Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σε νέα φάση, ίσως να είναι και η τελική, μπαίνει η διαμάχη του Ισλαμιστή Πρωθυπουργού της Τουρκίας με τους Κεμαλιστές Στρατηγούς.


 του Χρήστου Καπούτση

Σε νέα φάση,  ίσως να είναι και η τελική,   μπαίνει η διαμάχη του Ισλαμιστή Πρωθυπουργού της Τουρκίας με τους Κεμαλιστές Στρατηγούς.
                   
·        οι στρατιωτικοί ηγέτες των Τουρκικών ΕΔ  υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους. Ο λόγος  της παραίτησης,  σύμφωνα με φιλοκυβερνητικά τουρκικά ΜΜΕ, είναι η  αδυναμίας του στρατού να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των Κούρδων ανταρτών οι οποίες τις τελευταίες εβδομάδες έχουν προκαλέσει μεγάλες απώλειες στον  τουρκικό Στρατό. Ωστόσο εκτιμάται ότι  η πραγματικότητα είναι διαφορετική: Η αιτία είναι ότι οι κεμαλιστές Στρατηγοί συγκρούονται μετωπικά με την Ισλαμική πολιτική ηγεσία. Χθες το απόγευμα στη συνάντηση στο προεδρικό μέγαρο, ο Αρχηγός των Τουρκικών Ε.Δ. Στρατηγός Κοσάνερ ζήτησε από τον Πρωθυπουργό  Τ.Ερντογάν  να σταματήσουν οι συλλήψεις των ανώτατων στρατιωτικών με τις κατηγορίες για συμμετοχή στο σχέδιο συνωμοσίας Βαριοπούλα, καθώς και στην υπόθεση ΕΡΓΚΕΝΕΓΚΟΝ. Ο Τ.Ερντογάν αρνήθηκε να δεσμευτεί και ο Στρατηγός υπέβαλλε την παραίτησή του. Μαζί του παραιτήθηκαν και ΟΛΟΙ οι Επιτελάρχες οι ΑΡΧΓΟΙ Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας.
·        Ο Αρχηγός της Στρατοχωροφυλακής Νετζντέτ Οζέλ αναλαμβάνει  και την ηγεσία των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και την ηγεσία του Στρατού. Οι πληροφορίες επιμένουν ότι πρόκειται για Ισλαμιστή στρατιωτικό. Αν αυτό αποδειχτεί αληθές, θα είναι ο πρώτος ισλαμιστής  Αρχηγός των Τουρκικών Ε.Δ. Όντως αδιανόητη εξέλιξη,   για την άλλοτε κεμαλική και στρατοκρατούμενη Τουρκία.  Το ερώτημα είναι αν ο νέος Αρχηγός θα είναι αποδεκτός από το σύνολο της ελίτ των Κεμαλιστών  ανώτερων και ανώτατων τούρκων αξιωματικών. Μπορεί οι ισλαμιστές να έχουν κατορθώσει εδώ και πολλά χρόνια να “εισβάλουν” και στις τουρκικές ΕΔ, με πολλούς αξιωματικούς να δηλώνουν πίστη στον Ερντογάν και το ΙΣΛΑΜ, όμως απέχει της πραγματικότητας η άποψη ότι  οι Τουρκικές ΕΔ δεν είναι ακόμη προπύργιο του Κεμαλισμού.

·        Η τουρκική εξωτερική πολιτική ουδέποτε αποποιήθηκε τα αναθεωρητικά της σχέδια. Η Τουρκική διπλωματία στη Θράκη, η απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας στο Αιγαίο και οι εμπρηστικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού της Τουρκίας για την Κύπρο και την Κυπριακή Δημοκρατία, επιβεβαιώνουν την αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας.  Αυτή η πολιτική  και διπλωματική πρακτική της Τουρκίας,   ανέκαθεν  συνδεόταν με τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και με την στρατιωτική ισχύ της Τουρκίας, τομέας προνομιακός  των ανεξέλεγκτων από την Κυβέρνηση κεμαλιστων στρατηγών. Γι’ αυτό ο Τ.Ερντογάν επιδιώκει οι διπλωμάτες και οι στρατηγοί, να είναι μέρος της πολιτικής εξουσίας, να είναι υπό Κυβερνητικό έλεγχο και να απολαμβάνουν της εμπιστοσύνης της Κυβέρνησης. Και κυρίως, δεν είναι δυνατόν, υποστηρίζει ο Τ.ΕΡντογάν, οι Κεμαλιστές Στρατηγοί και οι Διπλωμάτες να είναι πολιτικοί του αντίπαλοι. Να κατέχουν δηλαδή τμήμα της πολιτικής Εξουσίας.
·        Επιπλέον,  στην «φωτιά» που έχει ανάψει και απλώνεται  στη  Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία των Ερντογάν- Νταβούτογλου θα επιδιώξει να έχει συμπεριφορά υπερδύναμης.  Η  νέα Τουρκική Κυβέρνηση έχει ως στόχο την εξουδετέρωση των Κούρδων αυτονομιστών και ανταρτών του Ρ.Κ.Κ., και ακόμη,  επικαλείται «δικαίωμα της αυτοάμυνας» ενάντια στους Κούρδους του Βορείου Ιράκ, έχοντας πάντα το «βλέμμα της»  στραμμένο στις πετρελαιοφόρες περιοχές της Μοσούλης και του Κιρκούκ!  Αλλά για να υλοποιηθούν αυτά τα σχέδια η  Ισλαμική Κυβέρνηση του Τ.Ερντογάν θέλει ισχυρό Στρατό και απόλυτα αφοσιωμένη στρατιωτική ηγεσία.
·        Πάντως οι εξελίξεις στη Τουρκία είναι από στο μικροσκόπιο των Ελληνικών Υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας. Σύμφωνα με πληροφορίες,  οι εντολές που έχουν δοθεί από την πολιτική ηγεσία στα Στρατιωτικά Επιτελεία είναι "Να μην αντιδράσουν σε οποιαδήποτε τουρκική  πρόκληση,  γιατί πιθανότατα  θα πρόκειται περί οργανωμένης προβοκάτσιας".

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι «μπουκαδόροι» του Υπουργείου Άμυνας

Του Χρήστου Καπούτση Υπάρχουν όρια στην παρακμή, στη σήψη , στη βλακεία; Υπάρχει κάποιο οριακό σημείο, που δεν μπορεί να ξεπεραστεί; Δύσκολη η απάντηση, αφού και σε αυτό τον τομέα,    οι «δυνατότητες» των ανθρώπων είναι απεριόριστες. Ωστόσο, συνιστά έσχατο σημείο παρακμής και παραλογισμού, η εκθεμελίωση θεσμών, η απαξίωση αρχών και η τυφλή βία εναντίον ανθρώπων. Αναφέρομαι στην βίαιη εισβολή   κάποιων απόστρατων στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, φαινόμενο πρωτοφανές παγκοσμίως!! Η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης πλήττει τους Δημόσιους υπαλλήλους και του ευρύτερου και του στενού Δημόσιου τομέα. Άρα και τους στρατιωτικούς, εν ενεργεία και απόστρατους. Οι απόστρατοι υποστηρίζουν ότι έχουν μειωθεί οι συντάξιμες αποδοχές τους κατά 40%. Πιθανόν να έχουν δίκαιο. Όμως το ίδιο έχει συμβεί και με ΟΛΟΥΣ τους συνταξιούχους του Δημόσιου τομέα.    Οι απόστρατοι ζητούν να εξαιρεθούν από τις μειώσεις των αποδοχών τους, επειδή υπηρέτησαν στις Έν...

Προπηλακίστηκε άγρια ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θ.Πάγκαλος

Στη λίμνη της Βουλιαγμένης, κάποιοι από τους λουόμενους, μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θεόδωρου Πάγκαλου , του επιτέθηκαν φραστικά, με χυδαίες εκφράσεις, όπως «γουρούνι», «μαλάκα» και άλλες χυδαιότητες. Η ώρα ήταν 2.45 και τον ρωτούσαν, γιατί είναι εκεί , για μπάνιο στη Λίμνη και όχι στο γραφείο του εργαζόμενος, όπως θα έπρεπε κατά τη γνώμη των υβριστών λουομένων. Μάλιστα στις ύβρεις πρωτοστατούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα που όπως μάθαμε απολαμβάνει τη μεγάλη σύνταξη του μακαρίτη και τα ενοίκια από 15 διαμερίσματα. Ο Θ.Πάγκαλος δεν αντέδρασε στις ύβρεις (!!!) και αποχώρησε από τη Λίμνη. Ζήτησε όμως τον Διευθυντή και επειδή αυτός απουσίαζε, σε έξαλλη κατάσταση επιτέθηκε  ΧΕΙΡΟΔΙΚΩΝΤΑΣ , στον πρώτο υπάλληλο που βρήκε μπροστά του, ένα άνθρωπο 72 ετών με σοβαρά προβλήματα υγείας (αναπηρία). Ο κ. Αντιπρόεδρος ζητούσε ευθύνες από τον υπάλληλο, διότι επέτρεψε στην κυρία να μπει στην Λίμνη!!! Και η απάντηση του υπαλλήλου ήταν διότι πλήρωσε εισιτήριο…

Είχε Δίκιο η Αντιγόνη ή ο Κρέων;

Επανερχόμαστε   στα παλιά ερωτήματα. Είχε άραγε κάπου δίκιο η Αντιγόνη (ή εξ ολοκλήρου δίκιο); Και είχε άραγε ο Κρέων κάποιο άδικο (ή εξ ολοκλήρου άδικο); Δεν είναι βέβαιο ότι αυτά είναι τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα που θα μπορούσε κανείς να θέσει για το έργο, τουλάχιστον έτσι ωμά διατυπωμένα. Ή μάλλον θα μπορούσε ο Σοφοκλής ο ίδιος να τα έχει κάνει πιο ενδιαφέροντα —και πιο δύσκολα— όμως οι επιλογές του ήταν άλλες. Υπήρχε σύγκρουση —μια σύγκρουση εγελιανού τύπου— μεταξύ των δικαιωμάτων της οικογένειας και των δικαιωμάτων της πολιτείας. Και αρχικά φαίνεται σαν ο Σοφοκλής να πρόκειται να αναπτύξει το έργο του με βάση αυτή τη σύγκρουση, όταν η Αντιγόνη εμφανίζεται στον Πρόλογο του δράματος προσηλωμένη ειδικά στην οικογένεια και έκδηλα αδιάφορη απέναντι στην πολιτεία, ενώ ο Κρέων με το διάγγελμα του αμέσως μετά την Πάροδο (πολύ σημαντική τοποθέτηση σε αρχαίο ελληνικό δράμα) αναλαμβάνει τη θέση του εκφραστή της πόλεως, με την έκκληση έξαφνα που απευθύνει να υποταχθούν οι προσω...