Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Η Δικαστική έρευνα για τα εξοπλιστικά




Του Χρήστου Καπούτση

Στα ίχνη του βρώμικου κυκλώματος των εμπόρων όπλων με τις διασυνδέσεις τους στον Κρατικό μηχανισμό, φαίνεται ότι βρίσκονται οι Δικαστικές αρχές.
Σε εξονυχιστικό έλεγχο υποβάλλονται οι «αμαρτωλές» συμβάσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων των Ενόπλων μας Δυνάμεων, από Δικαστικούς Λειτουργούς και από τον ΣΔΟΕ.
Τις τελευταίες μέρες δεκάδες απόστρατοι πρώην μέλη Επιτροπών αξιολόγησης στρατιωτικού υλικού , «γνωστοί» δημοσιογράφοι και αντιπρόσωποι  του διεθνούς Στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος που πούλησαν όπλα στην Ελλάδα, ,  συνωθούνται στα ανακριτικά και εισαγγελικά γραφεία.
Οι έρευνες,  δεν αφορούν μόνο στην περίοδο του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κ.Σημίτη και Υπουργούς Άμυνας τον Άκη Τσοχατζόπουλο  και τον Γιάννο  Παπαντωνίου (1996- 2004), αλλά επεκτείνονται  στη περίοδο της ΝΔ με Πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή και Υπουργούς Άμυνας Σπ. Σπηλιωτόπουλο και Β. Μειμαράκη (2004- 2009), αλλά και πρόσφατα επί Υπουργίας Β. Βενιζέλου!!
Οι Δικαστικοί Λειτουργοί και ο ΣΔΟΕ «ξεσκονίζουν» συμβάσεις εξοπλισμών αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ,  που αφορούν αγορές  ρωσικών οπλικών συστημάτων (S-300 και TOR-M1), των ελικοπτέρων Apache και NH 90, των  αρμάτων   μάχης Leopard  , τις  φρεγάτες ,τα υποβρύχια, τα ραντάρ  και  τα μέσα για τον ηλεκτρονικό πόλεμο. Και ακόμη οι έρευνες φτάνουν μέχρι και την αιφνίδια αγορά των 30 μαχητικών αεροσκαφών F-16  το 2004 , το σύστημα αυτοπροστασίας ASPIS που αφορά στην αγορά των F -16 της περιόδου Σημίτη και  το σύστημα recce pod, που επελέγη για τα F -16 , που αγοράστηκαν την εποχή της κυβέρνησης Καραμανλή, αλλά και τα δυο επιπλέον υποβρύχια που παρήγγειλε το 2010  η Κυβέρνηση Γ.Α .Παπανδρέου με Υπουργό Εθνικής Άμυνας τον Β. Βενιζέλο. 
Ακόμη οι αρμόδιες Δικαστικές αρχές ερευνούν τα μεγάλο σκάνδαλο των Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων των εξοπλιστικών προγραμμάτων, όπου και «χάθηκαν»  δισεκατομμύρια ευρώ, που προορίζονταν κυρίως για αναπτυξιακά έργα και που η «ουρά» τους φτάνει μέχρι και τις μέρες μας...
Φως  λοιπόν, περισσότερο φως, στη σκοτεινή πλευρά των εξοπλισμών.  Είναι αδιανόητο, το υστέρημα του έλληνα φορολογούμενου , που προορίζεται για την Εθνική μας Άμυνα,  να «χάνεται» στους δαιδαλώδεις διαδρόμους της διαπλοκής οικονομικό-πολιτικών συμφερόντων.

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Η ενέργεια το ισχυρό μας «χαρτί»



Του Χρήστου Καπούτση

Η σχεδιασμένη καταβύθιση της Ελλάδας σε μια πολύπλευρη και αδιέξοδη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση,  πιθανότατα, σχετίζεται και με την εκτιμώμενη  ύπαρξη και μάλιστα σε τεράστιες ποσότητες,  υδρογονανθράκων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.
Μια Ελλάδα καθημαγμένη, έρμαιο των δανειστών της, με την πολιτική της ηγεσία αναξιόπιστη και ενδοτική   στο Γερμανικό imperium και με τον Λαό «γονατισμένο» από τις εξοντωτικές πολιτικές   λιτότητας, δεν μπορεί να προβάλλει ισχυρές αντιστάσεις και να υπερασπιστεί τον ορυκτό της πλούτο.  Μοιραία,   η εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου της χώρας μας θα περιέλθει στα χέρια των Ευρωπαίων  «επενδυτών» (Γερμανών, Γάλλων, Βρετανών , Ολλανδών, Σουηδών) και των ελλήνων συνεργατών τους, προφανώς με εκβιαστικά διλήμματα, όπως η εξασφάλιση  μίας ακόμη δόσης του δανείου,   για να μην χρεοκοπήσουμε και εκδιωχτούμε από την Ευρωζώνη!!  
Ωστόσο, η Ελληνική Κυβέρνηση , ο πρωθυπουργός Α.Σαμαράς , οι Β. Βενιζέλος και Φ .Κουβέλης και οι συναρμόδιοι Υπουργοί Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλος και Εθνικής Άμυνας Π. Παναγιωτόπουλος, θα πρέπει να αξιολογήσουν προσεχτικά τα εξής δεδομένα.
Εφόσον επιβεβαιωθεί η ύπαρξη ενεργειακού πλούτου εντός της Ελληνικής  ΑΟΖ, τότε , δεν αλλάζει μόνο η γεωοικονομία, αλλά και η γεωπολιτική της περιοχής της Ανατολική Μεσογείου.  
Η Δυτική Ευρώπη και ειδικά η Γερμανία και η Γαλλία «διψούν» για ενέργεια.  Η ενεργειακή εξάρτηση της Δυτικής Ευρώπης από τη Ρωσία, οδηγεί αναπόφευκτα και σε πολιτική εξάρτυση.  Η εναλλακτική λύση είναι,  τα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου να διοχετευτούν  με ασφάλεια στις χώρες της  Ευρωζώνης. 
Οι Κυβερνήσεις της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου – Βρυξελών,  επιθυμούν τον έλεγχο των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων  να τον έχουν αδύναμες  και υποτελείς Κυβερνήσεις , όπως της Ελλάδας και της Κύπρου, και όχι η απρόβλεπτη και σε αρκετές περιπτώσεις ανεξέλεγκτη νέο-οθωμανική Τουρκία.  Γι’ αυτό ακριβώς και το Ισραήλ διέρρηξε τις σχέσεις του με την Τουρκία και επιδιώκει την ουσιαστική αναβάθμιση των διπλωματικών,   ενεργειακών και στρατιωτικών σχέσεών του με την Ελλάδα και τη Κύπρο.
Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει ένα ισχυρό χαρτί στις διαπραγματεύσεις της με τους ευρωπαίους  εταίρους μας. Είναι ο ορυκτός μας πλούτος, είναι η ενέργεια , είναι η γεωγραφική και γεωστρατηγική της θέση  της χώρας μας , που παράγουν αποτελέσματα στην γεωοικονομία και την  γεωπολιτική.
Έχει όμως την πολιτική βούληση η Κυβέρνηση να το αξιοποιήσει,  θέτοντας ακόμη και εκβιαστικά διλήμματα στους τοκογλύφους-δανειστές μας;

·         Δημοσιεύτηκε ήμερα Κυριακή 18 Νοεμβρίου στην εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ»


Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Το χειροκρότημα




Του Χρήστου Καπούτση

Ξέσπασαν σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα οι 153 βουλευτές της Ν.Δ και του ΠΑΣΟΚ, όταν ο προεδρεύων της Βουλής ανακοίνωσε το αποτέλεσμα της ονομαστική ψηφοφορίας,  για το τρίτο Μνημόνιο. 
Τι ακριβώς επιδοκίμαζαν με το χειροκρότημά τους  οι εκλεκτοί του Λαού;  
·        Τα μέτρα ταφόπλακα για τον Ελληνικό Λαό;
·        Την ευθανασία των συνταξιούχων;
·        Την εξαθλίωση των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, με την θέσπιση κατώτατου μισθού στο 586 ευρώ μικτά και το πάγωμα των τριετιών;
·        Τις χιλιάδες απολύσεις των δημοσίων υπαλλήλων;
·        Τον εμπαιγμό των ενστόλων;
·        Την φτωχοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων ελλήνων πολιτών;
·        Την διάλυση του στοιχειώδους κράτους πρόνοιας;
·        Την κατεδάφιση του δίχτυ προστασίας των εργαζομένων, που παραδίνονται βορά στα κερδοφόρα σχέδια κάποιων  άπληστων και φοροφυγάδων εργοδοτών;   (οι λαμπρές εξαιρέσεις  έντιμων εργοδοτών και ικανών επιχειρηματικών δεν αναιρούν τον θλιβερό κανόνα, αλλά τον ενισχύουν).
·        Την αναμενόμενη  νέα αύξηση της ανεργίας;
·        Την βέβαιη κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων;
·        Την παρατεταμένη ύφεση;
·        Τον ωμό εκβιασμό της ΤΡΟΙΚΑΣ προς την Κυβέρνηση;

Τι ακριβώς χειροκροτήσατε τις πρώτες πρωινές ώρες της 8ης Νοέμβριου αξιότιμοι κύριοι Βουλευτές;

Έχετε υπολογίσει κύριοι Βουλευτές της συμπολίτευσης,  πόσοι Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες πλήττονται βάναυσα από αυτά τα μέτρα και αντίστοιχα , πόσοι και ποιοι  ωφελούνται;
Συναισθανόμενοι το βάρος της πολιτικής ευθύνης θα έπρεπε εσείς οι 153 Βουλευτές  που υπερψηφίσατε τα μέτρα του τρίτου και πιο σκληρού  Μνημονίου,  να αποχωρούσατε από την αίθουσα της Βουλής όχι πανηγυρίζοντας, αλλά σκεφτικοί , προβληματισμένοι, πικραμένοι , που υποχρεωθήκατε να πράξετε ακόμη και αντίθετα από  την συνείδησή σας….
Δεν γνωρίζω σε πόσους από τους 153 Βουλευτές,  με αυτές τις γραμμές, ταράζω την Κυριακάτικη ηρεμία τους. Θα ήθελα όμως,  μια απλή εξήγηση, ως Έλληνας φορολογούμενος πολίτης.
Γιατί και ποιον χειροκροτούσατε εκείνο το βράδυ στη Βουλή, και μάλιστα χαμογελώντας και συγχαίροντας «εαυτούς και αλλήλους»; 
Μήπως διότι  σώσατε και σεις την Ελλάδα;  
Ξεχνάτε ότι το ίδιο ακριβώς χειροκρότημα από την κοινοβουλευτική  του ομάδα «εισέπραττε» και  ο αλήστου μνήμης Γ.Α. Παπανδρέου  σε ανάλογες περιπτώσεις;
Τελειώνοντας αυτό το «ερωτηματολόγιο» , δεν ξέρω γιατί, αλλά θυμήθηκα τον Βολταίρο, «είναι επικίνδυνο να έχεις δίκαιο, όταν η εξουσία έχει άδικο»!

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

στο τελευταίο σκαλοπάτι «στου Κακού τη σκάλα»,



του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ
 
Δεν είναι καθόλου ποιητική η εποχή μας. Αντίθετα, έχει πολύ ρεαλισμό, ατομισμό, ιδιοτέλεια. Και καθόλου αλληλεγγύη,  για τον διπλανό μας τον συνάνθρωπο και τον συνοδοιπόρο μας στη ματαιότητα. Αλλά, σε στιγμές δύσκολες, ανυπόφορες, μοναχικές, η ποίηση είναι πάντα ένα ασφαλές καταφύγιο. Ας θυμηθούμε τον ποιητή:
 « και μην έχοντας πιο κάτου άλλο σκαλί
να κατρακυλήσεις πιο βαθιά
στου Κακού τη σκάλα,
για τ' ανέβασμα ξανά που σε καλεί
θα αιστανθείς να σου φυτρώσουν, ω χαρά!
Τα φτερά,
τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα!»
(Κωστής Παλαμάς, από το έξοχο ποίημά του «ο  Δωδεκάλογος του Γύφτου»).

Άραγε βρισκόμαστε, ως ελληνική κοινωνία, στο τελευταίο σκαλοπάτι «στου Κακού τη σκάλα»; Η απάντηση είναι ΟΧΙ, αφού υπάρχει και κάτι πολύ χειρότερο από αυτό που τώρα βιώνουμε ως έλληνες πολίτες.
Είναι να στραφεί η μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον των Δημοσίων υπαλλήλων, οι εργαζόμενοι εναντίον των συνταξιούχων, οι τραπεζίτες εναντίον των καταθετών, οι εργοδότες εναντίον των εργαζομένων, το κράτος εναντίον των άνεργων και ανασφάλιστων, οι γιατροί εναντίον των δικηγόρων, οι πανεπιστημιακοί εναντίον των στρατιωτικών.  Η Ελληνική ολιγαρχία (πολιτικοί, megaλομιντιάρχες, ο ΣΕΒ, οι βολεμένοι συνδικαλιστές και τα παχυλά αμειβόμενα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας), να μην αναλαμβάνει  την ευθύνη για το κατάντημα της χώρας, αλλά να κατηγορεί  άλλους, όπως τους Δημοσίους υπαλλήλους για το διεφθαρμένο κράτος που οι ίδιοι έστησαν με την πελατειακή κομματοκρατία  τους και με τους κρατικοδίαιτους μεγαλο-εργολάβους,   ή την αριστερά για την δήθεν σοβιετικού τύπου  οικονομία,  επειδή παρείχε ένα στοιχειώδες δίκτυ εργασιακής προστασίας στους εργαζομένους.
Αυτή η μεθοδευμένη και διογκούμενη κοινωνική, ταξική και  επαγγελματική  αντιπαλότητα ενέχει τον εξής κίνδυνο.  Η χώρα να διολισθήσει σε  εμφύλιο- πολεμική  κατάσταση.  Η μια  επαγγελματική ή κοινωνική τάξη να στρέφεται εναντίον της άλλης.
Αν πέσουμε στην παγίδα που μας έχει  στήσει μια μικρή ομάδα πάμπλουτων εξουσιαστών ,  που μάχεται με όλα τα ΜΕΣΑ για την  άνετη επιβίωσή της,  αδιαφορώντας,  για την επικείμενη καταστροφή της χώρας και τη καθολική δυστυχία ενός Λαού, τότε, πράγματι,  θα βρεθούμε  στο τελευταίο σκαλοπάτι «στου Κακού τη σκάλα», που είναι ο εμφύλιος, από όπου όμως θα περάσουν γενιές για να αποκτήσουμε φτερά και να ξαναβγούμε στο Φως!!