Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

https://www.youtube.com/watch?v=9dqIlIoi7zA


ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
 ΥΓΕΙΑ , ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ 2016
2016 ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΔΥΣΚΟΛΑ

https://www.youtube.com/watch?v=5kG4ROOBkqQ

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Είχε Δίκιο η Αντιγόνη ή ο Κρέων;



Επανερχόμαστε  στα παλιά ερωτήματα. Είχε άραγε κάπου δίκιο η Αντιγόνη (ή εξ ολοκλήρου δίκιο); Και είχε άραγε ο Κρέων κάποιο άδικο (ή εξ ολοκλήρου άδικο); Δεν είναι βέβαιο ότι αυτά είναι τα πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα που θα μπορούσε κανείς να θέσει για το έργο, τουλάχιστον έτσι ωμά διατυπωμένα. Ή μάλλον θα μπορούσε ο Σοφοκλής ο ίδιος να τα έχει κάνει πιο ενδιαφέροντα —και πιο δύσκολα— όμως οι επιλογές του ήταν άλλες. Υπήρχε σύγκρουση —μια σύγκρουση εγελιανού τύπου— μεταξύ των δικαιωμάτων της οικογένειας και των δικαιωμάτων της πολιτείας. Και αρχικά φαίνεται σαν ο Σοφοκλής να πρόκειται να αναπτύξει το έργο του με βάση αυτή τη σύγκρουση, όταν η Αντιγόνη εμφανίζεται στον Πρόλογο του δράματος προσηλωμένη ειδικά στην οικογένεια και έκδηλα αδιάφορη απέναντι στην πολιτεία, ενώ ο Κρέων με το διάγγελμα του αμέσως μετά την Πάροδο (πολύ σημαντική τοποθέτηση σε αρχαίο ελληνικό δράμα) αναλαμβάνει τη θέση του εκφραστή της πόλεως, με την έκκληση έξαφνα που απευθύνει να υποταχθούν οι προσωπικές αφοσιώσεις στο κοινό συμφέρον, θέμα που θα ετύγχανε βέβαια ευνοϊκής ανταπόκρισης από ένα αθηναϊκό ακροατήριο.
Ο Σοφοκλής στην Ἀντιγόνην δραματοποιεί την τελική φάση της κατάρρευσης του γένους, κατά την οποία ένα θηλυκό μέλος του εξεγείρεται κατά της πόλεως — και αφανίζεται, θέτει άραγε σε κίνδυνο την πόλη, ή μήπως την σώζει με τον δικό της αφανισμό; Ο Κρέων έτσι πιστεύει, ή έτσι φέρεται να πιστεύει. Και αποδεικνύεται ότι έχει άδικο. Όπως θα δούμε, ο Σοφοκλής μειώνει σιγά-σιγά το ηθικό ανάστημα του Κρέοντος σκιαγραφώντας τον όχι μόνον ως τύραννο αλλά, παρ' όλους τους μεγαλόστομους αφορισμούς του, και ως παρορμητική ιδιοσυγκρασία πλασμένη από φόβους και φιλοδοξίες· ο Αίμων τον εγκαταλείπει, ο Τειρεσίας τον καταδικάζει και τελικά η τιμωρία του επέρχεται μέσω της οικογένειας του. Το  παράπτωμα του Κρέοντος δεν ήταν τόσο ότι εμπόδισε την ταφή ενός συγγενούς, όσο το ότι κράτησε έναν νεκρό έξω από τον κόσμο στον οποίο ανήκε, όπως ακριβώς έκλεισε σε τάφο μια ζωντανή ψυχή. θα τιμωρηθεί γι’ αυτό από τις «Ερινύες του Άδη και των θεών» (στίχ. 1075). Οι Ερινύες τιμωρούν τις παραβιάσεις του θεϊκού δικαίου· η Αντιγόνη έχει μιλήσει για τη Δικαιοσύνη που συνοικεί με τους χθόνιους θεούς (στίχ. 451, ἡ ξύνοικος τῶν κάτω θεῶν Δίκη). Η Αντιγόνη, είτε αντιλαμβανόταν η ίδια είτε όχι τα λεγόμενα της, είχε δίκιο.
            Το συμπέρασμα είναι κιόλας αναπόφευκτο,

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Η ανθρώπινη νόηση είναι ατελής και πεπερασμένων δυνατοτήτων, επομένως είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να συλλάβει και να κατανοήσει το ΑΠΕΙΡΟ, ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ.


Η πρώτη προσέγγιση στην κατανόηση της Δομής τους Σύμπαντος έγινε από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους Λεύκιππο και Δημόκριτο πού εισήγαγαν την έννοια του ατόμου ως δομικού συστατικού της ύλης, διακηρύττοντας το «άτμητον», τό «άφθαρτον» και τό «αιώνιον» αυτού. Η ύλη κατ’ αυτούς αποτελείται από άτομα πού διαφέρουν μεταξύ τους κατά το σχήμα και το μέγεθος, ενώ και τά φαινόμενα οφείλονται στις κινήσεις αυτών.
Ο Επίκουρος, δέχτηκε και αυτός την επιρροή των προηγουμένων ισχυριζόμενος «τό πάν αεί τοιούτον ήν, οίον νύν εστί καί αεί τοιούτον έσται. Ουδέν γάρ εστίν εις ό μεταβάλλει», διατυπώνοντας την αρχή αφθαρσίας της ύλης σχεδόν 20 αιώνες πρίν τον Ρώσο Lomonosov (1756) και τον Γάλλο Lavoisier (1785).
Το 1932 ο Anderson ανακαλύπτει στις κοσμικές ακτίνες το ποζιτρόνιο, την ύπαρξη του οποίου είχε προβλέψει ο Dirac απ’το 1928. Πρόκειται για ένα σωματίδιο όπως ακριβώς το ηλεκτρόνιο με θετικό όμως φορτίο. Ένα καινούργιο κεφάλαιο ανοίγει έτσι στην επιστημονική έρευνα. Εκεί πού αναζητούσαμε την φύση και την δομή της ύλης, μας προέκυψε και μια πρόσθετη, καινούργια και άγνωστη μέχρι τότε ύλη, την οποία οι επιστήμονες ονόμασαν αντιύλη. Αυτή δομείται υποτίθεται από τά αντισωματίδια αντιηλεκτρόνιο (ποζιτρόνιο), αντιπρωτόνιο και αντινετρόνιο. Η αντιύλη, όταν συγκρούεται με την ύλη, εξαφανίζεται και στην θέση της εμφανίζεται ενέργεια. Τό φαινόμενο είναι γνωστό με το όνομα εξαΰλωση. Είναι γνωστό και το αντίστροφο φαινόμενο, η σύνθεση ύλης δηλαδή από ενέργεια. Τότε έχομε την δίδυμη γένεση, γιατί από φωτόνια γεννιέται ένα ηλεκτρόνιο (ύλη) και ένα ποζιτρόνιο (αντιύλη). Τά φαινόμενα αυτά επιβεβαιώνουν πανηγυρικά την θρυλική εξίσωση του Einstein, E = mc2 , και την ισοδυναμία μάζας (ύλης δηλαδή) και ενέργειας. Το c στον τύπο είναι η ταχύτητα του φωτός. Η ύλη δηλαδή και η ενέργεια είναι κατ’ ουσίαν οι δύο όψεις του αυτού νομίσματος. Η διαφορά τους είναι απλώς στον τρόπο πού εκδηλώνονται, ή μάλλον στον τρόπο πού γίνονται αντιληπτές από τον άνθρωπο. Πιστεύεται ότι η ύλη είχε μορφή πλάσματος κατά τά πρώτα δευτερόλεπτα της δημιουργίας του σύμπαντος, σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία της Μεγάλης Εκρήξεως (Big Bag Theory), η οποία άρχισε πρίν από περίπου 15 δισεκατομμύρια χρόνια. Ακολούθησε η διαστολή του σύμπαντος (φάση την οποία και τώρα διανύουμε) με ταυτόχρονη ψύξη του πλάσματος και δημιουργία σβώλων από κουάρκ πού βαθμιαία οδήγησε στον σχηματισμό των υπολοίπων σωματιδίων.
Τι ήταν όμως αυτή η αρχέγονη ουσία πού εξερράγη παραμένει άγνωστο, και άγνωστη παραμένει κατ’ ουσίαν  ακόμη και σήμερα η ύλη, παρ’ όλες τις προόδους στην διύλιση, κυριολεκτικά, θεωρητικά και πειραματικά, των δομών αυτής. Ιδιαίτερα με την εισαγωγή της έννοιας του Τετραδιαστάτου Χωροχρονικού Συνεχούς της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, πού «καταργεί» την Ευκλείδια Γεωμετρία, με την οποία οι άνθρωποι ήταν εξοικειωμένοι, οι απόψεις μας για τον κόσμο πού μας περιβάλλει, ολοένα και προσεγγίζουν τις απόψεις των αρχαίων Ελλήνων περί   απατηλού κόσμου. Ο Einstein εισήγαγε την άποψη, ότι η ύλη είναι τοπικό φαινόμενο πού παρατηρείται όπου υπάρχει έντονη συμπύκνωση πεδίων, πού προκαλούν καμπύλωση του χωροχρόνου. Η ύλη με άλλα λόγια είναι μια ιδιότητα του  χωροχρόνου, όπως παρουσιάζεται στις εξαιρετικά ασθενείς αντιληπτικές ικανότητες του ανθρώπου και της τεχνολογίας του.
Μήπως έχει δίκιο o Παρμενίδης, ο Ελεάτης, πού τον 5ο π.Χ. αιώνα πίστευε, ότι ο υλικός εξωτερικός κόσμος δεν πρέπει να θεωρείται ως μία δεδομένη πραγματικότητα, αλλά αντίθετα, η πραγματικότητα είναι μέσα στην σκέψη, στο υποκείμενο δηλαδή της γνώσης. Έλεγε ο Παρμενίδης χαρακτηριστικά: «το γάρ αυτό νοείν εστίν τε και είναι». Άλλωστε κατ’ αυτόν στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν πολλά στον κόσμο, παρά μόνον ένα πράγμα, το ΕΝ, πού είναι το ΟΝ, το πανταχού παρόν και αιώνιο, πού δεν αφήνει επομένως και περιθώριο για την ύπαρξη κενού. Κάθε τι πού νομίζουμε ότι βιώνουμε είναι ψευδαίσθηση.  Και να τι ισχυρίζεται σήμερα ο μαθηματικός και φιλόσοφος Charles Muses στο βιβλίο του «Συνείδηση και Πραγματικότητα»: «Μέσω των αισθήσεών μας και των διαφόρων οργάνων μας πού τις ενισχύουν, δεν αντιλαμβανόμαστε το Σύμπαν, όπως αυτό είναι στην πραγματικότητα, αλλά όπως έχει την δυνατότητα να το αντιληφθεί ο εγκέφαλός μας, μέσω των ατελέστατων ανθρώπινων αισθήσεων. Η πραγματική φύση του τετραδιάστατου Ρειμάνιου σύμπαντος, είναι μη αισθητή και περιγράφεται μόνο μέσω μαθηματικών σχέσεων». Και ακόμα «… όλα τά αντικείμενα πού μπορούμε να παρατηρήσουμε είναι τρισδιάστατες εικόνες πού σχηματίζονται από κύματα στάσιμα, ή κινούμενα υπό την επίδραση ηλεκτρομαγνητικών και πυρηνικών διαδικασιών. Όλα τά αντικείμενα του κόσμου είναι τρισδιάστατες εικόνες, πού σχηματίζονται με ηλεκτρομαγνητικό τρόπο, εικόνες ενός υπερολογράμματος»
 *
Ο Αϊνστάιν με τη θεωρία της σχετικότητας έθεσε ένα όριο -την ταχύτητα του φωτός- στη ροή κάθε σήματος που μεταφέρει πληροφορίες.
Ο Γκέντελ με το θεώρημα της μη πληρότητας -«τη σημαντικότερη μαθηματική αλήθεια του
αιώνα», όπως επρόκειτο να χαρακτηριστεί σε μια τελετή στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ-
έθεσε ένα μόνιμο όριο στη γνώση των βασικών αληθειών στα μαθηματικά: ποτέ δεν θα
συλλάβουμε το σύνολο των μαθηματικών αληθειών με μια πεπερασμένη ή αναδρομική λίστα  καθαρά τυπικών αξιωμάτων.
Ο Χάιζενμπεργκ, με τη σειρά του είχε θέσει προ πολλού έναν άλλο περιορισμό που αφορούσε  τη θέση που βρίσκονται τα στοιχειώδη σωματίδια όταν επιχειρούμε να τα παρατηρήσουμε.
Μιλώντας στον Γκέντελ για το τετραδιάστατο σύμπαν του χωροχρόνου που ο ίδιος είχε
δημιουργήσει, ο Αϊνστάιν φύτευε τον σπόρο της σχετικότητας στο μυαλό ενός ανθρώπου που αργότερα κάποιοι θα περιέγραφαν ως συνδυασμό Αϊνστάιν και Κάφκα.
Αν ο Αϊνστάιν κατάφερε να μεταμορφώσει τον χρόνο σε χώρο, ο Γκέντελ πέτυχε κάτι ακόμα πιο μαγικό: έκανε τον χρόνο να εξαφανιστεί. Έχοντας ήδη σείσει συθέμελα τον μαθηματικό κόσμο με το θεώρημα της μη πληρότητας, τώρα ο Γκέντελ καταπιανόταν με τον Αϊνστάιν και την σχετικότητα. Χωρίς να χάνει χρόνο, ανακοίνωσε πως είχε ανακαλύψει καινούριες και αναπάντεχες κοσμολογικές λύσεις για τις εξισώσεις πεδίου της γενικής σχετικότητας, λύσεις στις οποίες ο χρόνος περνούσε από εκπληκτική μεταμόρφωση. Τα μαθηματικά, η φυσική και η φιλοσοφία των ευρημάτων του Γκέντελ ήταν εντελώς καινούρια.

Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Η στρατιωτικοποίηση του πολιτικού προβλήματος (ΣΥΡΙΑ- ΚΟΥΡΔΟΙ – ISIS)

Ανάλυση του Χρήστου Καπούτση


Μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από την Τουρκία, υπήρξαν εκατέρωθεν δηλώσεις, με την  Τουρκία  να ξεκαθαρίζει  πως «έχουμε δικαίωμα να υπερασπιστούμε τα σύνορα μας», ενώ ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν προειδοποίησε πως «θα υπάρξουν σοβαρές συνέπειες».  Μία πρώτη αντίδραση της Ρωσίας, ήταν να εφοδιάσει με 10 τόνους στρατιωτικό υλικό (!) του Κούρδους  του «Κόμματος της Δημοκρατικής Ένωσης» (PYD) σε περιοχή της επαρχίας του Χαλεπίου της Συρίας.  Όπως είναι γνωστό, οι Κούρδοι της Συρίας συνεργάζονται στενά με τους Κούρδους της Τουρκίας του ΡΚΚ, που δίνουν καθημερινές μάχες με τις δυνάμεις της τουρκικής στρατοχωροφυλακής στην νοτιοανατολική  Τουρκία. 
Η επιδεικνυόμενη αδιαλλαξία των ηγετών Β. Πούτιν  και Τ. Ερντογάν, σχετίζεται και με τις στρατιωτικές ικανότητες των δύο χώρων, αλλά και με τις στρατιωτικές συμμαχίες στις οποίες  μετέχουν (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ- ΤΟΥΡΚΙΑ- ΚΑΤΑΡ) ή που θα συγκροτήσουν (Ρωσία – Ιράν- Συρία)
Η Τουρκία διαθέτει ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Αιχμή της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος είναι η  πολεμική της αεροπορία. Η Τουρκική Αεροπορία  διαθέτει περίπου 300 αμερικανικής κατασκευής μαχητικά πολλαπλών ρόλων όπως  τα F-16 (είναι αυτό που χτύπησε το ρωσικό), που θεωρούνται από τα πιο σύγχρονα παγκοσμίως.  Επίσης η Τουρκία διαθέτει μεγάλο αριθμό ελικοπτέρων, μεταξύ αυτών και τα ελικόπτερα Black Hawk, τα ίδια  που χρησιμοποιεί  και ο στρατός των ΗΠΑ. Οι  Τούρκοι διαθέτουν  το  αμερικανικό πυραυλικό σύστημα MGM-140, το οποίο έχει την ικανότητα να χτυπάει στόχους που βρίσκονται σε απόσταση 100 μιλίων.
  Επιπλέον ο τουρκικός στόλος διαθέτει 13 γερμανικής κατασκευής υποβρύχια Τύπου 209. Κάθε ένα από αυτά είναι εξοπλισμένο με 14 τορπίλες και πυραύλους . Και ακόμη Κορβέτες με σύγχρονο οπλισμό , έτσι ώστε   η Τουρκία να παραμένει μια υπολογίσιμη δύναμη και στη θάλασσα.
Η  Ρωσία,  διαθέτει ένα τεράστιο πυρηνικό και συμβατικό οπλοστάσιο,

Ηράκλειτος ( 544-484 π.Χ. , Ίων φιλόσοφος) Ο «Σκοτεινός Φιλόσοφος» ΗράκλειτοςTo αντικείμενο της φιλοσοφίας του είναι ο εσωτερικός ρυθμός, ο Λόγος για τον οποίο κινείται και ρυθμίζεται. Ο Ηράκλειτος είναι ο φιλόσοφος του αιώνιου γίγνεσθαι. Εκ πάντων εν και εξ ενός πάντα.

Ο Ηράκλειτος καταγόταν από οικογένεια Ιεροφαντών στην Έφεσο, πράγμα που σήμαινε ότι ήταν εκ γενετής στο επίκεντρο των ανωτέρων γνώσεων. Ονομάστηκε "σκοτεινός" διότι τα λεγόμενα του ήταν σε τέτοιο βαθμό λακωνικά που ήταν εντελώς δυσνόητα. Σε κάποια ηλικία ο Ηράκλειτος σιχάθηκε τον κόσμο και πήγε μόνος και έμεινε στο βουνό μακριά από τον όχλο.

ϡ ἐὰν μὴ ἔλπηται  ανέλπιστον οὐκ ἐξευρήσει,  ανεξερεύνητον ἐὸν
καὶ ἄπορον.
Αν δεν ελπίζεις, δε θα βρείς το ανέλπιστο, που είναι ανεξερεύνητο και απλησίαστο.

ϡ ὁ ἄναξ, οὗ τὸ μαντεῖόν ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς, οὔτε λέγει οὔτε
κρύπτει  αλλὰ σημαίνει.
Ο άρχοντας, που δικό του είναι το μαντείο στους Δελφούς, ούτε λέει ούτε κρύβει, αλλά μονάχα σημαίνει.

ϡ Σίβυλλα δὲ μαινομένῳ στόματι καθ' Ἡράκλειτον  γέλαστα καὶ
καλλώπιστα καὶ μύριστα φθεγγομένη χιλίων ἐτῶν ἐξικνεῖται τῇ
φωνῇ διὰ τὸν θεόν.
Η Σίβυλλα, που με στόμα μαινόμενο εκστομίζει λόγια αγέλαστα, αφτιασίδωτα και αμύριστα, διασχίζει με τη φωνή της χιλιάδες χρόνια με τη βοήθεια του θεού.

ϡ ανὴρ νήπιος ἤκουσε πρὸς δαίμονος ὅκωσπερ παῖς πρὸς ανδρός.
Ο άνθρωπος νήπιο αποκαλείται απ' τη θεότητα, όπως ακριβώς το παιδί από τον άντρα.

ϡ ἦθος γὰρ  ανθρώπειον μὲν οὐκ ἔχει γνώμας, θεῖον δὲ ἔχει.
Το ανθρώπινο ον δεν κατέχει την αληθινή γνώση, αλλά το θείο την κατέχει.

ϡ τοῦ δὲ λόγου τοῦδ᾽ ἐόντος  εὶ  ξύνετοι γίνονται ἄνθρωποι καὶ πρόσθεν ἢ  ακοῦσαι καὶ ακούσαντες τὸ πρῶτον· γινομένων γὰρ πάντων κατὰ τὸν λόγον τόνδε  απείροισιν ἐοίκασι, απειρώμενοι καὶ ἐπέων καὶ ἔργων τοιούτων, ὁκοίων ἐγὼ διηγεῦμαι κατὰ φύσιν διαιρέων ἕκαστον καὶ φράζων ὅκως ἔχει· τοὺς δὲ ἄλλους  ανθρώπους λανθάνει ὁκόσα ἐγερθέντες ποιοῦσιν, ὅκωσπερ ὁκόσα εὕδοντες ἐπιλανθάνονται.
Αν και ο λόγος αυτός είναι αιώνια οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να καταλάβουν και πριν τον ακούσουν και αφού τον ακούσουν για πρώτη φορά. Γιατί, ενώ τα πάντα συντελούνται σύμφωνα μ' αυτόν το λόγο, αυτοί μοιάζουν άπειροι όταν αποκτήσουν εμπειρία λέξεων και πράξεων σαν αυτές που εγώ διηγούμαι, όποτε διακρίνω το κάθε τι σύμφωνα με τη σύσταση του και εκθέτω το πώς έχει. Αλλά από τους άλλους ανθρώπους διαφεύγουν όσα πράττουν όταν είναι ξυπνητοί, ακριβώς όπως λησμονούν όσα πράττουν όταν κοιμούνται.

ϡ ᾧ μάλιστα διηνεκῶς ὁμιλοῦσι λόγῳ, τῷ τά ὅλα διοικοῦντι, τούτῳ διαφέρονται, καὶ οἷς καθ᾽ ἡμέρην ἐγκυροῦσι, ταῦτα αὐτοῖς ξένα φαίνεται.
Μ' όποιον πάνω απ' όλα αδιάκοπα συναναστρέφονται, το λόγο, που τα κυβερνάει όλα, μ' αυτόν έχουν διαφορές, και όσα συναντούν κάθε μέρα, τους φαίνονται ξένα.

ϡ Ἡ φήσιν·  ακοῦσαι οὐκ ἐπιστάμενοι οὐδ᾽ εἰπεῖν.
Δεν ξέρουν ούτε ν' ακούν ούτε να λένε.

ϡ αξύνετοι  ακούσαντες κωφοῖσιν ἐοίκασι· φάτις αὐτοῖσιν
μαρτυρεῖ παρεόντας  απεῖναι.
Όταν ακούν δεν καταλαβαίνουν και γι' αυτό μοιάζουν με κουφούς. Σ' αυτούς ταιριάζει η παροιμία: Παρόντες απουσιάζουν.

ϡ οὐ γὰρ φρονέουσι τοιαῦτα πολλοί, ὁκόσοι ἐγκυρεῦσιν, οὐδὲ
μαθόντες γινώσκουσιν, ἑωυτοῖσι δὲ δοκέουσι.
Γιατί δε σκέφτονται οι πιο πολλοί απ' τους ανθρώπους, πάνω σ' αυτό που συναντούν, ούτε κι όταν το μάθουν, το γνωρίζουν, αλλά το φαντάζονται.

ϡ Ἀλλὰ τῶν μὲν θείων τὰ πολλὰ, καθ' Ἡράκλειτον,  πιστίῃ
διαφυγγάνει μὴ γιγνώσκεσθαι.
Τα πιο πολλά από τα θεία πράγματα μας ξεφεύγουν από απιστία, και δεν γίνονται γνωστά.

ϡ ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν θέρος, πόλεμος εἰρήνη, κόρος λιμός (ταναντία ἅπαντα· οὗτος ὁ νοῦς),  αλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ (πῦρ), ὁπόταν συμμιγῇ θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ᾽ ἡδονὴν ἑκάστου.
Ο θεός είναι μέρα, νύχτα, χειμώνας, καλοκαίρι, πόλεμος, ειρήνη, κορεσμός και πείνα. Αυτός μεταβάλλεται με τον τρόπο της φωτιάς: όποτε αναμιχθεί με θυμιάματα, ονομάζεται ανάλογα με τη μυρωδια του καθενός.

ϡ ξυνόν ἐστι πᾶσι τὸ φρονέειν.
Η φρόνηση είναι κοινή σ' όλους.

ϡ ανθρώποισι πᾶσι μέτεστι γινώσκειν ἑωυτοὺς καὶ σωφρονεῖν.
Σ' όλους τους ανθρώπους έχει δοθεί η αυτογνωσία και η σωφροσύνη.

ϡ διὸ δεῖ ἕπεσθαι τῷ (ξυνῷ, τουτέστι) τῷ κοινῷ· ξυνὸς γὰρ ὁ κοινός· τοῦ λόγου δ᾽ ἐόντος ξυνοῦ ζώουσιν οἱ πολλοὶ ὡς ἱδίαν ἔχοντες φρόνησιν.
Γι' αυτό πρέπει ν' ακολουθήσουμε τον κοινό λόγο, γιατί το κοινό είναι συμπαντικό. Ενώ όμως ο λόγος είναι κοινός, οι πολλοί ζουν σαν να έχουν μια ιδιαίτερη φρόνηση.

ϡ ψυχῆς ἐστι λόγος ἑωυτὸν αὔξων.
Στην ψυχή ανήκει ο λόγος που αυξάνει απ' τον εαυτό του.

ϡ ψυχῆς πείρατα ἰὼν οὐκ ἂν ἐξεύροιο πᾶσαν ἐπιπορευόμενος ὁδόν· οὕτω βαθὺν λόγον ἔχει.
Τα πέρατα της ψυχής δε θα βρείς προχωρώντας, όσο μακριά και αν σε φέρει ο δρόμος σου· τόσο βαθύ λόγο περιέχει.

ϡ Μὲν οὖν φησιν εἶναι τὸ πᾶν διαιρετὸν αδιαίρετον, γενητὸν  αγένητον, θνητὸν αθάνατον, λόγον αἰῶνα, πατέρα υἱὸν, θεὸν δίκαιον· “οὐκ ἐμοῦ,  αλλὰ τοῦ λόγου ακούσαντας ὁμολογεῖν σοφὸν ἐστίν ἕν πάντα εἶναι” ὁ Ἡράκλειτος φήσι.
Ο Ηράκλειτος λοιπόν λέει ότι το παν είναι διαιρετό και αδιαίρετο, γεννητό και αγέννητο, θνητό και αθάνατο, λόγος και αιών, πατέρας και γιος, θεός και δικαιοσύνη. Αφού ακούσετε όχι εμένα αλλά το λόγο, είναι σοφό να ομολογήσετε πως τα πάντα είναι ένα.

ϡ ἓν τὸ σοφὸν μοῦνον λέγεσθαι οὐκ ἐθέλει καὶ ἐθέλει Ζηνὸς ὄνομα.
Το Εν, το οποίο μόνον είναι η Σοφία, θέλει και δε θέλει να καλείται με το όνομα του Δία.

ϡ νόμος καὶ βουλῇ πείθεσθαι ἑνός.
Νόμος είναι και η πειθαρχία στη θέληση του ενός.

ϡ ξὺν νόῳ λέγοντας ἰσχυρίζεσθαι χρὴ τῷ ξυνῷ πάντων, ὅκωσπερ νόμῳ πόλις, καὶ πολὺ ἰσχυροτέρως· τρέφονται γὰρ πάντες οἱ  ανθρώπειοι νόμοι ὑπὸ ἑνὸς τοῦ θείου· κρατεῖ γὰρ τοσοῦτον ὁκόσον ἐθέλει καὶ ἐξαρκεῖ πᾶσι καὶ περιγίνεται.
Εκείνοι που μιλούν με νου πρέπει να στηρίζονται σ' αυτό που είναι κοινό στα πάντα, όπως ακριβώς μια πόλη πρέπει να στηρίζεται στο νόμο της, και με περισσότερη δύναμη ακόμα. Γιατί όλοι οι ανθρώπινοι νόμοι τρέφονται από τον ένα, το θεϊκό· γιατί αυτός κυριαρχεί όσο ακριβώς θέλει, επαρκεί για τα πάντα και περισσεύει.

ϡ πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ  ανθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους.
Ο πόλεμος είναι πατέρας όλων, όλων βασιλιάς. Άλλους ανέδειξε σε θεούς και άλλους σε ανθρώπους, άλλους έκανε δούλους και άλλους ελεύθερους.

ϡ εἰδέναι δὲ χρὴ τὸν πόλεμον ἐόντα ξυνόν, καὶ δίκην ἔριν, καὶ γινόμενα πάντα κατ᾽ ἔριν καὶ χρεών.
Πρέπει να γνωρίζει κανείς ότι ο πόλεμος είναι κοινός και η διχόνοια δικαιοσύνη, και ότι τα πάντα γίνονται σύμφωνα με τη διχόνοια και την ανάγκη.

ϡ καὶ ὁ κυκεὼν διίσταται (μὴ) κινούμενος.
Και ο κυκεώνας διαλύεται όταν δεν κινείται.

ϡ τὸ  αντίξουν συμφέρον καὶ ἐκ τῶν διαφερόντων καλλίστην ἁρμονίαν (καὶ πάντα κατ' ἔριν γίνεσθαι).
Το αντίθετο συγκλίνει, και απ' τις διαφορές (γεννιέται) η πιο όμορφη αρμονία, και τα πάντα γίνονται με τη διχόνοια.

ϡ ἁρμονίη  αφανὴς φανερῆς κρείττων.
Η αφανής αρμονία είναι καλύτερη απ' τη φανερή.

ϡ ὁδὸς ἄνω κάτω μία καὶ ὡυτή.
Ο δρόμος που ανεβαίνει κι ο δρόμος που κατεβαίνει είναι ένας κι ο ίδιος δρόμος.

ϡ Γναφείῳ ὁδὸς εὐθεῖα καὶ σκολιὴ (ἡ τοῦ ὀργάνου τοῦ καλουμένου κοχλίου ἐν τῷ γναφείῳ περιστροφὴ εὐθεῖα καὶ σκολιὴ· ἄνω γὰρ ὁμοῦ καὶ κύκλῳ περιέρχεται) μία ἐστὶ, φησὶ, καὶ ἡ αὐτὴ.
Στο γναφείο ο δρόμος ο ευθύς και ο δρόμος ο λοξός είναι ένας κι ο ίδιος δρόμος.

ϡ συνάψιες ὅλα καὶ οὐχ ὅλα, συμφερόμενον διαφερόμενον, συνᾷδον διᾷδον, καὶ ἐκ πάντων ἓν καὶ ἐξ ἑνὸς πάντα.
Συνδέσεις όλα κι όχι όλα, ομόνοια, διχόνοια, συμφωνία, ασυμφωνία: το Ένα γεννιέται απ' όλα και από το Ένα όλα.

ϡ τῷ οὖν τόξῳ ὄνομα βίος, ἔργον δὲ θάνατος.
Του τόξου το όνομα είναι ζωή, αλλά το έργο θάνατος.

ϡ οὐ ξυνιᾶσιν ὅκως διαφερόμενον ἑωυτῷ ὁμολογέει· παλίντονος ἁρμονίη ὅκωσπερ τόξου καὶ λύρης.
Δεν καταλαβαίνουν πως το διαφορετικό συνομολογεί με τον εαυτό του· αρμονία αντιθέτων εντάσεων όπως στο τόξο και τη λύρα.

ϡ ταὐτὸ τ' ἔνι ζῶν καὶ τεθνηκὸς καὶ (τὸ) ἐγρηγορὸς καὶ καθεῦδον καὶ νέον καὶ γηραιόν· τάδε γὰρ μεταπεσόντα ἐκεῖνά ἐστι κ κεῖνα πάλιν μεταπεσόντα ταῦτα.
Το ίδιο πράγμα υπάρχει σε μας, το ζωντανό και το πεθαμένο, το ξύπνιο και το κοιμισμένο, το νέο και το γερασμένο· γιατί αυτά μεταβάλλονται σ' εκείνα και, αντίθετα, εκείνα μεταβάλλονται σ' αυτά.

ϡ θάλασσα ὕδωρ καθαρώτατον καὶ μιαρώτατον, ἰχθύσι μὲν πότιμον καὶ σωτήριον, ανθρώποις δὲ ἄποτον καὶ ὀλέθριον.
Η θάλασσα είναι το πιο καθαρό και το πιο μολυσμένο νερό· για τα ψάρια είναι πόσιμο και σωτήριο, αλλά για τους ανθρώπους μη πόσιμο και ολέθριο.

ϡ αθάνατοι θνητοί, θνητοὶ  αθάνατοι. ζῶντες τὸν ἐκείνων θάνατον, τὸν δὲ ἐκείνων βίον τεθνεῶτες.
Οι αθάνατοι είναι θνητοί και οι θνητοί αθάνατοι· αυτοί ζουν από το θάνατο εκείνων κι εκείνοι πεθαίνουν από τη ζωή αυτών.

ϡ Ὅθεν καὶ Ἡράκλειτον ψυχῇσι φάναι τέρψιν ἢ θάνατον ὑγρῇσι γενέσθαι· τέρψιν δὲ εἶναι αὐταῖς τὴν εἰς γένεσιν πτῶσιν·  αλλαχοῦ δὲ φάναι ζῆν ἡμᾶς τὸν ἐκείνων θάνατον καὶ ζῆν ἐκείνας τὸν ἡμέτερον θάνατον.
Είναι τέρψη ή θάνατος για τις ψυχές να γίνονται υγρές. Είναι τέρψη γι' αυτές η πτώση τους στη γέννηση. Η ζωή μας γεννιέται από το θάνατο τους και η ζωή τους γεννιέται από το θάνατο μας.

ϡ Καὶ  αγαθὸν καὶ κακὸν (ἕν ἐστιν). Οἱ γοῦν ἰατροὶ, φησὶν Ἡράκλειτος, τέμνοντες, καίοντες, πάντῃ βασανίζοντες κακῶς τοὺς  αρρωστοῦντας, ἐπαιτέονται μηδὲν ἄξιοι μισθὸν λαμβάνειν παρὰ τῶν  αρρωστοῦντων, ταὐτὰ ἐργαζόμενοι τὰ  αγαθὰ καὶ τοὺς
νόσους.
Το καλό και το κακό είναι ένα και το αυτό. Γιατί οι γιατροί, λέει ο Ηράκλειτος, που κόβουν και καίνε και με κάθε τρόπο βασανίζουν τους αρρώστους, τους ζητούν, ενώ δεν το αξίζουν, κι αμοιβή, ενώ η θεραπεία έχει τις ίδιες επιπτώσεις που έχουν κι οι αρρώστιες.

ϡ ποταμοῖς τοῖς αὐτοῖς ἐμβαίνομέν τε καὶ οὐκ ἐμβαίνομεν, εἶμέν τε καὶ οὐκ εἶμεν.
Στα ίδια ποτάμια και μπαίνουμε και δεν μπαίνουμε, και είμαστε και δεν είμαστε.

ϡ Ποταμῷ γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμβῆναι δὶς τῷ αὐτῷ καθ' Ἡράκλειτον οὐδὲ θνητῆς οὐσίας δὶς ἅψασθαι κατὰ ἕξιν (τῆς αὐτῆς)·  αλλ' ὀξύτητι καὶ τάχει μεταβολῆς σκίδνησι καὶ πάλιν συνάγει (μᾶλλον δὲ οὐδὲ πάλιν οὐδ' ὕστερον,  αλλ' ἅμα συνίσταται καὶ  απολείπει) καὶ πρόσεισι καὶ ἄπεισι.
Δεν μπορούμε να μπούμε δυο φορές στο ίδιο ποτάμι, κατά τον Ηράκλειτο, ούτε ν' αγγίξουμε δυο φορές μια ουσία θνητή, γιατί σκορπίζεται και πάλι μαζεύεται με την οξύτητα και την ταχύτητα της μεταβολής, (και μάλιστα όχι πάλι, ούτε αργότερα, αλλά ταυτόχρονα εμφανίζεται και χάνεται) και πλησιάζει κι απομακρύνεται.

ϡ ποταμοῖσι τοῖσιν αὐτοῖσιν ἐμβαίνουσιν ἕτερα καὶ ἕτερα ὕδατα ἐπιρρεῖ· καὶ ψυχαὶ δὲ πὸ τῶν ὑγρῶν  αναθυμιῶνται (;).
Αυτοί που μπαίνουν στα ίδια ποτάμια δέχονται συνέχεια άλλα κι άλλα νερά· κι απ' τα υγρά βγαίνουν οι ψυχές σαν αναθυμιάσεις (;).

ϡ ψυχῇσιν θάνατος ὕδωρ γενέσθαι, ὕδατι δὲ θάνατος γῆν γενέσθαι, ἐκ γῆς δὲ ὕδωρ γίνεται, ἐξ ὕδατος δὲ ψυχή.
Για τις ψυχές θάνατος είναι να γίνουν νερό, για το νερό θάνατος να γίνει γη, από τη γη γίνεται νερό κι απ' το νερό ψυχή.

ϡ ξυνὸν γὰρ  αρχὴ καὶ πέρας ἐπὶ κύκλου περιφερείας.
Στην περιφέρεια του κύκλου η αρχή και το πέρας συμπίτουν.

ϡ ζῇ πῦρ τὸν γῆς θάνατον καὶ  ὴρ ζῇ τὸν πυρὸς θάνατον, ὕδωρ ζῇ τὸν  αέρος θάνατον, γῆ τὸν ὕδατος.
Η φωτιά ζει το θάνατο της γης κι ο αέρας ζει το θάνατο της φωτιάς, το νερό ζει το θάνατο του αέρα και η γη του νερού.

ϡ Τὰ ψυχρὰ θέρεται, θερμὸν ψύχεται, ὑγρὸν αὐαίνεται, καρφαλέον νοτίζεται.
Τα ψυχρά θερμαίνονται, το θερμό ψύχεται, το υγρό ξεραίνεται, το στεγνό δροσίζεται.

ϡ αἰὼν παῖς ἐστι παίζων πεσσεύων· παιδὸς ἡ βασιληίη.
Ο αιώνας είναι ένα παιδί που παίζει, ρίχνοντας ζάρια· ενός παιδιού η βασιλεία.

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

9 πράγματα για τους ανθρώπους που αγαπούν τον σαρκασμό

  
Αν και όλοι κάνουμε ένα- δύο σαρκαστικά σχόλια που και που, ένας σαρκαστικός άνθρωπος εκφράζει το χιούμορ ως ειρωνεία κάνοντας σχόλια για τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που βιώνει.
Πολλοί από εκείνους που είναι λάτρεις του σαρκασμού αναφέρουν ότι δεν μπορούν να μην κάνουν τέτοιου είδους σχόλια. Για εκείνους είναι κάτι που έρχεται φυσικά, όπως η αναπνοή.
Βέβαια, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις των ατόμων που είναι παρεξηγημένοι επειδή οι γύρω τους δεν λαμβάνουν θετικά τη στάση τους, αλλά ο σαρκασμός δεν είναι απαραίτητα ένα αρνητικό χαρακτηριστικά. Ακολουθούν μερικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζει κάποιος για τους ανθρώπους που αγαπούν τον σαρκασμό και την προσωπικότητά τους.
1. Ο σαρκασμός μπορεί να είναι σημάδια καλής υγείας του εγκεφάλου
Η έρευνα έχει δείξει ότι λίγος σαρκασμός μπορεί να είναι κάτι καλό όσον αφορά τη γνωσιακή λειτουργία του εγκεφάλου. Για την ακρίβεια, το να μην μπορεί κάποιος να διακρίνει τον σαρκασμό μπορεί αν είναι σημάδι εγκεφαλικών προβλημάτων ή ασθένειας.
2. Βοηθά να κάνετε φιλίες
Οι σαρκαστικοί άνθρωποι είναι / γίνονται ακόμα πιο σαρκαστικοί με εκείνους που αγαπούν περισσότερο και νιώθουν πιο κοντά τους, οπότε είναι σημαντικό να έχουν δίπλα τους ανθρώπους που εκτιμούν το χιούμορ τους, ένα ουσιαστικό στοιχείο για τη δημιουργία κοινωνικών σχέσεων.
3. Δείχνουν τρυφερότητα
Το «σε μισώ» είναι αντίστοιχο με το «σε αγαπώ» για κάποιον με κυνική αίσθηση του χιούμορ. Μπορεί να τους αρέσει να πειράζουν τους άλλους, αλλά με αυτόν τρόπο δείχνουν την τρυφερότητά τους.
4. Είναι πιο δημιουργικοί
Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα αυτά τα σαρκαστικά σχόλια είναι εφευρετικά και δημιουργικά. Οι συμμετέχοντες που έκαναν σαρκαστικά σχόλια, αλλά και εκείνοι που τα λάμβαναν θετικά, πήγαν καλύτερα στα δημιουργικά τεστ. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι ο σαρκασμός μπορεί να κινητοποιήσει την αφαιρετική σκέψη του ατόμου.
5. Γνωρίζουν πως να «αποσυμπιέσουν» μία κατάσταση
Υπάρχουν φορές που ο σαρκασμός μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε άβολα, αλλά όταν μία διαμάχη λαμβάνει χώρα, ο σαρκασμός μπορεί να είναι σωτήριος, ειδικά για τα κοντινά σας πρόσωπο που γνωρίζουν ότι αυτή είναι η αίσθηση του χιούμορ σας.
6. Ο σαρκασμός είναι παντού
Οι ερευνητές μελετούν τον σαρκασμό εδώ και δεκαετίες, αλλά υπάρχει στην κουλτούρα μας πολύ περισσότερο. Επιπλέον, έρευνα έχει δείξει ότι τα παιδιά που έρχονται σε επαφή με τον σαρκασμό από μικρή ηλικία μπορούν και να τον κατανοήσουν καλύτερα πριν ακόμα πάνε στο νηπιαγωγείο.
7. Οι άνθρωποι που σαρκάζουν έχουν διαφορετικό τρόπο σκέψης
Ο σαρκασμός είναι ένα είδος εκγύμνασης για το μυαλό. Έρευνα έχει δείξει ότι ο εγκέφαλος πρέπει να λειτουργήσει πιο σκληρά προκειμένου να επεξεργαστεί τα σαρκαστικά σχόλια, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε όξυνση της σκέψης.
8. Παίζει σημαντικό ρόλο στην επιβίωση
Εάν κάποιος δεν μπορεί να εντοπίσει τον σαρκασμό στη σύγχρονη κοινωνία είναι περισσότερο ελάττωμα παρά ένα βοηθητικό στοιχείο. Για την ακρίβεια, η έρευνα έχει δείξει ότι ο σαρκασμός μπορεί να θεωρηθεί ένα εξελικτικό σημάδι επιβίωσης, λόγω ότι παίζει σημαντικό ρόλο στις κοινωνικές συναναστροφές.
9. Είναι τυχεροί
Αστειευόμαστε! Στην κοινωνία που ζούμε και σύμφωνα με τον τρόπο που έχει εξελιχθεί η ζωή μας τα τελευταία χρόνια, αν δεν αντιμετωπίσουμε τη ζωή με λίγο σαρκασμό, είμαστε χαμένοι! Οπότε, όσοι το έχουν στο αίμα τους είναι πιο τυχεροί!

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στην αμερικάνικη έκδοση της HuffPost.
Πηγή: huffingtonpost

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

Η άγνοια ή η σκοπιμότητα δημιουργούν τον μύθο της οριοθέτησης της ΑΟΖ;

ΑΡΘΡΟ του Χρήστου Καπούτση

Οι  ενεργειακοί πόροι της ανατολικής Μεσογείου, η ασφάλεια των θαλασσίων οδών και οι εξελίξεις σε Λιβύη, Συρία και Ιράκ, ήταν στο επίκεντρο των συζητήσεων που είχαν στην Αθήνα, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας,  με τον πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Αναστασιάδη και με τον πρόεδρο της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι. Δημιουργείται μια ισχυρή τριμερής  ενεργειακή συμμαχία, που με την διαμεσολάβηση της αμερικανικής διπλωματίας, πρόκειται να  εξελιχθεί σε τετραμερή πολιτικό- στρατιωτική συμμαχία με την προσθήκη  και του Ισραήλ. Ελλάδα, Αίγυπτος, Κύπρος και Ισραήλ, θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος της Δυτικής Συμμαχίας (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ε.Ε.) στις  γεωπολιτικές στοχεύσεις της,  στις προτεραιότητές της στα ενεργειακά και γενικά στην Στρατηγική της Δύσης, στην ενιαία περιοχή της Β. Αφρικής, της Α. Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.  Όμως, για να υλοποιηθούν τα δυτικά σχέδια, θα πρέπει ο ευρύτερος Αφρικανικός χώρος να μπει σε νέα εποχή εσωτερικής σταθερότητας,  να τερματιστεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και ιδίως στη Συρία, να αντιμετωπιστεί με όρους ανθρωπισμού η προσφυγική τραγωδία και να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι εγκληματίες τρομοκράτες του ισλαμικού κράτους (ISIS), που πλουτίζουν από το λαθρεμπόριο πετρελαίου και ενισχύονται από τον  ακραίο θρησκευτικό φονταμενταλισμό. Στόχοι σαφώς δύσκολοι, όχι όμως και εντελώς ανέφικτοι.
Στην τριμερή συνδιάσκεψη των Αθηνών,  έγινε ιδιαίτερος λόγος για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας, Αιγύπτου και Κύπρου. Μάλιστα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας  Προκόπης Παυλόπουλος κατά την συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου  Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στο Προεδρικό Μέγαρο, εξήρε την Τριμερή Συνεργασία μεταξύ Ελλάδας-Αιγύπτου και Κύπρου, που αφορά- όπως είπε- πολλά θέματα και ιδίως, την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), υπογραμμίζοντας,  ότι η τριμερής αυτή συνεργασία αποτελεί πρότυπο γιατί σέβεται απολύτως το Διεθνές Δίκαιο στο σύνολό του, δηλαδή και το γραπτό και το εθιμικό, και τόνισε ότι από αυτήν την συνεργασία πολλά μπορούν να διδαχθούν και άλλοι. Και ιδίως η Τουρκία σε ό,τι αφορά τη συνεργασία της με όλους μας, και ιδίως με την Ελλάδα και την Κύπρο.
Η Τουρκία το εμπόδιο
Με αφορμή τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Π.Παυλόπουλου, του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα και του υψηλού προσκεκλημένου τους  Πρόεδρου  της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδη, σχετικά με την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, διευκρινίζουμε τα εξής:

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Συγκλονιστική Κοσμολογική ανακάλυψη. Ισχυρές ενδείξεις ότι θα επιβεβαιωθεί η θεωρία των παράλληλων Συμπάντων


Βρισκόμαστε κοντά σε μία συγκλονιστική Κοσμολογική ανακάλυψη, που θα ανατρέψει επιστημονικές βεβαιότητες και θα σαρώσει θρησκευτικά δόγματα και ιδεοληψίες.
Αναμένεται να επιβεβαιωθεί, η θεωρία των «Παράλληλων Συμπάντων» ή ακριβέστερα η θεωρία, ότι το δικό μας ΣΥΜΠΑΝ, δεν ένα παρά ένα από τα μυριάδες Σύμπαντα, που υπόκεινται στη διαδικασία της γέννησης, της εξέλιξης και του .. Θανάτου!
Πίσω από την ύπαρξη των πολλαπλών συμπάντων, κρύβεται η θεωρία του πληθωρισμού, η οποία υποστηρίζει πως, λίγο μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, το Σύμπαν γνώρισε μια σύντομη χρονική περίοδο εκρηκτικής διαστολής, με ταχύτητα πολλαπλάσια από την ταχύτητα του φωτός, με αποτέλεσμα το μέγεθός του να είχε αυξηθεί σε εντυπωσιακό βαθμό, συγκριτικά με τον «κοσμικό σπόρο» από τον οποίο είχε ξεκινήσει. Ωστόσο, αυτή η εκρηκτική εκθετική διαστολή μπορεί να μην έγινε παντού με τον ίδιο τρόπο. Σε αυτή την περίπτωση, το αποτέλεσμα θα ήταν να μην γεννηθεί ένα σύμπαν αλλά πολλαπλά σύμπαντα, σαν «φυσαλίδες» που διογκώθηκαν.
Με αυτή τη λογική, μάλιστα, ο πληθωρισμός μπορεί να μην παύει ποτέ. Κάτι που σημαίνει πως μέσα σε μία «φυσαλίδα» μπορεί κάλλιστα σε κάποιες περιοχές της να δημιουργηθούν νέες «φυσαλίδες». Επομένως, το σύμπαν μας δεν είναι παρά μία από τις «φυσαλίδες» που δημιουργήθηκαν, πέρα από την οποία υπάρχουν άλλες «φυσαλίδες», όπως επίσης και περιοχές που βρίσκονται στη διαδικασία πληθωρισμού.
Ενδείξεις για την ύπαρξη ενός παράλληλου σύμπαντος φαίνεται πως εντόπισε ο Ράνγκα-Ραμ Τσάρι, κοσμολόγος από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), και είναι έτσι η πρώτη φορά που με παρατηρησιακά δεδομένα επιβεβαιώνεται μέρος της Θεωρίας των Υπερχορδών και η ύπαρξη του περιβόητου Multiverse (Πολυσύμπαν). Όπως αναφέρει ο κοσμολόγος στη μελέτη που δημοσίευσε στο περιοδικό Astrophysical Journal, η παρουσία του παράλληλου σύμπαντος εντοπίστηκε από ανωμαλίες στην κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου (CMB), δηλαδή το υπόλειμμα της ακτινοβολίας του σύμπαντός μας όταν είχε «ηλικία» 380.000 ετών.
Επίσης στη Γενεύη, που υπάρχει ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC), οι επιστήμονες ετοιμάζονται για ένα μεγάλο πείραμα, σε μια προσπάθεια να ανιχνεύσουν μαύρες τρύπες, σημάδι πολυσύμπαντος.
Επιπροσθέτως, επανεξετάζεται η άποψη που διατύπωσε από τον 19ο αιώνα, ο Γερμανός φυσικός Χέρμαν φον Χέλμχολτζ, ότι λόγω της Εντροπίας, «Το Σύμπαν τρέχει προς τον θάνατό του». Και ακόμη, ο Charles S. Pierce (1839-1914), Αμερικανός φιλόσοφος, δάσκαλος της λογικής, μαθηματικός και επιστήμονας (γνωστός ως «ο πατέρας του πραγματισμού»), γράφει στο έργο του: «… η ενέργεια του Σύμπαντος υποβαθμίζεται και τίποτα δεν θα μπορέσει να σταματήσει τον θάνατό του ….»
Βέβαια με αινιγματικό τρόπο, ο Γερμανός φιλόσοφος και επιστήμονας Ιμμάνουελ Καντ (Immanuel Kant) απέρριψε τη θεωρία για το «θερμικό θάνατο του Σύμπαντος» λέγοντας: «Εφ” όσον υπάρχει Θεός, η φύση, ακόμη και σε χαοτική κατάσταση, μπορεί να αναπτυχθεί μόνο με ένα τρόπο τάξης και τέλεια- διαχειριζόμενο».
Θα επανέλθουμε ….
Χρήστος Α. Καπούτσης , Μαθηματικός.

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Οι διπλωματικές «αστοχίες» του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα

Άρθρο του Χρήστου Καπούτση


Όταν η απειρία Κυβερνητικών στελεχών και κατά μείζονα λόγο του πρωθυπουργού,  συνδυάζεται με την γνωστική ανεπάρκεια και το θέμα είναι η Εξωτερική πολιτική της χώρας (διεθνείς σχέσεις, Άμυνα), τότε,  τα  αποτελέσματα των επιλογών της Κυβέρνησης, είναι πολύ πιθανόν να τοποθετηθούν  στην αξιολογική κλίμακα  από οδυνηρά μέχρι κωμικοτραγικά. 
Διανύουμε την εποχή της  διπλωματίας των social media και  της τηλεοπτικής εικόνας, που αποδεικνύεται πολύ πιο αποτελεσματική από την δαπανηρή διπλωματία των κανονιοφόρων. Ένα post ή ακόμη και ένα tweet μπορεί και να κάνει τη δύσκολη ή και την «βρώμικη» δουλειά. Και ακόμη μια δήλωση, στις τηλεοπτικές κάμερες, μπορεί να ακυρώσει  ή  αντίθετα να ενισχύσει πολύμοχθες διπλωματικές πρωτοβουλίες και δραστηριότητες. Η σύγχρονη διπλωματική πρακτική είναι ιδιαιτέρως απαιτητική και  είναι αποτελεσματική μόνο για εκείνους , που γνωρίζουν σε βάθος και με κάθε λεπτομέρεια τα διεθνή πολιτικο-διπλωματικά προβληματικά. Με μια κουβέντα , η σύγχρονη διπλωματία δεν είναι για «ερασιτέχνες» …
Παράδειγμα οι πρόσφατες μόνο διπλωματικές «αστοχίες» του Πρωθυπουργού Α. Τσίπρα .
1.      Προκλήθηκε διπλωματικό επεισόδιο,  μετά την ανάρτηση (και κυρίως την απόσυρση) δηλώσεων του Αλέξη Τσίπρα με αποδέκτη τον Τούρκο πρωθυπουργό στο Twitter. "Ευτυχώς οι πιλότοι μας δεν είναι τόσο νευρικοί όσοι οι δικοί σας απέναντι στους Ρώσους» έγραψε ο Πρωθυπουργός, για να εισπράξει την απάντηση από τον Α. Νταβούτογλου: «Τα σχόλια για τους πιλότους από τον Αλέξη Τσίπρα δεν συνάδουν με το πνεύμα της ημέρας».  Και αμέσως μετά, ο Α. Τσίπρα, διαπράττει  μέγα διπλωματικό λάθος και αποσύρει το σχόλιο. Η απόσυρση του σχολίου, δείχνει ένα φοβισμένο και «μετανοιωμένο» Έλληνα Πρωθυπουργό.  (Θυμίζει το παιδάκι που κάποιος μεγαλύτερός του το μάλωσε για μια αταξία, και μετά κάθισε φρόνιμος στη γωνιά του). Όμως,  αντί  να αποσύρει το σχόλιό του, μετά την απάντηση του Πρωθυπουργού της Τουρκίας,  θα έπρεπε ο Α. Τσίπρας, να θυμίσει στον Α. Νταβούτογλου ότι Τούρκος πιλότος προκάλεσε ατύχημα στο οποίο βρήκε τραγικό θάνατο  ο Έλληνας πιλότος  Κώστα Ηλιάκης,  ρίχνοντας πάνω στο F-16 του το δικό του αεροσκάφος  και μάλιστα κοντά στην Κάρπαθο, δηλαδή εντός του Ελληνικού εναέριου χώρου!
2.     Μετά την κατάρριψη του Ρωσικού  βομβαρδιστικού  αεροσκάφους ΣΟΥΧΟΙ-24 από τουρκικά μαχητικά, επικράτησε ένα απίστευτο αλαλούμ, από ελληνικής πλευράς, ακριβώς διότι, ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρα, δεν είχε τις απαιτούμενες γνώσεις και την εμπειρία, να διαμορφώσει την Ελληνική πολιτικο-διπλωματική άποψη και να την  επιβάλει στους συναρμόδιους υπουργούς Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας. Με  αποτέλεσμα,   ο ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς να εκφράζει την συμπαράστασή του στον Τούρκο ομόλογό για την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους επειδή παραβίασε τον εναέριο χώρο της Τουρκίας και αμέσως μετά,  να επικοινωνεί με τον Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας στον οποίο κατήγγειλε ως εγκληματική τη συμπεριφορά της Τουρκίας ,  διαμαρτυρόμενος  μάλιστα για τις παραβιάσεις των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών  στο Αιγαίο! Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο ΥΠΕΘΑ Π. Καμμένος, που με δηλώσεις του στήριξε  τη θέση της Ρωσίας, επισημαίνοντας  ότι το ρωσικό μαχητικό δεν παραβίασε το εναέριο χώρο της Τουρκίας, άρα κακώς το κατέρριψαν οι Τούρκοι, παρότι την προηγουμένη μέρα, η Ελλάδα στην έκτακτη Συνεδρίαση της Επιτροπής Μονίμων Αντιπροσώπων του ΝΑΤΟ, συμφώνησε με την τουρκική εκδοχή την οποία υιοθέτησε ομόφωνα το ΝΑΤΟ, ότι δηλαδή, το ρωσικό μαχητικό παραβίασε τον εναέριο χώρο της Τουρκίας και επομένως, καλώς καταρρίφθηκε από τα τουρκικά μαχητικά! Και το καλύτερο, τη μέρα που το ΝΑΤΟ και προφανώς και η Ελλάδα, υποστήριζαν  την Τουρκία, που κατέρριψε το ρωσικό αεροσκάφος, επειδή παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο, την ίδια μέρα, καμιά δεκαριά τούρκικα μαχητικά αεροσκάφη,   όχι μόνο παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο, αλλά έκαναν και υπερπτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά, χωρίς συνέπειες! Επιπροσθέτως, ακόμη «αναζητείται»  δήλωση του Α. Τσίπρα, για την κατάρριψη του ρωσικού βομβαρδιστικού.
3.     Ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας πραγματοποιεί επίσημη επίσκεψη στην Άγκυρα και στην κοινή συνέντευξη τύπου , ακούει τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας να λέει:  «Δεν θα πρέπει να κάνουμε παραβιάσεις ένθεν και ένθεν στο Αιγαίο». Ο Αχμέτ Νταβούτογλου, υποστήριξε  ενώπιον του Έλληνα πρωθυπουργού,  ότι και τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη παραβιάζουν τον τουρκικό εναέριο χώρο!  Ο Α. Τσίπρας προτίμησε να απαντήσει με τη «σιωπή» του, αντί να διαψεύσει τους, έτσι και αλλιώς,  αβάσιμους και παραπλανητικούς ισχυρισμούς του Α. Νταβούτογλου. Όμως,  με το να μην απαντήσει ο Α. Τσίπρας, στην διπλωματική γλώσσα αυτό ερμηνεύεται, ως έμμεση αποδοχή των ισχυρισμών Νταβούτογλου!
4.     Κατά την κοινή  συνέντευξη Τύπου των  Πρωθυπουργών της Ελλάδας και της Τουρκίας,  στην Άγκυρα , ο Α. Τσίπρας είπε ότι η Ελλάδα είναι  θετική  για την έναρξη της συζήτησης των κεφαλαίων, που αφορούν την πορεία ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε.. Όμως , δεν έκανε την παραμικρή αναφορά ο Α. Τσίπρας στην αναγκαία προϋπόθεση της  αποχώρησης του Τουρκικού στρατού κατοχής από την Κύπρο, ούτε για την αναγκαία  αναγνώρισης της κρατικής οντότητας  της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, γεγονός που προκάλεσε την εύλογη δυσφορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέχρι και του Νίκου Αναστασιάδη!
5.     Κατά την επίσημη επίσκεψή του στο Ισραήλ, ο Πρωθυπουργός Α. Τσίπρας, διέπραξε ένα ακόμη διπλωματικό ατόπημα. Αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ!  Όπως προκύπτει και από το αποκλειστικό φωτογραφικό ντοκουμέντο που δημοσίευσε  το  ισραηλινό ειδησεογραφικό δίκτυο  www.i24news.tv, ο Έλληνας πρωθυπουργός υπέγραψε το βιβλίο επισκεπτών μετά τη συνάντησή του με τον Ισραηλινό Πρόεδρο Reuven Rivlin, ως εξής: "With great honor to be in your historic capital and to meet your excellencies." Δηλαδή: "Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι στην ιστορική σας πρωτεύουσα και να συναντάω τις εξοχότητές σας" . Αναγνώρισε, δηλαδή, την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα και μάλιστα ιστορική του Ισραήλ, όταν  καμία ευρωπαϊκή χώρα , αλλά ούτε και οι ΗΠΑ,  έχουν αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ,  ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και γι’ αυτό άλλωστε, όλες οι ξένες πρεσβείες βρίσκονται στο Τελ Αβίβ!
Κοντολογίς, είναι εμφανές ότι η Ελλάδα στερείται μακρόχρονης και υπεύθυνης Εθνικής Στρατηγικής, που είναι η συνιστάμενη της εξωτερικής και της αμυντικής πολιτικής, ώστε να αποφεύγονται τέτοιου επιπέδου Πρωθυπουργικές «αστοχίες». Και αυτή η έλλειψη καθίσταται πλέον εξαιρετικά επιβλαβής για τα Εθνικά μας συμφέροντα, καθόσουν, στην ευρύτερη γεωγραφική γειτονιά μας είναι σε εξέλιξη κοσμογονικές γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές εξελίξεις. Η Ελλάδα απροστάτευτη και χειραγωγούμενη διπλωματικά, άλλοτε ως «κολαούζος» των Στρατηγικών σχεδίων των ΗΠΑ και άλλοτε  ως αποικία χρέους των τοκογλύφων των Βρυξελλών,   παραπαίει  και η Κυβέρνηση Τσίπρα, βυθίζεται στην διεθνή ανυποληψία.   Θα αποτελέσει ευχάριστη έκπληξη, αν η Ελλάδα με την σημερινή πολιτική ηγεσία (Κυβέρνηση και αντιπολίτευση), δεν εξελιχτεί σε «δορυφόρο» της Τουρκίας, όπως εμφανώς πλέον προωθεί η Γερμανία και ο «φιλέλληνας» Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ …  

 

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Αναμένοντας την απάντηση της Ρωσίας ….


άρθρο του Χρήστου Καπούτση

Αρνήθηκε ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν να συναντηθεί με τον Τούρκο ομόλογό του . Ο Ταγίπ Ερντογάν υπέβαλε αίτημα   να συναντηθούν στο πλαίσιο της Διάσκεψης για το κλίμα που έγινε  στο Παρίσι και εισέπραξε την αρνητική απάντηση του Ρώσου ηγέτη.  Ο Ταγίπ Ερντογάν ζήτησε να συναντηθεί με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, σε μία προσπάθεια να πέσουν οι τόνοι μετά από την κατάρριψη του ρωσικού  αεροσκάφους από τουρκικά μαχητικά.
Δυναμώνει αντί να καταλαγιάζει η «φωτιά» που έχει ανάψει στην ευρύτερη γεωγραφική «γειτονιά μας» (Ουκρανία, Βαλκάνια, Ανατολική Μεσόγειο, Μέση Ανατολή, νοτιανατολική Τουρκία, Συρία, Ιράκ).  Η αναμενόμενη «απάντηση» της Ρωσίας, στην κατάρριψη του ρωσικού  βομβαρδιστικού ΣΟΥΧΟΙ-24 από τουρκικά  μαχητικά, είναι πολύ πιθανόν, να αποτελέσει την αφετηρία δραματικών γεωπολιτικών  εξελίξεων. Η ανακοίνωση του Κρεμλίνου είναι μάλλον ανησυχητική, εφόσον φυσικά  απηχεί τις πραγματικές  προθέσεις  του Προέδρου Βλ. Πούτιν και δεν είναι επικοινωνιακού χαρακτήρα. «Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν υπέγραψε ένα διάταγμα για τα "μέτρα που εγγυώνται την Εθνική Ασφάλεια στην Ρωσική Ομοσπονδία και προστατεύουν τους Ρώσους πολίτες έναντι εγκληματικών και παράνομων πράξεων, αλλά και για τα ειδικά οικονομικά μέτρα εναντίον της Τουρκικής Δημοκρατίας». O Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του B.Πούτιν, αποκάλεσε τη συμπεριφορά της τουρκικής Αεροπορίας "σκέτη τρέλα" . Σε συνέντευξή του στη ρωσική τηλεοπτική εκπομπή "News on Saturday, ο Πεσκόφ  είπε.  "Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να καταρρίπτει προδοτικά ένα ρωσικό αεροπλάνο από πίσω. Το τίμημα θα είναι βαρύ».
Είναι  «ακατανόητη», με όρους διεθνούς Δικαίου και διπλωματικής πρακτικής, η επιλογή της Τουρκίας να καταρρίψει το ρωσικό βομβαρδιστικό.  Μία πιθανή ερμηνεία είναι