Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

Κυπριακό, η «λύση» Ερντογάν και η Συριακή κρίση

Άρθρο  του Χρήστου Καπούτση


Η Κύπρος κατέχει στρατηγικής σημασίας γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο, γι’ αυτό και αποτελεί μέρος της κρίσης που μαστίζει την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, δέχεται τις επιδράσεις της πολιτικής Τ. Ερντογάν και συνεπώς,   η όποια  λύση του κυπριακού εντάσσεται  στην συνολική λύση, που θα περιλαμβάνει την διευθέτηση σοβαρών γεωπολιτικών προβλημάτων (Κουρδικό, Κυπριακό, Παλαιστινιακό, Συρία, Ιράκ και ISIS) .
Η Τουρκία με τις πολιτικές επιλογές της στο Κουρδικό ,  στο συριακό μέτωπο και στη Μοσούλη , επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά ότι είναι δύναμη αναθεωρητική και επεκτατική. Επιπλέον  η  στρατιωτική εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και η μέχρι σήμερα παράνομη κατοχή του 40% της Νήσου,  αλλά και η στρατιωτική κατάληψη των Ιμίων (1996) επιβεβαιώνει, ότι η  Άγκυρα, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει στρατιωτικά μέσα για την επίτευξη πολιτικό-διπλωματικών στόχων.  Επισημαίνουμε ακόμη ότι, στη Συρία η Άγκυρα δεν δίστασε να συμπράξει  με τους πιο ακραίους Ισλαμιστές (όπως η τρομοκρατική οργάνωση ΑΛ-ΝΟΥΣΡΑ), να τους εκπαιδεύσει, να τους εξοπλίσει, να τους εφοδιάζει, να τους χρηματοδοτήσει, με στόχο την ανατροπή του Άσαντ, αλλά   και να συνεργαστεί  μαζί τους  στο λαθρεμπόριο πετρελαίου και αντικειμένων αρχαιοκαπηλίας.  Και ακόμη, ο Τ. Ερντογάν με την πολιτική του,  «αξιοποιεί»  , ως μέσο εκβιασμού  τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, που έρχονται χωρίς βίζα με ελάχιστα ευρώ από τη βόρεια Αφρική, τη Συρία ή το Πακιστάν, για να «γκριζάρει» το Αιγαίο και να εκβιάσει την Ευρώπη.
Συγκεκριμένες πρωτοβουλίες της Άγκυρας, καταδεικνύουν  ότι, Στρατηγός στόχος της είναι η ομηρεία της Κύπρου και ο πλήρης  γεωπολιτικός και ενεργειακός έλεγχος  του νησιού.
Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα των τουρκικών   επιδιώξεων αναφέρουμε  ότι:   Κατά τις συνομιλίες για το σχέδιο Ανάν το 2004, οι Τουρκοκύπριοι (ΤΚ) με εντολές της Τουρκίας, αρνήθηκαν να αποδεχθούν ενσωμάτωση στο σχέδιο λύσης, της νομοθεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) για τις θαλάσσιες ζώνες και τη συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου  και Αιγύπτου.  Επίσης,  συμφωνίες οριοθέτησης της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας  με το Ισραήλ και το Λίβανο,  η Τουρκία αρνείται να αναγνωρίσει.  Η Τουρκία, διεκδικεί παράνομα το μεγαλύτερο μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ,  έχει προχωρήσει στην οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας της Τουρκίας με το τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος , καθώς και στη  χάραξη θαλασσοτεμαχίων εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας,   για έρευνες ανεύρεσης υδρογονανθράκων. Με αυτές τις επιλογές, η Τουρκία  αποκόπτει ουσιαστικά μεγάλο τμήμα της δυνητικής ΑΟΖ της Κύπρου , που συναντά την αντίστοιχη της Ελλάδας και εκτείνεται μέχρι την περιοχή ΝΑ Καστελλορίζου, παρεμβάλλοντας την τουρκική ΑΟΖ.
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Τ. Ερντογάν, ο πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ και κορυφαία στελέχη της Ισλαμικής Κυβέρνησης, σε κάθε επίσημη ή ανεπίσημη  συνάντηση με κορυφαίους αξιωματούχους της Ε.Ε.  και  με αμερικανούς και βρετανούς διπλωμάτες,  θέτουν τη λύση  του  Κυπριακού , ως   βασική προϋπόθεση για την επίλυση της κρίσης στη Συρία.  Διαχρονικά οι Κυβερνήσεις της Τουρκίας, είτε είναι Κεμαλιστές (Ντεμιρέλ), είτε σοσιαλιστές (Ετσεβίτ), είτε Ισλαμιστές (Ερντογάν- Νταβούτογλου), είτε υπηρεσιακές (Τανσού Τσιλέρ),  επεδίωξαν και επιδιώκουν την ομοσπονδιοποίηση της Κύπρου με προαπαιτούμενο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με μια αλα- τούρκα ομοσπονδοιοποίηση,  ώστε ο γεωστρατηγικός έλεγχος της Κύπρου να περάσει στην Τουρκία.  Το εντυπωσιακό είναι ότι, τα τουρκικά σχέδια, παρότι αντιστρατεύονται τις βασικές αρχές του Διεθνούς Δικαίου και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ,  βρίσκουν   «ευήκοα ώτα»  στις Κυβερνήσεις των ΗΠΑ , της Βρετανίας και κρατών της Ε.Ε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, είναι ότι δέχονται την τουρκική άποψη, να παραμείνουν τουρκικά στρατεύματα κατοχής και μετά τη λύση του Κυπριακού,  στο νησί. Μάλιστα η «συμβιβαστική» πρόταση των αμερικανών, όπως τη διατύπωσε πρόσφατα  ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, είναι, να αποχωρήσουν τα τουρκικά στρατεύματα κατοχής, αλλά  να δημιουργηθεί μια τουρκική στρατιωτική βάση στην Κύπρο.  Αμερικανοί αναλυτές με πληθώρα δημοσιευμάτων τους,  υποστηρίζουν ότι, οι ΗΠΑ,  έστω και την ύστατη ώρα, πριν αποχωρήσει η κυβέρνηση Ομπάμα, θέλουν να προσφέρουν στην Τουρκία στρατιωτική βάση στην Κύπρο - μετά τη λύση του πολιτικού προβλήματος, τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας  και την επανένωση της Κύπρου - με αντάλλαγμα την αποκατάσταση των σχέσεών τους  με τον Ερντογάν και τη συναίνεσή του,  στη διευθέτηση του συριακού και του κουρδικού.  Κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο αμερικανός Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, αναμένεται να ζητήσει από την Ελληνική Κυβέρνηση να στηρίξει την αμερικανική (τουρκική) πρόταση, για τουρκική στρατιωτική βάση στη Κύπρο και να ασκήσει πιέσεις στην Κυπριακή Κυβέρνηση για λύση του κυπριακού και μάλιστα, μέχρι τέλος του 2016.
Επί της ουσίας , για να υπάρξει  ρεαλιστική λύση στο πολυπαραμετρικό πρόβλημα της Κύπρου (γεωπολιτικό, ενεργειακό, στρατιωτικό) , αυτή θα πρέπει να λύνει το θεμελιακό πρόβλημα,  που είναι η παράνομη στρατιωτική κατοχή. Το Κυπριακό είναι βασικά διεθνές πρόβλημα, παράνομης στρατιωτικής εισβολής και παρατεταμένης κατοχής.  Και επιπλέον, δεν νοείται κυρίαρχο και ελεύθερο κράτος ισότιμο μέλος ευρωατλαντικών θεσμών, όταν άλλα κράτη διατηρούν επεμβατικά δικαιώματα και στρατιωτικές βάσεις. Ο ΥΠΕΞ  Νίκος  Κοτζιάς , μετά τη πρόσφατη συνομιλία του με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι , σε δηλώσεις του, εξέφρασε   την αντίθεση της Ελλάδας στη δημιουργία τουρκικής στρατιωτικής βάσης στην Κύπρο, μετά τη λύση του Κυπριακού. Κάτι τέτοιο, υποστήριξε , «σημαίνει ότι η κατοχή μονιμοποιείται και νομιμοποιείται σε μια περιοχή της Δημοκρατίας της Κύπρου και μετασχηματίζεται από προσωρινή και υπό διαπραγμάτευση σε μόνιμη, ενώ η Τουρκία αποκτά και δικαιώματα κυριαρχίας στα ίδια τα εδάφη της Κύπρου».
Κυρίως  όμως, το Κυπριακό και λύση που μεθοδεύει η αμερικανοβρετανική διπλωματία με τη συναίνεση της Τουρκίας,  είναι εναρμονισμένη με τα Στρατηγικά και γεωοικονομικά σχέδια των ΗΠΑ και της Ε.Ε.  Η Κύπρος που σχεδιάζουν οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. είναι ένα Sui generis (ιδιόρρυθμο) κράτος στη φιλοσοφία του σχεδίου ΑΝΑΝ,  που  θα διευκολύνει    την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων του Νησιού προς όφελος των συμφερόντων των ευρωατλαντικών θεσμών και των πολυεθνικών πετρελαϊκών Κολοσσών.  Έχουν ως στόχο να αξιοποιηθεί η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου στον ανταγωνισμό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με τη Ρωσία, καθώς μαίνονται οι αιματηροί πόλεμοι στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη.  

Πέμπτη, 27 Οκτωβρίου 2016

Το ΝΑΤΟ συγχαίρει την Ελλάδα που οι δαπάνες για την Άμυνα είναι στο 2% του ΑΕΠ.


Την αύξηση των αμυντικών δαπανών από τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ ζήτησαν, ο εκπρόσωπος της αμερικανικής Κυβέρνηση και ο Γενικός Γραμματέας  Γ.Στόλντεμπεργκ κα τη διάρκεια των εργασιών της Συνόδου των Υπουργών Άμυνας.  Οι προκλήσεις σε θέματα ασφάλειας είναι πολύ σημαντικές και  αν οι Εθνικοί Στρατοί δεν  ενισχυθούν, υποστήριξαν, τότε το ΝΑΤΟ δεν θα  μπορεί να είναι η ομπρέλα ασφαλείας για την Ε.Ε.  Οι ΗΠΑ καλύπτουν περίπου το 80% των λειτουργικών δαπανών του ΝΑΤΟ.  Ο Γ.Γ. της Συμμαχίας, ζήτησε την αύξηση των αμυντικών δαπανών με στόχο να κυμαίνεται μεταξύ 2-3,5% του ΑΕΠ των κρατών.  Οι ΗΠΑ δαπανούν το 7% του ΑΕΠ για στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Ο Γ.Στόλντεμπεργκ   εξήρε τη συνέπεια της Ελλάδας, επισημαίνοντας ότι, παρότι αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική κρίση, εντούτοις διατηρεί τις αμυντικές δαπάνες της στο 2%, ενώ  οι περισσότερες και πολύ πιο πλούσιες χώρες του ΝΑΤΟ,  διατηρούν τις  αμυντικές τους δαπάνες,  περίπου στο 1% του ΑΕΠ.
Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος μιλώντας στη σύνοδο Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ ζήτησε από τους ομολόγους του της Ευρωπαϊκής Ένωσης,  που οι χώρες τους συμμετέχουν στο ΝΑΤΟ,  να πάρουν θέση και να περάσουν το μήνυμα στις κυβερνήσεις τους,  ότι δεν μπορεί από τη μία πλευρά το ΝΑΤΟ να ζητά από τις χώρες μέλη του να ανέρχονται οι δαπάνες για την άμυνα στο 2% του ΑΕΠ και να συγχαίρει την Ελλάδα για το γεγονός ότι τα καταφέρνει και από την άλλη οι θεσμοί να ζητούν 20% περικοπές στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Επίσης ο ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένος αναφέρθηκε στις προκλητικές δραστηριότητες της Τουρκίας στο Αιγαίο, επισημαίνοντας  στους ομολόγους του , κατά τη σύνοδο Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, ότι: «Χαίρομαι που μιλάτε για ενότητα στη συμμαχία, αλλά ενότητα είναι να μην υπάρχουν προκλήσεις από ένα κράτος - μέλος σε άλλο».

Χρήστος Καπούτσης

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

Η Ρωσία στο επίκεντρο των εργασιών της Συνόδου των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ

Η Σύνοδος των Υπουργοί Άμυνας  του ΝΑΤΟ, που είναι σε εξέλιξη  στις Βρυξέλλες,  ασχολείται σε κρίσιμα θέματα ασφάλειας . Με κορυφαίο στην ατζέντα των συζητήσεων, τις πολιτικο -στρατιωτικές δραστηριότητες της Ρωσίας.
Οι ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΑΜΥΝΑΣ του ΝΑΤΟ στην απογευματινή συνεδρίασή τους, συμφώνησαν ότι, η Ρωσία συνεχίζει να αποσταθεροποιεί την Ανατολική Ουκρανία στηρίζοντας οικονομικά και στρατιωτικά τους φιλορώσους αποσχιστές. Και ότι είναι εξαιρετικά ανησυχητική, η υποστήριξη που παρέχει Η ΡΩΣΙΑ στο καθεστώς Άσαντ στη Συρία. Για το ΝΑΤΟ, η ΡΩΣΙΑ, συνιστά σοβαρή απειλή, γι αυτό θα αυξηθεί η στρατιωτική παρουσία της Ατλαντικής Συμμαχίας  στα κράτη της Βαλτικής  και στη Μαύρη θάλασσα.  Οι Υπουργοί Άμυνας του ΝΑΤΟ ενημερώθηκαν ότι η Ρωσία έχει 5.000 τακτικά πυρηνικά όπλα διαφόρων μεγεθών και φορέων. Από τους πυραύλους Iskander μέχρι πυρηνικές τορπίλες, αερομεταφερόμενες βόμβες και πυρηνικές κεφαλές βλημάτων πυροβολικού. Στον ρωσικό θύλακο του Καλίνινγκραντ, ανάμεσα στη Λιθουανία και στην Πολωνία, θα αναπτυχθούν οι πιο προηγμένοι πύραυλοι της Ρωσίας, οι Ισκαντέρ.   Επίσης η Ρωσία ενισχύει τις δυνάμεις της στο θύλακα του Καλίνινγκραντ  και αυξάνει τα αποθέματα των πυρηνικών όπλων που έχει στην περιοχή,  ως απάντηση στη μεταστάθμευση νατοϊκών αεροσκαφών στις τρεις Βαλτικές Δημοκρατίες,  αλλά και στην Πολωνία μεταξύ των οποίων βρίσκεται και ο συγκεκριμένος θύλακας που αποτελεί ρωσικό έδαφος από το τέλος του Β¨ΠΠ.
Κατά την αυριανή Συνεδρίαση,  θα εξεταστεί ο τρόπος αξιοποίησης της ισχυρής  αποτρεπτικής  δύναμης που έχει συγκροτήσει το ΝΑΤΟ, με στόχο να παρεμβαίνει, σε περιοχές στρατιωτικών συγκρούσεων, όπου απειλούνται οι ζωές αμάχων πολιτών, αλλά και τα συμφέρονται της Συμμαχίας.
Όπως ανακοίνωσε η Γ.Γ του ΝΑΤΟ Γ. Στόλτενμπεργκ,   πραγματοποιήθηκε ήδη η πρώτη πτήση των αεροσκαφών επιτήρησης AWACS του ΝΑΤΟ,  για τη στήριξη της Συμμαχίας κατά του Ισλαμικού Κράτους στο Β. ΙΡΑΚ . Και οι πτήσεις θα αυξηθούν το επόμενο διάστημα, εξέλιξη που συνιστά  άμεση εμπλοκή του ΝΑΤΟ στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των τζιχαντιστών του Ι.Κ.
Σε ότι αφόρα την παρουσία της Ναυτικής  Δύναμης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, ο ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένος ζήτησε την παραμονή της, αφού, όπως εξήγησε, είναι ο μοναδικός αποτρεπτικός παράγοντας που υπάρχει στην περιοχή,  για να περιοριστούν   οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές προς τα ελληνικά νησιά, αλλά και οι περαιτέρω υπερβολές  από τους Τούρκους.
Η Τουρκία, ζήτησε να αποχωρήσει η Νατοϊκή Ναυτική Δύναμη από το Αιγαίο.  Οι εργασίες της Συνόδου θα ολοκληρωθούν αύριο το απόγευμα.

Χρήστος  Καπούτσης

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων , προβληματίζει την Κυβέρνηση, που αντιδρά υποτονικά.

άρθρο του Χρήστου Καπούτση


Οι υπερπτήσεις  οπλισμένων  αεροσκαφών της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας , πάνω από ελληνικά εδάφη και συγκεκριμένα πάνω από  νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, αποτελεί έμπρακτη αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, που προβληματίζει  και ανησυχεί την Κυβέρνηση.  Ήδη από την αρχή του χρόνου 44 φορές  τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη  πέταξαν ν πάνω από ελληνικά εδάφη.  Το σύμπλεγμα ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ  (βραχονησίδα ΠΑΝΑΓΙΑ) καταλαμβάνει την πρώτη θέση με 25 υπερπτήσεις!  Ειδικότερα, η υπερπτήση πάνω από τη νησίδα Παναγιά  τουρκικού αεροσκάφους συλλογής ηλεκτρονικών πληροφοριών CN – 235, , ενδεχομένως να έχει και  επιχειρησιακό χαρακτήρα και να αποσκοπεί στην χαρτογράφηση της ελληνική αεράμυνας και συνεπώς, στον εντοπισμό «κενών» , που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν στρατιωτικά σε περίπτωση κάποιου «θερμού» επεισοδίου.
Η Ελληνική Κυβέρνηση, μέσω των συναρμόδιων υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών, ενημερώνουν λεπτομερώς και με αδιάσειστα στοιχεία  το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.,  για τις παράνομες τουρκικές δραστηριότητες στο Αιγαίο.  Η ενημέρωση περιλαμβάνει «ευαίσθητα» στρατιωτικά, νομικά και διπλωματικά ζητήματα.
Αρμόδιες κυβερνητικές πηγές, εκτιμούν  ότι η Τουρκία,  στην παρούσα χρονική περίοδο , αμφισβητεί, πιο «δυναμικά» , το νομικό και κυριαρχικό καθεστώς που διέπει το Αιγαίο, αλλά προκαλεί  και ζητήματα στη Θράκη, με την προσπάθεια αναθεώρησης της Συνθήκης της Λωζάννης. Και ακόμη, αξιολογείται πολύ προσεχτικά από την Ελληνική Κυβέρνηση, η πρόσφατη δημόσια δήλωση του προέδρου της Τουρκίας Τ. ΕΡΝΤΟΓΆΝ, ότι  «τα νησιά του βορείου Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα, η Δυτική Θράκη μέχρι το Νέστο ποταμό, ολόκληρη η Κύπρος, αλλά και η Αντιόχεια, το Χαλέπι και η   Μοσούλη, είναι οι γεωγραφικές περιοχές πού ανήκουν στα σύνορα της καρδιάς μας». Καινοφανής διπλωματικός όρος, που διαχωρίζει τα διακρατικά σύνορα, που έχουν οριοθετηθεί με διεθνείς κανόνες και συμβάσεις,  από τα «σύνορα της καρδιάς μας» που οριοθετούνται με βάση πολιτισμικές συγγένειες ή άλλα εθνοτικά , πληθυσμιακά και θρησκευτικά χαρακτηριστικά.
Οι αντιδράσεις της Άγκυρας, πιθανότατα, σχετίζονται με τα όσα  διαδραματίζονται κατά μήκος των νοτίων και νοτιοανατολικών  συνόρων της, στη περιοχή της Μοσούλης και στις κουρδικές περιοχές της Συρίας. Η Άγκυρα,  έχει την αίσθηση ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, προωθούν επιλογές, που αντιστρατεύονται τα στενά και ευρύτερα γεωστρατηγικά  και γεωοικονομικά συμφέροντα της Τουρκίας, γι’ αυτό και αντιδρά.  Ένα από τα ενδεχόμενα που εξετάζει  η Ελληνική επιτροπή διαχείρισης κρίσεων (μετέχουν υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί και διπλωμάτες ) είναι ,  τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία στο μέτωπο με τη Συρία και ειδικά με τους Κούρδους, αλλά  και η «ασταθής»  ισορροπία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία , να ωθούν το Πρόεδρο Ερντογάν σε επιλογές που περιέχουν και ένα σαφές μήνυμα , ότι η περιοχή του Αιγαίου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί  ως αντίβαρο πιθανής «ελεγχόμενης» αποτυχίας της Τουρκίας,  στις εξελίξεις στην περιοχή της Μοσούλης και στις κουρδικές περιοχές της Συρίας.
Το άλλο ενδεχόμενο είναι ο Τ. Ερντογάν να απευθύνεται στο εσωτερικό του ακροατήριο,  και να στέλνει …  πολεμικά μηνύματα. Όμως, η κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων και οι δηλώσεις το Τ. Ερντογάν, συνιστούν «προβληματικές» καταστάσεις και έχουν θέσει τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις  σε διαρκή επαγρύπνηση στο Αιγαίο και στον Έβρο.
Σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο, οι αντιδράσεις της Ελλάδας είναι υποτονικές , απλά «ενημερωτικές»  προς το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., δηλαδή στους υπεύθυνους,  για την πολύπλευρη κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν φαίνεται να είναι επαρκώς προετοιμασμένη, για την αντιμετώπιση σοβαρών προκλήσεων και απειλών σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. 


Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Τα στρατιωτικά σχέδια ανακατάληψης της Μοσούλης και η Τουρκία



Με ταυτόχρονη επίθεση σε πολλά σημεία περιμετρικά της Μοσούλης, ξεκίνησαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ανακατάληψης της πόλης που βρίσκεται  στο Β. Ιράκ και  κατέχουν από το 2014 οι    τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, Islamic State of Iraq and Al-Sham's (ISIS ή ISIL) . 
Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις οργανώνονται και διεξάγονται από τις κρατικές  δυνάμεις Ασφαλείας του  Ιράκ, με την καθοδήγηση αμερικανών στρατιωτικών συμβούλων. Ο ιρακινός Στρατός συμμετέχει στις επιχειρήσεις με τρεις Μεραρχίες  την 9η,την 15η και την  16η Μεραρχία, που έχουν εκπαιδευτεί από αμερικανούς , διαθέτουν σύγχρονα αμερικανικά όπλα και είναι οι μόνες σχετικά ετοιμοπόλεμες Μονάδες. Όμως, στην «πρώτη γραμμή» βρίσκονται οι Κούρδοι  «Πεσμεργκά»,  δηλαδή ο Στρατός της αυτόνομης Κουρδικής περιοχής  του Β. Ιράκ.  Βασικός στόχος των επιχειρήσεων είναι να υποχρεώσουν  τους τζιχαντιστές του ISIS  να εγκαταλείψουν τα χωριά  γύρω από τη Μοσούλη και να εκδιωχθούν  από την κοιλάδα της Νινευή.  Στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των τζιχαντιστών μετέχουν και “Συμμαχικές Δυνάμεις”, κυρίως Αμερικανοί στρατιώτες (ειδική δύναμη πεζοναυτών, σύμβουλοι στρατιωτικών Διοικητών), αλλά και μια δύναμη του Γαλλικού Στρατού (Πυροβολικό).  Καταγράφεται μεγάλη συγκέντρωση αμερικανικών αρμάτων Μάχης και ερπυστριοφόρων  μεταφοράς προσωπικού ΤΟΜΠ. Βέβαια, η κύρια μάχη θα δοθεί, μέσα στην Μοσούλη, όταν οι στρατιωτικές δυνάμεις θα προχωρήσουν στην εκκαθάριση της πόλης από τις δυνάμεις των τζιχαντιστών. Πρόκειται για την πιο  δύσκολη και χρονοβόρα φάση της επιχείρησης, καθώς η ανακατάληψη κατοικημένων πόλεων, είναι η δυσκολότερη  στρατιωτική επιχείρηση, με πολλά θύματα μεταξύ των κατοίκων,  κυρίως διότι, οι άμαχοι χρησιμοποιούνται ως ασπίδα για εκείνους που υποχωρούν,  δηλαδή τους τζιχαντιστές.  Στην Μοσούλη κατοικούν  1,5 εκατομμύρια άνθρωποι και δεν αποκλείεται η επιχείρηση  να εξελιχθεί σε μακελειό με χιλιάδες νεκρούς.
Η επιχείρηση  ανακατάληψης της Μοσούλης έχει ειδικό ενδιαφέρον για την Τουρκία. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας πιέζει, για τη συμμετοχή του τουρκικού στρατού στις επιχειρήσεις, αλλά, επισήμως τουλάχιστον, συναντά την επίμονη άρνηση του σιίτη Ιρακινού Πρωθυπουργού.  «Θα αποτελέσουμε μέρος της επιχείρησης, θα είμαστε στο τραπέζι για την επόμενη μέρα της Μοσούλης. Είναι εκτός συζήτησης να μείνουμε απ' έξω», δήλωσε ο τούρκος Πρόεδρος Τ. Ερντογάν στη διάρκεια ομιλίας του που μεταδόθηκε από όλα τα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα.
 Ο σιίτης Ιρακινός πρωθυπουργός Χάιντερ αλ Αμπάντι χαρακτηρίζει τα τουρκικά στρατεύματα «δύναμη κατοχής» και ζητεί από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να επιβάλει την αποχώρησή τους, προειδοποιώντας ότι η παρουσία τους στο Β. Ιράκ απειλεί να προκαλέσει «περιφερειακό πόλεμο».  Η στάση αυτή του Αμπάντι έχει προκαλέσει την οργή της Τουρκίας, που δικαιολογημένα  στρέφεται  εναντίον της Ουάσιγκτον,  καθώς ο Πρωθυπουργός του Ιράκ δεν θα είχε αυτή τη συμπεριφορά χωρίς την ενθάρρυνση των ΗΠΑ.
Η επίσημη πολιτικο-διπλωματική άποψη της Τουρκίας είναι ότι, η Μοσούλη θα πρέπει να παραμείνει στους σουνίτες Άραβες, σουνίτες Τουρκομάνους και σουνίτες Κούρδους. Και δεν  θα πρέπει να επιτραπεί στους σιίτες ένοπλους να εισέλθουν στην πόλη. Η Άγκυρα καλεί Ιδιαίτερα τη Σαουδική Αραβία  να συνεργαστούν,   για την επόμενη μέρα της Μοσούλης.  Η Τουρκία, για δεκαετίες, προβάλει αιτήματα μερίσματος των πετρελαίων του Κιρκούκ και της Μοσούλης. Επιδιώκει να έχει στρατιωτική παρουσία σε αυτή την  περιοχή του Β. Ιράκ, με το πρόσχημα της προστασίας της τουρκμενικής μειονότητας. Οι Τουρκμένοι του βορειοδυτικού Ιράκ έχουν ιδρύσει το Ιρακινό Τουρκμενικό Μέτωπο (πολιτικό κόμμα) και διεκδικούν ως τουρκμενικά εδάφη τις πόλεις Κιρκούκ (Kirkuk), Τελ Αφάρ (Tel Afar), την κουρδική πρωτεύουσα Ερμπίλ (Erbil) και  τη Μοσούλη (Mosul). Το Κιρκούκ και η Μοσούλη, δύο πόλεις του Ιράκ με κουρδική πλειοψηφία,  αλλά με ισχυρή τουρκμενική μειονότητα,   αποτελούν διαρκή Στρατηγικό στόχο της τουρκικής διπλωματίας, με «βλέψεις» στα πλούσια πετρελαϊκά αποθέματα της περιοχής.
Χρήστος Καπούτσης