Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Υπάρχουν ανυπέρβλητα όρια της ανθρώπινης νόησης υποστηρίζει ο Κουρτ Γκέντελ και το αποδεικνύει



  Ο ιδιοφυής μαθηματικός    Κουρτ Γκέντελ  απέδειξε ότι οι δυνατότητες που έχει η ανθρώπινη νόηση είναι πεπερασμένη.  Υπάρχει ένα όριο σε αυτά που μπορούμε να αποδείξουμε ότι  είναι λογικά και εμπειρικά σωστά. Και το κυριότερο, αν μια πρόταση ή ένα πρόβλημα δεν μπορούμε να το αποδείξουμε, αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι δεν υπάρχει λύση, αλλά ότι, δεν έχουμε τις πνευματικές δυνατότητες να αποδείξουμε την Αλήθεια μιας πρότασης.
Ο Γκέντελ, το 1930, σε ηλικία μόλις 23 ετών απέδειξε στη μαθηματική λογική το λεγόμενο θεώρημα της μη πληρότητας - για την ακρίβεια, απέδειξε δύο θεωρήματα μη πληρότητας που συνδέονται λογικά μεταξύ τους.  Σύμφωνα με το θεώρημα του Γκέντελ, ισχύει γενικά η ακόλουθη δήλωση : Σε κάθε τυπικό σύστημα επαρκές για τη θεωρία αριθμών, υπάρχει ένας μη αποφασίσιμος μαθηματικός τύπος- δηλαδή, ένας τύπος που δεν είναι αποδείξιμος και που η άρνηση του είναι επίσης μη αποδείξιμη. (Η δήλωση αυτή αναφέρεται και ως πρώτο θεώρημα του Γκέντελ).   Με άλλα λόγια το θεώρημα μη πληρότητας μας λέει πως όποια και αν είναι τα αξιώματα που εξετάζουμε, είτε έχουν πεπερασμένο πλήθος είτε προκύπτουν με αναδρομικό τρόπο, θα υπάρχουν πάντοτε ερωτήματα στα οποία δεν θα μπορούμε να απαντήσουμε, που θα παραμένουν αναποκρίσιμα και για τα οποία θα λείπουν πάντοτε κάποιες πληροφορίες.  Στην πραγματικότητα, με τη βαθύτερη σημασία του, το θεώρημα της μη πληρότητας του Γκέντελ δείχνει ότι δεν μπορούμε να αναγάγουμε τα μαθηματικά σε μια τυπική γλώσσα. Το θεώρημα του Γκέντελ δείχνει ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Όσο πολύπλοκο κι αν είναι ένα τυπικό σύστημα, θα υπάρχει πάντοτε μια απόφανση, που θα αφορά τους θετικούς ακέραιους αριθμούς, η οποία θα είναι ταυτόχρονα και αληθής και αναπόδειχτη στα πλαίσια του τυπικού συστήματος.
Σύμφωνα, λοιπόν, με το Θεώρημα αυτό υπάρχουν άπειρες προτάσεις (κρίσεις ή συλλογισμοί) για τις οποίες είναι αδύνατο να αποδειχθεί η αλήθεια τους με βάση τις Αρχές που τέθηκαν και τις προηγούμενα αποδεδειγμένες προτάσεις. Και σα να μην έφτανε αυτό, όταν βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρόταση η οποία επιμένει να μην αποδεικνύεται, δε μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το αν, η πρότασή μας αυτή, παραμένει αναπόδεικτη εξ αιτίας του ότι κανείς δεν έχει, μέχρι του σημείου εκείνου, βρει μιαν απόδειξη ή γιατί, η εν λόγω πρόταση, ανήκει σε αυτές που προβλέπει το Θεώρημα της Μη Πληρότητας!
 Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΩΡΗΜΑΤΟΣ
Ας έρθουμε στην ουσία του ερωτήματος που προκύπτει από τη μελέτη του θεωρήματος της ΜΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ.
* Μπορεί, λοιπόν, ένα Φιλοσοφικό ή Θρησκευτικό Σύστημα να θεωρεί τον εαυτόν του (δηλαδή αυτοί που το επινοήσανε) ως την Απόλυτη Αλήθεια με την έννοια ότι, οι Αρχές του αποτελούν εκείνο το υλικό με βάση το οποίο  κάθε πρόβλημα να έχει τη λύση του;
Η απάντηση είναι ένα σκέτο όχι!
* Μπορούμε με τα «καθαρά» Μαθηματικά να προσεγγίσουμε την Απόλυτη Αλήθεια;
Η απάντηση είναι και πάλι ένα σκέτο όχι!
* Υπάρχει «Απόλυτη Αλήθεια»;
Αν πάντως υπάρχει θα πρέπει να είναι ά-λογη!

Ο Αϊνστάιν με τη θεωρία της σχετικότητας έθεσε ένα όριο – την ταχύτητα του φωτός – στη ροή κάθε σήματος που μεταφέρει πληροφορίες.
Ο Χάιζενμπεργκ με τη θεωρία της Απροσδιοριστίας (κβαντομηχανικής) έθεσε όριο στην ακρίβεια των μετρήσεων στο μικρόκοσμο – δεν μπορούμε να μετρήσουμε ακριβώς τη θέση, την ενέργεια και την ορμή των σωματιδίων όταν επιχειρούμε να τα παρατηρήσουμε.
Και  ο Γκέντελ με το θεώρημα της μη πληρότητας έδειξε ότι υπάρχει ένα όριο στη γνώση μας για το κάθε τι, γιατί πάντα θα απαιτούνται περισσότερα στοιχεία που αναγκαστικά θα μας δίνονται μόνο απ’ έξω από το υπό μελέτη σύστημα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτό ποτέ δεν θα συλλάβουμε το σύνολο των μαθηματικών αληθειών με μια πεπερασμένη ή αναδρομική λίστα καθαρά τυπικών αξιωμάτων.

Το θεώρημα του Θεού
Λίγο πριν από τον θάνατό του ο μεγάλος αυστριακός μαθηματικός Κουρτ Γκέντελ (Kurt Gödel) δημοσιοποίησε μια μαθηματική απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού την οποία επεξεργαζόταν επί 30 χρόνια. Η απόδειξη αυτή βασίζεται στη σύγχρονη αξιωματική θεμελίωση των Μαθηματικών, η οποία με τη σειρά της αποτελεί συνέχεια της αρχαιοελληνικής μαθηματικής παράδοσης και της Γεωμετρίας του Ευκλείδη. Σε αυτόν τον τρόπο θεμελίωσης ξεκινάμε με τη διατύπωση αξιωμάτων, δηλαδή υποθέσεων που δεν αποδεικνύονται αλλά φαίνονται προφανείς. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια των αξιωμάτων και της Μαθηματικής Λογικής, μπορούμε να αποδείξουμε θεωρήματα και να οικοδομήσουμε μια ολόκληρη θεωρία. Για παράδειγμα, ένα από τα πέντε αξιώματα της Ευκλείδειας Γεωμετρίας είναι το ότι όλες οι ορθές γωνίες είναι ίσες μεταξύ τους. Ο Γκέντελ προσπάθησε να «αποδείξει» την ύπαρξη του Θεού ως ένα θεώρημα ξεκινώντας από ένα σύνολο πέντε αξιωμάτων που φαίνονται «προφανή» στο πλαίσιο της Μαθηματικής Λογικής.
Η «απόδειξη» αυτή φάνηκε εξαρχής ότι είχε δύο αδύνατα σημεία. Πρώτον, είναι άραγε τα αξιώματα όντως προφανή και, δεύτερον, είναι άραγε συμβατά μεταξύ τους ώστε να μην έχουν κρυφές ασυνέπειες; Για το πρώτο δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα, αφού τα αξιώματα στα Μαθηματικά μπορεί να φαίνονται «λογικά» αλλά κατά τα άλλα είναι αυθαίρετα, οπότε ο Θεός υπάρχει αν τα αξιώματα αυτά αληθεύουν. Το δεύτερο όμως αποτέλεσε αντικείμενο έρευνας για πάνω από 40 χρόνια επειδή έπρεπε να αποδειχθεί ότι τα πέντε αυτά αξιώματα δεν περιέχουν κρυφές αντιφάσεις και άρα είναι αυτοσυνεπή.
Το κατόρθωμα των δύο ευρωπαίων μαθηματικών, του Γερμανού Κρίστοφ Μπεντζμίλερ (Christoph Benzmüller) και του Αυστριακού Μπρούνο Βολτσενλόγκελ Παλέο (Bruno Woltzenlogel Paleo), ήταν ότι κατάφεραν να αναπαραστήσουν τα αξιώματα του Γκέντελ και τους συλλογισμούς του με μαθηματικά σύμβολα. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια εξειδικευμένου λογισμικού που χειρίζεται έννοιες λογικής σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, μπόρεσαν αφενός μεν να διαπιστώσουν ότι τα αξιώματα δεν περιέχουν κρυφές αντιφάσεις και αφετέρου να επιβεβαιώσουν την απόδειξη του θεωρήματος.

τα όρια της λογικής και της παραφροσύνης
Το θεώρημα του Godel έχει χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξει ότι ένας υπολογιστής δεν μπορεί ποτέ να γίνει τόσο έξυπνος όσο ένας άνθρωπος επειδή η έκταση της γνώσης του πρώτου περιορίζεται από ένα δεδομένο σύνολο αξιωμάτων, ενώ οι άνθρωποι μπορούν να ανακαλύψουν τα απροσδόκητες αλήθειες… Παίζει ρόλο στις σύγχρονες γλωσσικές θεωρίες, οι οποίες υπογραμμίζουν τη δύναμη της γλώσσας να βρίσκει νέους τρόπους να εκφραστούν οι ιδέες.
Ένα άλλο παραπλήσιο πόρισμα του θεωρήματος είναι πως δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε βέβαιοι πως δεν έχουμε παραφρονήσει. Ο παράφρων ερμηνεύει τον κόσμο μέσω της (παραδόξως) συνεπούς λογικής του. Πώς μπορούμε να αποφανθούμε εάν η λογική μας είναι παράδοξη ή όχι, δεδομένου ότι έχουμε μόνο τη λογική μας για να το κρίνουμε; Αναφέρω εδώ και το δεύτερο θεώρημα Godel, το οποίο καταδεικνύει ότι τα μόνα αριθμητικά τυπικά συστήματα που είναι ασυνεπή είναι αυτά που βεβαιώνουν τη συνέπειά τους.

Ο Κουρτ Γκέντελ γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1906 στο Μπρνο, (σύνορα Αυστρο-Ουγγαρίας) της σημερινής Τσεχίας, την πόλη που Γερμανοί και Αυστριακοί ονομάζουν μέχρι σήμερα Brünn. Oι γονείς του, Ρούντολφ και Μαριάνε, είχαν Γερμανοεβραϊκή καταγωγή. Ο Γκέντελ έπασχε από έλκος του δωδεκαδακτύλου και ακολουθούσε, με δική του πρωτοβουλία, μια πολύ αυστηρή δίαιτα. Σιγά-σιγά άρχισε να πιστεύει ότι τον δηλητηριάζουν και κατέληξε να αρνείται να φάει το φαγητό του. Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης, θα έλεγε κανείς, αποτέλεσε το κορυφαίο λογικό παράδοξο υλοποιημένο - και όχι διατυπωμένο - από τον θεμελιωτή της Μαθηματικής Λογικής. Αν δεν έτρωγε, ήταν σίγουρο ότι ο Γκέντελ θα πέθαινε από ασιτία. Αν έτρωγε ίσως να πέθαινε από δηλητηρίαση - αλλά και ίσως όχι. Ο Γκέντελ, πέρα από κάθε λογική, διάλεξε ενσυνείδητα την πρώτη επιλογή - και πέθανε από ασιτία. ο Γκέντελ ήταν κάπως φιλάσθενος και καχεκτικός, συχνά αγνοούσε τους γιατρούς του εξαιτίας της παράλογης δυσπιστίας του απέναντι τους, προκαλώντας προβλήματα στην εύθραυστη υγεία του. Μια ακόμα από τις παράλογες ιδέες που κυριάρχησαν τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ότι κάποιοι προσπαθούσαν να τον σκοτώσουν δηλητηριάζοντας το φαγητό του. Έτσι, έτρωγε μόνο το φαγητό που μαγείρευε η γυναίκα του και όταν αυτή δεν μπορούσε να μαγειρεύει πια για τον Γκέντελ , εξαιτίας μιας ασθένειας, αυτός σταμάτησε να τρώει οποιαδήποτε τροφή. Το αποτέλεσμα ήταν να πεθάνει το 1978 σε ηλικία 72 χρόνων από ασιτία και εξάντληση, ενώ ζύγιζε περίπου 30 κιλά!  Είναι εκπληκτικό ότι, εκτός από  τις στιγμές κρίσης, τα ψυχικά προβλήματα του Gödel πολύ λίγο εμπόδισαν την εργασία του. Το πρόσωπο που τον στήριξε ήταν η Adele Porkert, την οποία είχε γνωρίσει σε ένα καμπαρέ κατά τα φοιτητικά του χρόνια. Η Porkert ήταν έξι χρόνια μεγαλύτερη από τον Gödel, χωρισμένη, καθολική, με πρόσωπο παραμορφωμένο από ένα εκ γενετής σημάδι, εργαζόταν δε ως χορεύτρια. Οι γονείς του τη θεώρησαν σκανδαλώδη. Οι δυο τους όμως ήταν αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλον.

Χρήστος Καπούτσης Μαθηματικός   

Η θέση της Ελλάδας στο Κυπριακό που ενοχλεί την Άγκυρα και αρκετούς σε Αθήνα και Λευκωσία


Άρθρο του Χρήστου Καπούτση
 Η θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης για το Κυπριακό, όπως διατυπώνεται από τον αρμόδιο Υπουργό Ν. Κοτζιά, που αποτελεί και Εθνική θέση, περιλαμβάνει τα εξής: Ο τερματισμός της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού και η εξεύρεση συνολικής, αμοιβαία αποδεκτής, δίκαιης και βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος, αποτελεί κορυφαία εθνική προτεραιότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με προφανή σημασία για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και την ειρήνη και σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής. Συνολική και συμπεφωνημένη λύση του κυπριακού προβλήματος, δεν νοείται χωρίς την πλήρη αποχώρηση των κατοχικών τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο και την κατάργηση του αναχρονιστικού συστήματος εγγυήσεων του 1960. Αυτή η ξεκάθαρη ελληνική θέση, αποτελεί ένα ισχυρό διπλωματικό χαρτί για τον Ν. Αναστασιάδη στην διαπραγματευτική διαδικασία. Όμως, αυτή  η ελληνική θέση,  δεν ενοχλεί μόνο την Άγκυρα που αντιδρά,  αλλά ενοχλεί και κάποιους σε Αθήνα και Λευκωσία  , που  θεωρούν πως δεν θα πρέπει να καταργηθούν οι εγγυήσεις και δεν θα πρέπει να αποχωρήσει πλήρως ο τουρκικός στρατός κατοχής.  Μάλιστα σε κάποιες ελληνοκυπριακές εφημερίδες καταδεικνύεται ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς, ως υπεύθυνος για το ναυάγιο των συνομιλιών στην Ελβετία, λόγω των ακραίων θέσεων! Για παράδειγμα,   η Ελληνοκυπριακή  εφημερίδα «Ο ΠΟΛΙΤΗΣ», εξηγεί  την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό: «Ο πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης εγκλωβίστηκε στην υποτιμητική για την Κύπρο πολιτική του Εθνικού Κέντρου που εκπροσωπεί αυτήν τη στιγμή ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, με αποτέλεσμα να φύγει από την Κύπρο Πρόεδρος μιας ευρωπαϊκής χώρας και να επιστρέψει οιονεί περιφερειάρχης διορισμένος από την Αθήνα. Είναι ακραία η εμμονή του Ν. Κοτζιά να αποχωρήσουν όλοι οι τούρκοι στρατιώτες τώρα από την Κύπρο». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ν. Κοτζιάς, ενημέρωσε τον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, ότι αν υποχωρήσει από τις διακηρυγμένες θέσεις της ελληνικής διπλωματίας για το Κυπριακό, τότε, θα υποβάλει την παραίτησή του.
Η Τουρκία έχει διαπράξει στην Κύπρο εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως στρατιωτική εισβολή, εθνοκάθαρση, δολοφονίες αιχμαλώτων στρατιωτικών και εποικισμό. Αυτά έχουν αναγνωριστεί και από τον ΟΗΕ, αλλά δεν αποτέλεσαν μέσα πολιτικής πίεσης προς την Τουρκία,  ώστε να εγκαταλείψει την αδιαλλαξία της και να συναινέσει σε μια λύση βιώσιμη και συμβατή με τη διεθνή νομιμότητα.
Μια ύστατη προσπάθεια να μείνει «ζωντανό» το Κυπριακό, θα είναι, (αν τελικά γίνει)  η συνάντηση του Πρωθυπουργού Α. Τσίπρα με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, που τοποθετείται στις  αρχές Δεκεμβρίου (μεταξύ 4-6 του μηνός).  Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, έχει προτείνει   στον   Πρωθυπουργό να αποφύγει μια  συνάντηση με τον Ερντογάν,  σε διμερές επίπεδο,  χωρίς να έχει προηγηθεί  συμφωνία στα βασικά κεφάλαια του Κυπριακού, όπως το εδαφικό.  Διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι,  με την (πιθανή) συνάντηση Τσίπρα-  Ερντογάν  μάλλον εγκαταλείπεται η πάγια ελληνική θέση, ότι το Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα, καθόσον είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής σημαντικού τμήματος ενός ανεξαρτήτου κράτους-μέλους του ΟΗΕ και, αυτομάτως, αυτό καθίσταται πλέον διμερές, ελληνοτουρκικό με αρνητικές συνέπειες. Και επιπλέον, θα πρέπει να συνυπολογιστεί ότι,  πιθανή αποτυχία της συνάντησης Τσίπρα – Ερντογάν,   θα οδηγήσει σε οριστικό ναυάγιο τις γενικότερες διαπραγματεύσεις, για το Κυπριακό και σαφώς, θα επιδεινώσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
 Όμως, επειδή οι προσπάθειες θα πρέπει να συνεχιστούν για την επίλυση τους Κυπριακού, αφού ελλοχεύει ο κίνδυνος της διχοτόμησης που είναι η χειρότερη πιθανή  εξέλιξη,  ας κατανοήσουμε ότι, αυτό που χρειάζεται, στην παρούσα συγκυρία,  Ελλάδα και  Κύπρος,  είναι μια συνεκτική Εθνική Στρατηγική,  που θα καθιστά ανέφικτους τους τουρκικούς στόχους,  θα ανατρέπει τα κατοχικά δεδομένα,  θα αποκαθιστά τη νομιμότητα και θα ενώνει το Λαό της, Έλληνες και Τούρκους, υπό ενιαία κρατική οντότητα με μία ιθαγένεια, ως η μετεξέλιξη και όχι  κατάργηση,  της Κυπριακής Δημοκρατίας,  που θα είναι η «Νέα Κύπρος», όπως προτείνει να ονομάζεται το νέο κυπριακό κράτος, ο απερχόμενος Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπα Κι Μουν.  Εννοείται ότι η λύση του Κυπριακού είναι υπόθεση και ευθύνη των κατοίκων της Κύπρου , Ελλήνων και Τούρκων. Αυτοί πρέπει  θα αποφασίσουν με αδιάβλητο Δημοψήφισμα,   υπό ποία πολιτειακή συγκρότηση επιθυμούν να ζήσουν στην Πατρίδα τους.

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Προβληματίζουν τους ευρωπαίους οι απόψεις του Τράμπ, για το ΝΑΤΟ και τη Ρωσία



Ανάλυση του Χρήστου Καπούτση

Η ανάληψη της Προεδρίας των ΗΠΑ στις 20 Ιανουαρίου 2017 από τον Ντ. Τράμπ, ουσιαστικά αναλαμβάνει την ηγεσία του λεγόμενου Δυτικού κόσμου (ΗΠΑ, Ε.Ε., Καναδάς, Αυστραλία, Ισραήλ), πιθανολογείται,  ότι θα αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας εποχής στην αμερικανική διπλωματία, στις διεθνείς σχέσεις  και  στις στρατιωτικές επεμβάσεις της υπερδύναμης σε διάφορες περιοχές του Πλανήτη.
Αν ο Ντόναλντ Τράμπ, δεν υποχωρήσει από τις μέχρι τώρα διακηρύξεις του, τότε, οι σχέσεις ΗΠΑ με την Ε.Ε. και ειδικά με την Γερμανία, θα καταστούν προβληματικές, οι  σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας εχθρικές και ιδιαίτερα φιλικές οι σχέσεις ΗΠΑ- Ρωσίας.  Αν ο Τράμπ επιμείνει στην προεκλογική του διακήρυξη ότι  θα πρέπει να καταργηθούν οι κυρώσεις προς τη Ρωσία, τότε θα δημιουργηθεί σοβαρό πολιτικό ρήγμα στις σχέσεις ΗΠΑ – Ε.Ε.
Η νέα αμερικανική Κυβέρνηση, θα επιδιώξει μείζονες παρεμβάσεις σε κρίσιμες περιοχές, όπως είναι η Μέση Ανατολή, η Συρία, το Ιράν, καθώς και την αναβαθμισμένη συνεργασία της με την Αίγυπτο, την Τουρκία και το Ισραήλ. Θεωρείται  πιθανή η στρατιωτικο-οικονομική συνεργασία ηγετών  με λαϊκή απήχηση (Τράμπ, Νετανιάχου, Ερντογάν, Αλ Σίσι) και η δημιουργία μιας ισχυρής συμμαχίας, πολλαπλών συμφερόντων μεταξύ ΗΠΑ, Αιγύπτου, Τουρκίας και Ισραήλ.   Θα είναι μια συμμαχία οδυνηρή για το Κυπριακό, το Κουρδικό και το Παλαιστινιακό.
Τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό, δεν είναι στις προτεραιότητες του Ντ. Τράμπ, υπό  την έννοια της αποκατάστασης της διεθνούς νομιμότητας. Πιθανόν, να ενταχθούν σε ένα ευρύτερο γεωστρατηγικό σχέδιο των ΗΠΑ, για την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.
Παρότι είναι ακόμη νωρίς, το «γνωστό» επιτελείο του ΤΡΑΜΠ, στον τομέα της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, αποτελείται από σκληροπυρηνικούς στρατιωτικούς και διπλωμάτες, αλλά και νεοφιλελευθέρους επιχειρηματίες.   Επομένως , μια πρώτη εκτίμηση μπορεί να είναι, ότι η νέα αμερικανική εξωτερική πολιτική, θα είναι ένας συνδυασμός Στρατηγικών και Οικονομικών (ενέργεια) συμφερόντων των ΗΠΑ, υπό την στενή έννοια  της προώθησης των κρατικών Εθνικών συμφερόντων, αλλά  και των συμφερόντων των αμερικανικών επιχειρηματικών ομίλων, υποτιμώντας,  τα συμμαχικά (ΝΑΤΟ-Ε.Ε.) συμφέροντα και  γεωπολιτικές  και οικονομικές επιδιώξεις,  κυρίως των ευρωπαίων συμμάχων τους, εκτός και αν αυτά συμπίπτουν με τα αμερικανικά. 
Η προοπτική βελτίωσης των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας,  σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των ελληνορωσικών σχέσεων, πιθανόν, να  εξυπηρετούσε την προώθηση εθνικών μας συμφερόντων ,  ειδικά στον τομέα της ενέργειας με δεδομένο την μεγάλη επιθυμία της Ρωσίας,  για την κατασκευή αγωγού μεταφοράς ρωσικού φυσικού αερίου (συνέχεια του Turkish Stream επί ελληνικού εδάφους), προς την Ευρώπη.  Η Κυβέρνηση Μπ. Ομπάμα ήταν κάθετα αντίθετη στην κατασκευή του αγωγού Turkish Stream, ενώ ο Ντ. Τράμπ , εμφανίζεται ως ένθερμος υποστηριχτής της ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης, από πολλές πηγές.  Στο πλαίσιο της αμερικανο- ρωσικής  προσέγγισης, που ασφαλώς θα έχει και χαρακτηριστικά επιχειρηματικής συμφωνίας,  εντάσσεται και η διπλωματία των στρατιωτικών εξοπλισμών και  του ευρύτερου πολιτικο-διπλωματικού  σχεδιασμού των ΗΠΑ. Η Ελλάδα λόγω γεωγραφικής θέσης και των σχέσεών της με τη Ρωσία, αλλά και με το Ισραήλ και την Αίγυπτο,  θα μπορούσε   να εξελιχθεί σε Στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ,   στην νέα υπό τον Ντ. Τράμπ αμερικανική εξωτερική και ενεργειακή πολιτική. Η Ελλάδα και ανεξάρτητα από ποια είναι η  Κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον,   είναι για τις  ΗΠΑ,  σημαντική σύμμαχος χώρα, διότι η Ελλάδα παίζει έναν καθοριστικό  ρόλο στις εξελίξεις στην  Ανατολική Μεσόγειο.  Άλλωστε στη Σούδα  βρίσκεται και  η σημαντικότερη  αεροναυτική  βάση των ΗΠΑ στη Μεσόγειο.
Μέση Ανατολή
Στο φλέγον ζήτημα της Συρίας και των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους (ISIS),  αναμένεται, η ανάμειξη των αμερικανών να είναι περιορισμένη.  Η Κυβέρνηση Τράμπ, μάλλον θα αφήσει τον Πρόεδρο της Συρίας Bashar al-Assad και τον Βλ. Πούτιν να τελειώσουν το έργο της συντριβή της αντίστασης των αντικαθεστωτικών δυνάμεων, στις οποίες συμπεριλαμβάνει και τον  ISIS. Είναι εξίσου πιθανό,  ο Τραμπ να διαμηνύσει  στους Ευρωπαίους,  ότι η Λιβύη είναι δικό τους πρόβλημα και όχι των ΗΠΑ και ότι θα πρέπει να εισβάλουν στη χώρα για να επιβάλουν τάξη στο χάος που ίδιοι  δημιούργησαν και για να σταματήσουν τη ροή μεταναστών και τρομοκρατών προς την Ευρώπη.
ΝΑΤΟ
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν  οι απόψεις του Ντ. Τράμπ για το ΝΑΤΟ και τη συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους. 
“Το ΝΑΤΟ είναι ξεπερασμένο,” δήλωσε ο Τραμπ στην εκπομπή “This Week With George Stefanopoulos” του τηλεοπτικού δικτύου ABC. Ο οργανισμός αυτός, των 28 κρατών-μελών συγκροτήθηκε σε μια διαφορετική εποχή, όταν η Σοβιετική Ένωση ήταν η βασική απειλή που αντιμετώπιζε η Δύση. Το ΝΑΤΟ προσπάθησε άκομψα να προσαρμοστεί στη μάχη κατά της τρομοκρατίας, με υπέρογκο οικονομικό κόστος για τις ΗΠΑ, εξήγησε ο Τραμπ.  “Πρέπει να επαναπροσαρμόσουμε το ΝΑΤΟ..., μπορείτε ακόμη να το λέτε ΝΑΤΟ, αλλά θα έχει αλλάξει,” τόνισε ο Τραμπ. «Οι ΗΠΑ θα πρέπει να περικόψουν την οικονομική υποστήριξή τους στο ΝΑΤΟ που ιδρύθηκε το 1949 μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και αποτέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο κατά του σοβιετικού επεκτατισμού», συμπλήρωσε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ.
Άμεση ήταν η αντίδραση της Γερμανίας. Η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σε εκπομπή του καναλιού ZDF, κάλεσε τον Ντόναλτ Τράμπ , να ξεκαθαρίσει τις απόψεις του για τη Ρωσία, αλλά και να μην συμπεριφέρεται στο ΝΑΤΟ σαν να είναι μια επιχείρηση. «Ελπίζω να του πουν οι σύμβουλοί του,  αυτό που χρειάζεται να μάθει,  ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι απλώς μια επιχείρηση. Δεν είναι μια πολυεθνική εταιρεία, αλλά κάτι πολύ περισσότερο», είπε η Υπουργός Άμυνας της Γερμανίας.
Πάντως , μόνο 5 από τα 28 μέλη του ΝΑΤΟ  διαθέτουν το 2% του ΑΕΠ τους για την άμυνα, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Οι ΗΠΑ πληρώνουν το 73% του κόστους άμυνας του ΝΑΤΟ. Επομένως,  είναι πολύ πιθανόν, να ζητήσει η Κυβέρνηση Τράμπ, να αναλάβει η Ευρώπη το κόστος για την ασφάλειά της.  Η   ευρω- ατλαντική συμμαχία για την ασφάλεια, επί Τράμπ, μάλλον θα μπει σε περιπέτειες και ίσως αμφισβητηθεί και ο ρόλος του  ΝΑΤΟ.
Εν κατακλείδι , η εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης Τράμπ, θα έχει και στοιχεία επιχειρηματικότητας!
Η έγκυρη εφημερία HaAretz του Ισραήλ, δημοσιοποίησε απόρρητη υπηρεσιακή γνωμοδότηση του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών, που απευθύνεται σε όλες τις Πρεσβείες της χώρας. Σε αυτή, μεταξύ άλλων, αναφέρει  και τα εξής: «νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι έμπειρος επιχειρηματίας, βλέπει την πραγματικότητα με κριτήριο τον υπολογισμό «κέρδους-ζημίας». Για αυτόν το λόγο εκτιμάται ότι οι αποφάσεις του θα λαμβάνονται με κριτήριο την ικανοποίηση των άμεσων, «στενών» συμφερόντων των ΗΠΑ, χωρίς να εστιάζουν στη «γενικότερη μεγάλη εικόνα» και σε ένα μακροπρόθεσμο όραμα για το διεθνές σύστημα.»

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Υπό προϋποθέσεις η συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνή συνδιάσκεψη για το Κυπριακό



Μόνο κατάργηση του αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων και την αποχώρηση του συνόλου των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων από την Κύπρο, είναι πρόθυμη να συζητήσει η Ελλάδα, στην περίπτωση που θα συγκληθεί διεθνής συνδιάσκεψη για το Κυπριακό.  Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδης, κατά την  επίσκεψή του στην Αθήνα, ενημερώθηκε για την Ελληνική θέση από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Πρ. Παυλόπουλος και από τον Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα με την πρόσθετη επισήμανση, ότι η συγκεκριμένη πολιτική επιλογή που αποτελεί και Εθνική θέση, δεν είναι διαπραγματεύσιμη.  Η Ελλάδα, θεωρεί πως μια πολυμερής διάσκεψη μπορεί να συγκληθεί μόνο για αυτό το σκοπό και όχι για τροποποίηση της Συνθήκης και διαφοροποίηση του συστήματος εγγυήσεων. Υπενθυμίζουμε ότι, η Ελλάδα είναι μια από τις τρεις εγγυήτριες δυνάμεις και είναι σαφές πως από τη στιγμή που δηλώνει ότι μόνο κατάργηση του συστήματος των εγγυήσεων  συζητά, τότε σαφώς και δυσκολεύει τους χειρισμούς της Άγκυρας, η οποία ειρήσθω εν παρόδω επιμένει στη διατήρηση των εγγυήσεων.
Επισημαίνουμε ότι ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας , υπενθύμισε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα κατά τη συνάντησή τους στο Μέγαρο Μαξίμου, ότι το Κυπριακό  δεν είναι ένα διμερές πρόβλημα, αλλά είναι ένα διεθνές πρόβλημα «που ξεκίνησε,  από την παράνομη εισβολή και κατοχή από τα τουρκικά στρατεύματα του βορείου τμήματος της Κύπρου». Ο αμερικανός πρόεδρος περιορίστηκε σε μια γενικόλογη απάντηση, περί δίκαιης και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού, χωρίς να διευκρινίσει αν υιοθετεί την ελληνική άποψη, περί παράνομης εισβολής και κατοχής, για το κυπριακό.
Σε δηλώσεις  στα Τουρκικά ΜΜΕ ο Τουρκοκύπριος ηγέτης, Μουσταφά Ακιντζί, υποστήριξε ότι οδηγούμαστε σε πενταμερή διάσκεψη για το Κυπριακό, επισημαίνοντας  ότι   «η συνέχιση των συνομιλιών το 2017, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εμπλεκόμενων πλευρών».  Ο τουρκοκύπριος ηγέτης υποστήριξε ακόμη, τη διατήρηση των εγγυήσεων και ενός τμήματος των κατοχικών στρατευμάτων στο Νησί, που είναι και ανυποχώρητη θέση της Άγκυρας.  Μάλιστα ο Μ. Ακιντζί διευκρίνισε ότι, η προτεινόμενη λύση, που θα τεθεί σε δυο διαφορετικά δημοψηφίσματα, θα έχει την υποστήριξη , όπως έχουν ήδη συμφωνήσει και των δυο Κυπρίων ηγετών.
Η Μόσχα από την πλευρά της  επιθυμεί πολυμερή και όχι πενταμερή διάσκεψη για το κυπριακό,  γιατί έτσι θα μπορεί να συμβάλει και η ίδια τόνισε ο πρέσβης της Ρωσίας στην Κύπρο Στανισλάβ Οσάτσι.  Μιλώντας στην εκπομπή του ΡΙΚ,  δήλωσε ότι η λύση θα πρέπει να επιτευχθεί από τις δύο πλευρές στο νησί χωρίς χρονοδιαγράμματα και έξωθεν παρεμβάσεις.
Η Μόσχα ανέφερε ο Ρώσος πρεσβευτής παρακολουθεί πολύ στενά τις συνομιλίες για το κυπριακό και είναι έτοιμη να υποστηρίξει μια βιώσιμη λύση που θα είναι αποδεκτή και από τις δύο κοινότητες.
Είναι σαφές ότι δρομολογείται λύση του Κυπριακού,  και η μορφή  και το περιεχόμενο, θα αποφασιστεί στην πενταμερή ή πολυμερή διεθνή συνδιάσκεψη. 
Επισημαίνουμε ότι, η πενταμερής συνδιάσκεψη είναι απαίτηση της Άγκυρας. Σε αυτή τη συνδιάσκεψη θα μετέχουν οι τρεις εγγυήτριες  δυνάμεις (Βρετανία, Ελλάδα, Τουρκία) και η  τουρκοκυπριακή και ελληνοκυπριακή κοινότητα.  Αποδοχή αυτής της πρότασης (πενταμερής  με την ισότιμη συμμετοχή του τουρκοκυπριακού ψευδοκράτους),  θα είναι προφανώς ολέθρια για τον Ελληνισμό, αφού θα καταργούσε de facto, την Κυπριακή Δημοκρατία και ο Νίκος Αναστασιάδης θα συμμετέχει ως εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής Διοίκησης, και έτσι,  η κρατική οντότητα της κυπριακής δημοκρατίας να  καταστεί -όντως- ...Εκλιπούσα, σύμφωνα με το γνωστό έγγραφο της Κομισιόν που είχε αποδεχτεί ο τότε Αντιπρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών Β. Βενιζέλος!
Βέβαια στους ελληνοκύπριους και σε όσους Έλληνες έχουν απομείνει να ασχολούνται σοβαρά με το Κυπριακό (είναι ελάχιστοι αφού ως γνωστό το «Κυπριακό δεν πουλάει» ή ότι η «Κύπρος είναι μακριά»),  βαραίνει πλέον το βασανιστικό ερώτημα: Τι είναι προτιμότερο,  «η μη λύση που ενέχει τον κίνδυνο της διχοτόμησης , ή η λύση που πιθανόν να προκαλέσει μη αναστρέψιμα αποτελέσματα;»
Με καταργημένη την Κυπριακή Δημοκρατία , το νέο Κράτος, η «Νέα Κύπρος» όπως θα ονομάζεται,  με τη διπλή ιθαγένεια, με τα συνιστώντα κρατίδια να διαθέτουν κυριαρχία και εξουσία για να υπογράφουν διεθνείς συμφωνίες,  με την εκ περιτροπής προεδρία, και με την παρουσία στο νησί τούρκων εποίκων και συστρατιωτών, είναι σαφές ότι ο κυπριακός ελληνισμός θα είναι εκτεθειμένος  στην επεκτατική πολιτική του Ερντογάν , ενώ είναι ορατός ο κίνδυνος της πολιτικής και στρατιωτικής ομηρίας της Μεγαλονήσου στην Τουρκία. Γι αυτό ακριβώς, η πρόταση της Ελλάδας, ότι η λύση του Κυπριακού θα πρέπει να συνοδεύεται από την κατάργηση του καθεστώτος των εγγυήσεων και της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής, αποτελεί ανάχωμα , στα σχέδια του Τ. Ερντογάν,  για την Κύπρο. 
 Χρήστος Α. Καπούτσης