Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

ΑΝΑΛΥΣΗ Η διπλωματική παρουσία της Ελλάδας στην Ουκρανία και στο Παλαιστινιακό.


του Χρήστου Καπούτση

Είναι ασύλληπτη η ανθρωπιστική τραγωδία που εξελίσσεται στη λωρίδα της Γάζας.
Νοσοκομεία και σχολεία δεν βομβαρδίστηκαν  καθόλη  τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Στη Λωρίδα της Γάζας ζήσαμε την ανείπωτη φρίκη του βομβαρδισμού από την αεροπορία του Ισραήλ, Νοσοκομείου των Παλαιστινίων,  αλλά και σχολείου του ΟΗΕ. Και τι να πεις κανείς, όταν, ο πρεσβευτής του Ισραήλ στις ΗΠΑ Ρον Ντέρμερ προτείνει το "Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης" να δοθεί στον ισραηλινό στρατό, για την ψυχραιμία του !
Η πολιτισμένη Δύση, η γαλουχημένη με τις αρχές και αξίες του Ουμανισμού , του Διαφωτισμού και του πολιτικού πολιτισμού,      αρνείται να καταδικάσει την νέα ανθρωπιστική τραγωδία. Γιατί; 

Πέρα όμως από την ανθρωπιστική τραγωδία, υπάρχει και η πολιτική και διπλωματική διάσταση.
Οι σοβαρές κρίσεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή (Λωρίδα της Γάζας, Συρία, Ιράκ), είναι αναμενόμενο,  ότι θα έχουν επιπτώσεις και στην πορεία των κρίσιμων και πιεστικών,  λόγω γεωπολιτικών αναταράξεων,   Εθνικών μας Θεμάτων (Κύπρος, Θράκη, Αιγαίο, Τουρισμός, Οικονομία, Ενέργεια).
Η γεωγραφική και γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας (και της Κύπρου), η εγγύτητα προς τις φλεγόμενες περιοχές και τα απειλούμενα κυριαρχικά δικαιώματα και γεωοικονομικά  συμφέροντα των δυο ελληνικών κρατών (Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας), απαιτούν διπλωματική ευελιξία και διορατικότητα.
Η Ελλάδα δεν είναι μακριά, και δεν παρακολουθεί τα δραματικά διεθνή γεγονότα από απόσταση ασφαλείας. Η Ελλάδα, είναι μέσα στη διακεκαυμένη γεωγραφική ζώνη των αιματηρών,  αλλά και κοσμογονικών εξελίξεων .

ΟΥΚΡΑΝΙΑ : Σχετικά με την κατάσταση στην Ουκρανία, η Ελλάδα  ταυτίζεται  πλήρως με τη θέση της Ε.Ε., να στηρίξει την φιλοδυτική κυβέρνηση του Κιέβου. Η Ελληνική διπλωματία ευθυγραμμίζεται με τις επιλογές της Δυτικής Συμμαχίας (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ), και στο θέμα του εμφυλίου στην Ουκρανία, αλλά και στο θέμα της κατάρριψης του επιβατικού αεροσκάφους των Μαλαισιανών αερογραμμών,  που έγινε στην εμπόλεμη περιοχή της Ανατ. Ουκρανίας.
  Γενικά, η  χωρίς όρους και προϋποθέσεις ή έστω ανταλλάγματα, υποστήριξη της Ελλάδος του φιλοδυτικού καθεστώτος του Κιέβου,  καθώς και η υποστήριξη στην πολιτική κυρώσεων από τη Δύση σε βάρος της Ρωσίας, για το θέμα της Ουκρανίας, έχει και αξιοπρόσεχτες αρνητικές πτυχές.  Το αναμενόμενο «πάγωμα» για μία ακόμη φόρα των ελληνορωσικών σχέσεων (προηγήθηκε η Κυβέρνηση Γ.Α. Παπανδρέου, που συναίνεσε στην ακύρωση της κατασκευής του αγωγού μεταφοράς του ρωσικού πετρελαίου Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη ), θα έχει αρνητικές επιπτώσεις για τη χώρα μας, στην διπλωματία, την ενέργεια και τον τουρισμό. Επίσης το τελευταίο διάστημα Μόσχα και Άγκυρα, βιώνουν έναν «ξαφνικό έρωτα» και προωθούν τη συνεργασία τους στον διπλωματικό, οικονομικό και στρατιωτικό τομέα, κατά τρόπο ανταγωνιστικό με την Ελλάδα.   Η διπλωματική προσέγγιση Μόσχας- Άγκυρας, προκαλεί ήδη γεωπολιτικές αναταράξεις,  που θα γίνουν άμεσα «αισθητές» και στην Ελλάδα!
ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ:    Για την τραγικά επικίνδυνη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ο  Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δήλωσε:  "Σε σχέση με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα στη Γάζα, η Ελλάδα υποστηρίζει  την αιγυπτιακή ειρηνευτική πρωτοβουλία.». Ωστόσο,  αυτή η πρωτοβουλία του Προέδρου της Αιγύπτου Στρατάρχη ΑΛ-Σίσι, έχει αποτύχει,  διότι την απέρριψαν οι Παλαιστίνιοι, επειδή υιοθετεί απόλυτα τις θέσεις του Ισραήλ. Η Ελληνική διπλωματία θα έπρεπε να είχε προβλέψει την αποτυχία της αιγυπτιακής ειρηνευτικής διαδικασίας και να μην είχε εκτεθεί. Η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει τις επιλογές της Κυβέρνησης του Ισραήλ στη ΓΑΖΑ, όπως άλλωστε και οι ΗΠΑ και η Ε.Ε.
Ωστόσο, η στρατηγική συνεργασία της Ελλάδας με το Ισραήλ, αλλά και η απόλυτη ευθυγράμμιση της ελληνικής διπλωματίας με την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ, που υποστηρίζουν φιλοισραηλινές επιλογές,  καθιστούν, εκ των πραγμάτων,  προβληματικές τις σχέσεις της Ελλάδας με τον Αραβο-μουσουλμανικό κόσμο. Κυρίως, οι Παλαιστίνιοι εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους για την φιλο-ισραηλινή πολιτική της Ελλάδας και θα πρέπει να αναμένουμε αντιδράσεις όπως, τη  στήριξη των Παλαιστινίων, ειδικά της ΧΑΜΑΣ,   αλλά και άλλων μουσουλμανικών κρατών στις θέσεις της Τουρκίας,  για την Κύπρο και τους τουρκοκύπριους.
Φυσικά, η απερίφραστη καταδίκη της γενοκτονίας που συντελείται στη Λωρίδα της Γάζας, δεν είναι κατά ανάγκην εκδήλωση αντισημιτισμού, αλλά είναι μάλλον έκφραση ανθρωπισμού.  Αντιδρά η ανθρώπινη συνείδηση, επαναστατεί η σκέψη, πληγώνεται η ευαισθησία, όταν βλέπει και αφουγκράζεται «τη σφαγή των νηπίων» στη ΓΑΖΑ, ανεξάρτητα μάλιστα , από τους λόγους, τις αιτίες και τις αφορμές, που προκάλεσαν αυτή την κραυγαλέα παράλογη  ανθρωπιστική τραγωδία.
Επίσης, το αβυσσαλέο μίσος συλλήβδην κατά των ισραηλινών και των εβραίων,  με αφορμή ή και άλλοθι,  τα απολύτως καταδικαστέα γεγονότα στη Γάζα, αυτή η συνολική καταδίκη και αποδοκιμασία  του Εβραϊκού Λαού, νομίζω ότι ξεπερνάει τα διακριτά όρια της εύλογης οργής. Και μετατρέπεται σε φυλετική μισαλλοδοξία. Εξέλιξη σαφώς ανεπίτρεπτη και  εκτός  πλαισίου δημοκρατικών και ανθρωπιστικών ιδεολογιών.
 Η καταδίκη του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, πρέπει και επιβάλλεται να είναι απόλυτη. Δεν μπορεί όμως και δεν πρέπει,  να είναι επιλεκτική, διότι αυτοαναιρείται.
   
  

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Δεν σεβάστηκαν τη ζωή των 298 ψυχών, θα σεβαστούν τη μνήμη τους;

του Χρήστου Α. Καπούτση

Όταν είναι περισσότερες από μία οι απαντήσεις στην ίδια ερώτηση, σύμφωνα με τη μαθηματική λογική, είτε δεν υπάρχει,  είτε δεν την έχουμε βρει ακόμη,  τη σωστή απάντηση.  Ποιος έδωσε την εντολή να φύγει ο πύραυλος και να καταρρίψει το αεροσκάφος των Μαλαισιανών αερογραμμών και να χάσουν τη ζωή τους 298 άνθρωποι; 
Την πολύνεκρη αεροπορική τραγωδία της πτήσης του μοιραίου Boeing 777 των Μαλαισιανών αερογραμμών στην Ανατολική Ουκρανία, όπως ήταν αναμενόμενο, ακολουθεί, ο σκληρός πόλεμος της προπαγάνδας, όπου ΟΛΟΙ οι πιθανοί εμπλεκόμενοι, αποποιούνται των ευθυνών τους και αλληλοκατηγορούνται. Δεν σεβάστηκαν τη ζωή των 298 ψυχών, θα σεβαστούν τη μνήμη τους;  Οι πραγματικοί ένοχοι, δεν αντέχουν το βάρος της ευθύνης για την αεροπορική τραγωδία και την κατακραυγή της Διεθνούς Κοινής Γνώμης και κρύβονται.  
     Το  ερώτημα,  ποιος είναι εκείνος που εκτόξευσε τον πύραυλο , δηλαδή αν είναι ουκρανός ή ρώσος στρατιωτικός ή ακόμη και ρωσόφιλος αντάρτης και προκάλεσε την κατάρριψη του αεροσκάφους των Μαλαισιανών αερογραμμών και τη νέα πολύνεκρη τραγωδία, πολύ δύσκολα θα απαντηθεί.  Υπάρχουν σοβαρές και μάλλον ανυπέρβλητες δυσκολίες, που σχετίζονται κυρίως με πολιτικές σκοπιμότητες Στρατηγικού χαρακτήρα ισχυρών κρατών, έτσι ώστε, κάθε ανακοίνωση και εκτίμηση να αμφισβητείται. 
Πιθανότερα, θα υπάρξουν περισσότερες από μια «τεκμηριωμένες» απαντήσεις, που φυσικά θα εμπεριέχουν και προφανείς πολιτικές σκοπιμότητες , άρα θα απέχουν, λίγο ή πολύ,  από την πραγματικότητα, από την αντικειμενική αλήθεια. Οι ενεχόμενοι, θεωρητικά, δυνητικά και λογικά, θα παρουσιάζουν την δική τους υποκειμενική αλήθεια, που ωστόσο, θα συγκρούεται με την αλήθεια των άλλων...
Η μία εκδοχή είναι το αεροσκάφος , να έχει κατατριφθεί από αντιαεροπορικό – αντιπυραυλικό  σύστημα μεσαίου βεληνεκούς BUK-M1, που είναι ρωσικής κατασκευής. Τα αντιαεροπορικά  συστήματα BUK-M1 έχουν ακτίνας δράσης 40- 45 χλμ., δραστικό βεληνεκές μέχρι 26 χιλιόμετρα και ποσοστό ευστοχίας, της τάξεως του 95% σε στόχο που κάνει ελιγμούς (μαχητικά αεροσκάφη, πύραυλοι τύπου Κρούζ) και 100% σε στόχο με σταθερή πορεία (επιβατικό αεροσκάφος).
Το επιβατικό αεροσκάφος των Μαλαισιανών αερογραμμών πετούσε σε ύφος 10.500 μέτρων, άρα ήταν μέσα  στο δραστικό βεληνεκές  των ανεπτυγμένων και επιχειρησιακά ενεργών  αντιαεροπορικών οπλικών συστημάτων στην εμπόλεμη περιοχή της Ουκρανίας.
Ποιοι διαθέτουν το παραπάνω αντιαεροπορικό οπλικό σύστημα BUK-M1: Ο Στρατός της Ουκρανίας και φυσικά, ο στρατός της Ρωσίας. ΟΧΙ όμως οι  ρωσόφιλοι αντάρτες του Ντονέσκ. Η ενεργοποίηση αυτού του αντιαεροπορικού συστήματος  απαιτεί πολυπρόσωπο και καλά εκπαιδευμένο στρατιωτικό προσωπικό. Και αυτό το προσωπικό μπορεί να είναι, είτε ρώσοι, είτε ουκρανοί στρατιωτικοί.
Επίσης, θα πρέπει να αιτιολογηθεί, γιατί το Κίεβο, οι ελεγκτές του εναερίου χώρου της Ουκρανίας, γιατί  επέλεξαν   τον αεροδιάδρομο για την πτήση του μοιραίου Boeing 777 , που περνούσε πάνω από εμπόλεμη ζώνη στην ΑΝ. Ουκρανία; Ή ακόμη γιατί, ο Διεθνής Οργανισμός για τη Ασφάλεια των Αεροπορικών πτήσεων, δεν έχει απαγορεύσει τις πτήσεις επιβατικών αεροσκαφών στον ενάρετο χώρο της Α. Ουκρανίας , όταν είναι γνωστό,  ότι σε αυτή την περιοχή έχουν αναπτυχτεί αντιαεροπορικά συστήματα με δραστικό βεληνεκές μεγαλύτερο από το μέγιστο ύψος πτήσης επιβατικού αεροσκάφους;
Φυσικά,  αλλάζει εντελώς το «τοπίο», αν το επιβατικό αεροσκάφος έχει καταρριφθεί από πύραυλο αέρος-αέρος, δηλαδή από πύραυλο που εκτοξεύτηκε από μαχητικό αεροσκάφος. Πάντως,  μαχητικά αεροσκάφη, δεν διαθέτουν οι ρωσόφιλοι αυτονομιστές  της ΑΝ. Ουκρανίας, αλλά μόνο η Ουκρανική Πολεμική Αεροπορία, τα οποία πετούν στον ουκρανικό εναέριο χώρο. Δεν έχει καταγραφεί παραβίαση του Εθνικού εναέριου  χώρου της Ουκρανίας, από ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη.
άποψη…
Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, ούτε η Κυβέρνηση του Κιέβου, άλλα ούτε και το Κρεμλίνο , η ρωσική πολιτική ηγεσία,  θα έδιναν ποτέ εντολή κατάρριψης ενός επιβατικού αεροσκάφους με 300 επιβάτες. Είναι εντελώς αδιανόητο αυτό το , έτσι και αλλιώς, ακραίο ενδεχόμενο.
Συνεπώς , δεν αποκλείεται το ενδεχόμενο του λάθους. Οι  χειριστές των αντιαεροπορικών όπλων,  να εκτίμησαν λανθασμένα,  ότι το επιβατικό αεροσκάφος, είναι βομβαρδιστικό αεροσκάφος, ή ρωσικό επιβατικό αλλά με ρώσους κατασκόπους και το κατέρριψαν.  Ή χτύπησαν το λάθος αεροσκάφος, αφού μισή ώρα μετά τη συντριβή του, περνούσε από το ίδιο σημεία το προεδρικό αεροσκάφος της Ρωσίας με επιβάτη τον Πρόεδρο ΒΛ. ΠΟΥΤΙΝ.
Το ενδεχόμενο,  οι ρώσοι να πέρασαν λάθρα τα ουκρανικά σύνορα με το αυτοκινούμενο αντιαεροπορικό σύστημα BUK-M1, για να ενισχύσουν τους ρωσόφιλους αντάρτες και να κατέρριψαν το επιβατικό αεροσκάφους εκ λάθους, νομίζοντας ότι είναι ουκρανικό μεταγωγικό ή μαχητικό αεροσκάφος, φυσικά και δεν μπορεί να αποκλειστεί, αλλά μάλλον έχει αρκετές λογικές αδυναμίες.

ο «πόλεμος» των ανακοινώσεων

Οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι δεν μπορούν να αποκλείσουν η κατάρριψη του επιβατικού αεροσκάφους να έγινε από φιλορώσους αυτονομιστές με τη συνδρομή της Ρωσίας. «Λόγω του σύνθετου τεχνικού χαρακτήρα του πυραύλου εδάφους- αέρος SA-11, είναι απίθανο οι αντάρτες να μπορούσαν μόνοι τους να χειριστούν αποτελεσματικά το σύστημα. Συνεπώς, δεν μπορεί να αποκλειστεί τεχνική βοήθεια από ρωσικό προσωπικό στον χειρισμό του συστήματος», ανέφερε η Σαμάνθα Πάουερ, πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ.
«Όλα τα στοιχεία και τα δεδομένα γύρω από την κατάρριψη του αεροσκάφους των Μαλαισιανών Αερογραμμών καταδεικνύουν πως υπαίτιοι είναι οι φιλορώσοι αυτονομιστές και το πυραυλικό σύστημα που χρησιμοποιήθηκε παραδόθηκε στα χέρια τους από τη Ρωσία», δηλώνει ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Τζον Κέρι. Και ζητά από τη Ρωσία να αναλάβει την ευθύνη για τις πράξεις των συμμάχων της, να επιτρέψει την πρόσβαση στο σημείο και τη διεξαγωγή διεθνούς έρευνας.
Επίσης, «Eντελώς απαράδεκτο» χαρακτήρισε ο πρωθυπουργός της Βρετανίας, Ντέιβιντ Κάμερον, το γεγονός ότι το αεροσκάφος των μαλαισιανών αερογραμμών ... καταρρίφθηκε, πιθανόν από τους φιλορώσους αυτονομιστές, σε συνομιλία που είχε την Κυριακή με τον πρόεδρο της Ρωσίας, Βλάντιμιρ Πούτιν.  «Τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι οι φιλορώσοι αυτονομιστές είναι υπεύθυνοι και ο πρωθυπουργός ξεκαθάρισε ότι εάν η Ρωσία θέλει να ρίξει την ευθύνη σε άλλους, πρέπει να παρουσιάσει αξιόπιστες και πειστικές αποδείξεις», αναφέρει το δελτίο τύπου που εξέδωσε η Ντάουνινγκ Στριτ έπειτα από μία τηλεφωνική συνομιλία των δύο ηγετών.
Βέβαια, αν οι ηγέτες της Δύσης έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα,  ότι ένοχος για την κατάρριψη του αεροσκάφους είναι είτε η Μόσχα, είτε οι ρωσόφωνοι αντάρτες, τότε τί είδους διεθνή έρευνα ετοιμάζουν;
Το δημόσιο κινεζικό πρακτορείο ειδήσεων «Νέα Κίνα» μετέδωσε στην αγγλική του υπηρεσία ότι αξιωματούχοι από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία και άλλες δυτικές χώρες βιάστηκαν να καταλήξουν σε συμπεράσματα αποδίδοντας στους αντάρτες την ευθύνη για την κατάρριψη του αεροπλάνου και κατηγορώντας τη Ρωσία ότι κλιμακώνει τη βία. «Η κατηγορία είναι προφανώς βιαστική, καθώς οι αξιωματούχοι παραδέχθηκαν ότι δεν γνωρίζουν προς το παρόν ποιος ευθύνεται για την επίθεση στο επιβατικό αεροσκάφος»», μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο «Νέα Κίνα».
Παράλληλα, οι ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες έδωσαν στη δημοσιότητα υποκλαπείσες συνομιλίες μεταξύ ανταρτών, που τους εμφανίζουν να επιβεβαιώνουν την κατάρριψη. Η Μόσχα αμφισβητεί την εγκυρότητα των συνομιλιών.
Στον αντίποδα, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι τα ρωσικά ραντάρ εντόπισαν πυραυλική δραστηριότητα του Ουκρανικού Στρατού, νότια του Ντονέτσκ την ώρα της συντριβής του επιβατικού Αεροσκάφους.
Και ακόμη το Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας θέτει  και κάποια ερωτήματα και ζητά απαντήσεις από το Κίεβο, ή από κάποια Διεθνή επιτροπή, όπως:
1.Μπορεί άραγε το επίσημο Κίεβο να ανακοινώσει όλες τις λεπτομέρειες χρήσης των συστημάτων Buk-M1 στην περιοχή των εχθροπραξιών και κυρίως, γιατί αυτά τα συστήματα έχουν αναπτυχθεί, εφόσον οι πολιτοφύλακες δεν έχουν αεροπλάνα;
2. Είναι έτοιμοι οι εκπρόσωποι των ενόπλων δυνάμεων της Ουκρανίας να παρουσιάσουν στους διεθνείς εμπειρογνώμονες έγγραφα απογραφής των πυραύλων τύπου «αέρος-αέρος» και «εδάφους-αέρος» από το οπλοστάσιο των αντιαεροπορικών πυραυλικών συστημάτων;
3. Γιατί οι Ουκρανοί ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας επέτρεψαν την απόκλιση του αεροπλάνου προς το βορρά, προς την πλευρά της ούτως καλούμενης «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης», την οποία διεξάγει το Κίεβο εναντίον του λαού των νοτιοανατολικών επαρχιών της χώρας του;
Ποιοι θα απαντήσουν; Το Κίεβο, το Λονδίνο ή η Ουάσιγκτον;

Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ αφιέρωμα στα 40 χρόνια από την τουρκική στρατιωτική εισβολή στην ΚΥΠΡΟ


1974 -2014 :  40 χρόνια από την τουρκική στρατιωτική εισβολή στην ΚΥΠΡΟ
του Χρήστου Α. Καπούτση
Είναι το απόγευμα της 19ης Ιουλίου του 1974, η ζέστη είναι αποπνικτική και οι παραλίες της Κύπρου, είναι γεμάτες από κόσμο που αναζητούν λίγη δροσιά. Οι δείκτες των ρολογιών δείχνουν 18.23 και κείνη την ώρα το επίγειο ραντάρ της Ναυτικής Διοίκησης Κύπρου, που βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο της Κύπρου και συγκεκριμένα στο ακρωτήρι Άγιος Ανδρέας, εντόπισε την Τουρκική νηοπομπή, 4 αποβατικά σκάφη, στα ανοικτά της Κυρήνειας. Ειδοποιούνται αμέσως με κατεπείγοντα σήματα  η Ελληνική και Ελληνοκυπριακή πολιτική και στρατιωτική ηγεσία. Κάθε μισή ώρα, από τις 7μ.μ. (19.00) μέχρι και στις 04.50 το πρωί της 20ης Ιουλίου, η Ναυτική Διοίκηση Κύπρου, αναφέρει  λεπτομερώς τις  κινήσεις των Τουρκικών αποβατικών σκαφών. Η Ελληνική στρατιωτική ηγεσία, που ουσιαστικά είναι και πολιτική ηγεσία, εκτιμά πως πρόκειται για άσκηση του τουρκικού στόλου ή έτσι τους «πληροφόρησαν» από την Αμερικανική Πρεσβεία και δεν λαμβάνει κανένα απολύτως μέτρο. Ούτε καν αυτό της αυξημένης επιτήρησης!!

η εισβολή

Στις 5 παρά 10  το πρωί της 20ης Ιουλίου, τα τουρκικά αποβατικά απέχουν μόνο 8 χιλιόμετρα από τις ακτές της Κυρήνειας και ουδείς , έλληνας ή ελληνοκύπριος πολιτικός ή στρατιωτικός , ανησυχεί!!
Δέκα λεπτά αργότερα, γύρω στις 5, με το πρώτο φως της μέρας , άρχισαν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί από την Τουρκική Αεροπορία. Πάνω από 70 τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη προσέβαλαν και κατέστρεψαν , τον Ναυτικό Σταθμό της Κυρήνειας, τα στρατόπεδα πεζικού και πυροβολικού, το οδικό δίκτυο ανατολικά της Κυρήνειας, τον σταθμό Εγκαίρου Προειδοποίησης της Αεροπορίας και το Ραντάρ  του Ναυτικού, στον Άγιο Αντρέα. Λίγο πριν από τις 6 το πρωί, τα Τουρκικά αεροσκάφη χτύπησαν εγκαταστάσεις του Γενικού Επιτελείου της Κυπριακής Εθνοφρουράς, διάφορα στρατόπεδα στη Λευκωσία και το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου).
Τα πρώτα θύματα
Πρέπει να σταθούμε με σεβασμό στα πρώτα θύματα, Έλληνες στρατιωτικούς της Τουρκικής εισβολής.
Λίγο μετά τις 5 το πρωί της 20ης Ιουλίου του 1974 και ενώ τα Τουρκικά Πολεμικά αεροσκάφη έσπερναν το θάνατο και την καταστροφή στην Κυρήνεια και την Λευκωσία, ο Έλληνας Διοικητής μιας μικρής ναυτικής δύναμης από δύο τορπιλακάτους, που  ναυλοχούσαν στο λιμάνι της Κυρήνειας, διέταξε τον απόπλου τον πλοίων.  Αποστολή τους, να χτυπήσουν την τουρκική νηοπομπή που με ισχυρή αεροπορική υποστήριξη πλησίαζε τις ακτές της Κυρήνειας!! Επρόκειτο καθαρά για αποστολή αυτοκτονίας, αλλά και απόλυτα σωστή  επιλογή, σύμφωνα με τις παραδόσεις και την ιστορία του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Δεν είχαν περάσει ούτε 20΄ λεπτά από τον απόπλου των δύο πλοίων και φυσικά, τα τουρκικά αεροσκάφη εντόπισαν τις Ελληνικές πυραυλακάτους  και άρχισαν να τις σφυροκοπούν.
Η πρώτη τέθηκε αμέσως εκτός μάχης. Ο κυβερνήτης της την έστρεψε στην ακτή και το πλήρωμά της την εγκατέλειψε λίγο πριν βυθιστεί. Σώθηκαν όλοι κολυμπώντας προς την ακτή.
Η άλλη τορπιλάκατος, συνέχισε να πλησιάζει τα τουρκικά αντιτορπιλικά, παρά τις αεροπορικές επιθέσεις. Ετοιμαζόταν μάλιστα να κάνει και την πρώτη βολή εναντίον των τουρκικών πλοίων, όταν δέχεται τορπίλη και βυθίζεται σχεδόν αμέσως. Από το 10μελές πλήρωμά της, σώθηκε μόνο ένας. Οι υπόλοιποι 9 ήταν τα πρώτα θύματα της Τουρκικής εισβολής.

 «Αυτοσυγκράτηση»

Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί που είχαν ξεκινήσει με το πρώτο φως της μέρας, μετά από τις 7.30 το πρωί , εντείνονται. Πολλά σημεία της Λευκωσίας έχουν παραδοθεί στις φλόγες, ενώ στα βομβαρδισμένα στρατόπεδα υπάρχουν ήδη οι πρώτοι νεκροί και τραυματίες Έλληνες και Ελληνοκύπριοι στρατιωτικοί.
Μετά τις πρώτες φονικές αεροπορικές επιδρομές,  άρχισε η ρίψη τούρκων αλεξιπτωτιστών νοτιοανατολικά της Λευκωσίας στο Κιόνελι, ενώ στο βόρειο άκρο του νησιού ελικόπτερα μετέφεραν Τούρκους καταδρομείς.
Το Γενικό Επιτελείο της Κυπριακής Εθνοφρουράς ζητάει από το Ελληνικό Αρχηγείο Ενόπλων Δυνάμεων να χτυπήσει τους τούρκους αλεξιπτωτιστές και να αρχίσουν οι βολές των αντιαεροπορικών όπλων εναντίον των εφορμούντων  τουρκικών αεροσκαφών. Η απάντηση από την Αθήνα και το Ελληνικό Πεντάγωνο είναι, «αυτοσυγκράτηση, διότι οι τούρκοι κάνουν άσκηση». Μάλιστα, ο επιτελάρχης της Κυπριακής Εθνοφρουράς, επειδή η διαταγή για αντίσταση καθυστερούσε, έβγαλε το ακουστικό του τηλεφώνου του έξω από το παράθυρο, ώστε να ακούσουν στην Αθήνα τις εκρήξεις από τους βομβαρδισμούς των τουρκικών αεροσκαφών και να πειστούν επιτέλους, ότι πρόκειται για πόλεμο και όχι για άσκηση!!
Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατούσε στο Ελληνικό Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων είναι το εξής περιστατικό: Όταν αγανακτισμένος επιτελής, ανώτερος αξιωματικός του Στρατού, απευθύνεται στον Αρχηγό  του Γενικού Επιτελείου και του ζητάει με έντονο ύφος , να διατάξει να αρχίσει αμέσως η άμυνα των ελληνικών δυνάμεων στην τουρκική επίθεση, ο Στρατηγός Μπονάνος του απάντησε: «Οι Τούρκοι χτυπούν την Κύπρο και εμείς είμαστε Ελλάς»!!
Τελικά στις 08.56 το πρωί της 20ης Ιουλίου του 1974, και αφού έχει ολοκληρωθεί το πρώτο κύμα της τουρκικής απόβασης, το  Αρχηγείο των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκδίδει την εξής διαταγή: «χτυπάτε τον επιτιθέμενο εχθρό με όλα τα  μέσα».
Η διαταγή αυτή όμως έφτασε τις ελληνοκυπριακές  Στρατιωτικές Μονάδες με καθυστέρηση και αφού οι τούρκοι είχαν εδραιώσει τις θέσεις τους στο νησί.
Είναι χαρακτηριστικό ότι:  Πλησίον του χώρου της αποβίβασης των Τούρκων πεζοναυτών στο Πεντεμίλι της Κερύνειας, έδρευε το 251 Τάγμα Πεζικού, με Διοικητή τον Αντισυνταγματάρχη Παύλο Κουρούπη. Το 251 Τ.Π. παρακολουθούσε στενά την Τουρκική  αποβίβαση και ενημέρωνε σχετικά το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (Γ.Ε.Ε.Φ.) αναμένοντας διαταγές. Στις 07.30΄ο Διοικητής του 251 Τ.Π. δίνει αυτόβουλα την εντολή ο 1ος Λόχος και ο Λόχος Υποστήριξης να εγκαταλείψουν το στρατόπεδο και να πορευθούν προς τους χώρους εξόρμησης. Οι δύο Λόχοι κατάφεραν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους Τούρκους και παρά το πλήθος των Τουρκικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων, να ταχθούν σε απόσταση αναπνοής. Οι πρώτοι στρατιώτες του 1ου Λόχου είχαν πλησιάσει σε απόσταση 100 μέτρων. Απέναντί τους, μια τεράστια δύναμη με τρομερή ισχύ πυρός υποστηριζόμενη από τα βαριά πυροβόλα και άλλα όπλα των Τουρκικών αντιτορπιλικών και την Τουρκική αεροπορία, η οποία εντελώς ανενόχλητη αλώνιζε τον ουρανό της Κύπρου! Η διαφορά ισχύος μεταξύ των δύο αντιπάλων ήταν τεράστια! Παρόλα αυτά, θα μπορούσε το ελληνικό Τάγμα να επιφέρει σοβαρά πλήγματα στον αντίπαλο, αν έγκαιρα, ίσως πριν τις 8 το πρωί,  είχε λάβει εντολή να ανοίξει πυρ κατά των εισβολέων. Η διαταγή προσβολής των Τούρκων δόθηκε ακριβώς στις 10.00΄…(ο ηρωικός Διοικητής του Τάγματος Π. Κουρούπης  συνελήφθει από τούρκους στρατιώτες και είναι ακόμη στους αγνοούμενους)

Η επίθεση στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ

Ξημέρωνε η 20η Ιουλίου και οι στρατιώτες που υπηρετούσαν στην ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου),  είχαν  μόλις την προηγούμενη ημέρα  αφιχθεί από την Ελλάδα, αμέριμνοι προετοιμάζονταν για το πρωινό τους ξύπνημα.  Ήταν 05.30΄ το πρωί, όταν από την οροσειρά του Πενταδάκτυλού φάνηκαν δύο Τούρκικα μαχητικά αεροσκάφη F -104, σε ιδιαίτερα χαμηλή πτήση, να κατευθύνονται με ταχύτητα προς το στρατόπεδο της Ελληνικής Δύναμης Κύπρου.  Σπάζοντας το φράγμα του ήχου και αγγίζοντας κυριολεκτικά τις κορυφές των δένδρων του στρατοπέδου, εξαπέλυσαν τις δυο πρώτες ρουκέτες.
Ανά δεκαπέντε λεπτά σμήνη τεσσάρων Τουρκικών μαχητικών, προσβάλουν ακατάπαυστα το στρατόπεδο της ΕΛ.ΔΥ.Κ., με κάθε είδους βόμβες και πυρομαχικά.
Το ΚΝΕ (Κέντρο Νοσηλείας ΕΛ.ΔΥ.Κ.) γεμίζει τραυματίες… Με ορμή ακολουθεί το τρίτο κύμα των Τουρκικών F- 104, και εξαπολύει δεκάδες ρουκέτες εναντίων των  στρατιωτικού προσωπικού, οι οποίοι  προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει, καθώς δεν έχουν καμιά ενημέρωση! Όλοι αναγνωρίζουν σήμερα, ότι οι αξιωματικοί και οι Στρατιώτες  της ΕΛΔΥΚ  προσπάθησαν  με ηρωισμό και αυτοθυσία, να αμυνθούν στην αιφνιδιαστική  τουρκική αεροπορική προσβολή . Οι απώλειες της ΕΛΔΥΚ ήταν 46 νεκροί και 59 αγνοούμενοι.
Και μια «λεπτομέρεια»
Για να αντιληφθούμε πόσο «βαθιά νυχτωμένοι»,  ήταν οι ελληνοκύπριοι , ηγεσία και πολίτες, αρκεί να αναφέρουμε μια «λεπτομέρεια». Μιάμιση ώρα περίπου, μετά την έναρξη των σφοδρών βομβαρδισμών της τουρκικής αεροπορίας εναντίον  ελληνοκυπριακών στόχων, εκεί γύρω στις 6.30 το πρωί της 20ης Ιουλίου,  το ΡΙΚ (ραδιοφωνικό ίδρυμα Κύπρου) μετέδιδε χαρούμενη πρωινή γυμναστική!!
Αντίστοιχα , ο τουρκοκυπριακός ραδιοσταθμός Μπαιράκ, είχε διακόψει την κανονική ροή του προγράμματός του και μετέδιδε στρατιωτικά εμβατήρια από τις 3 τα χαράματα.
Πραξικόπημα και «Αττίλας»
Των παραπάνω γεγονότων όμως, προηγήθηκε το άφρων και εγκληματικό πραξικόπημα της χούντας του Ιωαννίδη ,κατά του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Τα αιματηρά επεισόδια της 15ης Ιουλίου, είχαν τραγικές συνέπειες στην άμυνα της Κύπρου. Και αυτό διότι, στρατιωτικές μονάδες επιφορτισμένες  με την αποστολή της άμυνας των βόρειων ακτών  της Κύπρου, καθώς επίσης και η πλέον ετοιμοπόλεμη μονάδα, η 33η  Μοίρα Καταδρομών, είχαν εμπλοκή στο Πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Με αποτέλεσμα,  κρίσιμες στρατιωτικές   Μονάδες,  να είναι   περιορισμένης μαχητικής  ικανότητας, κυρίως λόγω διχασμού των αξιωματικών , που είχαν χωριστεί  σε Χουντικούς και Δημοκράτες. Έχουν μάλιστα καταγραφεί και εν ψυχρώ δολοφονίες αξιωματικών από συναδέλφους τους, λόγω «ιδεολογικών διαφορών, στο διάστημα 15-19 Ιουλίου!!!
Μετά την ΑΝΑΤΡΟΠΗ του Αρχιεπισκόπου ΜΑΚΑΡΙΟΥ , το έδαφος είχε ετοιμαστεί για να «υποδεχτεί» την τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο. Έτσι λοιπόν,  ο Μακάριος ήταν εκτός πολιτειακής εξουσίας,  η Χούντα των Αθηνών  υπό τον έλεγχο των Αμερικανών διπλωματών και με δεσμεύσεις στο ΝΑΤΟ και οι Άγγλοι οι μόνοι κυρίαρχοι της Κύπρου. Η αμερικανική διπλωματία (υπουργός Χ. Κίσινγκερ) άναψε το «πράσινο φως» για την προσχεδιασμένη τουρκική εισβολή από τον Μ. Ετσεβίτ).

Ελληνικά υποβρύχια και πολεμικά αεροσκάφη
Πολλά ερωτήματα εγείρουν και θλιβερές σκέψεις γενούν κάποια περιστατικά, που σημάδεψαν την 20η Ιουλίου του 1974, όπως:
  • Δύο σύγχρονα , για την εποχή εκείνη, υποβρύχια του Πολεμικού μας Ναυτικού, το «Γλαύκος» και το «Νηρεύς», που έπλεαν νότια της Ρόδου, έλαβαν εντολή από το ΓΕΝ , στις 05.15 το πρωί της 20ης Ιουλίου, να κατευθυνθούν αμέσως προς την Κύπρο και να βυθίσουν τα Τουρκικά πολεμικά πλοία που βρίσκονταν ανοιχτά της Κυρήνειας. Όμως , ενώ πλησίαζαν τις Κυπριακές ακτές, ξαφνικά τα δύο υποβρύχια άλλαξαν ρότα και επέστρεψαν ανοιχτά της Ρόδου. Ποιος και γιατί έδωσε αυτή την εντολή; Ή μήπως εμποδίστηκαν τα ελληνικά υποβρύχια και από ποιόν, να φθάσουν στις ακτές της Κυρήνειας; Ποια ήταν η αποστολή των Βρετανικών πολεμικών σκαφών και υποβρυχίων που έπλεαν περιμετρικά της Κύπρου;
  • Τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη, τα προβλεπόμενα από τα επιχειρησιακά σχέδια για την άμυνα της Κύπρου, ήταν πανέτοιμα στο αεροδρόμιο του Καστελίου Κρήτης από το πρωί της 19ης Ιουλίου. Οι πιλότοι είχαν φορτώσει τα πυρομαχικά και με αναμμένες τις μηχανές περίμεναν την διαταγή απογείωσης για την Κύπρο. Η διαταγή αυτή ΠΟΤΕ δεν δόθηκε. Γιατί;

Η 35η Μοίρα Καταδρομών
Το μεσημέρι της 20ης Ιουλίου, η 35η Μοίρα Καταδρομών μεταφέρεται στη βάση της Σούδας στη Κρήτη. Και αργά το απόγευμα της Κυριακής 21η Ιουλίου , οι Έλληνες Καταδρομείς , με υψηλό ηθικό και έτοιμοι για πόλεμο, επιβιβάζονται σε 15 μεταγωγικά αεροσκάφη Noratlas, τα οποία απογειώνονται,  με προορισμό την Κύπρο. Η αποστολή ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη. Έχει χαρακτηρισθεί και δικαίως , ως αποστολή αυτοκτονίας.
Τα μεταγωγικά αεροσκάφη πετούσαν ανυπεράσπιστα, χωρίς την κάλυψη μαχητικών, με μόνο σύμμαχό τους το σκοτάδι. Πετούσαν πολύ χαμηλά , λίγα μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και με τα φώτα τους σβηστά , προκειμένου να αποφύγουν τα τουρκικά ραντάρ.  
Δύο από αυτά έχασαν τον προσανατολισμό τους και προσγειώθηκαν στη Ρόδο! Τα υπόλοιπα 13 συνέχισαν κανονικά τη πτήση τους για την Λευκωσία. Λίγο πριν προσγειωθούν στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, τα 3 προπορευόμενα μεταγωγικά δέχονται καταιγιστικά πυρά, από τις ελληνοκυπριακές δυνάμεις(!!) , που είχαν παραταχθεί εκατέρωθεν του αεροδρομίου. Τα εξέλαβαν για Τουρκικά!! Ποιος ηλίθιος ή προδότης στρατιωτικός δεν ενημέρωσε για την προσέγγιση των Ελληνικών μεταγωγικών αεροσκαφών; Ωστόσο , μεγάλο ερωτηματικό παραμένει και η στάση των Βρετανών στρατιωτών, που είχαν την ευθύνη της φύλαξης τμήματος του αεροδρομίου της Λευκωσίας.
Πάντως, από τα 3 προπορευόμενα μεταγωγικά, το πρώτο κατερρίφθη από τα φιλικά(;) πυρά! Μόνος διασωθείς ο καταδρομέας Αθανάσιος Ζαφειρίου,  που πρόλαβε και πήδηξε από το αεροσκάφος, πριν αυτό συντριβή στο έδαφος μαζί με τους 29 συναδέλφους του, που σκοτώθηκαν ΟΛΟΙ. Τα επόμενα δύο κατάφεραν να προσγειωθούν, αλλά με σοβαρές    απώλειες. Τα υπόλοιπα 10 επέστρεψαν άπραγα στην Ελλάδα.
                            *
Οι μονάδες της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ, όταν κινητοποιήθηκαν άρχισαν να πολεμούν με ηρωική αυτοθυσία, χωρίς μάλιστα να διαθέτουν αεροπορική κάλυψη και σύγχρονο οπλισμό. Αριθμούσαν γύρω στους 12.000 άνδρες (ελληνοκύπριους και ελλαδίτες), υπό τη διοίκηση του χουντικού ταξιάρχου Μιχαήλ Γεωργίτση, που είχε το γενικό πρόσταγμα στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Στο μεταξύ, άρχισε να κινητοποιείται και ο ελληνοκυπριακός ανδρικός πληθυσμός και να μετέχει στον άνισο αγώνα με ότι μέσα  διέθετε ο καθένας. Μάλιστα αρκετοί πυροβολούσαν από τις στέγες των σπιτιών του κατά των εισβολέων αλεξιπτωτιστών.  Στην Αθήνα, η κυβέρνηση ΑΔΑΜ. ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ, αιφνιδιασμένη από την εξέλιξη των γεγονότων,  πανικόβλητη κηρύσσει γενική επιστράτευση, η οποία εξελίσσεται σε φιάσκο.
ανεπάρκεια αλλά και ηρωισμός
Τα στελέχη των ΕΔ,  που ήταν η ηγεσία του Απριλιανού καθεστώτος, αποδείχθηκαν τραγικά ανεπαρκείς. Εκείνο που ήξεραν καλά, ήταν να συνωμοτούν και να ανέρχονται στα ανώτατα κλιμάκια  της στρατιωτικής ιεραρχίας, με κύριο προσόν την προσήλωση,  αρχικά στον Γ. Παπαδόπουλο και μετά στον Δ. Ιωαννίδη, αλλά και τη συκοφαντία σε βάρος των συναδέλφων τους! .  Ωστόσο,  επειδή τον Ιούλιο του 1974  διεπράχθη έγκλημα κατά της Κύπρου,  δεν είναι δυνατόν να απαλλαγούν λόγω βλακείας. Οι πράξεις τους και οι επιλογές τους,  αν κριθούν από το αποτέλεσμα, σίγουρα συνιστούν προδοσία . Πιθανώς , δεν ήθελαν την κατάληψη  του 35% του κυπριακού εδάφους από την τουρκικό στρατό, αλλά  το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετρά  και όχι οι προθέσεις τους,  ακόμη και αν αυτές είναι καλοπροαίρετες.  
Το πραξικόπημα κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας και η ανατροπή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις 15 ΙΟΥΛΙΟΥ, από τη χούντα των Αθηνών, άνοιξε το δρόμο της στρατιωτικής εισβολής της Τουρκίας στην Κύπρο.
Συμπέρασμα, η τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο, είναι το συνδυαστικό αποτέλεσμα  αβελτηρίας και ανικανότητας   του στρατιωτικού καθεστώτος των Αθηνών, αλλά  και αναθεωρητισμού της Τουρκίας, που υλοποιήθηκε με την ενθάρρυνση της Βρετανίας και την διπλωματική ανοχή των ΗΠΑ..
Το Καλοκαίρι του 1974, Έλληνες και Ελληνοκύπριοι, στρατιώτες και αξιωματικοί (με εξαίρεση μια μικρή ομάδα προδοτών χουντικών), πολέμησαν με ηρωισμό και αυταπάρνηση τους Τούρκους εισβολείς, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες.
Πολλοί έπεσαν στα πεδία των μαχών, προσφέροντας τη ζωή τους σπονδή στον βωμό της Ελευθερίας.
Αρκετοί αγνοούνται, η θρυλική μορφή τους όμως αποτυπώνει την πιο δραματική διάσταση της Κυπριακής τραγωδίας.
Οι υπόλοιποι αγωνιστές φέρουν δια βίου το βαρύ φορτίο των αναμνήσεων, από την απώλεια εδαφών , αλλά και των συμπολεμιστών τους. Και την πικρία, επειδή η θυσία τους στην Κύπρο αναγνωρίστηκε από την Ελληνική Πολιτεία με καθυστέρηση 30 ετών. Σε όλους εμάς όμως, ανήκει η ευθύνη και η τιμή της μελέτης των ιστορικών γεγονότων, ώστε ποτέ πια ο Ελληνισμός, να μην γνωρίσει άλλη εθνική καταστροφή.