής των 28 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των χωρών - μελών της Ε.Ε. με την Τουρκία, με επίκεντρο την  αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, η Τουρκία πειστεί, προφανώς έναντι ισχυρών ανταλλαγμάτων,  να αναθεωρήσει τη στάση της και να επιτρέψει στην Ναυτική Δύναμη του ΝΑΤΟ, να συνεισφέρει στον περιορισμό των προσφυγικών ροών.  Όμως, τουρκικές εφημερίδες με πρόσβαση στο προεδρικό Μέγαρο (Τ. Ερντογάν),  αναφέρουν, ότι δεν είναι δυνατόν μια ισχυρή  ναυτική δύναμη του ΝΑΤΟ, να έχει μόνο έναν  σχετικά περιορισμένο ρόλο στο Αιγαίο (προσφυγικό), και να είναι αμέτοχη,  για τα τεκταινόμενα στην  φλεγόμενη ευρύτερη γεωγραφική περιοχή (Αν. Μεσόγειο – Συρία – Ιράκ- ISIS.)