Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία ... «αλλιώς»! άρθρο του Χρήστου Καπούτση

 Η νέα ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία, δεν διαφέρει ουσιωδώς από τις παλαιότερες , πέραν της χρονικής διάρκειας... Απλά επικυρώθηκε μέσω πανηγυρισμών και ύμνων της γνωστής κουστωδίας, η βεβαιωμένη σχέση εξάρτησης της χώρας μας από τις ΗΠΑ.

Στα καθ' ημάς,  ως ιδιαιτέρως θετική και στο σύνολό της, εκτιμούν, ότι είναι η υπογραφείσα ελληνοαμερικανική αμυντική συμφωνία, αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, καθώς επίσης η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του ΥΠ.ΕΘ.Α. Ανάλογο πανηγυρικό είναι και το κλίμα στο υπουργείο Εξωτερικών. Διπλωμάτες και στρατιωτικοί, συγχαίρουν εαυτούς και αλλήλους για την επιτυχία της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συμφωνίας. Και από κοντά, οι κατά περίσταση κυβερνητικοί μαϊντανοί,  Καθηγητές, αναλυτές, απόστρατοι, πρέσβεις ε.τ., δημοσιογράφοι και αδολέσχες  δημοσιολόγοι , υμνολογούν την Κυβέρνηση για την άνευ προηγουμένου επιτυχία της και δεν παραλείπουν να ελεεινολογούν όλους εκείνους, ειδικούς και μη, που τολμούν να έχουν και κάποιες επιφυλάξεις, να μελετούν ιστορικά παραδείγματα (Κύπρος 1974, Ίμια 1996)  ή να θέτουν ενοχλητικά ερωτήματα  και πάντως, να μην μετέχουν στην κυβερνητική ευωχία.

Στον αμιγώς στρατιωτικό τομέα, η θεσμοθετημένη πλέον στενή συνεργασία των Ενόπλων Δυνάμεων των δύο κρατών (ΗΠΑ- Ελλάδα) επί ελληνικού εδάφους, παρέχει, κατά την ελληνική στρατιωτική εκδοχή, ένα ισχυρό πλέγμα προστασίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας. Ενισχύεται, κατά την εκτίμηση επιτελών του ΓΕΕΘΑ, η αποτρεπτική ικανότητα των ελληνικών Ε.Δ.. Και η παρουσία ισχυρών αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων σε στρατηγικής σημασίας περιοχές της Ελληνικής επικράτειας, λειτουργούν ή έτσι αναμένεται, ανασχετικά της τουρκικής επιθετικής και επεκτατικής πολιτικής, ειδικά μάλιστα στην περίπτωση που αυτή εκδηλωθεί με στρατιωτικά μέσα. Αν είναι κάτι προς προβληματισμό ή και εύλογη ανησυχία, είναι ότι στρατιωτικοί και διπλωμάτες που κατέχουν καίριες θέσεις στον διπλωματικό και αμυντικό μηχανισμό της χώρας, θεωρούν σχεδόν δεδομένη, την ενίσχυση των αμερικανών με στρατιωτικά μέσα των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, οψέποτε η χώρα μας υποχρεωθεί να εμπλακεί σε πολεμική αναμέτρηση με την Τουρκία! Σίγουρα ξέρουν και καλύτερα και περισσότερα από τον γράφοντα, αλλά συνειρμικά και χωρίς προσωπικές αιχμές, αλλά καλοπροαίρετα,  παραθέτω μια φράση του Θουκυδίδη «Μακαρίσαντες υμών το απειρόκακον ού ζηλούμεν το άφρον..»

Βέβαια, με την  εκχώρηση πολυάριθμων στρατιωτικών βάσεων από Αλεξανδρούπολη, Ξάνθη, Λάρισα, Βόλο, Άραξο, Ανδραβίδα, Σαλαμίνα , Καλαμάτα, νησί στο Βόρειο Αιγαίο και  Κρήτη, ουσιαστικά η ελληνική επικράτεια λογίζεται και  ως μια μεγάλη αμερικανική στρατιωτική βάση,   για χρήση και επιχειρησιακή αξιοποίηση από τις αμερικανικές Ε.Δ.. Αυτή η εξέλιξη, απόρροια της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συμφωνίας, διαμορφώνει εκ των πραγμάτων νέα γεωπολιτικά,  στρατιωτικά  και ευρύτερα συμμαχικά δεδομένα, σε μια ιδιαιτέρως κρίσιμη και ασταθή γεωγραφική περιοχή από τα Βαλκάνια, τη Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, όπου η πολιτικο-διπλωματική θέση της Ελλάδας είναι απολύτως δεδομένη, ταυτισμένη με τις Στρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ. Συνεπώς, οι επιλογές της ελληνικής διπλωματίας, είναι περιορισμένες, όπως και ευέλικτες διπλωματικές πρωτοβουλίες, που θα στοχεύουν στην προώθηση, όχι των συμμαχικών, αλλά των Εθνικών συμφερόντων. Γιατί άραγε οι «υμνωδοί» της ελληνοαμερικανικής αμυντικής συμφωνίας,  δεν υποψιάζονται καν, ότι σε μια εύφλεκτη και ασταθή γεωγραφική περιοχή,  όπου συγκρούονται Στρατηγικά, γεωπολιτικά, γεωοικονομικά , στρατιωτικά  και γεωενεργειακά συμφέροντα,  ότι είναι δυνατόν να υπάρξει και περίπτωση,  όπου τα αμερικανικά συμφέροντα να μην ταυτίζονται με τα ελληνικά; Μήπως προτιθέμεθα χάριν της ελληνοαμερικανικής φιλίας και στρατιωτικής συνεργασίας, που εκ φύσεως είναι ανισότιμη,  να απεμπολήσουμε εθνικά συμφέροντα και ποιά είναι αυτά;

Ασφαλώς, οι ψύχραιμοι και σοβαροί αναλυτές, δεν θεωρούν δεδομένο, ότι οι ΗΠΑ θα προβούν σε ρήξη με την Τουρκία, για οποιοδήποτε θέμα ελληνικού ενδιαφέροντας, πάρα τους όρκους αιώνιας πίστης και αφοσίωσης που αντήλλαξαν στην Ουάσιγκτον οι περιχαρείς υπουργοί εξωτερικών Ν. Δένδιας και  Α. Μπλίνκεν.  Ενδεχομένως,  να συμβεί το αντίθετο και να εκπλαγούν οι έλληνες «πανηγυρτζήδες»... Οι ΗΠΑ, για πασιφανείς  λόγους,  που σχετίζονται με ζωτικά αμερικανικά Στρατηγικά  συμφέροντα στην περιοχή μας και προκειμένου να κρατήσουν την Τουρκία στη Δυτική Συμμαχία, όπως σφόδρα επιθυμούν,  να ικανοποιήσουν και κάποιες από τις «παραξενιές» του Τ. Ερντογάν, που θα είναι βλαπτικές για τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, όχι όμως για τα αμερικανικά.

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι «μπουκαδόροι» του Υπουργείου Άμυνας

Του Χρήστου Καπούτση Υπάρχουν όρια στην παρακμή, στη σήψη , στη βλακεία; Υπάρχει κάποιο οριακό σημείο, που δεν μπορεί να ξεπεραστεί; Δύσκολη η απάντηση, αφού και σε αυτό τον τομέα,    οι «δυνατότητες» των ανθρώπων είναι απεριόριστες. Ωστόσο, συνιστά έσχατο σημείο παρακμής και παραλογισμού, η εκθεμελίωση θεσμών, η απαξίωση αρχών και η τυφλή βία εναντίον ανθρώπων. Αναφέρομαι στην βίαιη εισβολή   κάποιων απόστρατων στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, φαινόμενο πρωτοφανές παγκοσμίως!! Η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική της Κυβέρνησης πλήττει τους Δημόσιους υπαλλήλους και του ευρύτερου και του στενού Δημόσιου τομέα. Άρα και τους στρατιωτικούς, εν ενεργεία και απόστρατους. Οι απόστρατοι υποστηρίζουν ότι έχουν μειωθεί οι συντάξιμες αποδοχές τους κατά 40%. Πιθανόν να έχουν δίκαιο. Όμως το ίδιο έχει συμβεί και με ΟΛΟΥΣ τους συνταξιούχους του Δημόσιου τομέα.    Οι απόστρατοι ζητούν να εξαιρεθούν από τις μειώσεις των αποδοχών τους, επειδή υπηρέτησαν στις Έν...

Προπηλακίστηκε άγρια ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Θ.Πάγκαλος

Στη λίμνη της Βουλιαγμένης, κάποιοι από τους λουόμενους, μόλις αντιλήφθηκαν την παρουσία του αντιπροέδρου της Κυβέρνησης Θεόδωρου Πάγκαλου , του επιτέθηκαν φραστικά, με χυδαίες εκφράσεις, όπως «γουρούνι», «μαλάκα» και άλλες χυδαιότητες. Η ώρα ήταν 2.45 και τον ρωτούσαν, γιατί είναι εκεί , για μπάνιο στη Λίμνη και όχι στο γραφείο του εργαζόμενος, όπως θα έπρεπε κατά τη γνώμη των υβριστών λουομένων. Μάλιστα στις ύβρεις πρωτοστατούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα που όπως μάθαμε απολαμβάνει τη μεγάλη σύνταξη του μακαρίτη και τα ενοίκια από 15 διαμερίσματα. Ο Θ.Πάγκαλος δεν αντέδρασε στις ύβρεις (!!!) και αποχώρησε από τη Λίμνη. Ζήτησε όμως τον Διευθυντή και επειδή αυτός απουσίαζε, σε έξαλλη κατάσταση επιτέθηκε  ΧΕΙΡΟΔΙΚΩΝΤΑΣ , στον πρώτο υπάλληλο που βρήκε μπροστά του, ένα άνθρωπο 72 ετών με σοβαρά προβλήματα υγείας (αναπηρία). Ο κ. Αντιπρόεδρος ζητούσε ευθύνες από τον υπάλληλο, διότι επέτρεψε στην κυρία να μπει στην Λίμνη!!! Και η απάντηση του υπαλλήλου ήταν διότι πλήρωσε εισιτήριο…

Είχε Δίκιο η Αντιγόνη ή ο Κρέων;

Επανερχόμαστε   στα παλιά ερωτήματα. Είχε άραγε κάπου δίκιο η Αντιγόνη (ή εξ ολοκλήρου δίκιο); Και είχε άραγε ο Κρέων κάποιο άδικο (ή εξ ολοκλήρου άδικο); Δεν είναι βέβαιο ότι αυτά είναι τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα που θα μπορούσε κανείς να θέσει για το έργο, τουλάχιστον έτσι ωμά διατυπωμένα. Ή μάλλον θα μπορούσε ο Σοφοκλής ο ίδιος να τα έχει κάνει πιο ενδιαφέροντα —και πιο δύσκολα— όμως οι επιλογές του ήταν άλλες. Υπήρχε σύγκρουση —μια σύγκρουση εγελιανού τύπου— μεταξύ των δικαιωμάτων της οικογένειας και των δικαιωμάτων της πολιτείας. Και αρχικά φαίνεται σαν ο Σοφοκλής να πρόκειται να αναπτύξει το έργο του με βάση αυτή τη σύγκρουση, όταν η Αντιγόνη εμφανίζεται στον Πρόλογο του δράματος προσηλωμένη ειδικά στην οικογένεια και έκδηλα αδιάφορη απέναντι στην πολιτεία, ενώ ο Κρέων με το διάγγελμα του αμέσως μετά την Πάροδο (πολύ σημαντική τοποθέτηση σε αρχαίο ελληνικό δράμα) αναλαμβάνει τη θέση του εκφραστή της πόλεως, με την έκκληση έξαφνα που απευθύνει να υποταχθούν οι προσω...