Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2016

Το φυσικό αέριο «φωτίζει» το δρόμο του Κυπριακού προς την επίλυσή του

ΑΡΘΡΟ   του  Χρήστου Καπούτση

Το Κυπριακό είναι από τα κρίσιμα θέματα που συζητιούνται στη διάρκεια των εργασιών της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν  , μετά την τρίωρη συνάντησή που είχε με τον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα στην έδρα των Ηνωμένων  Εθνών,   ερωτηθείς για το Κυπριακό είπε, ότι υπάρχει σημαντική πρόοδος και  ελπίζει μέχρι της λήξη της θητείας του (τέλος 2016), να έχει δρομολογηθεί η οριστική επίλυσή του. 
Όμως , «σφίγγα» ήταν ο Πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερνοτγάν σχετικά με  τις προθέσεις του για το Κυπριακό, κατά την συνάντηση που είχε με τον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, στο περιθώριο των εργασιών της Γενικής  Συνέλευσης  του ΟΗΕ.  Ο Πρωθυπουργός   στις δηλώσεις του επισήμανε ότι  το Κυπριακό είναι μια διαδικασία που σημειώνει πρόοδο, αλλά υπάρχουν ακόμα σημαντικά ανοιχτά ζητήματα στο πλαίσιο του διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων.  Επίσης, στη Νέα Υόρκη, ο εκπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ,  μετά τη συνάντηση που είχε  ο Μπαν-κι-Μουν με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη,  μίλησε  «Για άνευ προηγουμένου πρόοδο στις συνομιλίες  για το Κυπριακό».  Αύριο Κυριακή  θα γίνει η συνάντηση του Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν με τον  Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας  Νίκο Αναστασιάδη.  Εκτιμάται ότι σε αυτή  τη συνάντηση θα καθοριστεί και ο «οδικός χάρτης» για την επίλυση του Κυπριακού.  Ωστόσο, με εντολή του προέδρου της Τουρκίας Τ. Ερντογάν, ο κατοχικός ηγέτης Μ. Ακιντζί, επιμένει σε δύο απαράδεκτες προϋποθέσεις, προκειμένου  οι συνομιλίες για το Κυπριακό να μπουν στο τελικό στάδιο. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά την εκ περιτροπής προεδρία σε ίσο χρόνο (από 2,5  χρόνια προεδρικής θητεία για τον ελληνοκύπριο και τουρκοκύπριο). Και η δεύτερη, η Τουρκία να διατηρήσει το δικαίωμα της μονομερούς στρατιωτικής επέμβασης στην Κύπρο, αν το ζητήσουν  οι τουρκοκύπριοι (γηγενείς και  έποικοι) !

Κυπριακό και φυσικό αέριο

Η «ενεργειακή άνοιξη» της Ανατολικής Μεσογείου (έχουν εντοπιστεί τεράστια υποθαλάσσια κοιτάσματα στις ΑΟΖ Κύπρου , Ισραήλ και Αιγύπτου) και η ασφάλεια των αγωγών μεταφοράς του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, αποτελούν ισχυρό καταλύτη στην επίσπευση της  διαδικασίας επίλυσης του πολιτικού προβλήματος της Κύπρου. Οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Ε.Ε. πιέζουν ασφυκτικά Αθήνα, Άγκυρα και Λευκωσία για τη λύση του Κυπριακού, μέχρι το τέλος του χρόνου. Ο Πρόεδρος της Κομισιόν ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ  μιλώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τόνισε με  έμφαση:  “Η επανένωση της Κύπρου πρέπει να γίνει και να γίνει τώρα».
Η μεταφορά του φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου  στην Ευρώπη,  έχει τρεις εναλλακτικούς «δρόμους».
1.      Αγωγός που θα διαπερνά το Ισραήλ, τη Συρία και θα καταλήγει στην Τουρκία, μέσω των κουρδικών περιοχών. Επιλογή κατασκευαστικά εφικτή , αλλά πολιτικά ανέφικτη,  λόγω του πολέμου στη Συρία και του Κουρδικού.
2.      Υποθαλάσσιος αγωγός Κύπρου- Κρήτης , ηπειρωτικής Ελλάδας , Ιταλίας μέσω Αδριατικής και Κεντρικής Ευρώπης. Επιλογή με σοβαρά, αν όχι και ανυπέρβλητα, κατασκευαστικά προβλήματα και κυρίως,  πολύ δαπανηρή, γι’ αυτό και απορρίπτεται από τις εταιρείες εξόρυξης και εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου της Ανατολικής Μεσογείου.
3.      Αγωγός από το βόρειο άκρο της Κύπρου και από κει απέναντι στην Τουρκία με κατεύθυνση την Ευρώπη. Εύκολη και φτηνή κατασκευή , την οποία  προωθούν και οι  οκτώ μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες μεταξύ των οποίων η ΕΝΙ και η TOTAL, η DELEK, η ΒΡ  και η BG , που επενδύουν στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου. Όμως, για να κατασκευαστεί  αυτός ο αγωγός, θα πρέπει να προηγηθεί  η επίλυση  του Κυπριακού.  Για παράδειγμα  η Ιταλική  ENI και η Γαλλική TOTAL εμφανίστηκαν υπό μορφή κοινοπραξίας  και εκδήλωσαν ενδιαφέρον και για το Οικόπεδο 6 στην Κυπριακή ΑΟΖ, για το οποίο η Άγκυρα έχει εκδώσει «τελεσίγραφο», δηλώνοντας ότι εμπίπτει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα! Επίσης,  η κυβέρνηση του Ισραήλ στηρίζει την εξαγωγή του ισραηλινού φυσικού αερίου μέσω αγωγού προς την Τουρκία. Όμως ο αγωγός, θα περάσει  από την «ΑΟΖ του ψευδοκράτους», εξέλιξη  που φυσικά θα οδηγούσε σε κρίση τις σχέσεις του Ισραήλ με την Κυπριακή Δημοκρατία και την Ελλάδα,  διότι,  θα ισοδυναμούσε με αναγνώριση του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους. Η κατασκευή του συγκεκριμένου αγωγού είναι μια επιλογή με γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη  για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Επίσης,   θα μειωθεί  η εξάρτηση της Τουρκίας και των κρατών της Ε.Ε. από το ρωσικό φυσικό αέριο.  Και ακόμη, με την κατασκευή τουρκο-ισραηλινού αγωγού (μέσω Κύπρου),  θα αποδυναμώσουν και τα σχέδια της μεταφοράς του φυσικού αερίου του Ιράν προς την Ευρώπη, που είναι βασικός στόχος του Ισραήλ. Φυσικά στους πολλαπλά ωφελημένους και η Τουρκία, αφού θα καταστεί διαμετακομιστικό κέντρο για την ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης.  Όλα τα παραπάνω προϋποθέτουν  τη λύση του Κυπριακού και τη δημιουργία του νέου κράτους με την ονομασία «Ενωμένη Κύπρος», όπως επιδιώκει η αμερικανική διπλωματία. Αν και το «αγκάθι» και σε αυτό το σχέδιο είναι οι μαξιμαλιστικές απαιτήσεις  για το Κυπριακού  του «απρόβλεπτου» Τ. Ερντογάν.

Είναι προφανές ότι η επίλυση του Κυπριακού, «απελευθερώνει» κερδοφόρες επενδυτικές δραστηριότητες στον τομέα της ενέργειας. Μια ενοποιημένη Κύπρος θα μπορούσε να έχει σημαντικό ρόλο στην διεθνή ενεργειακή αγορά. Και οι  ΗΠΑ θα επιτύγχαναν τον Στρατηγικό στόχο τους,  που είναι η σταδιακή απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο.  Ωστόσο, το ερώτημα «ποιο θα είναι το περιεχόμενο της λύσης του Κυπριακού», παραμένει βασανιστικό παρά ποτέ άλλοτε …
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος έδωσε με σαφήνεια το περίγραμμα μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης.    
 «Πρώτον, δεν νοείται οποιαδήποτε συνομοσπονδιακή μορφή. Δεύτερον, το Κυπριακό κράτος πρέπει να έχει ενιαία διεθνή προσωπικότητα, μία ιθαγένεια και κυρίως πλήρη κυριαρχία. Τρίτον,  δεν είναι νοητό να υπάρχουν στην Κύπρο στρατεύματα κατοχής ή επεμβατικά δικαιώματα τρίτων κρατών.»

Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Η αναβάθμιση της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας- Αιγύπτου και η ΑΟΖ


Την αναβάθμιση της διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας συμφώνησαν οι Υπουργοί Άμυνας  Ελλάδας και Αιγύπτου, που συναρτήθηκαν στο Κάιρο, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης του ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένου στην Αίγυπτο. Οι   Υπουργοί Άμυνας Ελλάδας και Αιγύπτου  συζήτησαν θέματα που σχετίζονται με την ασφάλεια , τη συνεργασία στον τομέα της Αμυντικής Βιομηχανίας με στόχο τη συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων και αντάλλαξαν απόψεις , για τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής.
Η ελληνο-αιγυπτιακή αμυντική συνεργασία επεκτείνεται και στον τομέα της προστασίας των  υποθαλάσσιων  κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Αποτελεί το πρώτο, αλλά πολύ σημαντικό βήμα, για την ενίσχυση της τετραμερούς συνεργασίας Αιγύπτου-Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ , για την εκμετάλλευση των τεράστιων αποθεμάτων σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο στη λεκάνη της Μεσογείου.
Και φυσικά το κορυφαίο θέμα είναι η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στη Μεσόγειο,  ειδικά  μάλιστα, η υπογραφή μίας συμφωνίας οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Ελλάδα.  Το εξαιρετικά πλούσιο κοίτασμα “ΖΟΡ” που ανακαλύφθηκε στην αιγυπτιακή ΑΟΖ, αποτελεί γεωλογική συνέχεια της ελληνικής ΑΟΖ.  Κομβικό σημείο, για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων  Ελλάδας και Αιγύπτου   είναι το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου.  Η Ελλάδα έχει θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο και την Αίγυπτο,  επειδή το Καστελόριζο διαθέτει δική του ΑΟΖ, όπως ρητά προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας (1982), με αποτέλεσμα η Τουρκική ΑΟΖ να περιορίζεται στα τουρκικά παράλια.

Χρήστος Καπούτσης

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Η Γερμανία πρωτοστατεί και στην «στρατιωτικοποίηση» της Ευρώπης

άρθρο του Χρήστου Καπούτση


Η Ασφάλεια, μαζί με την Άμυνα,  αναμφισβήτητα παραμένει ένα σημαντικό ζήτημα για την Ε.Ε. , που αναδείχτηκε στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής στη Μπρατισλάβα.
Ο συνδυασμός των εξωτερικών πιέσεων, όπως η κρίση στην Ουκρανία, η αποσταθεροποίηση στη Νοτιοανατολική  Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, η διπλωματική και  στρατιωτική παρεμβατικότητα της Ρωσία σε περιοχές «Δυτικού» ενδιαφέροντος,  η ασφάλεια των αγωγών μεταφοράς ενέργειας, η διασπορά  της τρομοκρατίας και οι ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές προς κάποια κράτη της Ε.Ε., όλα  αυτά συνιστούν  απειλές , που υπονομεύουν τη συνοχή και τη σταθερότητα  της Ε.Ε., ως πολιτικοοικονομικής οντότητας. Οι ευρωπαίοι ηγέτες κυρίως οι Ζ.Κ. Γιουνκέρ, Α. Μέρκελ και Φ. Ολάντ, προωθούν την  θεσμική και επιχειρησιακή ενδυνάμωση της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε. . Και η άτυπη Σύνοδος στη Μπρατισλάβα, (πρωτεύουσα της Σλοβακίας), αποτελεί την  αφετηρία για την διπλωματική και στρατιωτική θωράκιση της Ε.Ε.   Η επένδυση στη συλλογική ευρωπαϊκή άμυνα και την ασφάλεια, είναι για τον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. (Γερμανία, Γαλλία), μια  διορατική πολιτική επιλογή, που θα συμβάλλει , όπως υποστηρίζουν,  και στην πολιτική ολοκλήρωση της Ε.Ε.  Καθοριστική εξέλιξη για την «στρατιωτικοποίηση» της Ε.Ε.,  η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε., δεδομένου ότι,  η Ε.Ε., στηριζότανε,  για την άμυνα και ασφάλειά της και στην στρατιωτική ισχύ της Βρετανίας.
Σύμφωνα με απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες,  το σχέδιο που θα συζητήθηκε  στη Μπρατισλάβα  και αποφασίστηκε η υλοποίησή του περιλαμβάνει:
Τη δημιουργία ενός μόνιμου Ευρωπαϊκού Στρατηγείου , με δυο σκέλη, το διπλωματικό και το στρατιωτικό.
Τα κράτη – μέλη της Ε.Ε., θα αποδεσμεύσουν στρατιωτικές Μονάδες και μέσα (μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία), που θα είναι στη διάθεση του Κεντρικού Αρχηγείου,  που θα είναι στην διοικητική κορυφή της ΚΕΠΠΑ.
Θα δημιουργηθεί ένας αμιγώς ευρωπαϊκός στρατιωτικός μηχανισμός. Και παρότι θα είναι συμπληρωματικός του ΝΑΤΟ, θα έχει, διοικητική και επιχειρησιακή αυτοτέλεια.  Δηλαδή θα μπορεί η Ε.Ε. να αναλαμβάνει και στρατιωτικές αποστολές, ακόμη και εκτός των γεωγραφικών ορίων της Ε.Ε.. Προβλέπεται,  η ασφάλεια και ο έλεγχος των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., να γίνεται από ευρωπαϊκές αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις.
Μεγάλη έμφαση θα δοθεί στον τομέα της συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών, σχετικά με την ασφάλεια , τη δράση τρομοκρατικών ομάδων και μεμονωμένων ατόμων , στην Κυβερνο-άμυνα και στα δορυφορικά πληροφοριακά συστήματα με έμφαση στον τομέα των στρατιωτικών πληροφοριών. Φυσικά,  η συνεργασία με το ΝΑΤΟ, στον τομέα, των επεξεργασμένων πληροφοριών, είναι ... μονόδρομος.
Επιπλέον θα ιδρυθεί μια Στρατιωτική Ακαδημία, που θα εμπνεύσει  στους στρατιωτικούς των κρατών – μελών της Ε.Ε., τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πνεύματος!  Και ακόμη θα δημιουργηθεί ένα ξεχωριστό ταμείο, που θα καλύπτει τις αμυντικές δαπάνες  για την οργάνωση και τις αποστολές του Ευρωστρατού, αλλά και για την στρατιωτική έρευνα και την κατασκευή  εξελιγμένων   οπλικών συστήματα με ευρωπαϊκή ταυτότητα. Στο ταμείο για την ευρωπαϊκή άμυνα θα συνεισφέρουν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.
Φυσικά σε αυτά τα σχέδια της απόκτησης αμυντικής και στρατιωτικής οργάνωσης της Ε.Ε., υπάρχουν έντονες αντιδράσεις, από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως Πολωνία και Ουγγαρία, αλλά και από τις τρεις χώρες της Βαλτικής, που πιστεύουν ότι , μόνο το ΝΑΤΟ είναι ικανό να διαφυλάξει την ευρωπαϊκή ασφάλεια και η μόνη υποχώρηση που κάνουν,  είναι η όποια στρατιωτική δύναμη της Ε.Ε., να τεθεί  υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο του ΝΑΤΟ.  Δηλαδή οι χώρες που κάποτε ανήκαν στο πανίσχυρο στρατιωτικό συνασπισμό στο «Σύμφωνο της Βαρσοβίας» που κατέρρευσε από την περεστρόικα, ζητούν περισσότερο ΝΑΤΟ και λιγότερο Ε.Ε. για την ασφάλεια τους και επικαλούνται την Ρωσική στρατιωτική απειλή!  
Το ερώτημα είναι, ποια θα είναι η στάση της Γερμανίας στα σχέδια «στρατιωτικοποίησης»  στης Ε.Ε.; Επισημαίνομε  ότι ,  το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο (ΜΠΟΥΤΕΣΤΑΝΓΚ) αποφάσισε,  να επαναφέρει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, τον διπλασιασμό της αμυντικών δαπανών και τη δυνατότητα οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις  να συμμετέχουν σε στρατιώτες αποστολές και εκτός Γερμανίας! 
Έτσι λοιπόν, η Γερμανία , που τώρα κυριαρχεί απόλυτα στην Ε.Ε. στον οικονομικό-τραπεζικό τομέα , πιθανότατα θα   κυριαρχήσει και στρατιωτικά και διπλωματικά.   Όμως, ποιες θα είναι οι συνέπειες από την ολοκληρωτική επικράτηση της Γερμανίας, για τις σχετικά αδύναμες και «καταχρεωμένες» χώρες,  που μετέχουν στην Ε.Ε. και που θα υποχρεωθούν χρηματοδοτούν  από τους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς τους, τη δημιουργία του Ευρωστρατού; Μάλλον ολέθριες …
Όλα αυτά βέβαια, υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ, θα επιτρέψουν στην Ε.Ε. να αποκτήσει ανεξάρτητη ευρωπαϊκή εξωτερική και αμυντική πολιτική και κυρίως στρατιωτική υποδομή, δηλαδή να επιτρέψουν την πλήρη κυριαρχία της Γερμανίας (πολιτική, οικονομική και στρατιωτική)  στην Ευρώπη. Το πιθανότερο είναι,   ο ευρωστρατός να παραμείνει μέρος του στρατιωτικού μηχανισμού του ΝΑΤΟ και οι ευρωπαίοι πολίτες να χρηματοδοτούν τις Πολεμικές Βιομηχανίες σε Ευρώπη και ΗΠΑ, φυσικά για όσο διάστημα η Ε.Ε. θα παραμένει ενωμένη. 

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ! Με αφορμή την επίθεση, σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια, στους δίδυμους πύργους του Κέντρου Παγκόσμιου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη και στο Αμερικανικό Πεντάγωνο, καταθέτω την εξής προσωπική μαρτυρία.


ΒΑΡΣΟΒΙΑ 22-25 Σεπτεμβρίου 2002, ΣΥΝΟΔΟΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΑΜΥΝΑΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ. Καλύπτω δημοσιογραφικά, για τον Ρ/Σ «ΑΘΗΝΑ 984» τις εργασίες της ΣΥΝΟΔΟΥ.
ΠΡΩΤΗ μέρα, «κλειστή» 5ωρη ενημέρωση των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ (την Ελλάδα εκπροσωπούσε ο τότε ΥΠΕΘΑ Γιάννος Παπαντωνίου), από τον αμερικανό υπουργό Ντ. Ράμσφελντ. Μόλις επιτέλους τέλειωσε η «ενημέρωση» και αποχωρούσαν οι Υπουργοί, πλησίασα τον Γ. Παπαντωνίου και τον ρώτησα, «τι έλεγε τόση ώρα ο αμερικανός;». Ο Γ. Παπαντωνίου ήταν κάτωχρος, τρομοκρατημένος, με κοιτούσε με ένα ύφος απλανές και μου απάντησε ψιθυριστά. «Το ΙΡΑΚ , ο Σανταμ Χουσείν, διαθέτει φοβερά χημικά όπλα και θα τα χρησιμοποιήσει να καταστρέψει χώρες του ΝΑΤΟ. Οι αμερικανοί δεν αστειεύονται. Πάμε για Πόλεμο». (δήλωση που μετέδωσα αμέσως από το Δημοτικό ραδιόφωνο της Αθήνας)
Ακολούθησε , λίγους μήνες αργότερα, η αμερικανο- βρετανική στρατιωτική επέμβαση σε Ιράκ και Αφγανιστάν. «Λεπτομέρεια», ΠΟΤΕ δεν βρέθηκε το «φοβερό και τρομερό» χημικό οπλοστάσιο του Σαντάμ!!

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Το πρόβλημα με τα διαβατήρια από τη FYROM

άρθρο του Χρήστου Καπούτση


Η καθυστερημένη αντίδραση του Υπουργείου Εξωτερικών σε αναρτήσεις στον διαδικτυακό τόπο, για αλλαγή πολιτικής της Κυβέρνησης στο Σκοπιανό, προκάλεσε εύλογες απορίες, αλλά και αντιδράσεις. Μάλιστα, ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας  Άδωνις Γεωργιάδης, υπέβαλε  ερώτηση  προς τους Υπουργούς Εξωτερικών και Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Ν. Κοτζιά και Π. Κουρουμπλή, αναφορικά με δημοσίευμα στην ιστοσελίδα www.newpost.gr, που θέλει την Ελληνική Κυβέρνηση να προχώρησε σε αναγνώριση των διαβατηρίων πολιτών τρίτων χωρών τα οποία φέρουν τη σφραγίδα των αρχών της ΠΓΔΜ. Ο Α. Γεωργιάδης ζητά να κατατεθεί στη Βουλή « η αλληλογραφία μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών και των Ελληνικών Προξενικών Αρχών, εφόσον επιβεβαιωθεί από τον Αρμόδιο Υπουργό,  ότι υπήρξε συμμόρφωση σε υπόδειξη των Ελληνικών Προξενικών Αρχών».  Στο δημοσίευμα και στις δηλώσεις των πολιτικών, απάντησε,  το Υπουργείο Εξωτερικών.
«Η θέση της Ελλάδας για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ είναι σαφής και οι υστερόβουλοι ισχυρισμοί ότι η θέση αυτή έχει μεταβληθεί αποτελούν αποκυήματα νοσηρής φαντασίας»,  τονίζουν πηγές του υπουργείου Εξωτερικών, απαντώντας στο δημοσίευμα και σε τοποθετήσεις πολιτικών, όπου  υποστηρίζεται ότι  άλλαξε από τις ελληνικές αρχές η πρακτική,  ως προς την αναγνώριση των ταξιδιωτικών εγγράφων της π. Γ.Δ.Μακεδονίας.
Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές από το Υπουργείο Εξωτερικών, το θέμα έχει ως εξής:
1.     πολίτες της FYROM: οι πολίτες της ΠΓΔΜ έχουν από το 2009 απαλλαγεί από την υποχρέωση κατοχής θεώρησης Σένγκεν, ενώ κατά την είσοδο ή έξοδο από τη χώρα μας, πάντοτε τίθεται σφραγίδα αφίξεων - αναχωρήσεων επί φύλλου χάρτου. Αυτό ισχύει παγίως,  δεν έχει αλλάξει και δεν υπάρχει περίπτωση αλλαγής,  όσο θα υφίσταται η εκκρεμότητα της ονοματολογίας της FYROM, υποστηρίζει υψηλόβαθμος διπλωμάτης.  
2.     πολίτες τρίτων χωρών:    Ως προς το σφράγισμα διαβατηρίων τρίτων χωρών κατά την είσοδο ή έξοδο από την Ελλάδα «η στάση της ελληνικής Πολιτείας», εξηγούν παράγοντες του ΥΠΕΞ, «καθορίζεται από πρακτικούς λόγους που σχετίζονται με την προστασία των συμφερόντων της χώρας, όπως είναι θέματα ασφάλειας, καταπολέμηση τρομοκρατίας, προσέλκυση τουριστών από τρίτες χώρες και διευκόλυνση διελεύσεων διεθνών μεταφορέων από το ελληνικό έδαφος».
3.     Τι ίσχυε και τι ισχύει; Πριν ένα χρόνο περίπου ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς, ήθελε να ακολουθήσει μια πιο σκληρή γραμμή απέναντι στους Σκοπιανούς. Γι’ αυτό έδωσε εντολή, να μπαίνει η ελληνική σφραγίδα σε χαρτάκι και όχι στο διαβατήριο, εκτός από τους Σκοπιανούς και στους πολίτες τρίτων χωρών που περνούσαν τα ελληνοσκοπιανά σύνορα.  Επειδή όμως υπήρξαν έντονες και  μάλλον δικαιολογημένες διαμαρτυρίες από τις εκτός Σέγκεν χώρες,   αποφασίστηκε για λόγους ασφαλείας ,  να επανέλθει το καθεστώς που ίσχυε πριν την  απόφαση Κοτζιά για σφραγίδα… σε χαρτάκι. Έτσι λοιπόν τώρα,   στα διαβατήρια πολιτών από τρίτες χώρες (ΟΧΙ Σκοπιανούς) , μπαίνει η σφραγίδα της ελληνικής δημοκρατίας, δίπλα σε αυτή της  «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ» των Σκοπίων.
4.      
 «Σε κάθε περίπτωση», καταλήγουν διπλωματικοί κύκλοι, «η εδώ και χρόνια υφιστάμενη για πολίτες τρίτων χωρών της νοτιοανατολικής Ευρώπης πρακτική επίθεσης ελληνικής σφραγίδας σε διαβατήριο όπου υπάρχει σφραγίδα της ΠΓΔΜ,  δεν συνιστά επ' ουδενί αναγνώριση της ΠΓΔΜ με τη συνταγματική της ονομασία. Η θέση της Ελλάδας για το ονοματολογικό είναι σαφής και δεν έχει μεταβληθεί».
Ποια είναι όμως η θέση σήμερα της Κυβέρνησης σχετικά με το όνομα της γειτονικής χώρας;
Σε ερώτηση Σκοπιανού δημοσιογράφου για το θέμα της ονομασίας  της π. Γ.Δ.Μ. ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς είπε: «είμαι οπαδός των συμβιβασμών, αλλά  των καλών συμβιβασμών. Συμβιβασμών που σε απελευθερώνουν, με σεβασμό όμως, από τις φυλακές τις ιστορίας. Δεν μπορείς να αγνοήσεις την ιστορία. Όμως, σε κάθε συμβιβασμό, υπάρχουν και οι κόκκινες γραμμές.  Εφόσον και μόλις λυθεί το ονοματολογικό και κτυπηθεί κάθε είδους αλυτρωτισμός, οι δύο χώρες θα βαδίσουν μαζί το δρόμο της ΕΕ και των δομών ασφάλειας. Η Ελλάδα θα γίνει ο υποστηρικτής και μεσολαβητής μιας τέτοιας πορείας της π.Γ.Δ.Μ.»  (ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά, κατά την κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Αντιπρόεδρο Κυβέρνησης και Υπουργό Εξωτερικών των Σκοπίων Ν. Poposki, μετά τη συνάντηση τους  στα Σκόπια, 25.08.2016).

Η ουσία του Σκοπιανού

Το Σκοπιανό, δηλαδή το ζήτημα της ονομασίας της π.Γ.Δ.Μ., σχετίζεται με την παραχάραξη της Ιστορίας , τον σεβασμό της καλής γειτονίας, της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας.  Σκοπιανοί εθνικιστές, που διαχέονται στους πολιτικούς σχηματισμούς, στις κοινωνικές ομάδες,  στη δημοσιογραφία και στα Πανεπιστήμια, προωθούν αλυτρωτικές και εδαφικές αξιώσεις εκ μέρους της FYROM. Με κύριο όχημα την πλαστογράφηση της ιστορίας και την προπαγάνδα του αλυτρωτισμού, αξιώνουν εδαφικές και άλλες παραχωρήσεις από την χώρα μας.
Το 1995, η Ελλάδα και η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας συνομολόγησαν μια Ενδιάμεση Συμφωνία, η οποία επέβαλε έναν δεσμευτικό «κώδικα συμπεριφοράς».  Με βάση αυτή την   Συμφωνία,  τα δύο μέρη άρχισαν διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, οι οποίες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Όμως,  η FYROM  παραβιάζει συστηματικά το γράμμα και το πνεύμα της Συμφωνίας και, βεβαίως, τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από αυτήν. Για παράδειγμα, η Κυβέρνηση των Σκοπίων, προβάλει  μεγαλοϊδεατικές εδαφικές βλέψεις κατά της Ελλάδας, μέσω της απεικόνισης σε χάρτες, σχολικά εγχειρίδια και  βιβλία ιστορίας,  ελληνικών εδαφών «προσαρτημένων» στην εδαφική επικράτεια μιας «μεγάλης» Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, παραβιάζοντας κατάφωρα την ενδιάμεση Συμφωνία.
Η  Ελλάδα στηρίζει πλήρως τη διαπραγματευτική διαδικασία ύπό τον   Matthew Nimetz στα πλαίσια του ΟΗΕ και συμμετέχει πάντα με συμβιβαστικό πνεύμα στις συνομιλίες,  για την επίλυση της εκκρεμότητας της ονομασίας. Προς την κατεύθυνση του συμβιβασμού, η  Ελλάδα,  έχει κάνει πολύ σημαντικά βήματα , προτείνοντας  μια αμοιβαία αποδεκτή σύνθετη ονομασία (με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν τη λέξη “Μακεδονία”) για κάθε χρήση, erga omnes. Υπενθυμίζουμε ότι, τον  Μάιο του 1993, η ελληνική αντιπρόταση, επί κυβερνήσεως Κ. Μητσοτάκη, στη ονομασία «Nova Makedonija», που πρότειναν  με το Σχέδιο Διμερούς Συνθήκης τότε οι διαμεσολαβητές Cyrus Vance και Lord Owen,  ήταν η σύνθετη ονομασία «SlavoMaκedonija», πρόταση που είχε υποστηρίξει με σοβαρά επιχειρήματα στα διεθνή fora, ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Μιχ. Παπακωνσταντίνου που αυτοαποκαλούταν  και Έλλην Μακεδόνας.   Συνεπώς, ήταν εφικτή η επίλυση του Σκοπιανού από το 1993 , αλλά δεν το επέτρεψαν, ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι σε Σκόπια και Αθήνα.