Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επεισοδιακή η ομιλία του Αχμαντινετζάντ


Ο ιρανός πρόεδρος Μαχμούντ εκφώνησε λόγο σήμερα στον ΟΗΕ, ομιλία την οποία ναι μεν δεν μποϊκοτάρισαν οι Δυτικοί, αλλά της οποίας η μετάφραση δεν ήταν ταυτόχρονη, με τον ίδιον μάλιστα να τη διακόπτει κατά διαστήματα για να επικρίνει την εργασία των διερμηνέων. Κατά τη δεύτερη ημέρα των εργασιών για τους στόχους της Χιλιετίας για την ανάπτυξη (OMD), οι διερμηνείς υπογράμμισαν πως αναγίγνωσκαν ένα κείμενο που τους είχε δοθεί εκ των προτέρων, χωρίς να γνωρίζουν εάν ανταποκρίνεται στα ακριβή λόγια του Αχμαντινετζάντ στα φαρσί. Η αίθουσα της ΓΣ ήταν κατά το ήμισυ άδεια, όμως οι δυτικές αντιπροσωπείες δεν μποϊκοτάρισαν τον λόγο του ιρανού προέδρου, όπως είχαν κάνει τις προηγούμενες φορές κατά την ετήσια σύνοδο της Ολομέλειας του ΟΗΕ.

Στο κείμενο που διανεμήθηκε, και παρουσιάσθηκε ως λόγος του Αχμαντινετζάντ, ο ιρανός πρόεδρος προμαντεύει το επικείμενο τέλος του καπιταλισμού και του «ηγεμονισμού». «Τώρα που η τάξη διακρίσεων του καπιταλισμού και του ηγεμονισμού είναι αντιμέτωπη με την ήττα και πορεύεται προς το τέλος της, μία μαζική συμμετοχή για τον σεβασμό της δικαιοσύνης και για ευημερούσες σχέσεις είναι ουσιαστική», τονίζεται στο κείμενο. Ο Αχμαντινετζάντ στο κείμενό του επικρίνει επίσης τις «μη δημοκρατικές και άδικες δομές διακυβέρνησης», που αποτελούν την πηγή των «συνθηκών με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπη η ανθρωπότητα».

«Ο φιλελεύθερος και διακρατικός καπιταλισμός έχει προκαλέσει δεινά σε απειράριθμες γυναίκες, άνδρες και παιδιά σε τόσες και τόσες χώρες», τονίζεται στο κείμενο.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.i-reportergr.com/2010/09/blog-post_1026.html#ixzz10BLuK513

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι «μπουκαδόροι» του Υπουργείου Άμυνας

Του Χρήστου Καπούτση Υπάρχουν όρια στην παρακμή, στη σήψη , στη βλακεία; Υπάρχει κάποιο οριακό σημείο, που δεν μπορεί να ξεπεραστεί; Δύσκολη η απάντηση, αφού και σε αυτό τον τομέα,    οι «δυνατότητες» των ανθρώπων είναι απεριόριστες. Ωστόσο, συνιστά έσχατο σημείο παρακμής και παραλογισμού, η εκθεμελίωση θεσμών, η απαξίωση αρχών και η τυφλή βία εναντίον ανθρώπων. Αναφέρομαι στην βίαιη εισβολή   κάποιων απόστρατων στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, φαινόμενο πρωτοφανές παγκοσμίως!! Η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης πλήττει τους Δημόσιους υπαλλήλους και του ευρύτερου και του στενού Δημόσιου τομέα. Άρα και τους στρατιωτικούς, εν ενεργεία και απόστρατους. Οι απόστρατοι υποστηρίζουν ότι έχουν μειωθεί οι συντάξιμες αποδοχές τους κατά 40%. Πιθανόν να έχουν δίκαιο. Όμως το ίδιο έχει συμβεί και με ΟΛΟΥΣ τους συνταξιούχους του Δημόσιου τομέα.    Οι απόστρατοι ζητούν να εξαιρεθούν από τις μειώσεις των αποδοχών τους, επειδή υπηρέτησαν στις Έν...

Προπηλακίστηκε άγρια ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θ.Πάγκαλος

Στη λίμνη της Βουλιαγμένης, κάποιοι από τους λουόμενους, μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θεόδωρου Πάγκαλου , του επιτέθηκαν φραστικά, με χυδαίες εκφράσεις, όπως «γουρούνι», «μαλάκα» και άλλες χυδαιότητες. Η ώρα ήταν 2.45 και τον ρωτούσαν, γιατί είναι εκεί , για μπάνιο στη Λίμνη και όχι στο γραφείο του εργαζόμενος, όπως θα έπρεπε κατά τη γνώμη των υβριστών λουομένων. Μάλιστα στις ύβρεις πρωτοστατούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα που όπως μάθαμε απολαμβάνει τη μεγάλη σύνταξη του μακαρίτη και τα ενοίκια από 15 διαμερίσματα. Ο Θ.Πάγκαλος δεν αντέδρασε στις ύβρεις (!!!) και αποχώρησε από τη Λίμνη. Ζήτησε όμως τον Διευθυντή και επειδή αυτός απουσίαζε, σε έξαλλη κατάσταση επιτέθηκε  ΧΕΙΡΟΔΙΚΩΝΤΑΣ , στον πρώτο υπάλληλο που βρήκε μπροστά του, ένα άνθρωπο 72 ετών με σοβαρά προβλήματα υγείας (αναπηρία). Ο κ. Αντιπρόεδρος ζητούσε ευθύνες από τον υπάλληλο, διότι επέτρεψε στην κυρία να μπει στην Λίμνη!!! Και η απάντηση του υπαλλήλου ήταν διότι πλήρωσε εισιτήριο…

Είχε Δίκιο η Αντιγόνη ή ο Κρέων;

Επανερχόμαστε   στα παλιά ερωτήματα. Είχε άραγε κάπου δίκιο η Αντιγόνη (ή εξ ολοκλήρου δίκιο); Και είχε άραγε ο Κρέων κάποιο άδικο (ή εξ ολοκλήρου άδικο); Δεν είναι βέβαιο ότι αυτά είναι τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα που θα μπορούσε κανείς να θέσει για το έργο, τουλάχιστον έτσι ωμά διατυπωμένα. Ή μάλλον θα μπορούσε ο Σοφοκλής ο ίδιος να τα έχει κάνει πιο ενδιαφέροντα —και πιο δύσκολα— όμως οι επιλογές του ήταν άλλες. Υπήρχε σύγκρουση —μια σύγκρουση εγελιανού τύπου— μεταξύ των δικαιωμάτων της οικογένειας και των δικαιωμάτων της πολιτείας. Και αρχικά φαίνεται σαν ο Σοφοκλής να πρόκειται να αναπτύξει το έργο του με βάση αυτή τη σύγκρουση, όταν η Αντιγόνη εμφανίζεται στον Πρόλογο του δράματος προσηλωμένη ειδικά στην οικογένεια και έκδηλα αδιάφορη απέναντι στην πολιτεία, ενώ ο Κρέων με το διάγγελμα του αμέσως μετά την Πάροδο (πολύ σημαντική τοποθέτηση σε αρχαίο ελληνικό δράμα) αναλαμβάνει τη θέση του εκφραστή της πόλεως, με την έκκληση έξαφνα που απευθύνει να υποταχθούν οι προσω...